Δεν υπάρχει άλλος σίγουρος δρόμος σωτηρίας, εκτός από το να εξομολογείται ο καθένας σε πατέρες με πολλή διάκριση και από αυτούς να παίρνει οδηγίες για την αρετή και να μην ακολουθεί το δικό του θέλημα.
(Άγιος Ιωάννης Κασσιανός ο Ρωμαίος.)
Τούτον Δανιήλ υιόν ανθρώπου λέγει είναι, ερχόμενον πρός τον Πατέρα, και πάσαν την κρίσιν και την τιμήν παρ'εκείνου υποδεχόμενον
(Αποστολικαί Διαταγαί, Ε΄, ΧΧ 10, ΒΕΠ 2,92)
Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...
(Δανιήλ Ζ', 9 και 14)
"Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα."
(Πρακτικά εβδόμης Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883)
Τρίτη 27 Αυγούστου 2013
Ἡ θαυμαστὴ σιγὴ τῆς Θεοτόκου.
Η μνήμη τῆς σεπτῆς Κοιμήσεως τῆς Μητέρας τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ συναθροίζει καὶ πάλι ὅλους τοὺς πιστοὺς χριστιανοὺς στοὺς μεγαλοπρεπεῖς ἱεροὺς ναοὺς καὶ στὰ ἀφιερωμένα στὸ πανάγιο πρόσωπό της ταπει- νὰ ἀπέριττα ἐξωκκλήσια γιὰ νὰ τὴν τιμήσουν. Ἡ Κοίμησή της πανηγυρίζεται μὲ εὐφροσύνη. Εἶναι θάνατος ποὺ προξενεῖ χαρὰ καὶ στὸν οὐρανὸ καὶ στὴ γῆ: «Τῇ ἐνδόξῳ κοιμήσει σου οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται… πᾶσα ἡ γῆ δὲ εὐφραίνεται…».
Τὴν ἡμέρα αὐτὴ πλήθη πιστῶν θὰ περάσουν νὰ προσκυνήσουν σὲ κάποιο ναό της, νὰ ἀνάψουν ἕνα κεράκι, νὰ ἀσπασθοῦν τὸ ἅγιο εἰκόνισμά της καὶ νὰ ζητήσουν τὴν προστασία της.
Εἶναι λοιπὸν εὐκαιρία καὶ γιὰ τὸν καθένα ἀπὸ μᾶς μιὰ τέτοια μέρα, ὄχι μόνο νὰ λειτουργηθοῦμε, νὰ προσευχηθοῦμε καὶ νὰ τὴν ἱκετεύσουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ μελετήσουμε τὴ ζωή της, νὰ κόψουμε ἀπὸ τὸν ὁλάνθιστο κῆπο τῆς ψυχῆς της μερικὰ ἀπὸ τὰ εὐώδη ἄνθη τῶν ἀρετῶν της, γιὰ νὰ εὐωδιάσει καὶ ἡ δική μας ψυχή. Γιατὶ ἡ Παναγία δὲν εἶναι ἕνα συνηθισμένο ἐνάρετο πρόσωπο μέσα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ κεχαριτωμένη Κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἡ Μαριάμ, ἡ διαλεγμένη νὰ γίνει Μητέρα τοῦ μέλλοντος νὰ γεννηθεῖ ὡς ἄνθρωπος Μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ δευτέρου Προσώπου τῆς τρισηλίου θεότητος.
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ἀρετῶν της ἑλκύει τὴν προσοχή μας ὡς ἄλλος ἰσχυρὸς μαγνήτης ἡ θαυμαστὴ σιωπή της, ἡ μυστηριώδης σιγή της. Πραγματικὰ μένει κατάπληκτος κανείς, καθὼς παρακολουθεῖ τὰ γεγονότα τῆς ζωῆς της μετὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της. Ἐλάχιστες φορὲς ἐμφανίζεται μέσα στὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια. Καὶ σ᾿ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις τὰ λόγια της εἶναι μετρημένα, τρεῖς τέσσερις λεξοῦλες κάθε φορά. Ζεῖ στὴν ἀφάνεια, μένει στὸ περιθώριο καὶ σιωπᾶ, παρόλο ποὺ ὑπῆρξε κεντρικὸ πρόσωπο σὲ μεγάλα, πανανθρώπινα, συγκλονιστικὰ γεγονότα. Τὰ περισσότερα λόγια τὰ εἶπε τότε ποὺ ἐπισκέφθηκε τὴν Ἐλισάβετ καὶ ἄκουσε τὴν Ἐλισάβετ νὰ τὴν εὐλογεῖ καὶ νὰ τὴν μακαρίζει. Ξέσπασε τότε σὲ ὕμνο δοξολογητικὸ πρὸς τὸν Θεό. Εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸς ὁ ὕμνος ποὺ ψάλλουμε πρὸς τιμήν της στὸν Ὄρθρο, στὴν «τιμιωτέραν», ὅπως λέγεται.
Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της μέχρι τὴ μαρτυρικὴ πορεία πρὸς τὸν Γολγοθᾶ καὶ μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς της ζεῖ τὰ μεγάλα γεγονότα ἀθόρυβα, συγκεντρωμένη στὸ βάθος τῆς καρδιᾶς της.
Ἀκόμη καὶ τότε ποὺ συνέλαβε μὲ ὑπερφυσικὸ τρόπο τὸν Κύριο, δὲν μιλάει. Δὲν δίνει ἐξηγήσεις στὸν δίκαιο καὶ ἅγιο ἄνθρωπο, τὸν Ἰωσήφ. Ἐμπιστεύεται ἀπολύτως τὸν Θεό, ὁ Ὁποῖος γνωρίζει τὸν τρόπο γιὰ νὰ φανερώσει τὴν ἀθωότητά της, τὴν κρυστάλλινη καθαρότητα τῆς ψυχῆς της, τὴν εὐώδη ἁγνότητα τοῦ σώματός της. Καὶ Ἐκεῖνος ἐπεμβαίνει, πληροφορεῖ τὸν Ἰωσὴφ μὲ ἀγγελικὸ ὅραμα, ὅταν αὐτὸς ἑτοιμαζόταν «λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν»· νὰ διώξει κρυφὰ τὴν Μαριὰμ στὸ σπίτι της, γιὰ νὰ μὴν τὴν ἐκθέσει (Ματθ. α΄ 19-22).
Μὲ τὴν ἴδια θαυμαστὴ σιωπή της ἡ Παναγία κρατοῦσε στὰ βάθη τῆς καρδιᾶς της τὰ γεγονότα καὶ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, καὶ τὰ μελετοῦσε ἐμβαθύνοντας στὸ μέγα μυστήριο, στὸ ὁποῖο εἶχε καὶ Ἐκείνη κληθεῖ νὰ διακονήσει καὶ κατανοώντας ὅλο καὶ περισσότερο τὴ φύση καὶ τὴν ἀποστολὴ τοῦ Υἱοῦ της: «Ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ρήματα ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς» (Λουκ. β΄ 19), μᾶς πληροφορεῖ ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς. Διατηρεῖ ὅλους τοὺς λόγους Του στὴν καρδιὰ καὶ τὴ μνήμη της καὶ τοὺς συγκρίνει πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τῆς εἶχαν ἀποκαλυφθεῖ ἀπὸ τὴν ὥρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της. Κρατάει στὴ μνήμη της τὰ λόγια ποὺ ἄκουσε κατὰ τὴν ἅγια νύχτα τῆς Γεννήσεως ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους καὶ τοὺς ποιμένες καὶ τὰ δουλεύει μέσα της σὲ ἀτμόσφαιρα ἡσυχίας καὶ σιωπῆς.
Ἔτσι φθάνει πρώτη Ἐκείνη νὰ κατανοήσει τὸ ἀσύλληπτο γεγονὸς ποὺ εἶχε συντελεστεῖ: Ὁ Θεὸς μέσα ἀπὸ τὰ ἅγια σπλάχνα της εἶχε γίνει ἄνθρωπος!Νὰ ἐμπνευσθοῦμε λοιπὸν ὅλοι μας αὐτὴ τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς της ἀπὸ τὸ ἅγιο παράδειγμά της, παράδειγμα ἐσωτερικῆς ζωῆς καὶ σιωπῆς μπροστὰ στὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Νὰ καταλάβουμε πὼς ἡ ἀληθινὴ πνευματικὴ ζωὴ ἀναπτύσσεται ἀθόρυβα καὶ μυστικά. Νὰ φυλάσσουμε στὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας τὶς θεῖες ἀλήθειες ποὺ ὁ Υἱός της μᾶς γνώρισε. Νὰ τὶς μελετοῦμε σὲ ἀτμόσφαιρα ἱερῆς σιωπῆς. Νὰ στεκόμαστε μὲ ἅγιο φόβο μπροστὰ στὰ θαύματα καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Δημιουργοῦ μας. Γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ ἀπολαύσουμε μαζὶ μὲ Ἐκείνη, τὴ Μητέρα Του καὶ δική μας Μητέρα, τὴ δόξα τῆς παμπόθητης Βασιλείας Του.
Ο ΣΩΤΗΡ, 1 καὶ 15 Αὐγούστου 2013
Πηγή: Ακτίνες
Λόγοι αφιερωμένοι εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον!

Ὁ ἅγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ἀναφέρει γιὰ τὴν Παναγία μας: «Ἂν καθ᾽ ὑπόθεσιν ὅλα τὰ ἐννέα τάγματα τῶν Ἀγγέλων ἤθελαν κρημνισθῆ ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ γίνουν δαίμονες, ἂν ὅλοι οἱ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἄνθρωποι ἤθελαν γίνει κακοὶ καὶ ὅλοι νὰ ὑπάγουν εἰς τὴν κόλασιν χωρὶς νὰ γλυτώση τίς, ἂν ὅλα τὰ κτίσματα, οὐρανός, φωστῆρες, ἄστρα, στοιχεῖα, φυτά, ζῶα ἤθελαν ἀποστατήσει κατὰ Θεοῦ, νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν τάξιν των καὶ νὰ ὑπάγουν εἰς τὸ μὴ ὄν, μὲ ὅλον τοῦτο, ὅλες αὐτὲς οἱ κακίες τῶν κτισμάτων, συγκρινόμεναι μὲ τὸ πλήρωμα τῆς ἁγιότητος τῆς Θεοτόκου, δὲν ἐδύναντο νὰ λυπήσουν τὸν Θεόν· διότι μόνη ἡ Κυρία Θεοτόκος ἦτο ἱκανὴ νὰ τὸν εὐχαριστήση κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα, καὶ νὰ μὴ τὸν ἀφήση νὰ λυπηθῆ διὰ τὸν χαμὸν καὶ τὴν ἀπώλειαν τῶν τόσων καὶ τόσων κτισμάτων του· διότι αὐτὴ μόνη ἀσυγκρίτως τὸν ἠγάπησεν ὑπὲρ πάντα· διότι αὐτὴ μόνη ὑπὲρ πάντα ὑπήκουσεν εἰς τὸ θέλημά του».
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὸν λόγο του «Στὴν πάνσεπτη κοίμηση τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας» λέγει: «Τόσο πολὺ εἶναι πλησιέστερα ἀπὸ τοὺς πλησιάζοντας τὸν Θεόν· τόσο μεγαλύτερα πρεσβεῖα ἀπὸ ὅλους ἀξιώθηκε ἡ Θεοτόκος· δὲν ἐννοῶ δὲ μόνο τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ κι᾽ αὐτὲς τὶς ἀγγελικὲς ἱεραρχίες ὅλες. Πραγματικὰ γιὰ τὴν ἀνώτατη ταξιαρχία τούτων γράφει ὁ Ἠσαΐας “καὶ τὰ Σεραφεὶμ εἰστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ”. Βλέπετε τὴν διαφορὰ τῆς στάσεως; Ἀπὸ αὐτὴν μπορεῖτε νὰ καταλάβετε καὶ τὴν διαφορὰ τῆς κατὰ τὴν ἀξία τάξεως· διότι τὰ Σεραφεὶμ ἦσαν γύρω ἀπὸ τὸν Θεό, πλησίον δὲ στὸν ἴδιο μόνο ἡ βασίλισσα, ἡ ὁποία θαυμάζεται καὶ ἐγκωμιάζεται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό. Εἶναι δὲ ὄχι μόνο πλησίον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ δεξιά· ὄχι μόνο διότι ποθεῖ καὶ ἀντιποθεῖται περισσότερο ἀπὸ ὅλους, καὶ λόγῳ τῶν φυσικῶν θεσμῶν, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι ἀληθινὰ θρόνος του· ὅπου δὲ κάθεται ὁ βασιλεύς, ἐκεῖ στέκεται καὶ ὁ θρόνος».
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὸν λόγο του «Στὴν πάνσεπτη κοίμηση τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας» λέγει: «Τόσο πολὺ εἶναι πλησιέστερα ἀπὸ τοὺς πλησιάζοντας τὸν Θεόν· τόσο μεγαλύτερα πρεσβεῖα ἀπὸ ὅλους ἀξιώθηκε ἡ Θεοτόκος· δὲν ἐννοῶ δὲ μόνο τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ κι᾽ αὐτὲς τὶς ἀγγελικὲς ἱεραρχίες ὅλες. Πραγματικὰ γιὰ τὴν ἀνώτατη ταξιαρχία τούτων γράφει ὁ Ἠσαΐας “καὶ τὰ Σεραφεὶμ εἰστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ”. Βλέπετε τὴν διαφορὰ τῆς στάσεως; Ἀπὸ αὐτὴν μπορεῖτε νὰ καταλάβετε καὶ τὴν διαφορὰ τῆς κατὰ τὴν ἀξία τάξεως· διότι τὰ Σεραφεὶμ ἦσαν γύρω ἀπὸ τὸν Θεό, πλησίον δὲ στὸν ἴδιο μόνο ἡ βασίλισσα, ἡ ὁποία θαυμάζεται καὶ ἐγκωμιάζεται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό. Εἶναι δὲ ὄχι μόνο πλησίον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ δεξιά· ὄχι μόνο διότι ποθεῖ καὶ ἀντιποθεῖται περισσότερο ἀπὸ ὅλους, καὶ λόγῳ τῶν φυσικῶν θεσμῶν, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι ἀληθινὰ θρόνος του· ὅπου δὲ κάθεται ὁ βασιλεύς, ἐκεῖ στέκεται καὶ ὁ θρόνος».
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς στὴν ἀντίστοιχη ὁμιλία του θὰ πεῖ: « Ὢ πῶς ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς μεταφέρεται στὴ ζωὴ περνώντας ἀπὸ τὸν θάνατο! Πῶς αὐτὴ ποὺ ξεπέρασε στὴ γέννα της τὰ ὅρια τῆς φύσης, σκύβει τώρα στοὺς νόμους της καὶ ὑποτάσσεται στὸ θάνατο τὸ ἀθάνατο σῶμα. Γιατί αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποθέσει τὴν θνητότητα καὶ νὰ ντυθεῖ τὴν ἀφθαρσία, ἀφοῦ καὶ ὁ κυρίαρχος τῆς φύσης δὲν ἀρνήθηκε νὰ ὑποβληθεῖ στὸ θάνατο.
Πεθαίνει κατὰ τὴν σάρκα καὶ μὲ τὸν θάνατο καταργεῖ τὸν θάνατο καὶ μὲ τὴν φθορὰ μᾶς χαρίζει τὴν ἀφθαρσία καὶ κάνει τὴν νέκρωσή του πηγὴ τῆς ἀνάστασης. Ὢ πῶς ὁ δημιουργός τοῦ παντὸς δέχεται στὰ χέρια του τὴν ἱερὴ ψυχὴ τώρα ποὺ χωρίζεται ἀπὸ τὸ θεοδόχο σκήνωμα, τιμώντας νόμιμα αὐτὴν ποὺ ἔχει φύση δουλική, καὶ μὲ ποιὰ ἀνεξιχνίαστα πελάγη φιλανθρωπίας οἰκονομώντας σὲ ἔκανε μητέρα Του, αὐτὸς ποὺ ἔλαβε ἀληθινὸ σῶμα καὶ δὲν παρουσίασε ἀπατηλὴ τὴν ἐνανθρώπησή του».
Ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας γράφει στὸν λόγο του γιὰ τὴν κοίμηση τῆς Θεοτόκου: «Ὅταν πάλι χρειάσθηκε νὰ ὑποφέρει γιὰ μᾶς ὁ Σωτήρας καὶ νὰ πεθάνει, πόσο μεγάλες ἦσαν οἱ ὀδύνες, μὲ τὶς ὁποῖες τοῦ συμπαραστάθηκε ἡ Παρθένος! Τί βέλη τὴν διαπέρασαν! Γιατί κι ἂν ὁ Υἱὸς της ἦταν μόνο ἄνθρωπος καὶ τίποτε ἄλλο, τότε ὀδυνηρότερο δὲν θὰ μποροῦσε νὰ προσθέσει κανεὶς σὲ μία μητέρα. Ἀλλὰ τώρα εἶναι ὁ μόνος Υἱός της, ποὺ τὸν ἔφερε στὸν κόσμο μόνη της, κατὰ τρόπο παράδοξο, ποὺ δὲν λύπησε ποτὲ οὔτε τὴν ἴδια οὔτε κανέναν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ τοὺς εὐεργέτησε, ἀντίθετα, ὅλους τόσο, ὥστε νὰ ξεπεράσει ὅλες τὶς προσδοκίες τους. Τί λοιπὸν συναισθήματα εἶναι φυσικὸ νὰ εἶχε ἡ Παρθένος, ὅταν ἔβλεπε τὸν Υἱό της σὲ τόσο φοβερὲς ὀδύνες; Προσωπικὰ πιστεύω ὅτι τέτοια ὀδύνη ποτὲ σὲ κανέναν ἄνθρωπο δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει. Γιατί αὐτὴ εἶδε τὴν Σταύρωση σὰν μητέρα, ἀλλὰ καὶ σὰν ἄνθρωπος μὲ σωστὴ κρίση, σὰν κάποιος ποὺ μπορεῖ νὰ διακρίνει καθαρὰ τὴν ἀδικία».
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης σημειώνει: «Νὰ προστρέχετε, ἀδελφοί μου, στὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸ σπίτι σας χάνει τὴν εἰρήνη του. Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς δυνάμεως. Μπορεῖ εὔκολα νὰ εἰρηνεύσει τὶς ἀνθρώπινες καρδιές. Ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ τῆς Εἰρήνης, μεσιτεύει σὲ Αὐτὸν γιὰ τὴν εἰρήνη ὅλου τοῦ κόσμου καὶ ὅλων τῶν χριστιανικῶν σπιτιῶν. Ἔχει τὴν ἐλεητικὴ δύναμη νὰ διώξει μὲ ἕνα νεῦμα της τὰ πονηρὰ πνεύματα, αὐτὰ ποὺ μὲ ἀκοίμητο ἀγώνα προσπαθοῦν νὰ χωρίζουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς κάνουν νὰ ἀλληλομισοῦνται. Εἶναι ἡ Γοργοεπήκοος, ποὺ ἀπαντᾶ γρήγορα στὶς παρακλήσεις μας καὶ μᾶς δίνει τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἀγάπη. Ἂς τὴν τιμᾶμε μὲ βαθὺ σεβασμὸ ὡς Μητέρα τοῦ Ὑψίστου, ὡς τὸ ἀνώτερο τῶν ποιημάτων του. Καὶ ἂς διατηροῦμε ταπεινὸ φρόνημα, ἀφοῦ καὶ Ἐκείνη ἦταν τόσο ταπεινὴ ἐδῶ κάτω στὴ γῆ καὶ τίποτε δὲν τῆς ἀρέσει ὅσο ἡ ταπεινοφροσύνη».
_____________________________________
1.Ὁ Ἀόρατος πόλεμος Ἐκδ. Φῶς σελ. 174
2. Γρηγ. Παλαμᾶ Ε.Π.Ε. τόμ. 10 σελ. 455
3. Ἰ. Δαμασκηνοῦ Ε.Π.Ε. τόμ. 9 σελ. 261
4. Νικολάου Καβάσιλα Ἡ Θεομήτωρ Ἐκδ. Ἀποστολικὴ Διακονία σελ. 211
5. Ἁγίου Ἰωάννη τῆς Κρονστάνδης Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου σελ.76
Ορθόδοξος Τύπος,9/08/2013
2. Γρηγ. Παλαμᾶ Ε.Π.Ε. τόμ. 10 σελ. 455
3. Ἰ. Δαμασκηνοῦ Ε.Π.Ε. τόμ. 9 σελ. 261
4. Νικολάου Καβάσιλα Ἡ Θεομήτωρ Ἐκδ. Ἀποστολικὴ Διακονία σελ. 211
5. Ἁγίου Ἰωάννη τῆς Κρονστάνδης Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου σελ.76
Ορθόδοξος Τύπος,9/08/2013
Πηγή: Ακτίνες
Σάββατο 24 Αυγούστου 2013
Λατρεύουν τον σατανά...
Δείτε γνωστά πρόσωπα του θεάματος με δαχτυλίδια σατανιστικά, μπλούζες με την σατανική πεντάλφα ή τον σατανιστή Άλιστερ Κρόουλυ, να μιμούνται με τα χέρια και την στάση του σώματος το άγαλμα του σατανά ή αλλιώς Μπαφομέτ... Μην απορείτε λοιπόν αν τα παιδιά σας είναι διαφορετικά απ' ό, τι θα θέλατε... Αν τα αφήνετε να χαζεύουν μπροστά στο ίντερνετ και την τηλεόραση ο σατανάς τα διαπαιδαγωγεί όχι εσείς...
Παρασκευή 23 Αυγούστου 2013
Στρατόπεδα κράτησης στη Β. Κορέα...
Μαρτυρίες φρίκης από τα στρατόπεδα κράτησης στη Β. Κορέα...
Δημόσιες εκτελέσεις, ακρωτηριασμοί και δολοφονίες νεογέννητων από τις ίδιες τους τις μητέρες, είναι μερικά μόνο από τα βασανιστήρια
Οι περίπου 30 «τυχεροί» αποστάτες διαφωνούντες που κατάφεραν να ξεφύγουν από τον εφιάλτη διηγούνται τις ιστορίες του στους εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, οι οποίοι διεξάγουν έρευνα για το τι πραγματικά συμβαίνει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Βόρειας Κορέας.
Δημόσιες εκτελέσεις, ακρωτηριασμοί και δολοφονίες νεογέννητων από τις
ίδιες τους τις μητέρες, είναι μερικά μόνο από τα βασανιστήρια που
λαμβάνουν χώρα σε αυτά τα στρατόπεδα και που η κυβέρνηση της χώρας θέλει
να κρύψει.
Οι ιστορίες που άκουσαν οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ στη Σεούλ ήταν κάτι παραπάνω από φρικτές.
Ο Σιν Ντονγκ- χιουκ αναγκάστηκε να παρακολουθήσει την εκτέλεση της μητέρας του και του αδερφού του, ενώ κατά τη διάρκεια της πολυετούς παραμονής του σε ένα από τα εν λόγω στρατόπεδα κράτησης, του έκοψαν και ένα δάχτυλο.
Η Γι Χεόν μίλησε για την πείνα στα στρατόπεδα η οποία την οδήγησε στο να
αποφασίσει να τραφεί με παστούς βατράχους, όπως και εκατοντάδες άλλοι
κρατούμενοι.
Ωστόσο, η ανάμνηση που την στοιχειώνει και όπως δήλωσε, δεν θα ξεχάσει ποτέ, είναι η ημέρα που είδε μια μητέρα να σκοτώνει το ίδιο της το μωρό, έπειτα από εντολή των δεσμοφυλάκων.
«Ένας φύλακας είπε στην μητέρα να βυθίσει το πρόσωπο του μωρού σε μία
λεκάνη με νερό. Εκείνη τον ικέτευε να το λυπηθεί, αλλά ο φύλακας την
χτυπούσε, οπότε αναγκάστηκε να υπακούσει μέχρι να σταματήσει το κλάμα
του μωρού», διηγήθηκε η Γι Χεόν.
Είναι η πρώτη φορά που εξετάζεται η κατάσταση όσον αφορά την προστασία
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρεια Κορέα από μια επιτροπή ειδικών.
Ωστόσο, η Β. Κορέα αρνείται να αναγνωρίσει την δικαιοδοσία της Επιτροπής
και αρνήθηκε την πρόσβαση στους ερευνητές της.
Υπολογίζεται ότι σε φυλακές και σε στρατόπεδα κρατουμένων στη Βόρεια Κορέα είναι έγκλειστοι περίπου 200.000 άνθρωποι.
Πηγή: protothema.gr
(Σχόλιο Εγκολπίου: Δείτε λεπτομέρειες για τον διωγμό εναντίον Χριστιανών στη κομμουνιστική Βόρεια Κορέα πατώντας εδώ)
Σύγχρονοι διώκτες των Χριστιανών...

Πλέον είναι ξεκάθαρο και επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις που πρόσφατα εκφράσαμε σε κείμενό μας. Οι Ελληνοορθόδοξοι αποτελούν στόχο, καθώς αντιστέκονται, κυρίως λόγω πεποιθήσεων, στην «ετσιθελιστική» επιβολή των παγκοσμιοποιητικών σχεδίων στις περιοχές που ζουν. Ποιος μπορεί να
χαρακτηρίσει τυχαίες τις ταυτόχρονες επιθέσεις εναντίον Ορθοδόξων, πέραν των καθημερινών σφαγών που λαμβάνουν χώρα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου;
χαρακτηρίσει τυχαίες τις ταυτόχρονες επιθέσεις εναντίον Ορθοδόξων, πέραν των καθημερινών σφαγών που λαμβάνουν χώρα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου;
Στην Αίγυπτο καίνε εκκλησίες Κοπτών, στην Βόρειο Ήπειρο γκρεμίζουν καμπαναριά και σταυρούς, ενώ στην Συρία επιτέθηκαν στο ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, αλλά εν τέλει ηττήθηκαν από την χριστιανική πολιτοφυλακή μετά από μέρες σκληρού αγώνα. Την ίδια ώρα το Βατικανό αποκαλεί «αδέλφια» των Καθολικών τους Σουνίτες δολοφόνους που έχουν προκαλέσει δάκρυα σε δεκάδες οικογένειες των θυμάτων τους.
Εν ολίγοις η Δύση σιγοντάρει την Ανατολή να συνεχίσει επί το έργον με σύμμαχο την σιωπή τόσο από την Εκκλησία της Ελλάδας όσο και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μην ξεχνάμε επίσης πως, όπου υπάρχει Ορθοδοξία, παρεμβαίνει η Ρωσία, βασική γεωπολιτική αντίπαλος της δυτικότροπης παγκοσμιοποίησης. Όσο περισσότερες περιοχές «αποχριστιανοποιηθούν», τόσες λιγότερες αφορμές ανάμειξης θα έχει το Κρεμλίνο, το οποίο δεν λέει να παραιτηθεί έτσι εύκολα από τις αξιώσεις του σε Μέση Ανατολή, Κύπρο, Αιγαίο και Βαλκάνια.
Οι ισλαμικές θηριωδίες συνιστούν για τους παγκοσμιοποιητές ένα είδος μεταβατικής κατάστασης μέχρι την καθιέρωση ψευτοδημοκρατικών «προοδευτικών» καθεστώτων προς συγχώνευση του χώρου της Μεσογείου με τον υπόλοιπο δυτικότροπο κόσμο. Οι ισλαμιστές φρόντισαν να καταστρέψουν το καθεστώς ανεξιθρησκίας που επικρατούσε στις χώρες που «πάτησαν», επιφέροντας κλίμα τρομοκρατίας κυρίως για τους Ελληνοορθόδοξους.
Κρούουμε τον κώδωνα κινδύνου… Τουλάχιστον οι Έλληνες που κρατούν ακόμα ιδανικά μέσα στην καρδιά τους οφείλουν να είναι ενημερωμένοι σχετικά με την επίθεση που δέχονται ελληνογενείς πληθυσμοί. Επόμενο στόχο θα αποτελέσει πιθανότατα ο Λίβανος, όπου οι «Ρουμ Ορτοντόξ» με πυγμή προβάλλουν το πολιτιστικό βεληνεκές Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Αυτό ειδικά ενοχλεί, γιατί είναι ταυτισμένο με την ελευθερία, της οποίας ακόμα και το άκουσμα επιδιώκουν να καταστρέψουν οι σύγχρονοι «σταυροφόροι».
Από τους ταγούς μας δεν περιμένουμε τίποτα το ιδιαίτερο. Λίγες φωνές εντός Εκκλησίας προειδοποιούν για τους κινδύνους της εποχής και χαρακτηρίζονται «ακραίες», ενώ όσοι κληρικοί σιωπούν γίνονται αποδεκτοί από το «προοδευτικό» κατεστημένο των ημερών μας που μόνο προοδευτικό δεν είναι. Ακριβώς όπως συνέβαινε στον Μεσαίωνα, όταν και όσοι σώπαιναν φιλώντας το δακτυλίδι της εξουσίας, γλίτωναν την «Ιερά Εξέταση».
Πηγή: pygmi.gr
(Σχόλιο Εγκολπίου: Οι ένοχες συμπεριφορές των επίσημων κρατικών ταγών της χριστιανοσύνης είναι άμεσα συνδεόμενες με την παγκοσμιοποίηση και το θρησκευτικό σκέλος του, τον οικουμενισμό. Είναι αδύνατον αυτοί που θέλουν να λέγονται πάπες και πατριάρχες, αλλά κάθονται σε επίσημα ισλαμικά δείπνα με κέντρο τις μουσουλμανικές εορτές, να μιλήσουν εναντίον των αδελφών τους... Ναι, θεωρούν αδελφούς στην πίστη εκείνους που παγκοσμίως ανέχονται ή και προωθούν τις σφαγές των Χριστιανών...
Είδατε ποτέ κάποιον να μιλήσει για τους δεκάδες χιλιάδες Χριστιανούς που πεθαίνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Βόρειας Κορέας; Το εκεί κομμουνιστικό καθεστώς απαγορεύει ακόμα και να κοιτάξει τον ουρανό ο Χριστιανός κρατούμενος... Ουδείς από αυτούς τους μισθωτούς ρασοφόρους μην περιμένετε να πεί λέξη, αφού αγκαλιάζονται και συμπροσεύχονται στα όπου Γης συνέδριά τους με εχθρούς της Ορθοδόξου Ελλάδος... Όλοι είναι καλοδεχούμενοι στη νέα τάξη πραγμάτων, παγανιστές, ανιμιστές, βουντού, σιωνιστές, ισλαμιστές, καλβινιστές, λουθηρανοί, αγγλικανοί, άθεοι, παπικοί, ψευτορθόδοξοι ρασοφόροι, μάγοι, πυρολάτρες, σιχ, ινδουϊστές, γκουρού, και, και, και...
Οι μόνοι που δεν γίνονται δεκτοί και επιπλέον διώκωνται ανηλεώς είναι οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί... Αυτοί που διακρατούν την Ορθόδοξη Πίστη ανόθευτη και καθαρή από μοντερνισμούς, συμβάσεις, υποχωρήσεις, πολιτικές σχέσεις, μίζες και κοσμικά δείπνα σε ακριβά εστιατόρια... Αυτοί που ονειρεύονται έναν Έλληνα ανδρείο όπως ο Λεωνίδας, η Μπουμπουλίνα, ο Γέρος του Μωριά... Ορθόδοξοι και Έλληνες θα μείνουμε ως το επίγειο τέλος μας είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι...)
Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013
Η εικόνα της Μεγαλόχαρης στην Τήνο όπως είναι πίσω από τα τάματα!

Πρόκειται για ένα από τα ιερότερα σύμβολα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Η Ιερή Εικόνα της Παναγίας που φυλάσσεται στην Τήνο, έχει συνδεθεί άμεσα με την πίστη του Έλληνα για την Παναγία αλλά και με τους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού μας τους προηγούμενους δυο αιώνες.
Κάτι που αρκετοί μπερδεύουν, εξαιτίας της κεντρικής πανηγύρεως του Ναού της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, είναι η απεικόνιση της Παναγίας στην συγκεκριμένη εικόνα.
Η Εικόνα της Παναγίας της Τήνου δεν απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου αλλά τον Ευαγγελισμό. Πρόκειται για μια εικόνα με ιδιαίτερη τεχνοτροπία η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά.
Πως είναι όμως η εικόνα της Παναγίας πίσω από τα τάματα των πιστών;
Αυτή είναι μια από τις σπανιότερες απεικονίσεις της εικόνας της Παναγίας της Τήνου, χωρίς το χρυσό «πουκάμισο» που την κοσμεί και τα αφιερώματα των πιστών που βρίσκονται πάνω από αυτό.
Πρόκειται για την εικόνα του Ευαγγελισμού στην οποία απεικονίζονται, δεξιά η Παναγία και αριστερά ο Αρχάγγελος Γαβριήλ κρατώντας τον κρίνο.
Πάνω από τα δυο πρόσωπα εικονίζεται το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού.
Η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο Ναός Της ύστερα από όραμα της Αγίας Πελαγίας στις 30 Ιανουαρίου 1823.
Πηγή: blogs.sch.g
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





