Οι τιμωρίες στη σαηεντολογία...

«Το ενδεχόμενο η 6χρονη Σούρι, κόρη του Τομ Κρουζ και της Κέιτ Χολμς, να πάει έγκλειστη στο Sea Organization (Sea Org), το διαβόητο εκπαιδευτήριο της «εκκλησίας» της Σαηεντολογίας, της θρησκευτικής φιλοσοφίας στην ιεραρχία της οποίας μέχρι τώρα ο Κρουζ είναι τρίτος τη τάξει, ήταν αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι και στοίχισε το γάμο του ζευγαριού.

Αν και η οργάνωση δέχεται για εκπαίδευση άτομα άνω των 16 ετών, ο Τομ Κρουζ φαίνεται διατεθειμένος να φτάσει στα άκρα για να δεχτούν τη Σούρι στο Sea Org».

Αυτά αναφέρονται σε άρθρο της Κυπριακής εφημερίδας Πολίτης ημερομηνίας 5 Ιουλίου 2012 με τίτλο ΤΟ «ΚΑΣΤΡΟ» ΤΗΣ ΣΑΗΕΝΤΟΛΟΓΙΑΣ – Το απομονωμένο Sea Org φρουρείται από ελεύθερους σκοπευτές.

Το αποκαλυπτικό άρθρο συνεχίζει με τα ακόλουθα: «Το Sea Org βρίσκεται σε μια ερημική περιοχή της Καλιφόρνιας και αποτελεί το αρχηγείο της οργάνωσης – αίρεσης. Σύμφωνα με το «καταστατικό», στα μέλη της ακαδημίας της Σαηεντολογίας απαγορεύεται να κάνουν παιδιά.

Ανάμεσα στους τρόπους εκπαίδευσης της ακαδημίας περιλαμβάνεται και η τιμωρία στην «Τρύπα». Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιο μέλος, για παράδειγμα, κοιτάξει «στραβά» έναν ανώτερο, φυλακίζεται σε δύο αμπάρια, έξω από το κτήριο, για πολλές ώρες και χωρίς τροφή.

Οι «γέροντες» της Σαηεντολογίας έχουν πείσει τα μέλη της Sea Org ότι σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να τιμωρούνται εθελοντικά. Οι τιμωρίες μπορεί να περιλαμβάνουν στέρηση τροφής, ύπνου ή ακόμα και απαγόρευση επικοινωνίας με τους υπόλοιπους, σύμφωνα με το ABC NEWS.

Η τιμωρία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει χειρωνακτική εργασία, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι «τιμωρημένοι» ντύνονται και με μαύρα ρούχα για να στιγματίζονται.

Το συγκρότημα λέγεται ότι φυλάσσεται από ελεύθερους σκοπευτές, οι οποίοι κρύβονται σε καταλύματα.

Επίσης, γύρω-γύρω από το εκπαιδευτήριο υπάρχει φράχτης με λεπίδες από μέσα και από έξω, ενώ ο χώρος είναι γεμάτος και με ανιχνευτές κίνησης.

Κάτω από δύο φωτογραφίες των εγκαταστάσεων της οργάνωσης, γράφει: «Κατά τη Σαηεντολογία, ο «Υπεράνθρωπος» βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο και μπορεί να ελευθερωθεί» με την τεχνική Dianetiks.

Παγκύπρια Ένωση Γονέων

 

Πηγή: Ακτίνες

Η Σαηεντολογία διαλύει οικογένειες.

«Η Σαηεντολογία διαλύει οικογένειες», λένε πρώην μέλη της.

Του CIAN TRAYNOR

 
Μετάφραση Ελένη Ζήνωνος

 
2 Ιουλίου 2012

Πρώην μέλος της «εκκλησίας» της Σαηεντολογίας έχει προειδοποιήσει την ηθοποιό Κέϊτυ Χολμς, τί να αναμένει, αν μιλήσει εναντίον της θρησκευτικής οργάνωσης, μετά το χωρισμό της από τον Τομ Κρουζ.

Μιλώντας στο Dublin Offlines, ένα συνέδριο που διοργανώθηκε από πρώην Σαηεντολόγους, η Σαμάνθα Ντομίγκο ισχυρίστηκε ότι το να προσπαθήσει να εγκαταλείψει την «εκκλησία» θα προκαλούσε πολύ έντονη αντίδραση εκ μέρους της οργάνωσης.

Η Ντομίγκο πέρασε 20 χρόνια στην οργάνωση, πριν την εγκαταλείψει το 2009, μετά τη διάλυση του γάμου της με το μουσικό και επίσης Σαηεντολόγο Πλασίτο Ντομίγκο το νεώτερο.

Μιλώντας δημόσια για τις εμπειρίες της, η Ντομίνγκο είπε ότι η «εκκλησία» πίεζε τον πρώην σύζυγο της να αποσυνδεθεί από αυτήν (τη σύζυγο του) και να επικοινωνούν με τις τρεις κόρες τους μόνο μέσω δικηγόρου.

Η απειλή ότι θα δημοσιοποιούσαν λεπτομέρειες από τον –καθοδηγούμενο από την «εκκλησία» -γάμο τους, επιδείνωνε τις δυσκολίες του ζευγαριού, πρόσθεσε, μέχρι που ο μουσικός εγκατέλειψε και εκείνος την οργάνωση.

«Ελπίζω ο Τομ και η Κεϊτυ να μην είχαν συμβουλευτική γάμου, (από την Σαηεντολογία), διότι αν πήραν, η «ΟSA» θα έχει εκείνους τους φακέλους με τις λεπτομέρειες», λέει η Ντομίγκο, η οποία ακόμα ασκεί τη Σαηεντολογία ανεξάρτητα από την «εκκλησία».

Η παρουσίαση της Ντομίγκο επικεντρώθηκε στις πτυχές της οργάνωσης, που πιστεύει ότι καταστρέφουν τις ζωές των ανθρώπων.

«Η αναγκαστική αποσύνδεση, προκαλεί την διάλυση και καταστροφή των οικογενειών, τη διάλυση μακροχρόνιας φιλίας, την απώλεια των παιδιών, την απώλεια των γονέων».

Σχεδόν οι μισοί από αυτούς που παρακολούθησαν την εκδήλωση, την πρώτη του είδους της στην Ιρλανδία, ήσαν μεταμφιεσμένοι με πολύχρωμες κουκούλες, πέπλα και φουλάρια και είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με βέλη και τις χαρακτηριστικές μάσκες - σήμα κατατεθέν της online «ακτιβιστικής» ομάδας «Ανώνυμοι Διαδηλωτές», («Anonymous»), τα μέλη της οποίας είχαν ταξιδέψει από τη Γαλλία, Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο για να παρακολουθήσουν και να υποστηρίξουν την εκδήλωση.

 
Πολλοί από τους επισκέπτες που κατέφθαναν στο συνέδριο, καταγράφησαν σε video από δύο άτομα που βρίσκονταν έξω από τον χώρο, στο Teachers’ Club στην πλατεία Parnell Square στο Δουβλίνο.

Ο πρώην Σαηεντολόγος Pete Griffiths, διοργανωτής της όλης οργάνωσης, πιστεύει ότι πρόκειται για μια τακτική παρακολούθησης από τη Σαηεντολογία, μέσω μυστικών πρακτόρων και ότι παρόμοια συνέδρια είχαν ανατραπεί στο παρελθόν, μέσω διαταραχών από μέρους της λατρείας.

Ο Jamie DeWolf, δισέγγονος του ιδρυτή της Σαηεντολογίας L. Ron Hubbard, ήταν ένας από τους πολλούς ομιλητές που αναφέρθηκαν στις φερόμενες ως τεχνικές εκφοβισμού της «εκκλησίας».

Περιγράφοντας με ζωηρή παραστατικότητα τις δυσκολίες της οικογένειας του με τη θρησκευτική οργάνωση, διαμέσου πολλών γενεών, περιέγραψε τον Hubbard ως ένα «καταφερτζή», δραστήριο άνθρωπο του οποίου η «θεολογία» δημιούργησε μια «πυραμίδα –απάτη που πουλά μυστικά».

Ήταν μια άποψη που επαναλήφθηκε πολλές φορές απο ακαδημαϊκούς επικριτές και άλλους πρώην Σαηεντολόγους που μίλησαν στη συνέχεια.

Ανάμεσα τους ο Gerry Armstrong, ο οποίος είχε διατελέσει προσωπικός αρχειοφύλακας του Hubbard και εγκατέλειψε την οργάνωση, μετά τον εντοπισμό ανησυχητικών αποκλίσεων μεταξύ των ισχυρισμών/απαιτήσεων του Hubbard και των επίσημων αρχείων του.

Ένας άλλος, ήταν ο David Edgar Love, που έδωσε μια έντονα φορτισμένη συναισθηματικά, περιγραφή της κακοποίησης που βίωσε σε Καναδικό παράρτημα του Narconon, ενός προγράμματος της Σαηεντολογίας για αποτοξίνωση από τα ναρκωτικά, το οποίο έκλεισαν οι αρχές Υγείας του Κεμπέκ, τον περασμένο Απρίλιο.

Από τους 15 ομιλητές, αρκετοί υποστήριξαν ότι η οργάνωση αγωνίζεται να επιβιώσει ενόψει των πολλών αποστασιών από αυτή και εξήρε το κουράγιο εκείνων που δημοσιοποίησαν τις εμπειρίες τους. Η «εκκλησία» της Σαηεντολογίας αρνείται συστηματικά τέτοιους ισχυρισμούς και υποστηρίζει ότι οι διαδηλωτές εκφράζουν τη θρησκευτική τους μισαλλοδοξία.

«Αυτή είναι η δυναμική τέτοιων συνεδρίων», είπε ο κ. DeWolf. «Μόλις τραβήξεις την κουρτίνα πίσω από την οποία κρύβονται, τότε δεν έχουν πια καμιά δύναμη».

http://www.irishtimes.com

Σχόλιο από την Παγκύπρια Ένωση Γονέων.

Ρίχνοντας κάποιος μια ματιά στα γνωρίσματα των «Καταστροφικών Λατρειών», αμέσως διαπιστώνει ότι η όλη δομή τους αποσκοπεί στην απόλυτη κυριαρχία πάνω στα θύματά τους. Μέσα από αυτή τσακίζουν κυριολεκτικά την προσωπικότητα των οπαδών τους, τους οποίους μετατρέπουν σε πρόθυμους άμισθους σκλάβους, ένα είδος ρομπότ, δημιουργώντας μια ψυχοβιομηχανία με το πρόσχημα της «διερεύνησης της συνείδησης», που επιτυγχάνεται με την προσφορά πανάκριβων σεμιναρίων.

Περισσότερα βλέπε στο: Εγκυκλοπαιδικό ΛΕΞΙΚΟ Θρησκειών και Αιρέσεων, Παραχριστιανικών –Παραθρησκευτικών Ομάδων και Σύγχρονων Ιδεολογικών Ρευμάτων, του Αρχιμ. νυν Επισκόπου Καρπασίας κ. Χριστοφόρου, Έκδοση Ιεράς Μονής Τροοδιτίσσης, Κύπρος 2002.

Παγκύπρια Ένωση Γονέων

 

Πηγή: Ακτίνες

Ρωσία- Αντιαιρετικά μαθήματα στα σχολεία.

Ρωσία- Αντιαιρετικά μαθήματα στα σχολεία. Απαγορεύθηκαν οριστικά τα βιβλία του ιδρυτή της Σαϊεντολογίας.

Στη Ρωσία απαγορεύθηκαν οριστικά τα βιβλία του ιδρυτή της Σαϊεντολογίας Ρον Χάμπαρντ. Προ ημερών το περιφερειακό δικαστήριο της Μόσχας με έδρα την πόλη του Σιόλκοβο επιβεβαίωσε τη νομιμότητα του χαρακτηρισμού τους ως εξτρεμιστικών.

«Αυτή είναι μια πολύ σωστή και καίρια λύση», εξήγησε σε συνέντευξή του στο ραδιοφωνικό σταθμό «Φωνή της Ρωσίας» ο πρόεδρος της νομικής επιτροπής προστασίας των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας της προσωπικότητας, που λειτουργεί υπό το Ρωσικό Σύνδεσμο των Κέντρων Μελέτης των θρησκειών και αιρέσεων Αλεξάντρ Κορελόφ:

Τα βιβλία του Ρον Χάμπαρντ αποτελούν την ιδεολογική βάση της αίρεσης της Σαϊεντολογίας. Αυτή είναι μία από τις πιο επικίνδυνες αιρέσεις, η οποία δρα στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι δραστηριότητές της προκαλούν σημαντική βλάβη στη δημόσια υγεία και οδηγούν στο γεγονός ότι οι άνθρωποι στερούνται της λογικής και συχνά και της ίδιας της ιδιοκτησίας τους. Κρίνοντας από μια σειρά γνωρισμάτων η οργάνωση αυτή καταστροφικό χαρακτήρα. Είναι αναμφίβολο ότι τα έργα του Χάμπαρντ, που θεμελιώνουν τη δική του διδασκαλία, είναι επικίνδυνα. Παρόμοια φιλολογία είναι απαραίτητο να απαγορεύεται και να αποσύρεται από τη δημόσια κυκλοφορία.

Πάντως η απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου της Μόσχας δεν φαίνεται σε όλους δίκαιη. Η απόφαση αυτή παραβιάζει τα δικαιώματα των πιστών, παρά το γεγονός ότι το ρωσικό Σύνταγμα εγγυάται το δικαίωμα στην ελευθερία της θρησκείας, της ελευθερίας της σκέψης και της συνείδησης και το δικαίωμα στην προστασία έναντι των διακρίσεων για θρησκευτικούς λόγους, λέει ο ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διευθυντής του Ινστιτούτου Ανάπτυξης της Ελευθερίας της πληροφόρησης Ιβάν Παβλόφ:

 
Κάθε απόπειρα να χαρακτηριστεί οποιαδήποτε θεωρία ως απαγορευμένη και να περιοριστεί η πρόσβαση σε αυτή αποτελεί σύμπτωμα ανωριμότητας από δημοκρατική άποψη, μισαλλοδοξία για κάθε διαφορετική σκέψη. Στα ράφια πρέπει να απαγορεύεται να υπάρχει μόνο ό,τι προκαλεί όχι κάποια φανταστικά και υποθετικά, αλλά πραγματική βλάβη στην υγεία των πολιτών, στην ασφάλεια της κοινωνίας. Και στην περίπτωσή μας, δυστυχώς, το ζήτημα του πόσο πραγματική είναι η βλάβη υποχωρεί σε δεύτερο επίπεδο.

Η διδασκαλία του Χάμπαρντ, όπως και οι αιρέσεις συνολικά, άρχισαν να διαδίδονται δραστήρια στη Ρωσία αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Σήμερα ο αριθμός των αιρετικών στη χώρα πλησιάζει το ένα εκατομμύριο. Και μιλάμε μόνο για όσους δεν κρύβουν την προσήλωσή τους σε κάποια σέκτα. Έχοντας επίγνωση της απειλής από τις μη παραδοσιακές παραθρησκευτικές οργανώσεις, οι Αρχές της χώρας καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την καταπολέμηση των σεκτών. Ειδικότερα από το Σεπτέμβριο του 2012 στο πρόγραμμα των σχολικών μαθημάτων θα εμφανιστεί ένα νέο «Βασικές αρχές του θρησκευτικού πολιτισμού και της κοσμικής ηθικής». Κατά τη γνώμη των ειδικών είναι σήμερα απαραίτητος όχι μόνο για να γνωρίσουν οι μαθητές τις επιταγές της παραδοσιακής πίστης, αλλά και για να προστατευθούν από το να πέσουν στα δίχτυα των μη παραδοσιακών οργανώσεων. Πέραν αυτών δημιουργούνται και κυβερνητικά κέντρα αποκατάστασης και βοήθειας στα θύματα των αιρέσεων.

Φωνή της Ρωσίας

 

Πηγή: Ακτίνες

Η ψυχή του ανθρώπου.

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ὁρίζει τὴν ψυχὴ ὡς ἑξῆς «Ψυχὴ εἶναι οὐσία ζῶσα, ἁπλή, ἀσώματη, ἀόρατη κατὰ τὴν φύση της στὰ σωματικὰ μάτια, λογικὴ καὶ νοερή, ἀσχημάτιστη, ἐνῶ χρησιμοποιεῖ ὡς ὄργανο τὸ σῶμα καὶ παρέχει σὲ αὐτὸ ζωὴ καὶ αὔξηση καὶ αἴσθηση καὶ γέννηση, χωρὶς νὰ ἔχει ἄλλο νοῦ στὴν περιοχή της, ἀλλὰ δικό της ὡς τὸ πιὸ καθαρὸ μέρος, (γιατί ὅπως εἶναι τὸ μάτι στὸ σῶμα, ἔτσι ὁ νοῦς στὴν ψυχή), αὐτεξούσια, θελητικὴ καὶ ἐνεργητική, τρεπτή, δηλαδὴ ἐθελότρεπτη, γιατί εἶναι κτιστή, ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔχει πάρει κατὰ φύση ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ δημιουργοῦ της, ἀπὸ τὴν ὁποία πῆρε τὸ εἶναι καὶ τὸ κατὰ φύση της». 1

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σὲ λόγο του ἀναφέρει «Ἡ ψυχὴ ὁμοιάζει μὲ λυχνάρι, ποὺ ἔχει ὡς ἔλαιο τὴν ἀγαθοεργία, ἀντὶ γιὰ φυτίλι φέρει τὴν ἀγάπη, ἐπάνω στὴν ὁποία ἐπαναπαύεται ἀντὶ γιὰ φῶς ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος. Ὅταν ἐξαφανισθῆ τοῦτο τὸ ἔλαιο, δηλαδὴ ἡ ἀγαθοεργία, ἀναγ- καστικὰ ἡ ἀγάπη ποὺ ἐνυπάρχει στὴν ψυχὴ ἀντὶ γιὰ φυτίλι ψυχραίνεται κι᾽ ἔτσι τὸ φῶς τῆς κηδεμονίας τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἀπέφυγαν τὴν ἀρετὴ καὶ ἐφυγάδευσαν τὴν ἀγάπη». 2

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος σημειώνει «Τὸ ὂν τὸ ὑποκείμενον ταῖς ἐμφύτοις ὁρμαῖς δὲν δύναται νὰ ἔχη ψυχὴν λογικήν, διότι ἡ λογικὴ ψυχὴ ἀπαιτεῖ ἐλευθερίαν ἐνεργείας. Ἡ νοερὰ φύσις εἶναι αὐτοκίνητος καὶ διὰ τοῦτο ἐλευθέρα, ἐπειδὴ δὲ τὸ αὐτοκίνητον ἔχει ἐλευθέραν βούλησιν, ἕπεται ὅτι πράττει κατὰ προαίρεσιν καὶ οὐχὶ κατὰ ἀνάγκην, ἄρα ἡ λογικὴ ψυχὴ ὡς νοερὰ αὐτοκίνητος καὶ ἐλευθέρα εἶναι ἠθικῶς ἐλευθέρα, ἔχει συνείδησιν ἑαυτῆς καὶ συν είδησιν τοῦ ποιοῦ τῶν ἑαυτῆς πράξεων. Τὸ ἀνελεύθερον ὂν ὡς ὑπεξούσιον εἶναι ἑτεροκίνητον καὶ στερεῖται ἠθικῆς ἐλευθερίας καὶ βουλήσεως… Ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ὡς ὂν λογικὸν εἶναι νοερὸν καὶ αὐτεξούσιον, ἔχει ψυχὴν λογικήν, ἐλευθέραν βούλησιν, συνείδησιν ἑαυτοῦ καὶ τοῦ ποιοῦ τῶν πράξεων ἑαυτοῦ καὶ ἑπομένως εἶναι ὂν ἠθικῶς ἐλεύθερον». 3

Ὁ Μέγας Βασίλειος σχετικὰ μὲ τὴν ψυχὴ γράφει «Μὴ νομίζεις ὅτι εἶναι ἀρχαιοτέρα (ἡ ψυχὴ) ἀπὸ τὴν ὕπαρξη τοῦ σώματός των, μήτε ὅτι μένει διαπαντὸς μετὰ τὴν ἀποσύνθεση τοῦ σώματος. Διῶξε μακριὰ τὶς φλυαρίες τῶν “σοβαρῶν” φιλοσόφων, ποὺ δὲν ἐντρέπονται νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι αἱ ψυχαὶ των καὶ αἱ σκυλίσιαι ψυχαὶ εἶναι ὁμοειδεῖς μεταξὺ των, ποὺ λέγουν ὅτι οἱ ἴδιοι ὑπῆρξαν κάποτε καὶ γυναῖκες καὶ θάμνοι καὶ ψάρια θα- λασσινά. Ἐγὼ δὲ δὲν λέγω μὲν ὅτι ὑπῆρξαν ποτὲ ψάρια, τὸ λέγω ὅμως καὶ τὸ ὑποστηρίζω, ὅτι, ὅταν ἔγραψαν αὐτὰ τὰ πράγματα ἦσαν ἀλογώτεροι καὶ ἀπὸ τὰ ψάρια». 4

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης μᾶς διδάσκει σχετικὰ «Ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖται ἀπὸ ψυχὴ καὶ σῶμα. Καὶ δεχόμαστε πὼς μία καὶ κοινὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ὑπόστασής του, γιὰ νὰ μὴ παρουσιάζεται ὁ ἴδιος προγενέστερος καὶ μεταγενέστερος τοῦ ἑαυτοῦ του, ὅταν προηγεῖται τὸ σωματικὸ στοιχεῖο καὶ καθυστερεῖ τὸ ψυχικό… Ἂν ὁ μὲν ἕνας ὑπάρχει ἀπὸ πρίν, ὁ δὲ ἄλλος δημιουργεῖται μεταγενέστερα, θὰ ἀποδειχθεῖ ὡς ἐλλιπὴς ἡ δύναμη τοῦ Δημιουργοῦ, ἀφοῦ δὲν μπορεῖ μονομιᾶς νὰ συμπληρώσει ὅλο τὸ ἔργο… Γιὰ τὸ σιτάρι ἤ γιὰ ὁποιονδήποτε ἄλλον ἀπὸ τοὺς σπόρους δεχόμαστε πώς, καθετὶ ποὺ ὑπάρχει γύρω ἀπὸ τὸ στάχυ, ἔχει συμπεριληφθεῖ στὴ δύναμη τοῦ σπόρου, δηλαδὴ καὶ τὸ χόρτο καὶ ἡ καλαμιὰ καὶ οἱ ἐνδιάμεσοι κόμποι κι ὁ καρπὸς καὶ τὰ ἄγανα, καὶ τίποτε ἀπὸ αὐτά, ὡς πρὸς τὴν αἰτία τῆς δημιουργίας, δὲν προϋπάρχει ἤ δὲν γίνεται ἀπὸ πρὶν στὴ φύση τοῦ σπόρου…

Σύμφωνα μὲ τὸ ἴδιο παράδειγμα, νομίζω πὼς καὶ τὸ ἀνθρώπινο σπέρμα ἔχει ενσπαρμένη μέσα του, μαζὶ μὲ τὴν πρώτη αἰτία τῆς σύστασης, τὴν δύναμη τῆς φύσης. Καὶ ὅτι ἀναπτύσσεται καὶ φανερώνεται διὰ μέσου κάποιας φυσικῆς σειρᾶς». 5

Ὑποσημειώσεις:

1. Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις Ἀκριβὴς, Ἐκδ. Πουρναρᾶ σελ. 153.

2. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἐκδ. Ε.Π.Ε. Τόμ. 9 σελ. 35

3. Αγίου Νεκταρίου Κεφαλᾶ, Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ἅπαντα Τόμ. Ε΄

4. Μ. Βασιλείου, Ἐκδ. Ε.Π.Ε. Τόμ. 4 σελ. 303. 5. Ἁγ. Γρηγορίου Νύσσης, Περὶ κατασκευῆς τοῦ ἀνθρώπου Ἐκδ. Τέρτιος σελ. 239

Ορθόδοξος Τύπος 4/1/2013

 

Πηγή: Ακτίνες

Ιεχωβάδες και μετάγγιση αίματος...

Γυναίκα «Μάρτυρας του Ιεχωβά» πεθαίνει μετά από άρνηση των γονιών της να υποβληθεί σε μετάγγιση αίματος.

  Αμπούζα –Νιγηρία - 07 Ιανουαρίου 2013

Μετάφραση-επιμέλεια Σώτια Περικλέους

Άλλος ένας συνάνθρωπος μας έχασε τη ζωή του διότι πίστεψε σ’ ένα εγκληματικό δόγμα της εταιρείας «Σκοπιά» των «Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Γυναίκα αστυνομικός έσβησε στο Εθνικό Νοσοκομείο της Αμπούζα, πρωτεύουσας της Νιγηρίας, όταν οι συγγενείς της αρνήθηκαν ν’ ανάψουν το πράσινο φως προκειμένου να υποβληθεί σε μετάγγιση αίματος.

Ο σύζυγος του θύματος, μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων της Νιγηρίας (NAN), επέρριψε την ευθύνη για το θάνατο της γυναίκας του στην οικογένειά της, η οποία αρνείτο πεισματικά να συναινέσει στη μετάγγιση αίματος.

Η αποβιώσασα βρισκόταν στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της όταν ξαφνικά έχασε το παιδί που κυοφορούσε.

Διακομίστηκε στο Νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του νεκρού εμβρύου. Μετά από αυτό το θλιβερό γεγονός, παρουσίασε επιπλοκές, γι’ αυτό και οι θεράποντες ιατροί συνέστησαν τη χορήγηση αίματος. Βρήκαν όμως σθεναρή αντίσταση από την οικογένεια της κοπέλας, οι οποίοι ανήκουν στις τάξεις των «Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Η εταιρεία «Σκοπιά» ως γνωστόν διαστρεβλώνοντας μεταξύ άλλων και το χωρίο «…ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας…» Πράξεις κ. 15, στ.29, αφήνει τους οπαδούς της να πεθαίνουν αβοήθητοι.

Στην κατάθεση του στο αστυνομικό τμήμα, ο σύζυγος του θύματος, ανέφερε ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον των γονιών της συζύγου του, διότι παρεμπόδισαν τη μετάγγιση αίματος, με αποτέλεσμα η κόρη τους να βρει τραγικό θάνατο.

Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια των πενθερικών του: «Μόνο πάνω από το πτώμα μας θα γίνει μετάγγιση. Καλύτερα να πεθάνει παρά να λάβει το αίμα κάποιου άλλου».

Πηγή: nigeria.news24.com, ppu.org.cy, Ακτίνες

(Σχόλιο Εγκολπίου: Οι αυτοαποκαλούμενοι μάρτυρες του ιεχωβά, είναι οπαδοί του Καρόλου Ρώσσελ, εβραίου εμπόρου, ο οποίος έφτιαξε μία εκδοτική εταιρεία φυλλαδίων και βιβλίων, ξεκινώντας να πλανά τον κόσμο με τις ψευδοπροφητείες του και τα εβραϊκά του όνειρα για παγκόσμια κυβέρνηση, με στελέχη από την Αγία Γραφή!!!)

Οι σκανδαλιζόμενοι...

Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

"Πρόκειται για τους σκανδαλιζόμενους, τους υποκύπτοντες στους πειρασμούς από τα σκάνδαλα, αυτούς που χάνουν την πίστη τους ή φεύγουν από την Εκκλησία, γιατί έχουν σκανδαλισθή από διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν στην κοινωνία, ακόμη δε και μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Εάν οι σκανδαλίζοντες έχουν ευθύνη ενώπιον του Θεού και θα δώσουν φρικτό λόγο στον Θεό εν ημέρα κρίσεως, και οι σκανδαλιζόμενοι έχουν την δική τους ευθύνη."

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τα σκάνδαλα, και μάλιστα για τα εκκλησιαστικά σκάνδαλα, στην ουσία για τα σκάνδαλα που προέρχονται από Κληρικούς που θα έπρεπε να είναι υποδείγματα στους πιστούς.

Σκάνδαλον είναι η παγίδα που τίθεται για την σύλληψη ενός ζώου ή και την καταστροφή του εχθρού. Στους Ιουδαίους ο Θεός λέγει: τα ειδωλολατρικά έθνη “έσονται υμίν εις παγίδας και σκάνδαλα..” (Ιησ. Ν. κγ’ 13). Ο Χριστός στον Απόστολο Πέτρο που προσπάθησε να τον εμποδίση από του να πορευθή προς το πάθος και τον σταυρικό θάνατο του είπε: “ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· σκάνδαλόν μου εί· ότι ου φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων” (Ματθ. ιστ΄,23). Κατ' επέκταση το ρήμα σκανδαλίζω δηλώνει αυτόν που κατασκευάζει παγίδες, που βάζει πειρασμούς σε κάποιους. Επίσης υπάρχει και η λέξη σκανδαλοπλόκος που δηλώνει τον άνθρωπο εκείνον που μηχανεύεται τις παγίδες και τα σκάνδαλα για να προξενήση κακό στους ανθρώπους.

Τα σκάνδαλα είναι δεδομένα στις μεταπτωτικές κοινωνίες, ακριβώς γιατί ο άνθρωπος βρίσκεται στην κατάσταση της πτώσεως, κυριαρχείται από τα πάθη. Αλλά και όταν αγωνίζεται να τηρήση το θέλημα του Θεού και τότε οδηγείται προς την τελειότητα, χωρίς ποτέ να φθάση στο τέλειο. Γι' αυτό και ο Χριστός είπε στους Ιουδαίους της εποχής του: “ανάγκη γαρ εστιν ελθείν τα σκάνδαλα”, διότι έτσι αποδεικνύονται οι δόκιμοι. Όμως συγχρόνως τόνισε : “ουαί τω κόσμω από των σκανδάλων ...... ουαί τω ανθρώπω εκείνω δι’ ου το σκάνδαλον έρχεται” (Ματθ. ιη’, 7).

Υπάρχει, όμως, μια παράμετρος που πρέπει να εντοπισθή σε αυτό το άρθρο. Πρόκειται για τους σκανδαλιζόμενους, τους υποκύπτοντες στους πειρασμούς από τα σκάνδαλα, αυτούς που χάνουν την πίστη τους ή φεύγουν από την Εκκλησία, γιατί έχουν σκανδαλισθή από διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν στην κοινωνία, ακόμη δε και μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Εάν οι σκανδαλίζοντες έχουν ευθύνη ενώπιον του Θεού και θα δώσουν φρικτό λόγο στον Θεό εν ημέρα κρίσεως, και οι σκανδαλιζόμενοι έχουν την δική τους ευθύνη. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τους οποίους φαίνεται ότι ευθύνονται και οι σκανδαλιζόμενοι.

Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι σκανδαλιζόμενοι δείχουν την πνευματική τους αδυναμία να αντιδράσουν στους πειρασμούς και τις δυσκολίες της ζωής. Όπως ο βιολογικός οργανισμός του ανθρώπου διαθέτει τα αντισώματα και ένα ισχυρό ανοσολογικό σύστημα που αντιδρά σε κάθε ιό, έτσι και ο πνευματικός άνθρωπος θα έπρεπε να είχε ισχυρό πνευματικό ανοσολογικό σύστημα για να αντιδρούσε φυσιολογικά σε κάθε πειρασμική κατάσταση. Και όπως ασθενούν εκείνοι που δεν έχουν καλό και δυνατό ανοσολογικό σύστημα, το ίδιο ασθενούν πνευματικά και εκείνοι που εύκολα σκανδαλίζονται και με τον τρόπο αυτόν δείχνουν ότι δεν έχουν δυνατόν πνευματικό οργανισμό.

Αυτό φαίνεται από το ότι οι άνθρωποι μπορούν να σκανδαλισθούν και από πνευματικά γεγονότα και από υγιείς πνευματικά καταστάσεις, και αυτό συμβαίνει γιατί δεν κατέχουν το κριτήριο της αλήθειας. Οι Φαρισαίοι σκανδαλίσθηκαν από την παρουσία και τους λόγους του Χριστού, χωρίς γι' αυτό να ευθύνεται ο Χριστός, που απεκάλυπτε την αλήθεια. “Οι Φαρισαίοι εσκανδαλίσθησαν ακούσαντες τον λόγον” (Ματθ. ιε’, 12). Ο Ίδιος ο Χριστός γνωρίζοντας ότι θα υπάρξουν πολλοί που θα σκανδαλισθούν με το Πρόσωπό Του είπε: “μακάριος εστιν ός εάν μη σκανδαλισθή εν εμοί” (Ματ. ια’, 6). Λίγο πριν από το πάθος Του ο Χριστός είπε στους Μαθητές Του: “πάντες υμείς σκανδαλισθήσεσθε εν εμοί” (Ματθ. κστ΄ , 31). Επίσης, μετά την τελευταία του διδασκαλία, πριν παραδοθή στο μαρτύριο του πάθους, είπε στους Μαθητές Του: “Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα μη σκανδαλισθήτε” (Ιω. ιστ’,1). Όχι μόνον ο Χριστός υπήρξε για τους άρρωστους πνευματικά ανθρώπους σκάνδαλον, αλλά και ο Σταυρός του Χριστού δια μέσου των αιώνων είναι σκάνδαλο για τους Ιουδαίους. Κατά την ομολογία του Αποστόλου Παύλου “ημείς κηρύσσομεν Χριστόν εσταυρωμένον, Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον....” (Α’ Κορινθ. α’23).

Επομένως σκανδαλίζονται όσοι έχουν μκρή και ατελή πίστη, όσοι δεν έχουν μεγάλη γνώση του Θεού και γι' αυτό οι πειρασμοί αποτελούν σκάνδαλα. Ακόμη για τους ανθρώπους που δεν διαθέτουν το κριτήριο της αλήθειας σκάνδαλο μπορεί να είναι ο Χριστός, ο αποκαλυπτικός λόγος Του, η Εκκλησία, η αλήθεια, η Βασιλεία των ουρανών, που δεν ταιριάζουν με την νοοτροπία του κόσμου στον οποίο ζουν.

Ο δεύτερος λόγος που δείχνει την ευθύνη που έχουν και εκείνοι που σκανδαλίζονται είναι ότι κατά κάποιο τρόπο όσοι βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση έχουν την ψυχολογική ανάγκη να σκανδαλίζονται. Αυτό λέγεται από την άποψη ότι οι άνθρωποι της κατηγορίας αυτής ζουν μια ζωή έξω από την φυσική ζωή, όπως την ζούσε ο Αδάμ προ της πτώσεως, και μια ζωή έξω από την αποκαλυπτική αλήθεια που έχει δώσει στον κόσμο ο Χριστός και διαφυλάσσεται μέσα στην Εκκλησία.

Μετά την πτώση του Αδάμ ο Θεός έστειλε στους ανθρώπους τους δικαίους και τους Προφήτες, έδωσε τον νόμο Του, ώστε οι άνθρωποι να έχουν μερικά κριτήρια της αλήθειας και να αποφύγουν την πλάνη. Τελικά ενηνθρώπησε το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και αποκάλυψε την όλη αλήθεια, έκανε την Εκκλησία Σώμα Του και έτσι μέσα στην Εκκλησία μπορεί ο άνθρωπος όχι μόνον να βρη την αλήθεια, αλλά και να την ζήση στην ύπαρξή του.

Όμως, όταν ζη ο άνθρωπος έξω από αυτόν τον αποκαλυπτικό λόγο είναι επόμενο η φωνή της συνειδήσεώς του να αντιδρά, να διαμαρτύρεται. Επειδή ο πεπτωκώς άνθρωπος δεν θέλει να έλθη σε αντίθεση με τις επιθυμίες του παλαιού ανθρώπου, γι' αυτό και προσπαθεί να βρη πολλές ευκαιρίες και αφορμές για να καθησυχάση την φωνή της συνειδήσεώς του που διαμαρτύρεται, ώστε να εξακολουθή να βρίσκεται στην νοοτροπία και την κατάσταση των παθών.

Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο και τον “εξυπηρετούν” τα σκάνδαλα, και ο ίδιος κατά κάποιο τρόπο θέλει να σκανδαλίζεται. Με αυτήν την έννοια ο εμπαθής άνθρωπος ρέπει προς τον εντοπισμό και την αναζήτηση των σκανδάλων, αρέσκεται σε αυτά για να καθησυχάζη την συνείδησή του και να μη ακολουθή τον σκληρό και ανηφορικό δρόμο της αρετής. Η σκέψη του είναι η ακόλουθη. “Εφ' όσον υπάρχουν άλλοι Χριστιανοί και μάλιστα Κληρικοί και δη Επίσκοποι, οι οποίοι παραβαίνουν κατά ποικίλους και διαφόρους τρόπους τον νόμο του Θεού, τότε δικαιολογούμαι κι' εγώ που ζώ κατ' αυτόν τον τρόπο”.

Και οι δύο λόγοι που αναφέραμε δείχνουν ότι οι σκανδαλιζόμενοι είναι άρρωστοι πνευματικά. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι οι άγιοι δεν σκανδαλίζονται από ό,τι βλέπουν στην κοινωνία. Και όχι μόνον δεν σκανδαλίζονται, αλλά αντιμετωπίζουν τα μαρτύρια και τους πειρασμούς με πίστη ακλόνητη και θάρρος ακατάβλητο. Η Χάρη του Θεού τους ενισχύει και τους ενδυναμώνει. Ισχύει σε αυτούς ο λόγος του Αποστόλου Παύλου: “πέπεισμαι γαρ ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε, άγγελοι ούτε αρχαί ούτε δυνάμεις ούτε ενεστώτα ούτε μέλλοντα ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε τις κτίσις ετέρα δυνήσεται ημάς χωρίσαι από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών” (Ρωμ. η΄,38-39).

Ακριβώς για τον λόγον αυτόν ο Χριστός ομίλησε για την ανάγκη να κόβη κανείς την αιτία του σκανδάλου, που δεν ευρίσκεται τόσο έξω από τον άνθρωπο, αλλά μέσα του. Είπε ο Χριστός: “πάς ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού”. Και στην συνέχεια, είπε: “ει δε ο οφθαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σου· συμφέρει γαρ σοι ίνα απόληται έν των μελών σου και μη όλον το σώμα σου βληθή εις γέενναν” (Ματθ. ε΄ 29). Κατά τον ιερό Χρυσόστομο, μιλώντας ο Χριστός για δεξιό οφθαλμό, δεν εννοεί κάποιο μέλος του σώματός του, αλλά “περί των οικείως προς ημάς εχόντων”. Έτσι ο άνθρωπος δεν πρέπει να δικαιολογήται ότι ο άλλος του δημιουργεί προβλήματα, αλλά θα πρέπη να προβαίνη ο ίδιος σε κάθε ενέργεια για να απαλλαγή από το σκάνδαλο που του δημιουργεί πειρασμό. Αυτό σημαίνει ότι και ο ίδιος έχει προσωπική ευθύνη γι’ αυτό.

Όλα τα ανωτέρω δεν εγράφησαν για να αμνηστευθούν τα σκάνδαλα και να δικαιολογηθούν οι σκανδαλίζοντες, οι οποίοι οπωσδήποτε έχουν μεγάλη ευθύνη για τα προβλήματα που δημιουργούν, αλλά για να εντοπισθή η αλήθεια ότι δεν πρέπει κανείς να δικαιολογήται για το ότι δεν ζη την ζωή που μας έχει αποκαλύψει ο Χριστός, λόγω των υπαρχόντων σκανδάλων. Τα σκάνδαλα, εκτός των άλλων, αποκαλύπτουν την ασθένεια και των σκανδαλιζομένων. Και οι σκανδαλιζόμενοι έχουν ευθύνη για το ότι σκανδαλίζονται. Και θα δώσουν και αυτοί, όπως και οι σκανδαλίζοντες, λόγο στον Θεό κατά την Δευτέρα Του Παρουσία.

Περιοδικό, Εκκλησιαστική Παρέμβαση 6-4-2005)

Πηγή: alopsis.gr

(Σχόλιο Εγκολπίου: Αξιόλογο άρθρο που πρέπει να διαβάσουν όσοι υποκριτές ψευτοχριστιανοί κρύβονται συχνάκις όπισθεν της λέξης ''σκανδαλίστηκα''...)

Το Γενέθλιο Της Θεοτόκου κατά την παράδοση.

 

 Το Γενέθλιο της Θεοτόκου κατά την παράδοση

Του δρ. θεολογίας Αχιλλέα Πιτσίλκα

Η Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, κατά τους πατέρες της Εκκλησίας, ήταν η αρχή της πραγματοποίησης των υποσχέσεων του Θεού για την έλευση του Χριστού - Μεσσία στον κόσμο, δηλαδή η έναρξη του μυστηρίου της θείας οικονομίας για τη σωτηρία των ανθρώπων. Για τούτο η Γέννηση αυτή, που χαρακτηρίζεται ως θαυμαστή, κατά τους υμνογράφους της Εκκλησίας, «Χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη».

α) Η επίμονη δέηση των γονέων της για την απόκτηση τέκνου

Κατά τις μαρτυρίες της παράδοσης οι γονείς της Θεοτόκου, Ιωακείμ και Άννα, που κατοικούσαν στα Ιεροσόλυμα ή ίσως στην ευρύτερη περιοχή της, για πάρα πολλά χρόνια δεν είχαν αποκτήσει κανένα παιδί. Επειδή δε η ατεκνία εθεωρείτο εντροπή, γιατί δεν ήταν δυνατόν από μια άτεκνη οικογένεια να προέλθη ο αναμενόμενος από όλους Μεσσίας, για τον λόγο αυτό ο Ιωακείμ και η Άννα για χρόνια και χρόνια παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί, που θα το αφιέρωναν σ' Εκείνον, γιατί ήταν άνθρωποι ευσεβείς.

β) Ο Θεός άκουσε τις προσευχές τους και εκπλήρωσε το αίτημά τους.

Όταν ο Ιωακείμ και η Άννα εγήρασαν και δεν ήταν πια δυνατόν ανθρώπινα να αποκτήσουν παιδί, ο Θεός που, κατά τον ιερό ψαλμωδό, έχει τους οφθαλμούς του «Επί δικαίους και ώρα αυτού εις δέησιν αυτών» 33,16), αποφάσισε να χαρίσει στο ζευγάρι εκείνο των πιστών όχι ένα συνηθισμένο παιδί, αλλά το πιο ευλογημένο παιδί στον κόσμο ολόκληρο, αποδεικνύοντας ότι χαρίζει στους πιστούς δούλους Του «υπερκπερισσού» εκείνα που ζητούν ή περιμένουν (Βλ. Εφεσ. Γ'20). Για τον λόγο δε αυτό έλυσε τη στειρότητα της Άννας, καθιστώντας αυτήν ικανή να αποκτήσει στα γεράματά της παιδί.

γ) Η ονομασία του παιδιού και η εξύμνηση της γέννησής του

Ύστερα από τη γέννηση της ευλογημένης εκείνης κόρης τους, ο Ιωακείμ και η Άννα την ονόμασαν Μαριάμ, δηλαδή ισχυρή και ένδοξη, αφιερώνοντας αυτήν από την πρώτη στιγμή στον δωρεοδότη Θεό, χωρίς να γνωρίζουν την εποχή εκείνη ότι αυτή ήταν «η αγία και φωτοφόρος αυγή» και «η δροσερή αύρα του θείου φωτός», η «εκκύπτουσα ωσεί όρθρος» (Ασμ. Ασμ. 6,10), που θα γινόταν η μητέρα του Μεσσία, δηλαδή Θεοτόκος.

Η γέννηση δε αυτή της Μαριάμ, που προήλθε «εκ της ρίζης Ιεσσαί», εξυμνήθηκε αργότερα από τους αγίους πατέρες, που διακήρυξαν ότι «Χαράν εμήνυσε πάση τη Οικουμένη». Για τον λόγο δε αυτό ο Αγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, που είχε μεγάλη ευλάβεια προς την Υπεραγία Θεοτόκο και έγραψε πολλούς ύμνους και λόγους εγκωμιαστικούς στη χάρη της, έλεγε χαρακτηριστικά ότι...

''Σήμερα έγινε η αρχή της σωτηρίας του κόσμου. Ας ευφρανθούν για τούτο τα σκηνώματα του ουρανού και ας σκιρτήσει από αγαλλίαση η γη, γιατί γεννήθηκε η θεόπαιδα εκείνη, από την οποία θα έλθει στον κόσμο, ο Μεσσίας Χριστός, που θα σχίσει το χειρόγραφο των αμαρτιών του κόσμου.

Σ' αυτήν την ανάπλαση όμως συμβάλλουν και οι προσωπικοί αγώνες και οι προσευχές προς την Υπεραγία Θεοτόκο, με τις οποίες οι πιστοί ζητούν τις πρεσβείες της για την εκτέλεση του θείου θελήματος.

Ύστερα από όλα τα πιο πάνω, θα έλεγα ότι, σαν Χριστιανοί, πρέπει και μεις να τιμούμε τη γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και να μιμούμεθα το παράδειγμα της ταπεινής και αγνής ζωής της, ώστε να ζητούμε στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας την κραταιά προστασία της, λέγοντας: «Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών».

Πάντοτε δε να ζητούμε την ειρήνη, που είναι η αρχή της πνευματικής ζωής και δώρο του Αγίου Πνεύματος, λέγοντας: «Εν τη γεννήσει σου, Κόρη Θεόκλητε, την ειρήνην αίτησαι και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».

Ελευθερία, 08/09/2012

 

Πηγή: Ακτίνες

Ο Πάπας και στη Σερβία;;;

Πατριάρχης Σερβίας, Ειρηναίος: "H προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Πάπας πρέπει να έρθει στη Σερβία”

 

Με την ευκαιρία της δημόσιας συζήτησης σχετικά με το αν ο Πάπας θα πρέπει να πάει το 2013 στη Σερβία για τους εορτασμούς των 1700 χρόνων από το Διάταγμα των Μεδιολάνων, ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος, μιλώντας στο Ραδιοφωνικό Σταθμό του Βελιγραδίου, είπε ότι προσωπική του άποψη είναι ότι η επίσκεψη θα ήταν χρήσιμη και "δεν μας ενοχλεί". Δήλωσε μάλιστα ότι η προσωπική του άποψη είναι ότι "ο Πάπας πρέπει να έρθει στη Σερβία” υπάρχουν όμως και άλλες απόψεις στην Ιερά Σύνοδο της Σερβικής Εκκλησίας.

Ακολουθεί το απόσπασμα από τη συνέντευξη στο Ραδιοφωνικό Σταθμό του Βελιγραδίου 

 

Политика "и Европа и Косово" није немогућа
Папа треба да дође у Србију

Поводом полемика у домаћој јавности о томе да ли би папа Бенедикт XVI требало да дође 2013. године у Србију на прославу 17 векова Миланског едикта у Нишу, патријарх Иринеј је рекао да он лично мисли да би та посета била корисна и "не би нам ништа сметала".

"Папа треба да дође у Србију, то је моје лично мишљење. Иако има разлога за одлагање његове посете, било би добро да дође до сусрета и дијалога две цркве. Ја верујем да ће једног дана до тога и доћи", рекао је патријарх српски.

Патријарх Иринеј је додао да постоје и друга мишљења, и да је Сабор СПЦ одлучио да на прославу позове престонице православних цркава, а и друге цркве, па и католичку, да пошаљу своје представнике на највишем нивоу.

Патријарх је указао и на неке разлоге зашто у овом тренутку папа није добродошао у Србију, наводећи да је, нажалост, историја Другог светског рата и недавних ратова на тлу бивше Југославије, створила "једно велико нерасположење према нашој браћи са запада".

"Многи у тим догађајима и нашим невољама виде присуство Римокатоличке цркве, тако да је можда целисходније да тај позив не буде упућен овом приликом, а како ће то бити убудуће видећемо", рекао је патријарх Иринеј.

Πηγή: Ακτίνες

 

(Σχόλιο Εγκολπίου: Το 1940, με την γερμανική κατοχή στη Σερβία, οι συνεργάτες των Γερμανών, φανατικοί παπικοί ''Ουστάσι'', ένα παραστρατιωτικό κομμάτι του Κροατικού στρατού, έσφαξε εν ονόματι του Κροατικού εθνικισμού, περίπου 800.000 Σέρβους, κυρίως αμάχους. Γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους. Επικεφαλής της γενοκτονίας ήταν ο ηγέτης των Κροατών, Πάβελιτς. Την θρησκευτική κάλυψη για την γενοκτονία την έλαβαν απλόχερα από τον Αρχιεπίσκοπο Ζάγκρεμπ, Στέπινατς. Όποιος θέλει πλήρες φωτογραφικό υλικό, μπορεί να το βρεί στο βιβλίο '' Είναι Ορθόδοξος Χριστιανός; Σφάξτε τον.'' Ο εν λόγω αρχιεπίσκοπος φυλακίστηκε για την συνεργασία του με τα Κροατικά στρατεύματα σε 4 έτη φυλάκισης μετά τον πόλεμο, και αποφυλακίστηκε με τη βιτρίνα του ομολογητή της πίστεως!!! 

 

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος, αγιοποιήσε τον Στέπινατς, και τώρα οι Κροάτες παπικοί ζητούν τη πρεσβεία του σφαγέα ''αγίου'' τους ενώπιον της Αγίας Τριάδος, φεύ της βλασφημίας. Ο Πάπας ήρθε εν Ελλάδι και συμπροσευχήθηκε με τον νεοημερολογίτη Αρχιεπίσκοπο του δημοσίου Χριστόδουλο, και τώρα ο διάδοχός του μάλλον θα πάει και στη Σερβία για να προχωρήσει ο οικουμενισμός έτι περισσότερο. Κατά τα άλλα οι νοημερολογίτες ζουν στη φαντασία τους πως ανήκουν στην Εκκλησία Του Χριστού... Δε βλέπουν την πλήρη συνεργασία με το κρατικό μόρφωμα που θέλει να λέγεται ''καθολική εκκλησία'', ούτε την εκκλησιαστική ένωση των δύο εκτρωμάτων που αυτοαποκαλούνται ''εκκλησίες''... 

 

Ας διαβάσουν ''Τα πρωτόκολλα των σοφών της σιών'', ώστε να δουν ποιόν βολεύει η παγκοσμιοποίηση, και για ποιόν τελικά εργάζονται οι απανταχού οικουμενιστές, είτε λέγονται παπικοί, είτε νεοημερολογίτες ρασοφόροι του δημοσίου...) 

Πως οι Εβραίοι στην Αμερική υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα...

Του Kevin MacDonald (Occidental Observer)

Το βιβλίο του Αμερικανο-Εβραίου ραβίνου Joshua Eli Plaut “A Kosher Christmas: ’Tis the Season to Be Jewish”, αποκαλύπτει αυτό που γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό: Οι Εβραίοι πράγματι υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα. Αν και το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο, έχουμε εδώ μια περίληψη και κάποιο σχόλιο από τον Εβραίο αρθρογράφο Ethan Schwartz (“Twas the night after Christmas“). Πρώτα η περίληψη:

 

«Οι Εβραίοι ήταν η εμπροσθοφυλακή της προσπάθειας να "μετασχηματιστούν τα Χριστούγεννα σε μια εορταστική περίοδο που θα ανήκει σε όλους τους Αμερικανούς, χωρίς θρησκευτική αποκλειστικότητα. Οι πιο σημαντικοί εβραϊκοί μηχανισμοί της εκκοσμίκευσης των Χριστουγέννων είναι η κωμωδία και η παρωδία, καθώς το γέλιο υπονομεύει το θρησκευτικό δέος. Πάρτε, για παράδειγμα, τον ‘Hanukkah Harry’ από το "Saturday Night Live", ο οποίος παρωδεί τον Σάντα (Άη Βασίλη) παραδίδοντας δώρα από ένα καρότσι που το τραβούν τρία γαϊδούρια που ονομάζονται Moishe, Hershel, και Shlomo. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο ‘Hanukkah Harry’ έχει αναδειχθεί ως μια πραγματική εναλλακτική λύση Σάντα για πολλούς Εβραίους της Αμερικής. Ο Plaut βλέπει τέτοια πράγματα όχι τόσο σαν προσπάθειες αφομοίωσης της γιορτής, αλλά ως εκούσια ανατροπή των χριστουγεννιάτικων παραδόσεων. «Μέσα από αυτές τις παρωδίες», γράφει, "οι Εβραίοι φαίνονται να μην έχουν γοητευτεί από τη γοητεία των συμβόλων των Χριστουγέννων." Και δεν είναι μόνο οι Εβραίοι: για τους Αμερικανούς σε γενικές γραμμές, η εβραϊκή παρωδία βοηθά στο να διασφαλιστεί ότι τα Χριστούγεννα "δεν πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά "και ότι στον εορτασμό των άλλων θρησκευτικών παραδόσεων πρέπει " να δοθεί ίσος σεβασμός και ίσες ευκαιρίες».

Φαίνεται να υπάρχουν δύο μηνύματα εδώ. Ένα είναι το μήνυμα της ανατροπής. Αξιοποιώντας την γελοιοποίηση μεταξύ άλλων μεθόδων. Το άλλο είναι ότι οι Εβραίοι θεωρούνται ως άτομα υψηλού πνεύματος που μετατρέπουν τα Χριστούγεννα "σε μια εορταστική περίοδο που ανήκει σε όλους τους Αμερικανούς." Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι τα Χριστούγεννα δεν «λαμβάνονται πάρα πολύ σοβαρά» και διαγράφεται κάθε έμφαση στην χριστιανική θρησκευτική πτυχή από το επίκεντρο της παραδοσιακής χριστιανικής εορτής.

Οι άνθρωποι που παίρνουν τη θρησκεία τους στα σοβαρά δεν επιτρέπουν η θρησκεία τους να γελοιοποιείται. Αρκεί να σκεφτούμε τις αντιδράσεις των μουσουλμάνων για τα σκίτσα που γελοιοποιούσαν τον Μωάμεθ. Το γεγονός ότι οι Εβραίοι ήταν σε θέση να γελοιοποιήσουν τον Χριστιανισμό χωρίς σοβαρές αρνητικές συνέπειες είναι ένας σημαντικός δείκτης της εβραϊκής δύναμης και μια εξίσου ισχυρή ένδειξη της μείωσης της χριστιανικής θρησκευτικής πίστης. Υποψιάζομαι ότι η οργανωμένη εβραϊκή κοινότητα θα αντιδρούσε με οργή αν μη Εβραίοι γελοιοποιούσαν τον Ιουδαϊσμό. Πράγματι, οποιαδήποτε κριτική κατά των Εβραίων ως Εβραίων δεν είναι δυνατόν ποτέ να γίνει δεκτή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. (Ιδού ένας επίκαιρος κατάλογος των απαγορευμένων θεμάτων στα αμερικάνικα media: οι νεοσυντηρητικοί Εβραίοι και ο ρόλος τους στην προώθηση του πολέμου στο Ιράκ, η εβραϊκή πλευρά του σκανδάλου Ivy League, πώς ο εβραϊκός έλεγχος του Χόλιγουντ επηρεάζει το περιεχόμενο των media.)

Ο Schwartz, στο άρθρο του, δεν έρχεται σε αντιπαλότητα με τα στοιχεία του Plaut, αλλά αναρωτιέται αν αυτό είναι καλό για τους Εβραίους που έχει γραφτεί ένα τέτοιο βιβλίο:

«Υπάρχει κάτι ανησυχητικό σχετικά με αυτή την εργασία, που συγκεντρώνει κλασικές εικόνες αντισημιτικής συνωμοσίας και σαμποτάζ. Χωρίς ίχνος ειρωνείας, ο Plaut αφηγείται περιστατικά για τα οποία φονταμενταλιστικές χριστιανικές ομάδες παραπονιούνται λέγοντας ότι "ορισμένοι Αμερικανοί, ιδιαίτερα οι Εβραίοι, προσπαθούν να βγάλουν το ‘Χριστό έξω από τα Χριστούγεννα’». Και προσθέτει ότι «συχνά ακολουθούν αντισημιτικά σχόλια». Εκείνοι οι φονταμενταλιστές χριστιανοί θα μπορούσαν κάλλιστα να αισθάνονται δικαιωμένοι από το επιχείρημα του Plaut. Δεν είναι εγγενώς αντι-χριστιανικό, αναγνωρίζει, να αντιτάσσεσαι στην κυριαρχία του χριστιανισμού σε μια κοσμική δημοκρατία. Αν οι Εβραίοι έχουν βοηθήσει να γίνει η αμερικανική κοινωνία πιο ανοιχτή, θα πρέπει να είναι υπερήφανοι γι’ αυτό».

Έτσι λοιπόν, οι Εβραίοι υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα, αλλά τα κίνητρά τους ήταν «καθαρά και ιδεαλιστικά». Αλλά ένα τέτοιο επιχείρημα αγνοεί τον ρόλο των Εβραίων στην θεώρηση της Αμερικής ως ένα «έθνος πρόταση» (δηλ. χωρίς κοινή κληρονομικότητα), ένα σημαντικό θέμα της Κουλτούρας της Κριτικής. Το άγχος των Εβραίων για τον «πολιτιστικό πλουραλισμό» (που έχει πλέον μεταμορφωθεί σε πολυπολιτισμικότητα) οδηγεί στην ρητή απόρριψη της εθνο-πολιτισμικής ταυτότητας της Αμερικής, της οποίας σημαντικό μέρος είναι ο Χριστιανισμός. (Πράγματι, μέχρι το πρόσφατο κύμα μετανάστευσης που προέκυψε από το νόμο 1965, οι Εβραίοι που αποτελούν το 2-3 τοις εκατό του πληθυσμού, ήταν η μόνη αναγνωρίσιμη αμερικανική ομάδα που δεν ήταν Χριστιανοί). Για τους Εβραίους αποτελούσε κεντρικής σημασίας θέμα η οικοδόμηση ενός τείχους ανάμεσα στη θρησκεία και τη δημόσια ζωή, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα αυτό που είναι γνωστό ως "πόλεμος κατά των Χριστουγέννων" (“war on Christmas”) και ο οποίος συνεχίζει να μαίνεται. Για τους Εβραίους επίσης μεγάλη σημασία είχε η αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής των ΗΠΑ στο να γίνει «ανοικτή» σε όλους τους λαούς του κόσμου, και πάλι με μια ιδεολογία ότι η Αμερική είναι απλώς ένα σύνολο αφηρημένων αρχών και δεν έχει κανένα εθνικό ή πολιτιστικό πυρήνα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους τους λαούς και αυτοί οι λαοί θα πρέπει να είναι σε θέση να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους, ως μέρος του αμερικανικού μωσαϊκού.

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί καλοί άνθρωποι δεν συμφωνούν με τα λεγόμενά μου, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι Εβραίοι έχουν ασκήσει με πολύ επιθετικό τρόπο πολιτικές προς όφελός τους και σε αντίθεση με τα συμφέροντα των παραδοσιακών ανθρώπων της Αμερικής και της Δύσης. Και επειδή οι Εβραίοι έχουν καταφέρει να είναι η ελίτ των μέσων ενημέρωσης και της διανόησης, έχουν τη δυνατότητα να έχουν μια πολύ μεγάλη επίδραση στη δημόσια πολιτική, ακόμη και στο τρόπο ζωής των μη-Εβραίων. 

Ο Plaut τονίζει τη διαφορά μεταξύ της πολύ επιθετικής συμπεριφοράς των Ανατολικο-Ευρωπαίων Εβραίων μεταναστών με το μίσος τους για τον Χριστιανισμό σε αντίθεση με τους Γερμανο-Εβραίους που έφτασαν στα μέσα του 19ου αιώνα και «αγκάλιασαν τις (χριστιανικές) γιορτές». Είναι μια σημαντική διάκριση, τουλάχιστον για τα αμερικανικά πλαίσια. Αλλά σε κάθε περίπτωση, η περιγραφή του Plaut για τα κίνητρα των Ανατολικο-Ευρωπαίων, που απορρέουν από το μίσος τους για τον Χριστιανισμό, δύσκολα τους απεικονίζει ως «ιδεαλιστές σταυροφόρους που μάχονταν για μια ανοιχτή κοινωνία». Για μια ακόμη φορά καταδεικνύει ότι οι Εβραίοι αντιδρούν με εχθρότητα στην ιδέα το Ισραήλ να μην έχει ένα εβραϊκό εθνο-πολιτισμικό πυρήνα, ενώ από την άλλη πλευρά οδηγούν την εκστρατεία ενάντια στην ιδέα η Αμερική και η Δύση να έχουν ένα εθνο-πολιτισμικό πυρήνα. Όπως και με την προώθηση της μη-λευκής, μη-χριστιανικής μετανάστευσης, η υπεράσπισή τους δεν έχει τίποτα να κάνει με τα ιδανικά του ηθικού οικουμενισμού, αλλά τα πάντα έχουν να κάνουν με την επιδίωξη εκείνου που είναι καλό για τους Εβραίους, και υποκινούνται από ένα εβραϊκό μίσος προς τους παραδοσιακούς λαούς και πολιτισμούς της Δύσης. Έτσι, ο πόλεμος κατά των Χριστουγέννων είναι ένα κλασσικό παράδειγμα του πώς οι Εβραίοι αποδεικνύονται μία εχθρική ελίτ.

Πηγή: Kόκκινος ουρανός