Η απληστία τυραννεί, η πλεονεξία καταδυναστεύει, το ψέμα υπερηφανεύεται, η εμπιστοσύνη προς τους άλλους χάθηκε, η αλήθεια εγκατέλειψε την γη.

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.)







Τούτον Δανιήλ υιόν ανθρώπου λέγει είναι, ερχόμενον πρός τον Πατέρα, και πάσαν την κρίσιν και την τιμήν παρ'εκείνου υποδεχόμενον

(Αποστολικαί Διαταγαί, Ε΄, ΧΧ 10, ΒΕΠ 2,92)
Αγία τριάδα


Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...

(Δανιήλ Ζ', 9 και 14)



"Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα."

(Πρακτικά εβδόμης Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883)

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Η Κάρτα του πολίτη.

του Ιωάννου Καρδάση, οικονομολόγου
 
Πάρα πολλά έχουν γραφεί για την αποκαλούμενη αριθμοποίηση του ατόμου και του προσώπου, με την πρόσφατη καθιέρωση της «κάρτας του πολίτη» και η ερώτηση που διατυπώνεται από ευσεβείς πιστούς είναι συνήθως: «Διατί θέλουν να μας αποβαπτίσουν και να μας κάνουν νούμερα δίδοντας έναν αριθμό ξεχωριστό για τον καθένα, αγνοώντας το όνομα και το πρόσωπο;».
 
Δεν ήμαστε παρά ένας αριθμός και πάντοτε ήμαστε ένας αριθμός. Στο ληξιαρχείο, στο σχολείο, στο στρατό, στην εφορία, στην ταυτότητα, στο τηλέφωνο, στον τραπεζικό λογαριασμό, στην κοινωνική ασφάλιση, στην πιστωτική κάρτα, στους εκλογικούς καταλόγους, στην διεύθυνση του σπιτιού, στην πόρτα του διαμερίσματος, στην ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στον ΟΤΕ, στην πινακίδα του αυτοκινήτου, στην θέση του θεάτρου, στην ληξιαρχική πράξη θανάτου, στο νεκροταφείο ακόμη και στο οστεοφυλάκιο!
 
Όλοι αυτοί οι αριθμοί ήμαστε εμείς και τους κουβαλάμε στην πλάτη μας τόσο στην επίγεια ζωή μας, όσο και μετά θάνατον. Κανέναν δεν τον ενδιαφέρει το όνομά μας. Με την νέα ταυτότητα (κάρτα του πολίτη), όλοι αυτοί οι αριθμοί που φέρει ο καθένας από εμάς (11 επίσημοι και σωρεία ανεπίσημων) θα γίνουν ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ και θα πάψουμε πια να ήμαστε διχασμένες αριθμητικά προσωπικότητες και να εξουσιαζόμαστε (υποτίθεται) από πολλούς αριθμούς, αλλά μόνον από ένα. Τελικά μας πειράζει η πολυαριθμία που έχουμε σήμερα, για την οποία κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε ή μας πειράζει Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ;
 
Δίδοντάς μας η Πολιτεία ένα μόνο αριθμό, ζητάει να μας αποβαπτίσει; Μήπως ήμαστε αφελείς; «Νήπιοι κατά τας φρένας», όπως λέγει και ο Απόστολος Παύλος; Εάν πάμε στο Ταχυδρομείο να παραλάβουμε ένα συστημένο, ο υπάλληλος δεν θα μας το δόσει, εάν δεν σημειώσει τον αριθμό της ταυτότητά μας. Ιωσήφ Κολιόπουλοι μπορεί να υπάρχουν πεντακόσιοι στην Ελλάδα, αλλά ο αριθμός ταυτότητας Π 344378 είναι μοναδικός και βεβαιώνει, ότι ο Ιωσήφ Κολιόπουλος που υπέγραψε για την παραλαβή του συστημένου, είναι αυτός που τον πατέρα του τον λένε Λάζαρο, την μητέρα του Δήμητρα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940 κλπ, κλπ. Είναι δηλαδή πληροφορίες που διασταυρώνουν και εξακριβώνουν τα στοιχεία της ταυτότητάς μας και είναι απαραίτητες για την Πολιτεία.
 
Όταν όμως πάμε να κοινωνήσουμε ο ιερέας δεν θα ειπεί: «Μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού Ιωσήφ Κολιόπουλος του Λαζάρου και της Δήμητρας με τον αριθμό δελτίου ταυτότητας Π 344378 κλπ, κλπ.», Αλλά θα ειπεί: «Μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού Ιωσήφ» και τίποτε περισσότερο. Διότι εκείνη την ώρα, εκείνο το «Ιωσήφ» και μόνο είναι ανεπανάληπτο, έστω και εάν το χρησιμοποιούν 500.000 Ιωσήφ ανά την Ελλάδα και σημαίνει: «ψήφον λευκήν, και επί την ψήφον όνομα καινόν γεγραμμένον, ό ουδείς οίδεν ει μη ο λαμβάνων». Με εκείνο το «Ιωσήφ» και μόνο, ξέρει ο Θεός να εντοπίσει στα δικά του κατάστιχα τον συγκεκριμένο Ιωσήφ, χωρίς να ανατρέξει στο Π 344378.
 
Δεν πρέπει όμως να είμαστε και ουτοπιστές. Η καταγραφή των προσωπικών μας στοιχείων χρονολογείται, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον από «Αυγούστου μοναρχήσαντος» που και τότε «υπό μιαν βασιλείαν εγκόσμιον αι πόλεις γεγένηνται» και «απεγράφησαν οι λαοί τω δόγματι του Καίσαρος» (και κατά ορισμένους ιστορικούς αποτελούσε, (πίστη κοσμικής φύσεως σίγουρα, διότι οι Ρωμαίοι έδωσαν την ελευθερία σους Ιουδαίους να ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα χωρίς την υποχρέωση να λατρεύουν τον  εκάστοτε αυτοκράτορα ως θεό) συν τοις άλλοις και ομολογία πίστης προς τον αυτοκράτορα). Και της απογραφής δεν εξηρέθη ούτε η Παναγία Θεοτόκος, αλλά ούτε και ο ενανθρωπήσας Θεός μας.
 
Εις την «κοιλάδα του κλαυθμώνος» που βρισκόμαστε «εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης» κατά τον παρόντα τούτον αιώνα τον απατεώνα, ένα προσπαθούμε να προσαρμοσθούμε στο σύστημα με όσο το δυνατόν λιγότερα μειονεκτήματα, λατρεύοντες τον Θεόν «μετά συνειδήσεως καθαράς εν πνεύματι και αληθεία »,« ειρηνικόν και ησύχιον βίον διάγοντες εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι ».
 
Επομένως δεν πρέπει να συγχέουμε τις όποιες σχέσεις μας με τον Καίσαρα με τις σχέσεις μας με τον Θεό, να προσδίδουμε στο θέμα θεολογικές και πνευματικές διαστάσεις, εάν δεν υπάρχουν και να χρησιμοποιούμε τον Θεό για επίγειους σκοπούς. Πρέπει να είμαστε τίμιοι με την Ορθοδοξία και την Εκκλησία του Χριστού, αποδίδοντες «τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». 
 
Πηγή: fdathanasiou.wordpress.com
 
(Σχόλιο Εγκολπίου: Οι εντός παρενθέσεως σημειώσεις δικές μας.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναζητηση

Αναγνωστες