Το Άγιο Πνεύμα αποκαλύπτεται, φωτίζει, ζωοποιεί, μάλλον είναι το ίδιο φως και ζωή. Καθιστά τους ανθρώπους ναούς, τους θεοποιεί και τους τελειοποιεί.

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.)







Τούτον Δανιήλ υιόν ανθρώπου λέγει είναι, ερχόμενον πρός τον Πατέρα, και πάσαν την κρίσιν και την τιμήν παρ'εκείνου υποδεχόμενον

(Αποστολικαί Διαταγαί, Ε΄, ΧΧ 10, ΒΕΠ 2,92)
Αγία τριάδα


Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...

(Δανιήλ Ζ', 9 και 14)



"Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα."

(Πρακτικά εβδόμης Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883)

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Ενθουσιασμένη η εβραϊκή κοινότητα με την εκλογή του νέου Πάπα.

 
 
Ο Jorge Mario Bergoglio, ο Αργεντινός καρδινάλιος που εξελέγη Πάπας και θα πάρει το όνομα Φραγκίσκος, λέγεται ότι έχει καλές σχέσεις με τους Εβραίους της Αργεντινής.
 
Ο Bergoglio, 76 ετών, που είναι Ιησουίτης, είναι ο πρώτος Πάπας που προέρχεται από χώρα εκτός Ευρώπης, για πάνω από μία χιλιετία.
 
 
Ως αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, ο Bergoglio παρακολούθησε την λειτουργία του Ροσς Ασσανά (η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά) στη Συναγωγή Benei Tikva Slijot το Σεπτέμβριο του 2007.
 
Ο Ραβίνος David Rosen, διευθυντής των διαθρησκευτικών υποθέσεων για την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή (AJC), είπε στη JTA ότι ο νέος Πάπας είναι ένας «ζεστός και γλυκός και σεμνός άνθρωπος», γνωστός στο Μπουένος Άιρες ότι μαγειρεύει ο ίδιος και απαντάει ο ίδιος στο τηλέφωνό του.
 
Μετά το βομβαρδισμό του κέντρου της εβραϊκής κοινότητας AMIA το 1994 (υπήρξαν 885 νεκροί- η μεγαλύτερη βομβιστική επίθεση στην Αργεντινή), "έδειξε αλληλεγγύη στην εβραϊκή κοινότητα", δήλωσε ο Rosen.
 
 
Το 2005, ο Bergoglio ήταν το πρώτο δημόσιο πρόσωπο που υπέγραψε μια αίτηση για να αποδοθεί δικαιοσύνη για την περίπτωση του βομβαρδισμού του AMIA. Ήταν επίσης ένας από τους υπογράφοντες ένα έγγραφο που ονομάζεται «85 θύματα, 85 υπογραφές» στο πλαίσιο της 11ης επετείου του βομβαρδισμού. Τον Ιούνιο του 2010, επισκέφθηκε την ανακατασκευή του κτιρίου του AMIA για να μιλήσει με Εβραίους ηγέτες.
 
"Εκείνοι που είπαν ότι ο Βενέδικτος ήταν ο τελευταίος Πάπας που έζησε το Ολοκαύτωμα, ή εκείνοι που είπαν ότι δεν θα υπάρξει άλλος Πάπας ο οποίος έχει προσωπική σχέση με τον εβραϊκό λαό, ήταν λάθος", δήλωσε ο Rosen.
 
 
Λίγο μετά που από την καμινάδα της Καπέλα Σιξτίνα βγήκε λευκός καπνός που σημαίνει ότι οι καρδινάλιοι είχαν επιλέξει το διάδοχο του Πάπα Βενέδικτου XVI, ο Φραγκίσκος απευθύνθηκε στους χιλιάδες πιστούς από το μπαλκόνι της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου.
 
"Buonasera", τους είπε, "Καλησπέρα" στα ιταλικά, και ευχαρίστησε τους συναδέλφους του καρδινάλιους που ήρθαν από "σχεδόν τα πέρατα της γης" για να τον βρουν.
 
 
Ο Israel Singer (φώτο), ο πρώην επικεφαλής του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου, είπε ότι ξόδεψε χρόνο δουλεύοντας μαζί με τον Bergoglio όταν οι δύο τους είχαν αναλάβει τη διανομή της βοήθειας στους φτωχούς στο Μπουένος Άιρες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, στο πλαίσιο ενός κοινού εβραϊκού-Καθολικού προγράμματος που ονομάστηκε Tzedaka.
 
"Βγήκαμε έξω με τις γειτονιές όπου οι Εβραίοι και οι καθολικοί υπέφεραν μαζί," είπε ο Singer στο JTA. "Αν όλοι κάθονταν σε καρέκλες με λαβές, θα καθόταν σε μία χωρίς λαβές. Πάντα κοίταγε να είναι πιο μετριοπαθής. Του ήταν δύσκολο να φορά όλες αυτές τις στολές".
 

 
Ο Bergoglio έγραψε επίσης την εισαγωγή ενός βιβλίου από το ραβίνο και πολιτικό Sergio Bergman (φωτο) τον οποίον θεωρεί "έναν από τους καθηγητές μου."
 
Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Bergoglio διοργάνωσε μια εκδήλωση μνήμης της Νύχτας των Κρυστάλλων στο Μητροπολιτικό Ναό του Μπουένος Άιρες με τον ραβίνο Alejandro Avruj.
 
Συνεργάστηκε επίσης με το Εβραϊκό Κογκρέσο της Λατινικής Αμερικής (LAJC) και πραγματοποίησε συναντήσεις με την εβραϊκή νεολαία που συμμετείχε στο πρόγραμμα του LAJC που είχε τίτλο ‘Νέες Γενιές’.
 
 
"Το Εβραϊκό Κογκρέσο της Λατινικής Αμερικής είχε στενή σχέση με τον Jorge Bergoglio για πολλά χρόνια," δήλωσε στη JTA, ο Claudio Epelman, (στην φωτογραφία αριστερά με το νέο Πάπα το 2012) εκτελεστικός διευθυντής του LAJC. "Γνωρίζουμε τις αξίες και τις δυνάμεις του. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα κάνει πολύ καλή δουλειά στην ηγεσία της Καθολικής Εκκλησίας".
 
Σε επίσκεψή του στη συναγωγή του Μπουένος Άιρες, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Catholic Zenit, ο Bergoglio είπε στους παρευρισκομένους ότι ήταν εκεί για να εξετάσει την καρδιά του «σαν προσκυνητής, μαζί με εσάς, τους μεγαλύτερους αδελφούς μου».
 
«Σήμερα, εδώ σε αυτή την συναγωγή, ερχόμαστε σε επίγνωση του γεγονότος ότι είμαστε ένας λαός σε ένα ταξίδι και τοποθετούμε τους εαυτούς μας στην παρουσία του Θεού», ανέφερε ο τότε αρχιεπίσκοπος. «Πρέπει να κοιτάξουμε σε Αυτόν και να αφήσουμε να μας κοιτάζει, να εξετάσει την καρδιά μας με την παρουσία Του και να αναρωτηθούμε αν περπατάμε άμεμπτα."
 
 
Ο Renzo Gattegna, ο πρόεδρος της Ένωσης των Ιταλικών Εβραϊκών Κοινοτήτων, μετέφερε εκ μέρους των Εβραίων της Ιταλίας τα συγχαρητήρια με τις "πιο θερμές ευχές" ο νέος Πάπας να φέρει την "ειρήνη και την αδελφότητα σε όλη την ανθρωπότητα."
 
Ειδικότερα, ο Gattegna εξέφρασε την ελπίδα ότι θα υπάρξει συνέχεια "με αμοιβαία ικανοποίηση" της "έντονης πορείας του διαλόγου για τον οποίον οι Εβραίοι έχουν πάντα ελπίδα και για ο οποίος έχει επίσης υλοποιηθεί μέσα από το έργο Παπών, που οδήγησαν την εκκλησία στο πρόσφατο παρελθόν. "
 
Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Διωγμοί Χριστιανών στο Πακιστάν...

Πακιστάν: Προστασία απαιτούν οι χριστιανοί από τις αρχές μετά το νέο πογκρόμ εναντίον τους από μουσουλμάνους.
 
 
Οι χριστιανοί του Πακιστάν απαίτησαν από τις Αρχές να τους προστατεύσουν, καθώς μουσουλμάνοι έκαψαν δεκάδες χριστιανικά σπίτια στην πόλη Λαχόρ, δηλώνοντας για εικαζόμενη διάπραξη βλασφημίας.
 
Την Παρασκευή περίπου 1.500 εξαγριωμένοι μουσουλμάνοι έκαναν επίθεση στην χριστιανική συνοικία Μπαντάμι Μπαγκ στη Λαχώρη πυρπολώντας μεγάλο αριθμό κατοικιών και οχημάτων.
 
 
Μία ομάδα μουσουλμάνων, προχώρησε απευθείας από το τζαμί προς το σπίτι ενός χριστιανού, κατηγορούμενου για «προσβολή του Ισλάμ». Ο κατηγορούμενος για βλασφημία μεταφέρθηκε σε αστυνομικό τμήμα, όμως εκατοντάδες χριστιανοί εγκατέλειψαν από φόβο τα σπίτια τους.
 
Ο χριστιανός, σύμφωνα με φήμες, «προσέβαλε δημόσια τον Προφήτη», όπως δήλωσε στα τοπικά MME ο εκπρόσωπος της αστυνομίας.
 
Τελικώς κανένας κάτοικος της συνοικίας δεν έπαθε το παραμικρό. Αντιθέτως, τραυματίστηκαν 12 Πακιστανοί αστυνομικοί προσπαθώντας να αποσοβήσουν τα χειρότερα, δήλωσε ο ίδιος.

 
'Όμως, όπως επίσης είπε, "περίπου 20 κατοικίες υπέστησαν υλικές ζημιές", αν και η συνολική και πλήρης εικόνα για τις ζημιές να μπορεί να σχηματιστεί προς ώρας.
 
Κάτοικοι της ίδιας συνοικίας είπαν στα διεθνή ΜΜΕ ότι "100 κατοικίες έχουν υποστεί ζημιά".
 
Στην Λαχώρη κρατείται στην απομόνωση σε αστυνομικό τμήμα ο 20χρονος Σαουάν Μάσιχ, για τον οποίο καταγγέλθηκε ότι «βλαστήμησε δημόσια τον προφήτη Μωάμεθ» (καταγγελία που εφόσον τεκμηριωθεί απολήγει στην θανάτωση του βλασφημούντος), μετέδωσε στο μεταξύ τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο, το Dunya.
 
 
Στη χριστιανική συνοικία περιπολούν διαρκώς, πλέον, χίλιοι αστυνομικοί αποτρέποντας την λεηλασία περιουσιών.
 
Η περιφερειακή κυβέρνηση, η Λαχώρη είναι στο ανατολικό Πακιστάν, καταδίκασε ήδη αυτά τα συμβάντα, δεσμευόμενοι ταυτοχρόνως ότι οι πρωταίτιοι τους θα οδηγηθούν να δικαστούν, ενώ για την χριστιανική κοινότητα "θα λαμβάνονται αποτελεσματικότερα μέτρα προφύλαξης".
 
Το 2012 πακιστανικό δικαστήριο αθώωσε έφηβη που κατηγορούταν για ασέβεια προς το Κοράνι, με δημόσια δήλωση.
 
Η διεθνής κοινότητα εναντιώνεται στην επιβολή της θανατικής ποινής για όσους κριθεί ότι προσέβαλαν είτε το Κοράνι είτε τον προφήτη Μωάμεθ και διατυπώνονται παράλληλα, επωνύμως, επισημάνσεις ότι "ο πραγματικός λόγος που κρύβεται πίσω από παρόμοιες διώξεις είναι απλά η ατομική κακεντρέχεια", που τρέφουν μερικοί μουσουλμάνοι για τους χριστιανούς πολίτες.
 
Σημειωτέον στην δίνη αυτή, ακόμα και όσοι προτείνουν δημόσια κάποια μεταρρύθμιση στα ισχύοντα υφίστανται αμείλικτα "αντίποινα". 'Έτσι (μεταξύ άλλων) καταγράφηκαν στη διάρκεια του 2011 οι δολοφονίες του κυβερνήτη του Πεντζάμπ Σάλμαν Τασίρ και του υπουργού αρμόδιου για τις θρησκευτικές μειονότητες, Σάχμπαζ Μπάτι.
 
Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Η νοσοκόμα της βασίλισσας Ελισάβετ φοράει ζώνη με μασονικά σύμβολα.

 
 
Vigilant Citizen / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
 
Κάθε φορά που μια ιστορία περιλαμβάνει την βρετανική βασιλική οικογένεια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι γρήγορα στο να καταγράψουν κάθε λεπτομέρειά της. Όταν η βασίλισσα Ελισάβετ έφυγε από το Νοσοκομείο King Edward VII στις 3 Μαρτίου, δημοσιογράφοι κάλυψαν την εκδήλωση σε μεγάλο βαθμό, περιγράφοντας ακόμα και τι φορούσε, το μαργαριταρένιο κολιέ της και την καρφίτσα της.
 
Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αγνόησαν εντελώς. Κοιτάξτε την πόρπη της ζώνης της νοσοκόμας.
 
Η νοσοκόμα της Βασίλισσας φοράει μια πόρπη ζώνης που φέρει μασονικά σύμβολα.
 
Αυτή η μεγάλη πόρπη ζώνης διαθέτει το μασονικό διαβήτη και πυξίδα μαζί με μια πεντάλφα - άλλο ένα σημαντικό μασονικό σύμβολο που χρησιμοποιείται στη μαγεία.
 
 
Σύμφωνα με τη Βιβλιοθήκη και το Μουσείο του Τεκτονισμού, η πόρπη της ζώνης δόθηκε στις νοσοκόμες που είχαν εκπαιδευτεί στο Royal Masonic Hospital, ένα ιδιωτικό νοσοκομείο για Ελευθεροτέκτονες και άλλους δωρεάν ασθενείς. Το Royal Masonic Hospital σταμάτησε να υπάρχει το 1992, αλλά οι πόρπες του προφανώς εξακολουθούν να φοριούνται από "ελίτ" νοσοκόμες, όπως αυτή που ανέλαβε την βασίλισσα.

 
Είναι ενδιαφέρον να βλέπουμε πώς τα σύμβολα της εξουσίας εμφανίζονται σε θέσεις εξουσίας.

 
Χειραψία με τη Βασίλισσα. Ένα προνόμιο που δεν επιτρέπεται σε κοινούς θνητούς.
 
Μην ξεχνάτε ότι το King Edward VII Hospital είναι το νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε η Kate Middleton λόγω μιας σχετικής με την εγκυμοσύνη ασθένειας, η οποία οδήγησε στην αυτοκτονία μιας από τις νοσηλεύτριες.
 
Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Χερουβικός Ύμνος.

Χαρίλαος Ταλιαδώρος - 18-12-2011

Ωριγένης: Είναι Πατέρας της Εκκλησίας;


Σε αυτό το άρθρο θα δώσουμε στοιχεία από την Πατρολογία του Παπαδόπουλου για τον Ωριγένη. Αφορμή υπήρξε το γεγονός ότι οι ετερόδοξοι (μην έχοντας το χάρισμα της διάκρισης), κατηγορούν την εκκλησία του Χριστού ότι μέσα στους κόλπους της είχε και αιρετικούς «πατέρες» των οποίων και υιοθέτησε τις διδασκαλίες.

Όποιος θέλει να δει περισσότερα, μπορεί να τα βρει στον Α' τόμο της πατρολογίας του Στ. Παπαδόπουλου, σελίδες 393- 422.
 
Εμείς θα αναφέρουμε τα επίμαχα αποσπάσματα από την εν λόγω πατρολογία.
 
Στην γενική θεώρηση, αναφέρεται... «Ο Ωριγένης ανήκει στους μεγάλους άνδρες της ανθρωπότητος και είναι ο γονιμότερος συγγραφέας της αρχαίας Εκκλησίας. Έφερε στο στήθος του το θρησκευτικό πάθος της Ανατολής, την ασίγαστη αναζήτηση του Έλληνα φιλοσόφου, το ενδιαφέρον για κεκρυμμένες αλήθειες του Ιουδαίου και την υπαρξιακή πίστη του Χριστιανού. Οι παράγοντες αυτοί συγκλόνισαν τον μεγαλοφυή Ωριγένη και τον κίνησαν στο μεγαλειώδες έργο του, που παρέμεινε περισσότερο έργο πλάτους και λιγότερο έργο βάθους».
 
Αναγνωρίζεται στον Ωριγένη, επομένως, πλατειά μόρφωση και ευρύ πνεύμα. Το δε έργο του χαρακτηρίζεται πλατύ (που σημαίνει ότι λόγο των γνώσεων του έγραψε πολλά), αλλά λιγότερο έργου βάθους (που σημαίνει ότι αυτή η γνώση δεν τον οδήγησε πάντα σε βαθειά ορθόδοξη θεολογία).
 
Ο Ωριγένης, δεν θεωρείται Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας, αλλά εκκλησιαστικός συγγραφέας.
 
Ο Παπαδόπουλος, στον ορισμό του Πατρός και Διδασκάλου, αναφέρει τα εξής… «Πατήρ και Διδάσκαλος είναι ο φορέας της Παραδόσεως της Εκκλησίας, που με τον φωτισμό του αγ. Πνεύματος εκφράζει ευρύτερη εμπειρία της αλήθειας με σκοπό την αντιμετώπιση κάποιας κρίσεως στην Εκκλησία» (Α Τόμος, σελ. 78).
 
Η διαφορά δηλαδή ανάμεσα σε έναν εκκλησιαστικό συγγραφέα και σε έναν Πατέρα και Διδάσκαλο, είναι ότι ο Πατέρας και Διδάσκαλος θεολόγησε και συνέβαλε στο να αντιμετωπιστεί κάποια μεγάλη θεολογική κρίση στην Εκκλησία, πάντα με βάση την Αγία Γραφή και την πρότερη Παράδοση της Εκκλησίας. Ο Ωριγένης, αν και σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας, εντούτοις δεν συνέβαλε στην αντιμετώπιση κάποιας θεολογικής κρίσης. Αλλού ήταν η συνεισφορά του.
 
Ας δούμε την στάση των άλλων εκκλησιαστικών συγγραφέων και Πατέρων και Διδασκάλων της εκκλησίας.

Όσοι ήταν κατά του Ωριγένη.
 
''…τα πρόσωπα που συζητούσαν έντονα το θέμα, δε διαδραμάτισαν πρωτεύοντα ρόλο στην διαμόρφωση της πορείας της Παραδόσεως. Έτσι πχ ότι οι αντιωριγενιστές Μεθόδιος Ολύμπου, Διόδωρος Ταρσού, Απολινάριος, Θεόφιλος Αλεξανδρείας και Θεόδωρος Μοψουεστίας δεν ήσαν ακραιφνείς φορείς του πνεύματος της Παραδόσεως, ενώ ο Πέτρος Αλεξ., ο Ευστάθιος, ο Σαλαμίνας Επιφάνιος, ο Αναστάσιος Ρώμης και ο Αντίπατρος Βόστρων δεν ηταν μεγάλοι ή κατ’ εξοχήν μεγάλοι θεολόγοι και Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας.''
 
Όσοι ήσαν φανατικοί υποστηρικτές του Ωριγένη.
 
«Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τους φανατικούς υποστηρικτές του Ωριγένη· Ο Ευσέβιος Καισαρείας, ο Ευάγριος, ο Δίδυμος, ο Συνέσιος Πτολεμαίδος και ο Σωκράτης δεν είχαν κατά πάντα ορθόδοξο φρόνημα, ενώ ο Πάμφιλος, ο Ρουφίνος, ο Ιωάννης Ιεροσολύμων και ο Παλλάδιος δεν υπήρξαν μεγάλοι θεολόγοι. Επομένως τόσο οι άσπονδοι πολέμιοι, όσο και οι φανατικοί φίλοι του Ωριγένη δεν αποτελούν το μέτρο της ορθοδόξου θεολογίας, ούτε εκφράζουν το γνήσιο κλίμα της Εκκλησίας».
 
Ούτε οι μεν, ούτε οι δε έπραξαν σωστά. Το σωστό το έπραξαν οι μεγάλοι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας που διέκριναν το ορθόδοξο από το ανορθόδοξο και αιρετικό στα έργα του Ωριγένη. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ορθοδοξίας που είναι η ΔΙΑΚΡΙΣΗ, χρησιμοποίησαν οι Διδάσκαλοι.
 

«Πρόκειται για τον Αθανάσιο Αλεξανδρείας (+373), τον Μ. Βασίλειο (+379), τον Γρηγόριο Θεολόγο ( +390), τον Γρηγόριο Νύσσης (+394), τον ιερό Χρυσόστομο (+ 407), και τον Ιλάριο Πικταβίου (+367), τον Αμβρόσιο Μιλάνου (+397) και Βικέντιο Λειρίνου (+ προ 450) στη Δύση.
 
Οι Πατέρες και Διδάσκαλοι αυτοί, γνώριζαν καλά και χρησιμοποιούσαν παντοιοτρόπως τον Ωριγένη· και μολονότι είχαν βαθειά συνείδηση των παρεκκλίσεών του, των κακοδοξιών του και των σφαλμάτων του, έκαιε μέσα τους άσβεστη αγάπη γι’ αυτόν… Ο Θεολόγος Γρηγόριος (με την συνεργασία του Μ. Βασιλείου συνέταξε την περίφημη Φιλοκαλία, δηλαδή ανθολογία κειμένων του Ωριγένη… Ωστόσο ο Μ. Βασίλειος γνωρίζει και σημειώνει τις παρεκκλίσεις του Ωριγένη (Περί Αγίου Πνεύματος 29. 73), ο δε Γρηγόριος χρησιμοποιεί πολλά σχήματά του, αλλά συχνότατα βρίσκεται στην ανάγκη να τα ορθοδοξοποιήσει. Ο Γρηγόριος Νύσσης επηρεάστηκε περισσότερο από τη σκέψη του Ωριγένη, αλλά γνωρίζει και καταδικάζει ορισμένες αντιλήψεις του…».
 
Η πορεία προς την καταδίκη του Ωριγένη.
 
«Στην Αλεξάνδρεια πραγματοποιήθηκαν το 232 δύο συνάξεις (συσκέψεις). Η πρώτη του απαγόρευσε να διδάσκει, η άλλη τον καθήρεσε (είχε γίνει πρεσβύτερος σε ξένη επισκοπή). Την απόφαση αυτή δεν υιοθέτησαν όλες οι Εκκλησίες και όμως η Αλεξάνδρεια δεν επέμεινε, ώστε να διακόψει τις σχέσεις της με όσες Εκκλησίες περιέθαλψαν και τίμησαν τον Ωριγένη. Τούτο σημαίνει ότι η απόφαση της Αλεξανδρινής Εκκλησίας ήταν ένα είδος προειδοποίησεως· προσέξτε, στο πρόσωπο και το έργο του Ωριγένη διαβλέπουμε κινδύνους... Η πρώτη καταδίκη του προσώπου και του έργου του Ωριγένη έγινε το 400 στην Αλεξάνδρεια» (σημείωση δική μου· είναι αυτό που αναφέραμε παραπάνω, που δεν πρόκειται για πρόσωπα που είχαν πρωτεύοντα ρόλο στην διαμόρφωση της Παραδόσεως)
 

Στ' Οικουμενική σύνοδος.

Το πρόβλημα εντάθηκε τον Ε' και ΣΤ' αιώνα, όπου πλέον δεν έχουμε μεμονωμένους συγγραφείς υπέρ ή κατά του ωριγενισμού, αλλά πνευματικό κλίμα και θεολογική νοοτροπία που έφερνε σύγχυση στην Εκκλησία. Η εκκλησία έπρεπε γρήγορα να εξαλείψει το πρόβλημα.
 
«Από την στιγμή αυτή η Εκκλησία ήταν αναγκασμένη χάριν των μελών της να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, το οποίο είχε γίνει πρόβλημα ωριγενισμού... η Εκκλησία όφειλε να δείξει την πλάνη του ωριγενισμού, όφειλε να τον καταδικάσει, να τον αναθεματίσει... και επειδή οι καταδικαζόμενες αντιλήψεις ήταν πολλές, επειδή όλες συνδέονταν με το πρόσωπο του Ωριγένη κι επειδή τα περισσότερα μέλη της Εκκλησίας αδυνατούσαν να διακρίνουν μεταξύ Ωριγένη και ωριγενισμού, η Εκκλησία έπρεπε να καταδικάσει ευθέως και σαφώς το πρόσωπο του Ωριγένη. Τούτο έγινε στην ενδημούσα σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 543, βάση διατάγματος που με προτροπή θεολόγων είχε συντάξει ο Ιουστινιανός και που καταδίκαζε θέσεις του Ωριγένη και αναθεμάτιζε τον ίδιο προσωπικά. Η Ε' Οικουμενική Σύνοδος το 553 περιλαμβάνει τον Ωριγένη στον ενδέκατο αναθεματισμό της μαζί με άλλους αιρετικούς... η ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδος επαναλαμβάνει την καταδίκη αυτή... όλες οι μεταγενέστερες Σύνοδοι υιοθετούν την καταδίκη».
 
Όπως βλέπουμε, ο ωριγενισμός είναι αυτός που κατά βάθος καταδικάζεται. Ο Ωριγένης καταδικάστηκε επειδή οι περισσότεροι από τον λαό δεν είχαν την απαραίτητη διάκριση να ξεχωρίσουν το ορθό από το λάθος. Προκειμένου να επέλθει κακό σε αυτούς, καταδίκασαν τον Ωριγένη.
 
Ουσιαστικά, το ορθό είναι με ΔΙΑΚΡΙΣΗ να ξεχωρίζουμε από τα έργα του το ορθόδοξο από το αιρετικό. Επειδή όμως εμείς ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΚΡΙΣΗ, καλό είναι να καταφεύγουμε σε έργα των Πατέρων που την είχαν, όπως πχ στην Φιλοκαλία του Γρηγορίου Θεολόγου και τους Μ. Βασιλείου, που σταχυολόγησαν το τεράστιο έργο του Ωριγένη , και κράτησαν το ωφέλιμο για μας.
 
«Οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς έμμεσα ή άμεσα, λίγο ή πολύ γνώριζαν το έργο του, χρησιμοποιούσαν από αυτό ότι θεωρούσαν καλό ή ακίνδυνο (χωρίς να μνημονεύουν τον Ωριγένη) και στηλίτευαν τις παρεκκλίσεις του».
 
Μελέτη: Στέλιος Μπαφίτης

Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου 
 
Πηγή: exprotestant.blogspot.gr

Χρησιμοποιούμε αντιβιβλικούς όρους;

Περί δήθεν αντιβιβλικών όρων.
 
Πολλές φορές, οι αιρετικοί κατήγοροι της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Κυρίου, μέμφονται τους χριστιανούς ότι δήθεν χρησιμοποιούμε λέξεις που δεν υπάρχουν στην Αγία Γραφή, όπως «Παναγία - θεοτόκος - υπεραγία - θεάνθρωπος- σεπτές και άγιες εικόνες - ιερά λείψανα– πάτερ», και γενικά τις προσφωνήσεις προς τους ιερείς και τους Επισκόπους μας. Μάλιστα μερικές ακραίες αντιτριαδικές ομάδες τολμούν να μας κατηγορήσουν ότι χρησιμοποιούμε τους όρους « Αγία Τριάδα - τριαδικός θεός», που είναι δήθεν αντιβιβλικοί όροι. Αυτά τα θεωρούν «ορολογία ανθρώπινη και όχι βιβλική», επειδή δεν υπάρχουν γραμμένα στην Αγία Γραφή. Σε αυτό το άρθρο, θα δείξουμε το λάθος των ανθρώπων αυτών, καθώς και ότι με τις θεωρίες τους αυτές, στρέφονται ουσιαστικά κατά της τιμής του ίδιου του Θεού που λένε ότι λατρεύουν.
 
Πριν προχωρήσουμε, είναι ανάγκη να πούμε ότι ο ισχυρισμός «επειδή δεν το γράφει, άρα είναι αντιβιβλικό», είναι πέρα για πέρα λανθασμένος. Πολλά πράγματα τα εννοεί η Αγία Γραφή, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΤΑ ΛΕΞΗ σε αυτήν. Ως απόδειξη, θα φέρουμε το παράδειγμα του ίδιου του Κυρίου Ιησού Χριστού. Όταν Τον πλησίασαν οι Σαδδουκαίοι οι οποίοι δεν παραδέχονταν ούτε ανάσταση ούτε ότι η ψυχή ζει και υπάρχει με πλήρη συνειδητότητα μετά τον φυσικό θάνατο, και ζήτησαν από τον Ιησού να τους αποδείξει την ανάσταση, ο Κύριος τους έφερε ένα χωρίο από την Παλαιά Διαθήκη. Τους ανέφερε, «Ότι δε εγείρονται οι νεκροί, και ο Μωϋσής εφανέρωσεν επί της βάτου, ότε λέγει Κύριον τον Θεόν του Αβραάμ και τον Θεόν του Ισαάκ και τον Θεόν του Ιακώβ. Ο δε Θεός δεν είναι νεκρών, αλλά ζώντων· διότι πάντες ζώσι εν αυτώ». (Λουκάς κ 37-38). Τι παρατηρούμε; Οι Σαδδουκαίοι ρώτησαν τον Κύριο για την ΑΝΑΣΤΑΣΗ, και εκείνος τους λέει για το ότι η ψυχή ΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. Αυτό εκ πρώτης άποψης, φαίνεται άσχετο στην ερώτηση των Σαδδουκαίων. Και όμως, ο ίδιος ο Κύριος τους αποδεικνύει την ανάσταση με το να τους φέρει χωρίο που μιλάει για την συνειδητότητα των ψυχών. Από αυτήν την αλήθεια, τους οδηγεί συμπερασματικά στην αλήθεια της Ανάστασης των ανθρώπων. Επομένως, η Γραφή, κατά το παράδειγμα του Κυρίου, συμπεραίνει κάποια πράγματα χωρίς να είναι απαραίτητο να υπάρχουν αυτά αυτολεξεί στην Αγία Γραφή. Παρακάτω θα δούμε μερικούς από τους όρους για τους οποίους κατηγορούμαστε, και θα δούμε ότι υπάρχουν στην Αγία Γραφή ανάλογοι όροι, που δεν ενοχλούν τους αιρετικούς.
 
Παναγία.
 
Καταρχήν, αυτό λέγεται σε σύγκριση με τους υπόλοιπους αγίους και όχι φυσικά με τον Θεό. Ο ευαγγελιστής Λουκάς, αποκαλεί τον Θεόφιλο ''κράτιστο''· «κράτιστε Θεόφιλε» (Λουκάς, α 3). Δηλαδή τον αποκαλεί ’’αγαθότατο’’, ενώ ο ίδιος ο Ιησούς είχε πει ότι κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ο Θεός. Το ίδιο πράττει και ο απόστολος Παύλος, όταν αποκαλεί ''κράτιστο'', έναν μη χριστιανό ηγεμόνα· «κράτιστε Φήστε» (Πράξεις κστ 25). (''Κράτιστος'', υπερθετικός του ''κρατύς'', εν χρήσει ως υπερθετικού του αγαθός με συγκρ. ''κρείσων'', Επίτομον λεξικόν της αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, Π. Χ. Δορμπαράκη). Όπως ο ευαγγελιστής Λουκάς και ο απ Παύλος δεν καταργούν την δόξα του Θεού, το ίδιο και περισσότερο εμείς που με την λέξη ‘’Παναγία’’, δίνουμε την δόξα στον ίδιο τον Θεό.
 
Κατά αναλογία, ο ίδιος ο Θεός μιλώντας στον Μωυσή, ονομάζει το θυσιαστήριό Του ''αγιώτατο''. «Επτά ημέρας θέλεις κάμνει εξιλέωσιν υπέρ του θυσιαστηρίου και θέλεις αγιάζει αυτό· και θέλει είσθαι θυσιαστήριον αγιώτατον· παν το εγγίζον το θυσιαστήριον θέλει είσθαι άγιον» (Έξοδος, κθ 37). Αγιώτατο σε σχέση με τα άλλα θυσιαστήρια των εθνών. Μήπως ο άγιος Θεός καταργεί τον Εαυτό του; Έτσι και εδώ, η Παναγία είναι παραπάνω από τους άλλους αγίους, επειδή μόνο εκείνη κυοφόρησε τον Λόγο του Θεού, και αυτήν χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Θεός για να ενανθρωπίσει το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας. Μήπως το θυσιαστήριο της Παλαιάς Διαθήκης που σήμερα έχει καταργηθεί, εφόσον σταμάτησαν οι θυσίες για την συγχώρεση των αμαρτιών μετά την μοναδική και διαχρονική θυσία του Ιησού Χριστού, είναι ανώτερο από την Παρθένο Μαρία που δια αυτής προσφέρθηκε η μεγαλύτερη θυσία που έγινε ποτέ; Ο απ. Παύλος είναι σαφής· «Θυσίαν και προσφοράν δεν ηθέλησας, αλλ' ητοίμασας εις εμέ σώμα· εις ολοκαυτώματα και προσφοράς περί αμαρτίας δεν ευηρεστήθης· τότε είπον· Ιδού, έρχομαι, εν τω τόμω του βιβλίου είναι γεγραμμένον περί εμού, διά να κάμω, ώ Θεέ, το θέλημά σου. Αφού είπεν ανωτέρω ότι θυσίαν και προσφοράν και ολοκαυτώματα και προσφοράς περί αμαρτίας δεν ηθέλησας ουδέ ευηρεστήθης εις αυτάς, αίτινες προσφέρονται κατά τον νόμον, τότε είπεν· Ιδού, έρχομαι διά να κάμω, ώ Θεέ, το θέλημά σου. Αναιρεί το πρώτον, διά να συστήση το δεύτερον». (Εβραίους, θ 5-9). Και ρωτάμε: από ποία έλαβε σώμα ''εκείνος που έρχεται για να κάνει το θέλημα του Θεού''; Από την Παρθένο Μαρία. Υπάρχουν πάρα πολλά χωρία στην Αγία Γραφή που αποδίδουν τέτοιες έννοιες και μάλιστα σε άψυχα αντικείμενα, που όμως δεν πειράζουν τους Προτεστάντες. Όμως, όταν κάνουμε το ίδιο για την Παναγία, τότε ''ενοχλούνται''. Τα ίδια και με το ''υπεραγία''.
 
Θεοτόκος.
 
Οι άνθρωποι που αρνούνται αυτήν την ιδιότητα για την Παρθένο Μαρία, πέφτουν στην αίρεση του Νεστορίου. Ο Λόγος που έγινε σάρξ είναι Θεός. «Θεός ήτο ο Λόγος» (Ιωάννης, α 1). «Και ο Λόγος έγεινε σαρξ» (Ιωάννης, α 14). Η Παρθένος Μαρία είναι η μητέρα του Χριστού κατά σάρκα. Επομένως, αφού ο Χριστός είναι Θεός, η γυναίκα που τον γέννησε κατά σάρκα, είναι Θεοτόκος. Και όπως αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στην Έκθεση της Ορθοδόξου Πίστεως, «η αγία Παρθένος είναι κυριολεκτικά και αληθινά Θεοτόκος· όπως δηλαδή αυτός που γεννήθηκε απ’ αυτήν είναι αληθινός Θεός, και αυτή που γέννησε με σάρκα τον αληθινό Θεό είναι πραγματική Θεοτόκος. Διότι ισχυριζόμαστε ότι γέννησε το Θεό, όχι με την έννοια ότι η θεότητα του Λόγου έχει την αρχή της απ’ αυτήν, αλλά ότι ο ίδιος ο Θεός Λόγος, που γεννήθηκε από τον Πατέρα προαιώνια και έξω από το χρόνο και υπάρχει μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα άχρονα και αΐδια, αυτός ο ίδιος τις έσχατες ημέρες για τη δική μας σωτηρία κατοίκησε μέσα στα σπλάγχνα της και χωρίς μεταβολή σαρκώθηκε και γεννήθηκε απ’ αυτήν».(Κεφάλαιο 56).
 
Θεάνθρωπος.
 
Οι άνθρωποι που αρνούνται αυτόν τον όρο, προφανώς αποδέχονται είτε ότι ο Χριστός ήταν μόνο άνθρωπος, είτε ότι ήταν μόνο Θεός. Διαψεύδονται και στις δύο περιπτώσεις. Τα χωρία είναι πάρα πολλά. Απλά θα αναφέρουμε ότι και μόνο από το ευαγγέλιο του Ιωάννης, ΣΕ ΚΑΘΕ κεφάλαιο, αναφέρεται η διπλή φύση του Χριστού. Για παράδειγμα, αναφέραμε πιο πάνω «Θεός ήτο ο Λόγος» (Ιωάννης, α 1)- η θεία φύση. «Και ο Λόγος έγεινε σαρξ» (Ιωάννης, α 14)-η ανθρώπινη φύση. Ο απ. Παύλος μας λέει στην προς Κολοσσαείς επιστολή· «εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς» (κεφ. β 9). Ο απόστολος Ιωάννης αναφέρει· «παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού» (Α Ιωάννου, δ 3). Παρατηρούμε ότι είτε αρνούμαστε την ανθρώπινη φύση του Χριστού, είτε την θεία, ερχόμαστε σε σύγκρουση με το Χριστιανικό Ευαγγέλιο, και πέφτουμε στην αίρεση του μονοφυσιτισμού.
 
Σεπτές και άγιες εικόνες.
 
Στην Παλαιά Διαθήκη, ο χώρος όπου έμπαινε ο αρχιερέας μία φορά τον χρόνο και που συμβόλιζε την άμεση παρουσία του Θεού, λέγονταν «άγια αγίων». Ο απ. Παύλος αναφέρει· «Μετά δε το δεύτερον καταπέτασμα ήτο σκηνή η λεγομένη Άγια αγίων, έχουσα χρυσούν θυμιατήριον και την κιβωτόν της διαθήκης πανταχόθεν περικεκαλυμμένην με χρυσίον, εν ή ήτο στάμνος χρυσή, έχουσα το μάννα, και η ράβδος του Ααρών η βλαστήσασα και αι πλάκες της διαθήκης, υπεράνω δε αυτής ήσαν Χερουβείμ δόξης κατασκιάζοντα το ιλαστήριον· περί των οποίων δεν είναι τώρα χρεία να λέγωμεν κατά μέρος... εις δε την δευτέραν άπαξ του ενιαυτού εισέρχεται μόνος ο αρχιερεύς» (Εβραίους, θ 3-5.7). Επίσης μας εξηγεί ότι όχι μόνο τα ''άγια των αγίων'', αλλά και ότι περιείχαν αυτά, ήταν ένας τύπος, μια σκιά, μια ΕΙΚΟΝΑ των επουρανίων. «υπήρχον οι ιερείς οι προσφέροντες τα δώρα κατά τον νόμον, οίτινες λειτουργούσιν εις υπόδειγμα και σκιάν των επουρανίων, καθώς ελαλήθη προς τον Μωϋσήν ότε έμελλε να κατασκευάση την σκηνήν» (Εβραίους, η 4-5). «ο νόμος, έχων σκιάν των μελλόντων αγαθών, ουχί αυτήν την εικόνα των πραγμάτων» (Εβραίους, Ι 1). Συνεπώς, η ΕΙΚΟΝΑ ονομάζονταν ΑΓΙΑ ΑΓΙΩΝ, επειδή έτσι το ήθελε ο ίδιος ο Θεός. Το ίδιο γίνεται και με τις αγίες και σεπτές εικόνες. Αυτές εικονίζουν κάποιο πρόσωπο άγιο. Για αυτό και τις λέμε ''άγιες εικόνες''. Λόγο της άγιας μορφής που εικονίζουν.
 
Ιερά λείψανα.
 
Ο άνθρωπος αγιάζεται ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ από το άγιο Πνεύμα. Ο απ. Παύλος αναφέρει ότι το σώμα μας καθίσταται ΝΑΟΣ του Θεού. «Δεν εξεύρετε ότι το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος του εν υμίν, το οποίον έχετε από Θεού, και δεν είσθε κύριοι εαυτών; Διότι ηγοράσθητε διά τιμής· δοξάσατε λοιπόν τον Θεόν διά του σώματός σας και διά του πνεύματός σας, τα οποία είναι του Θεού» (Α Κορινθίους, στ 19-20). Από την στιγμή που ανήκει όλο το σώμα στον Θεό, ανήκουν και τα λείψανα. Και επειδή ο Θεός αγιάζει ολοκληρωτικά τον άνθρωπο, για αυτό και τα λείψανα των αγίων τα αποκαλούμε ''άγια λείψανα''. Και πώς να μην είναι άγια, όταν ο Θεός επιλέγει να θαυματουργήσει με αυτά πολλές φορές όπως στην περίπτωση του Ελισσαιέ; (Β Βασιλεών, ιγ 20-21). Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων σχολιάζει την 18η Κατήχησή του· «Για να μην τιμηθούν όμως μόνο οι ψυχές των δικαίων, και για να γίνει πιστευτό, ότι τα σώματα των δικαίων έχουν δύναμη, ο νεκρός που έριξαν στον τάφο του Ελισσαίου, όταν ακούμπησε το νεκρό σώμα του προφήτη, αναστήθηκε. Και έτσι το νεκρό σώμα του που έκανε έργο ζωντανής ψυχής, και το πεθαμένο σώμα, που ήταν θαμμένο στο χώμα, χάρισε στον νεκρό την ζωή, και ενώ αυτό χάρισε την ζωή, έμεινε το ίδιο νεκρό. Γιατί; Για να μη θεωρηθεί, μετά την ανάσταση, ότι η ψυχή μόνο του Ελισσαίου έκανε αυτό το θαύμα, αλλά να αποδειχθεί πως, και όταν δεν είναι παρούσα η ψυχή, υπάρχει δύναμη μέσα στα σώματα των αγίων, λόγω της παραμονής, επί τόσα χρόνια μέσα σε αυτά, της δίκαιας ψυχής, την οποία υπηρετούσε».
 
''Πάτερ'' και άλλες προσφωνήσεις.
 
Όσο για το ''πάτερ'', ο απ. Παύλος αναφέρει τον εαυτό του ως πνευματικό πατέρα των Κορινθίων. «εάν έχητε μυρίους παιδαγωγούς εν Χριστώ, δεν έχετε όμως πολλούς πατέρας· επειδή εγώ σας εγέννησα εν Χριστώ Ιησού διά του ευαγγελίου»(Α Κορινθίους, δ 15). Ο απ. Παύλος μιλάει με την σχετική έννοια του όρου όπως και εμείς, ενώ ο Κύριος με την απόλυτη έννοια του ''Πατέρα''. «Και πατέρα σας μη ονομάσητε επί της γής· διότι εις είναι ο Πατήρ σας, ο εν τοις ουρανοίς» (Ματθαίος, κγ 9).
 
Για τις προσφωνήσεις προς τους Επισκόπους, αυτές απευθύνονται στο λειτούργημα. Το λειτούργημα πηγάζει από τον Θεό, επομένως ουσιαστικά στον Θεό πάνε και οι προσφωνήσεις. Παραπάνω αναφέραμε τον Λουκά και τον Παύλο που αποκαλούν ΑΓΑΘΟΤΑΤΟΥΣ ανθρώπους που δεν είναι λειτουργοί (μάλιστα ο ένας ήταν και άπιστος), παρόλο που ο Κύριος είπε ότι «ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΑΘΟΣ ειμή εις, ο Θεός». Η τιμή πηγαίνει στον Θεό, διότι οι λειτουργοί ίστανται εις τόπον Θεού.
 
Τέλος για το ''Αγία Τριάδα'', απαντάμε ότι Τριαδικός είναι ο Θεός που φανερώνει η Αγία Γραφή. Στην βάπτιση του Χριστού, στα Θεοφάνεια, έχουμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ φανέρωση των προσώπων της Τριάδας. Ο Πατέρας μιλάει εκ των ουρανών, ο Χριστός βαπτίζεται, το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει στον Υιό «ωσει περιστεραν» (όχι περιστέρι). Αλλά και η εντολή της διαδόσεως του Ευαγγελίου και του βαπτίσματος, έναν Τριαδικό θεό φανερώνει. «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθαίος, κη 19). Στο όνομα και όχι ''στα ονόματα''.
 
Αν οι διάφοροι κακόδοξοι δεν πείθονται από αυτά και επιμένουν ότι όλα πρέπει να αναφέρονται ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ στην Αγία Γραφή, αν θέλουν να είναι συνεπείς με αυτήν την θέση, τότε οφείλουν να μας δείξουν μέσα στην Αγία Γραφή ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ, που αναφέρονται τα βιβλία της, τα οποία αποδέχονται οι Προτεστάντες, έστω και αν αφαιρούν από αυτήν 10 βιβλία. Όσο και αν ψάξουν, τέτοια χωρία δεν θα βρουν.
 
Πηγή: exprotestant.blogspot.gr

Άξιον Εστίν - Πατριαρχικόν.


Ὁ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ. Hχος (Πρώτος)


Εξέδυσάν με τα ιμάτια μου. Hxoς (πλ β)



Τον Συνάναρχον Λόγον!


Απολυτίκιον Κυριακής της Πεντηκοστής



Αναζητηση

Αναγνωστες