Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος δεύτερο.

 

 Εικόνα της Αγίας Τριάδος γνωστή και ως Σύνθρονο.

Ένα άλλο επιχείρημα που προβάλλουν οι νεοεικονομάχοι κατά της εικόνος του Συνθρόνου είναι ότι εισάγεται η έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα, επειδή ο Πατήρ εμφανίζεται πολιός, δηλαδή γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, και ο Υιός νέος. Σύμφωνα με το ορθολογιστικό σκεπτικό των νεοεικονομάχων αυτό σημαίνει πως η εικόνα περνά το φρόνημα του Αρείου που έλεγε πως ο Πατήρ προϋπήρχε του Υιού. Ισχυρίζονται πως η εικόνα αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό διότι εισάγει την έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα εμφανίζοντας νεότερο τον Υιό από τον Πατέρα. Από πού διάβασαν και μυήθηκαν σε τέτοιες αναλύσεις της εικόνος και σε τέτοια συμπεράσματα οι νεοεικονομάχοι; Άγνωστο σε εμάς, διότι δεν έχουμε διαβάσει σε καμία Σύνοδο, ούτε στην διδασκαλία κάποιου Αγίου πατρός της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, τέτοια ορθολογιστικά και αυθαίρετα συμπεράσματα. 

Όταν ένα μέλος της Εκκλησίας, κληρικός ή όχι, προσπαθεί να ερμηνεύσει και να θεολογήσει χωρίς να στηρίζεται στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση είναι βέβαιο πως θα πλανηθεί και θα οδηγηθεί η σκέψη του σε βλασφήμιες, προσωπικές απόψεις που δεν έχουν βάση αγιογραφική ή Πατερική, αλλά αντορθόδοξη. Θα διατυπώσει αναλύσεις και ερμηνείες παράλογες και αδιέξοδες, όπως ακριβώς έκαναν οι αιρετικοί όλων των αιώνων. Το χειρότερο είναι πως τις αντορθόδοξες θέσεις τους τις εμφανίζουν ως δήθεν Παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν φέρουν ούτε μία μαρτυρία από την Αγία Γραφή ή τους Πατέρες.

Διαβάζουμε στην Παλαιά Διαθήκη, ''Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν ... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...'' (Δανιήλ Ζ', 9 και 13). Δηλαδή είδε ο Προφήτης Δανιήλ ότι ετέθησαν θρόνοι και κάθησε ο Παλαιός των Ημερών, το ένδυμα του ήταν λευκό σαν το χιόνι και η κόμη του κεφαλιού του ήταν σαν το καθαρό μαλλί, δηλ. λευκό. Στη συνέχεια είδε μέσα στα σύννεφα του ουρανού να έρχεται κάποιος άνθρωπος και έφτασε μέχρι τον Παλαιό των Ημερών. 

Για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη γράφει ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, Αρχ/πος Αλεξανδρείας, ''Ιδού σαφώς διά τών ειρημένων εμάθομεν ότι αυτός εστίν ο Υιός του Θεού, ο σαρκωθείς καί παθών δι' ημάς καί αναστάς έκ νεκρών καί αναληφθείς έν δόξη πρός τόν εαυτού Πατέρα καί πάλιν μέλλων έρχεσθαι μετά τών νεφελών τού ουρανού, μετά δόξης αιωνίου κρίναι ζώντας καί νεκρούς'', (βλέπε Λόγος προς Αντίοχον άρχοντα, ΒΕΠΕΣ τόμος 35, σελ. 149-150). Λέγει δηλ. ο Άγιος ότι στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ εμφανίστηκε ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, που ενσαρκώθηκε και έπαθε για εμάς, αναστήθηκε εκ νεκρών, αναλήφθηκε με δόξα προς τον Πατέρα του και πάλι στο μέλλον θα έρθει πάνω σε νεφέλες του ουρανού με δόξα αιώνια να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Αφού λοιπόν έτσι μας γράφει η Παλαιά Διαθήκη πως είδε ο Προφήτης Δανιήλ τον Πατέρα και τον Υιό, με λευκά μαλλιά τον Πατέρα και τον Υιό να πηγαίνει προς τον Πατέρα του, πώς κάποιοι δογματίζουν πως η απεικόνιση αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό; Η εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες, είναι δυνατόν η Αγία Γραφή και οι Άγιοι να μας οδηγούν σε Αρειανισμό; Άπαγε της βλασφημίας.

Πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια που αγιογραφείται η εικόνα του Συνθρόνου δεν υπάρχει ένας Άγιος ή μία Σύνοδος που να κατηγορεί την εικόνα ότι οδηγεί σε Αρειανισμό, πώς σκέφτηκαν οι σύγχρονοι καινολογούντες ότι η εικόνα αυτή που βασίζεται στην προφητική όραση του Προφήτου Δανιήλ και στην εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος σαν περιστέρι στην Βάπτιση του Κυρίου, οδηγεί σε κάτι τέτοιο; Δικό τους το συμπέρασμα, αυθαίρετο, δεν στηρίζεται σε καμία αγιογραφική ή Πατερική ερμηνεία, δεν στηρίζεται πουθενά απολύτως. Είναι μία σύγχρονη κακόδοξη ερμηνεία της εικόνος. Έρχεται δε σε αντίθεση και με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, διότι αύτη αποφαίνεται, ''Τών τάς προφητικάς οράσεις, ώς αυτό τό θείον αυτάς εσχημάτισεν καί διετύπου, ειδότων καί αποδεχομένων καί πιστευόντων, άπερ ο τών προφητών χορός εωρακότες διηγήσαντο, καί τήν τών Αποστόλων καί είς Πατέρας διήκουσαν έγγραφον τε καί άγραφον παράδοσιν κρατυνόντων, καί διά τούτο εικονιζόντων τα Άγια καί τιμώντων, Αιωνία η Μνήμη'', (βλέπε Ιωάννου Καρμίρη, ''Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1960, τόμος Α', σελ. 245).

Δηλαδή οι εικονίζοντες τις προφητικές οράσεις όπως του Προφήτου Δανιήλ, και οι δεχόμενοι αυτές όπως ο Θεός εσχημάτισε και οι Προφήτες διηγήθηκαν, και οι κρατούντες την Αποστολική και Πατερική Παράδοση, και εικονίζουν και τιμούν τις προφητικές οράσεις, όχι μόνο δεν επικρίνονται αλλά ευλογούνται υπό της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Κάποιοι εικονομάχοι υποστηρίζουν πως τον Πατέρα μόνο στο όραμα του Δανιήλ μπορούμε να τον εικονίζουμε και όχι σε σύνθεση με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Αλλά και αυτός ο ισχυρισμός τους πέφτει στο κενό αφού κάτι τέτοιο ή παρόμοιο έστω, δεν μαρτυρείται πουθενά στην Αγία Γραφή, πουθενά στις διδασκαλίες των Αγίων και σε καμία Σύνοδο. Αντιθέτως το ότι η εικόνα του Συνθρόνου υπάρχει στην εικονογραφία της Εκκλησίας πάνω απο χίλια τριακόσια χρόνια αποδεικνύει πως είναι αποδεκτή από όσες Πανορθόδοξες Συνόδους έγιναν και καμία δεν απεφάνθη εναντίον της, αποδεκτή από όσους Αγίους πέρασαν αυτές τις εκατονταετίες και την τιμούσαν στα κελλιά τους, στις Μονές τους, στους ναούς τους. Ήρθαν σήμερα οι νεοεικονομάχοι να διορθώσουν με σχολαστικές προσωπικές τους απόψεις, τους Αγίους και τις Συνόδους τόσων αιώνων; Άπαγε της βλασφημίας.

Η ιερά εικών του Συνθρόνου διδάσκει το φιλιόκβε;

Άλλο ορθολογιστικό και αυθαίρετο συμπέρασμα βασισμένο σε προσωπικές αναλύσεις των εικομάχων, είναι πως η εικόνα εμφανίζει δήθεν την αίρεση της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και από τον Υιό. Υπάρχει κάποια μαρτυρία από έστω έναν Άγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή έστω μία Σύνοδο που να λέει κάτι τέτοιο για την εικόνα του Συνθρόνου; Όχι, ούτε Άγιος είπε ή έγραψε κάτι τέτοιο, ούτε Σύνοδος απεφάνθη πως η εικόνα αυτή είναι αιρετική γιατί δήθεν διδάσκει το φιλιόκβε. Και αυτή η ερμηνεία της εικόνος από τους εικονομάχους είναι βασισμένη σε δικές τους λογικές και όχι στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας. Δεν φέρουν καμία πηγή από την ιερά Παράδοση ή από κάποιους Πατέρες που να στηρίζει την αιρετική τους άποψη.

Υποστηρίζουν ακόμη πως το Άγιο Πνεύμα μειώνεται διότι εικονίζεται ως περιστέρι, όπως εμφανίστηκε στην Βάπτιση του Κυρίου μας, ενώ ο Πατέρας και ο Υιός εμφανίζονται ως πρόσωπα. Λέγουν δε, πως στην εικόνα της Βαπτίσεως του Κυρίου δικαιολογείται να εικονίζεται σαν περιστέρι, αλλά όχι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος! Και αυτά τα συμπεράσματα που βγάζουν είναι προσωπικά και αυθαίρετα αφού δεν επικαλούνται κανέναν Άγιο που να συμφωνεί μαζί τους και καμία Σύνοδο που να υποστηρίζει όσα λέγουν. Οι εικονομάχοι δεν έχουν μαρτυρίες για όσα καινοφανή πρεσβεύουν και τα ονομάζουν δυστυχώς παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν έχουν ούτε μία πηγή από την ιερά Παράδοση που να μαρτυρεί όσα άρχισαν να λέγουν μετά το 1950.

Πρέπει να έχει πλανηθεί κάποιος για να μπαίνει σε τέτοιες σχολαστικές αναλύσεις, νομίζοντας ότι επειδή το Άγιο Πνεύμα εικονίζεται σαν περιστέρι μειώνεται ενώπιον των άλλων δύο προσώπων της Αγίας Τριάδος. Δηλαδή όταν εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ενώπιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και του ενανθρωπήσαντος Κυρίου Ιησού Χριστού μείωσε τον εαυτό του; Άπαγε της βλασφημίας. Κανείς πιστός όταν βλέπει την εικόνα του Συνθρόνου δεν σκέφτεται ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μειωμένο σε σχέση με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Αν είχαν θεολογικό θεμέλιο όσα λέγουν οι εικονομάχοι, χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια που αγιογραφείται η συγκεκριμένη εικόνα δεν θα είχαμε ιστορικές μαρτυρίες ότι κάπου, κάποτε δημιουργήθηκε σκάνδαλο εξ αιτίας της απεικονίσεως αυτής; Δεν θα υπήρχε έστω ένας Πατέρας της Εκκλησίας να γράψει κάτι; Αντιθέτως υπάρχει απόλυτη τιμή και σεβασμός προς την εν λόγω εικόνα και αγιογραφείτο με την ευλογία των Αγίων, των Επισκόπων, των Ηγουμένων και των Ιερέων σε όλες τις Μονές και τους ναούς. Δεν υπάρχει Ορθόδοξη χώρα στην οποία να μην υπάρχει αγιογραφημένη σχεδόν παντού η εικόνα του Συνθρόνου, μαζί με την άλλη εικόνα της Αγίας Τριάδος με τους τρείς Αγγέλους, τον Αβραάμ και την Σάρρα.

Τόσες χιλιάδες Άγιοι πέρασαν αυτά τα χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια από τον μάταιο τούτο κόσμο. Σκέφτηκε ποτέ κάποιος εξ αυτών αυτές τις θεολογικώς αβάσιμες θεωρίες των νεοεικονομάχων; Όχι, ποτέ. Δεν υπάρχει ούτε ένα γραπτό κατά της εικονίσεως του Συνθρόνου. Τέτοιες ψευδοθεολογικές θεωρίες μόνο από πνευματικώς άρρωστα μυαλά μπορούν να εξαχθούν. 

Ισχυρίζονται μάλιστα οι νεοεικονομάχοι πως η εικόνα του Συνθρόνου εισήχθη στην Ορθόδοξη Εκκλησία μετά το σχίσμα του 1054, από την φραγκοκρατούμενη παπική δύση και άρχισε να πρωτοεμφανίζεται σε περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τους παπικούς. Λέγουν πως η εικόνα αυτή ήταν άγνωστη πιο πρίν στην Ορθόδοξη ανατολή. Ιστορικές μαρτυρίες με αποδείξεις για αυτόν τον ισχυρισμό δεν υπάρχουν. Αντιθέτως η εικόνα του Συνθρόνου από την Ορθόδοξη ανατολή πέρασε στην δύση.

Η εικόνα της Αγίας Τριάδος όχι μόνο δεν ήταν άγνωστη στην Ορθόδοξη ανατολή αλλά την εντοπίζουμε στην αγιογράφηση της εικόνος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη. Υπάρχουν ιστορικές αναφορές ότι ο ναός κτίστηκε την περίοδο 450-453 μ.Χ. επί αυτοκρατόρων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Άλλες ιστορικές πηγές τοποθετούν το κτίσιμο του ναού την περίοδο 518-527 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Ιουστίνου του Α'. 

Στο ναό υπήρχε εικόνα όπου ήταν αγιογραφημένη η Υπεραγία Θεοτόκος κεκοιμημένη, γύρωθεν της οι Άγιοι Απόστολοι, και άνωθεν του σώματος της Παναγίας, αγιογραφημένος ο Άναρχος Πατήρ ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, το Άγιο Πνεύμα στο στήθος του εν είδει περιστεράς και αμέσως πιο κάτω ο Κύριος Ιησούς. Ούτε θεώρησαν οι αγιογράφοι πως μειώνεται το Άγιο Πνεύμα που εικονίζεται σαν περιστέρι ενώ ο Πατέρας και ο Υιός ως πρόσωπα, ούτε οι Άγιοι της εποχής εκείνης εξέφρασαν τις ψευδοθεολογικές θέσεις των νεοεικονομάχων του 20ου και 21ου αιώνος. Η εικόνα ήταν σεβαστή και την τιμούσαν όλοι οι πιστοί. Έγιναν πολλές Σύνοδοι στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν ο ναός και η εικόνα που περιγράψαμε. Δεν εκφράστηκε ποτέ καμία απ' αυτές τις Συνόδους κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος άνωθεν του αγιογραφημένου σώματος της Παναγίας μας. Όσοι Άγιοι πέρασαν αυτούς τους αιώνες μέχρι την εποχή που ο ναός της Παναγίας των Βλαχερνών πυρπολήθηκε επί αυτοκράτορος  Ρωμανού Δ' του Διογένους, 1068-1071 μ.Χ. και καταστράφηκε, τιμούσαν την εικόνα και κανείς δεν έγραψε ή έκφράστηκε κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος. Εκτός από την περίοδο όπου επικράτησαν οι εικονομάχοι και απογύμνωσαν όλους τους ναούς και τις Μονές από τις ιερές εικόνες. Όσοι λοιπόν λέγουν πως η εικόνα της Αγίας Τριάδος εισήχθη από την παπική δύση αποδεικνύεται πως σφάλλουν. Καταρρίπτεται και αυτό το επιχείρημα τους.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος πρώτο.

Μία νέα μορφή εικονομαχίας.

Μετά το 1950 εμφανίστηκε μία νέα αίρεση, η αίρεση της νεοεικονομαχίας. Δεν αρνείται όλες τις ιερές εικόνες όπως πρέσβευαν οι παλαιοί εικονομάχοι, αλλά συγκεκριμένες. Μία εξ αυτών είναι και η ιερή εικόνα της Αγίας Τριάδος, όπου εικονίζεται ο Πατέρας ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια όπως εφάνη στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη, ο Υιός ως νέος 33 ετών, όπως ενηνθρώπησε και το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ως εφάνη στην βάπτιση του Κυρίου μας στη Καινή Διαθήκη. Αυτή η εικόνα ονομάζεται και Σύνθρονο. Στηρίζεται σε γεγονότα της Αγίας Γραφής, είναι εικόνα με αγιογραφική θεμελίωση. Δεν είναι αυθαίρετη απεικόνιση.

 

Όλη η απολογητική εναντίον της εν λόγω εικόνος δεν στηρίζεται σε αγιογραφικές ή πατερικές μαρτυρίες αλλά είναι προϊόν ορθολογισμού και προσωπικών ερμηνειών των συγχρόνων ''θεολογούντων'' περί της απεικονίσεως του Συνθρόνου. Δεν υπάρχει καμία απόφαση, Όρος, Κανόνας από Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο που να απαγορεύει ως αιρετική την απεικόνιση αυτή. Οι ενάντιοι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος αναλύουν την συγκεκριμένη απεικόνιση χωρίς να φέρουν μαρτυρίες από την ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας αφού τέτοιες δεν υπάρχουν. Και ενώ η εν λόγω εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή, η πλάνη της νεοεικονομαχίας εξαπλώθηκε στο χώρο του νέου και του παλαιού ημερολογίου, καθώς και σε κάποιους αποτειχισμένους Ιερείς, ευτυχώς όχι καθολικώς.

Υπάρχουν ακόμη ορθοφρονούντες και ορθοδόξως θεολογούντες οι οποίοι βασιζόμενοι στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση αποδέχονται την εικόνα της Αγίας Τριάδος. Ανάμεσα τους και ο μεγάλος θεολόγος, κεκοιμημένος πια, Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Η μελέτη που θα παραθέσουμε θα αποδείξει την αντί αγιογραφική και αντί παραδοσιακή πλάνη των νεοεικονομάχων. Ούτοι αποδέχονται μόνο μία συμβολική εικόνα της Αγίας Τριάδος, την απεικόνιση των τριών Αγγέλων με τον Αβραάμ και τη Σάρρα, γνωστή και ως ''Η φιλοξενία του Αβραάμ''. 

 

Αν υπήρχε στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος τότε δεν θα διαβάζαμε στα πρακτικά της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου για πολλές εικόνες της Αγίας Τριάδος. "Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα." (βλέπε Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883).

Αν υπήρχε μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, δεν θα έγραφαν στα πρακτικά ''τας τιμίας Αυτού εικόνας'', δηλαδή στον πληθυντικό αριθμό, αλλά θα έγραφαν στον ενικό αριθμό, ''την τιμία Αυτού εικόνα''. Άρα ήδη την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου υπήρχαν τουλάχιστον δύο εικόνες της Αγίας Τριάδος. Καταρρίπτεται πασιφανώς η πλάνη των νεοεικονομάχων περί υπάρξεως μόνο μίας εικόνος της Αγίας Τριάδος.

Τα επιχειρήματα των νεοεικονομάχων κατά της εικόνος του Συνθρόνου και η αναίρεσις τους με βάση ομιλία του Πρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, βλέπε εδώ.

Καθυβρίζουν την εικόνα ως αιρετική. Έχουμε απόφαση ή Κανόνα Οικουμενικής ή Πανορθοδόξου Συνόδου που να ονομάζει την εικόνα του Συνθρόνου αιρετική; Όχι, ποτέ. Άρα οι νεοεικονομάχοι εκφράζουν μία αντιπατερική, μία αντιπαραδοσιακή άποψη, αφού δεν στηρίζονται σε Συνόδους ή κάποιους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Νέα και αιρετική είναι η άποψη τους και όχι η εικόνα.

Υποστηρίζουν πως δεν επιτρέπεται η απεικόνιση του Πατρός διότι ''κανείς δεν τον έχει δει''. Επιπλέον λέγουν πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Πατήρ δεν είναι ο Παλαιός των Ημερών αλλά μόνον ο Υιός. Και οι δύο απόψεις τους είναι προϊόν πλάνης. Έχουμε απεικόνιση του Θεού Πατρός από τον 5ο αιώνα στην κατακόμβη της Αγίας Μαρίας Maggiore του 432 μ.Χ. όπως βεβαιοί ο ιστορικός Garucci, (βλέπε Αρχαιολογικοί Κώδικες Τavola 215 και 114). Στην κατακόμβη του Ponziano της Ρώμης του 5ου αιώνος, υπάρχει τοιχογραφία του Θεού Πατρός μέχρι την μέση και ψηφιδωτό της εικόνος της Βαπτίσεως του Κυρίου μας, με τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ιησού Χριστό, το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς και τον Πατέρα ζωγραφισμένο μέσα σε φωτεινή νεφέλη ως γέροντα με λευκά γένια. Έχουμε σε κώδικα του αρχαιολόγου Κοσμά Ιντικοπλεύστη του 7ου αιώνος μ.Χ. απεικόνιση του Θεού Πατρός καθημένου επί θρόνου έχοντας δεξιά και αριστερά του δύο Σεραφείμ. Σε κώδικες του Αρχαιολόγου Manuel, (βλέπε ''D' art Byzantin'', τόμος Α' σελίδα 122). Σε βαπτιστήρια, όπως στο βαπτιστήριο του 3ου αιώνος μ.Χ. της Αγίας Ακυληίας του Asioli. Στο βαπτιστήριο της Συρίας Deix Seta του 6ου αιώνος μ.Χ. (βλέπε ''Μελέτη'' αρχαιολόγου Kaufmann, έτος εκδόσεως 1905, σελ. 169).

Είναι αρχαία ιερά Παράδοση λοιπόν η εικονογράφηση του Θεού Πατρός. Ουδείς Άγιος, ουδεμία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος απεφάνθη πως η αρχαία αυτή παράδοση είναι καταδικαστέα ή ότι ο Θεός Πατήρ δεν ζωγραφίζεται. Η αιρετική άποψη πως ο Πατήρ δεν ζωγραφίζεται εμφανίστηκε μετά το 1950. Είναι καινοτομία αντιπαραδοσιακή και αντιπατερική. Απόδειξη όχι μόνο η ιστορική αναδρομή που κάναμε στις αρχαίες κατακόμβες, στα αρχαία βαπτιστήρια και τους κώδικες αλλά και τα γραφόμενα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο Ιερόν Πηδάλιον, ιδού τί γράφει, ''Πρέπει να σημειώσωμεν, ότι επειδή η παρούσα Σύνοδος εις την επιστολήν όπου στέλλει προς την Αλεξανδρέων Εκκλησίαν, μακαρίζει μεν εκείνους όπου ηξεύρουν να αποδέχονται, επομένως δέ και εικονίζουν και τιμώσι τας οράσεις και θεοφανείας των Προφητών, καθώς αυτός ο Θεός εσχημάτιζε ταύτας και ετύπωνεν εις το ηγεμονικόν αυτών, αναθεματίζει δέ εξ εναντείας εκείνους, όπου δεν δέχονται τας Εικονογραφίας των τοιούτων οράσεων προ της Σαρκώσεως του Θεού Λόγου (σελ. 205 του Β' τόμου). Συμπεραίνεται και ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών. Εί δέ και ο Πάπας Γρηγόριος εν τη προς Ίσαυρον Λέοντα επιστολή (σελ. 712 του Β' τόμου των Συνοδικών) λέγει, ότι δεν ιστορούμεν τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αλλά τούτο λέγει όχι απλώς, αλλ' ότι δεν ζωγραφούμεν αυτόν κατά την θείαν φύσιν. Επειδή αδύνατον, φησίν, ιστορήσαι και ζωγραφήσαι φύσιν Θεού''. (Βλέπε Ιερόν Πηδάλιον 3η υποσημείωση εις τα Προλεγόμενα της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου).

Ο Άγιος Νικόδημος γράφει πως στον Προφήτη Δανιήλ εφάνη ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών. Δεν εκφράζει την προσωπική του άποψη όπως ισχυρίζονται κάποιοι νεοεικονομάχοι, διότι το Ιερόν Πηδάλιον εγκρίθηκε από το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, από τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο και τον Άγιο Μακάριο τον Νοταρά, εκφράζει την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας, εκφράζει την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, εκφράζει τους Αγίους Πατέρες. Όλοι λοιπόν οι Άγιοι, Νικόδημος Αγιορείτης, Αθανάσιος Πάριος, Μακάριος Νοταράς πλανήθηκαν και οι νεοεικονομάχοι εμφανίστηκαν μετά το 1950 με ορθολογιστικές απόψεις και αναλύσεις να τους διορθώσουν; Άπαγε της βλασφημίας.

Θα δούμε και άλλη απόδειξη, τί γράφει ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Άγιος Ιππόλυτος για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ. ''Παλαιόν μέν ούν τών ημερών ούχ έτερον λέγει, αλλ' ή τόν απάντων Κύριον του Χριστού Πατέρα, τόν παλαιούντα τάς ημέρας, ούκ αυτόν παλαιούμενον υπό χρόνων και ημερών'', (βλέπε P.G. τόμος 10, σελ. 637, Ιππολύτου είς τον Δανιήλ). Βλέπουμε την συμφωνία μεταξύ της πρωτοχριστιανικής πατερικής Παραδόσεως του 3ου αιώνος και της ιεράς Παραδόσεως του 19ου αιώνος. Σε όλους αυτούς τους αιώνες δεν έγραψε κανείς Άγιος να μην ζωγραφίζεται ο Θεός Πατέρας ή ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Όσοι Άγιοι γράφουν πως ο Πατέρας δεν εικονίζεται, εννοούν πως δεν εικονίζεται η Φύση του Θεού Πατρός. Εξηγεί ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ότι κανένας δεν είδε τον Πατέρα κατά φύσιν παρά μόνον ο Υιός. Οι προφήτες που λένε στην Παλαιά Διαθήκη πως είδαν τον Κύριο Σαβαώθ, τον Πατέρα, δεν διαψεύδονται διότι εξηγούν πως δεν είδαν Αυτόν κατά την Ουσίαν του και την Φύσιν του, (βλέπε P.G. τόμος 73, σελ. 177 στήλη C).

Με όσα παραθέσαμε ως τώρα, εκτός του ότι καταρρίπτεται ο ισχυρισμός των νεοεικονομάχων ότι δεν ζωγραφίζεται ο Θεός Πατήρ επειδή δεν ενηνθρώπησε, o Άγιος Νικόδημος ο Άγιορείτης, ο Άγιος Άθανάσιος ο Πάριος, ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς και η Σύνοδος του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, εκφράζουσα την αρχαία ιερά Παράδοση καταρρίπτουν και το φρόνημα των νεοεικονομάχων πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Παλαιός των Ημερών είναι μόνο ο Χριστός και όχι ο Πατέρας. Ξεκάθαρα γράφει ο άγιος Νικόδημος ''ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών''. Εμφανίστηκε στον Προφήτη Δανιήλ ο Θεός Πατέρας ως Παλαιός των Ημερών. Το ίδιο γράφει και ο Άγιος Ιπόλλυτος 1600 χρόνια πριν. 

Υπάρχουν Άγιοι της Εκκλησίας μας που ονομάζουν Παλαιό των Ημερών και τον Υιό. Δεν ισχυρίζονται όμως, όπως πλανώνται οι νεοεικονομάχοι, πως μόνο ο Υιός ονομάζεται και είναι Παλαιός των Ημερών, κι αυτό διότι το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό όνομα και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Οι εικονομάχοι όμως εσφαλμένα λέγουν πως μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Ποιά Σύνοδος ή ποιοί Πατέρες λέγουν ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών; Καμία Σύνοδος και κανείς Πατέρας. Άλλοι πατέρες ονομάζουν τον Υιό, άλλοι τον Πατέρα, χωρίς να υποστηρίζουν πως μόνο ο Υιός ή μόνο ο Πατέρας είναι ο Παλαιός των Ημερών. Επαναλαμβάνουμε πως το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Απόδειξη όσα γράφει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, στο Λόγο ΝΘ' σελ. 308. Ας δούμε τι γράφει ο θεόπτης Άγιος, ''Καί άν πρέπει να ειπώ τί ακριβέστερον, εκείνο όπου είναι τό ένι πρόσωπον τής Αγίας Τριάδος, εκείνο είναι καί τα άλλα δύο. Διατί καί τα τρία πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος εν ταυτώ είναι καί νοούνται είς μίαν φύσιν, καί ουσίαν καί βασιλείαν. Λοιπόν, εί τί ονομάζεται το έν, τούτο κατά φύσιν θεωρείται καί είς τα λοιπά δύο πρόσωπα''. ''Είς δέ τά άλλα όλα, τό ένα όνομα, ή παράδειγμα θεωρείται καί είς κάθε ένα πρόσωπον, καί είς τά τρία''. Γράφει ο Άγιος ότι και στα τρία πρόσωπα, σε όλη την Θεότητα αλλά και σε κάθε πρόσωπο χωριστά αποδίδεται το όνομα ''Παλαιός των Ημερών''. 

Ο δε Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης γράφει ότι βλασφημεί, όποιος δεν αποδίδει τα κοινά ονόματα του Θεού και στα τρία πρόσωπα αλλά μόνο σε ένα εξ αυτών, ''βλασφημεί καί αποσχίζειν αθέσμως τολμά τήν υπερηνωμένην Ενάδα'', (βλέπε Περί Θείων Ονομάτων, κεφ. Β', Ι). Ενάδα ονομάζει ο Άγιος Διονύσιος την Αγία Τριάδα διότι είναι Ένας Θεός. Ας ακούσουν τους Αγίους οι νεοεικονομάχοι και ας αφήσουν τις εσφαλμένες αντιπατερικές θέσεις τους.

Χριστούγεννα στο Λένινγκραντ 1979 - Χριστούγεννα στην Αθήνα 2020

Σπούδαζα μεταπτυχιακό μέ υποτροφία στο τότε Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη), κατά τα έτη 1977-1980. Η ζωή εκεί κυλούσε με όλα τα συμπαρομαρτούντα του Σοβιετικού καθεστώτος.

Αυστηρό πρόγραμμα σπουδών, περιορισμός κινήσεων, απαγόρευση κυκλοφορίας απ’ τις 11 μέχρι τις πρωϊνές ώρες και καθόλου τρόπους διασκέδασης από αυτόν που ξέραμε στην πατρίδα μας. Συναυλίες, εκδρομές, διαλέξεις, βιβλιοθήκες ήταν τα μοναδικά που γέμιζαν την μοναξιά μας.

Η φοιτητική μας εστία ήταν ένα σταλινικό κτίριο με πολλές φθορές, μύριζε κλεισούρα και μούχλα. Οι συγκάτοικοι μου ήταν δύο πολλοί καλά παιδιά, τυπικές φιγούρες του τόπου, ως προς το ύψος, το χρώμα, τη σοβαρότητα και τη νοοτροπία.

Βέβαια τα βήματα και τα λόγια μου ήταν πολλοί μετρημένα και προσεκτικά καθότι τα «καλά παιδιά του συστήματος» ήταν οι κατάσκοποι, καταδότες, συνωμότες. Επίσης πολύν δύσκολο είναι να μιλάς με ανθρώπους άλλης νοοτροπίας, χαρακτήρα, εμπειριών.

Όμως άλλη επιλογή δεν υπήρχε. Έπρεπε υποχρεωτικά να συζήσω, να συνεργαστώ και να καταβάλω κάθε προσπάθεια προσαρμογής και επιβιώσεως σε κάθε πρόκληση.

Ένα Σάββατο βράδυ, τέλη Νοεμβρίου, που έριχνε πυκνό χιόνι γυρίζοντας από μια συναυλία απ’ την εστία, πέρασα έξω από μια επιβλητική Εκκλησία και αποφάσισα να μπω μέσα περισσότερο από περιέργεια.

Μισοσκόταδο βασίλευε παντού. Πολλά κεριά έκαιγαν μπροστά από κάθε εικόνα, σκορπίζοντας μελιχρό φώς. Εντύπωση μεγάλη μου έκανε ότι η Εκκλησία δεν είχε καθίσματα, όπως στην πατρίδα μου.

Όπως επίσης ότι και όλες οι γυναίκες φορούσαν στο κεφάλι μαντήλια και όλο το εκκλησίασμα έκανε συχνά πυκνά βαθιές υποκλίσεις με πολύ σπάσιμο της μέσης.

Η όλη ατμόσφαιρα ήταν πολύ διαφορετική και υποβλητική εν σχέσεις με τις δικές μας Εκκλησίες, αφού ήθελες δεν ήθελες όσο άσχετος κι αν ήσουνα έμπαινες σε μυστικιστική διάθεση.

Πήγα πίσω από μια κολώνα, άκουγα, κοίταγα εντυπωσιασμένος, ώσπου βλέπω κάποια στιγμή έναν από τους συγκατοίκους μου, τον πιο σοβαρό και αμίλητο ντυμένο στα χρυσοκίτρινα να κρατά λαμπάδα.

Μου φάνηκε πολύ περίεργο γιατί ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτός ήταν τόσο κοντά στο Θεό και ταυτοχρόνως ήταν τόσο υπεύθυνος που δεν έδινε καμία υποψία γι’ αυτό που ήταν για τους γνωστούς λόγους...

Ξαφνιάστηκε στο τέλος που με είδε, συνοφρυώθηκε και με παρεκάλεσε σχεδόν γονατιστός να μην πω τίποτα για αυτή τη συνάντηση, διότι απ’ ευθείας, αν εγίνετο γνωστή η σχέση του με το Θεό και την Εκκλησία, θα γινόταν εχθρός του κόμματος και του λαού, θα έχανε την υποτροφία, θα εδιώκετο από το πανεπιστήμιο και δεν θα είχε καμία ελπίδα για το μέλλον...

Με αφορμή αυτό γίναμε από τότε και μέχρι σήμερα αχώριστοι φίλοι, έστω κι αν μάς χωρίζουν μεγάλες αποστάσεις.

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Μια μέρα που έλειπε ο συγκάτοικος από το δωμάτιο, μου λέει πολύ χαμηλόφωνα ο φίλος, σχεδόν ψιθυριστά, διότι υπήρχε ο φόβος των μυστικών μικροφώνων, «θέλεις να γιορτάσεις αλλιώτικα Χριστούγεννα απ’ αυτά που ξέρεις;».

Αυθόρμητα του απάντησα ναι, εξηγώντας του ότι δεν έχω και πολλές σχέσεις με την Εκκλησία. «Πρόσεξε» μου είπε, «δεν θα είναι άνετο, αλλά εκτός αυτού υπάρχει και κίνδυνος να μας συλλάβει η KGB.

Τρόμαξα, αλλά είχα πολλή εμπιστοσύνη στο φίλο μου Ιβάν Και αφετέρου εγώ εκείνο που είχα να πάθω ήταν να μου ακυρώσουν την υποτροφία και να απελαθώ από τη χώρα ενώ αυτός είχε πολύ χειρότερες επιπτώσεις και αποκλεισμούς από τη δημόσια ζωή από την ανέλιξή του στην κρατική μηχανή, πληρώνοντας ακριβά την επιλογή της πίστεως του εις τον Χριστόν.

Δεν άλλαξα γνώμη του είπα εντάξει, πρόσεξε τσιμουδιά σε κανέναν και θα σου πω εγώ.

Μετά από μερικές μέρες παραμονή των Χριστουγέννων μεσημέρι μου λέει αυτή τη φορά ξαπλωμένος στο πάτωμα για να μην ακούγεται από τα αόρατα μικρόφωνα το βράδυ γύρω στις 8:00 θα βγεις περίπατο προς τη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Θα περπατάς αμέριμνος προς τα αριστερά της Λαύρας, απομακρυνόμενος από αυτή και θα σε συναντήσω εκεί. Θα έχεις μπότες, ζεστά ρούχα, βαρύ παλτό και το γούνινο καπέλο.

Προβληματίστηκα, φόβος με έπιασε, αλλά το διαφορετικό έστω κι αν έχει κινδύνους, με ωθούσε να το ζήσω. Πράγματι, ξεκίνησα κουκουλωμένος καθότι το θερμόμετρο έδειχνε 20 βαθμούς υπό το μηδέν.

Περπατούσα μέσα στο τσουχτερό κρύο, Σύμφωνα με τις οδηγίες του φίλου, έφτασα κοντά στη γέφυρα και στάθηκα προβληματισμένος που πάω μέσα στο άγνωστο και τι με περιμένει.

Συνέχισα να περπατώ και φθάνοντας στη μέση της γέφυρας, έρχεται ένα αυτοκίνητο, σταματάει δίπλα μου και βλέπω ότι μέσα ήταν ο φίλος μου ο Ιβάν. Γρήγορα μέσα μου λέγει.

Μπήκα μέσα και το αυτοκίνητο ανέπτυξε ταχύτητα. Εκεί ήταν ακόμη δύο, εκτός του φίλου, ο οδηγός και ένας σεβαστός κύριος με γαλλικό μούσι και γούνινο καπέλο.

Το αυτοκίνητο έτρεχε, περάσαμε δυο-τρεις γέφυρες, στρίβοντας δεξιά και αριστερά και μετά κατευθυνθήκαμε δυτικά όπου σε δύο ώρες φτάσαμε σε ένα πυκνό δάσος. Προχωρήσαμε μέσα αρκετά.

Σταματήσαμε σε ένα μέρος και συνεχίσαμε για λίγο με τα πόδια. Το κρύο τσουχτερό 32 βαθμούς κελσίου υπό το μηδέν. Παγωνιά φοβερή, χιόνι σχεδόν μέχρι το γόνατο. Στο δρόμο συναντούσαμε κι άλλους ανθρώπους όλων των ηλικιών, ντυμένους με βαρύ γούνινο παλτό, μπότες, γάντια, κασκόλ, γούνινα καπέλα.

Ερχόταν από διάφορα μέρη του δάσους. Σίγουρα δεν θα γλιτώσω από τα κρυοπαγήματα, σκέφτηκα. Ο Ιβάν δίπλα μού έδινε θάρρος. Αυτά για αυτούς ήταν γνωστά και για αυτό θα αντιμετώπιζαν πολύ άνετα.

Εγώ πρώτη φορά στη ζωή μου περπατούσα και ζούσα σε τέτοιες θερμοκρασίες.

Επιτέλους μετά από μία ώρα περίπου περπάτημα φτάσαμε σε ένα ξέφωτο κι εκεί τα έδωσα όλα. Πού βρέθηκαν τόσοι άνθρωποι μέσα στο πουθενά και σε τέτοιες θερμοκρασίες, φαινόταν από το ντύσιμο και τις κινήσεις όχι απλοί άνθρωποι. ρωτάω το φίλο μου ποιοι είναι αυτοί; Μου απαντά με πολλή άνεση.

“Κρυφά μέλη της εκκλησίας”. Δηλαδή, ρωτάω; Στελέχη του κόμματος, στρατιωτικοί, επιστήμονες, γιατροί, καθηγητές κλπ. Και τι θέλουν εδώ; Μα τι άλλο; Να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα μού είπε, και έφυγε για να βοηθήσει στην ετοιμασία για την ακολουθία της εορτής.

Ένα τραπέζι συναρμολογούμενο στο κέντρο, άλλο πιο μικρό παραδίπλα, τα Δισκοπότηρα και γενικά ό,τι χρειαζόταν για να γίνει η Θεία Λειτουργία. Είχα μείνει αποσβολωμένος και άφωνος.

Θα είμαστε περίπου 300 άνθρωποι μέσα σε ένα απέραντο δάσος, πατώντας σε μισό μέτρο παγωμένο χιόνι, με φοβερό κρύο, όρθιοι χωρίς καμία ανθρώπινη παρηγοριά. Κανείς όμως δεν δυσανασχετούσε, ούτε έδειχνε απογοητευμένος.

Όλοι είχαν χαρά, υπομονή και καρτερία. Ο κύριος που ήταν μαζί μας στο αμάξι με το γούνινο καπέλο, ήταν τελικά ο ιερέας και ο οδηγός ο διάκονος, που θα έκαναν μαζί τη Λειτουργία των Χριστουγέννων.

Άρχισε ο Όρθρος, μια θαυμάσια χορωδία σχηματίστηκε και όλα έγιναν όπως αρμόζει στη μεγάλη ημέρα της χριστιανοσύνης, χωρίς βιασύνη και με μεγάλη λεπτομέρεια.

Τέσσερις ώρες κράτησε όλη αυτή η ανεπανάληπτη λατρεία, μέσα σε τόσο σκληρές καιρικές συνθήκες. “Τιέλο Χριστόβα Πριμίτε ιστότσνινα μπεσμερτναγκοβκουσίτε”. (Σώμα Χριστού μεταλάβατε, πηγής αθανάτου γεύσασθε).

Όλοι προσέρχονται, όλοι κοινωνούν, όλοι πλησιάζουν. Βλέπεις τη λαχτάρα στα πρόσωπά τους, τη συντριβή και τη συναίσθηση, τν κατάνυξη, την πίστη, το φόβο του Θεού. Πρόσωπα γενναία, σκλαβωμένα αλλά ελεύθερα, είναι η ζωντανή Εκκλησία. Στιγμές για μένα ιερές, ανεπανάληπτες, συγκινητικές.

Ποιος το περίμενε ότι σε “δημοκρατικό” καθεστώς, μετά από σαράντα χρόνια θα ξαναζούσα λίγο διαφορετικά, αλλά κατ’ ουσίαν την ίδια κατάσταση, με κλειστές Εκκλησίες το Πάσχα και τα Χριστούγεννα: Και πού αυτό; Στην Ελλάδα.

Μια παρέα λοιπόν αρκετά μεγάλη αποφασίσαμε μετά από δική μου παρότρυνση και έχοντας υπόψη μου τα παραπάνω να εορτάσουμε τις γιορτές αυτές, όχι καθήμενοι στα σπίτια σύμφωνα με τις κυβερνητικές επιταγές και την επιβολή των προστίμων, αλλά λατρεύοντας τον Θεό στο χώρο του Ναού.

Απορούσαμε στις συζητήσεις μας πώς οι διοικούντες την Εκκλησία μάς παρότρυναν να μείνουμε στο σπίτι μας, υποβιβάζοντας τη λατρεία σε ατομική προσευχή, υιοθετώντας τρόπους προτεσταντικούς.

Τα Χριστούγεννα λοιπόν του 2020 (!!!) αποφασίσαμε, όπως και το Πάσχα να γιορτάσουμε τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης στην Εκκλησία. Το εξωκκλήσι στο βουνό, πέριξ της Αττικής, μάς ήταν γνωστό από το Πάσχα.

Ο ιερέας έτοιμος και έτσι μέσα σε πολύ φυσικά ελαφρότερες συνθήκες από εκείνες του Λένινγκραντ, αλλά μέσα σε κρύο όμως, αφού οι περισσότεροι είμαστε έξω από το εξωκκλήσι στο βουνό μέχρι τις 2 τα μεσάνυχτα, όπου τελείωσε η Θεία Λειτουργία και γίναμε μέτοχοι του μαργαρίτη της ζωής.

Η πίστη και η αγάπη στο Θεό δεν τιθασεύεται. Και τις δύο φορές διαπιστώσαμε ότι στα βουνά της Αττικής πέριξ των Αθηνών, υπήρχαν κι άλλες ομάδες χριστιανών όπου εόρταζαν κι αυτοί την μεγάλη εορτή, κατά παρόμοιο τρόπο.

“Χριστός ετέχθη”, αναφώνησε ο λειτουργός στο τέλος της Θείας Λειτουργίας σε εκείνο το μικρό εξωκκλήσι μέσα στο πουθενά ,που έγινε νέα Βηθλεέμ για τους στενόμυαλους, τους συνομωσιολόγους, που ήθελαν να εορτάσουν τα Χριστούγεννα με συμμετοχή στο μυστήριον που αρχίζει με τη Γέννηση και τελειώνει με την Ανάληψη του Χριστού.

Για μένα, έστω και με πολύ ομαλότερες συνθήκες ήταν ένα βίωμα και μια εμπειρία, μετά 40 χρόνια που αναζωπύρωσε μέσα μου την εμπειρία στο δάσος, στις πολικές θερμοκρασίες και τα χιόνια του Λένιγκραντ.

Άραγε για τους Μητροπολίτες εκείνους οι οποίοι χλεύασαν, επιτίμησαν και κατέκριναν τις κρυφές Θείες Λειτουργίες, τη Θεία Μετάληψη, τους τελούντας και συμμετέχοντας σ’ αυτές, είμαστε τα απείθαρχα τέκνα της Εκκλησίας, οι ανυπάκουοι και θεληματάρηδες, οι εγωκεντρικοί και οι ετσιθελικοί;

Αν είμαστε, ζητάμε τη συγγνώμη τους. Αν δεν είμαστε, την ευχή τους να χουμε.

Πάντως με την ευχή τους, ή χωρίς αυτήν δεν υβρίσαμε, δεν κατακρίναμε, δεν χλευάσαμε, δεν απορρίψαμε, αλλά φροντίσαμε αθόρυβα και μυστικά, έχοντας μάλιστα και προγενέστερη εμπειρία να φάμε την ημέρα της γέννας του Χριστού τη Σάρκα Του, για να μείνουμε μαζί του, κι Αυτός εάν βρει τόπο στη φάτνη της καρδιάς μας να μείνει μαζί μας.
Ευλογείτε. 

 

Πηγή:apotixisi.blogspot.com/2020/12/1979-2020-1977-1980.html#more

CULTURAL REVOLUTION ENEMIES AND THE VICIOUS ATTACKS ON THEM

 http://factsanddetails.com/china/cat2/sub6/item67.html

Το κυνήγι των επιστημόνων είναι δείγμα «φασισμού»;

Η επίθεση και η διαπόμπευση του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ από «αγνώστους» για μια ακόμα φορά, χαρακτηρίστηκε από σύσσωμο τον (αριστερό-δεξιό) Τύπο και σύσσωμη την (αριστερο-δεξιά) πολιτική σκηνή, «φασισμός», «φασιστική» ενέργεια, «φασιστικές» αντιλήψεις», «φασιστικές» μέθοδοι κλπ. Στο τέλος όλοι ανέκραξαν «δεν θα περάσει ο φασισμός»!

Έχει γίνει πλέον σύνηθες, όταν σε παρόμοια περιστατικά, ακόμα και όταν οι ίδιοι οι «δράστες» αυτοχαρακτηρίζονται «αντιφασίστες» και κραδαίνουν κομμουνιστικά σύμβολα, να μην τολμάει κανείς να τους αποκαλεί αυτό που πραγματικά είναι. (Φανταστείτε ότι ο αριστερός Κοντονής μίλησε πριν λίγο καιρό για «σταλινικές μεθόδους» στον ΣΥΡΙΖΑ και οι δεξιοί τρέμουν μην πουν την λέξη «σταλινικός» και «κομμουνιστής», προτιμώντας την λέξη «φασίστας» που είναι πλέον κατά το newspeak, συνώνυμο του «κακού»).

Παρακάτω ένα μικρό μάθημα ιστορίας από ΕΣΣΔ και Κίνα για τις διαχρονικά θερμές σχέσεις κομμουνιστών – «αντιδραστικών» επιστημόνων .

Σημ.: Ο όρος ιντελιγκέντσια (intelligentsia) χαρακτηρίζει τους διανοούμενους, εκείνους που κατέχουν τη γνώση. Τα μέλη της ιντελιγκέντσιας περιλαμβάνουν τους ακαδημαϊκούς, τους καλλιτέχνες, τους εκπαιδευτικούς, τους συγγραφείς, τους λεγόμενους «ανθρώπους των γραμμάτων» και συχνά τους δημοσιογράφους.

Από την σύστασή της η ρωσική ιντελιγκέτσια ως ξεχωριστή κοινωνική ομάδα, βρισκόταν πάντα ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα στο κέντρο της αντίστασης κατά του δεσποτισμού και της υποδούλωσης της σκέψης. Φυσικό ήταν λοιπόν να πληγεί όλως ιδιαιτέρως από τις σταλινικές εκκαθαρίσεις με τα πρώτα κύματα καταστολής – πολύ μετριοπαθή συγκριτικά – του 1922 και του 1928 - 1931. Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 1937, μια καμπάνια του Τύπου στιγμάτισε τους «παρεκκλίνοντες» στους τομείς της οικονομίας της ιστορίας και της λογοτεχνίας. Στην πραγματικότητα όλοι οι κλάδοι της γνώσης και της δημιουργίας ήταν στο στόχαστρο, ενώ συχνά οι δογματικές και πολιτικές αφορμές συγκάλυπταν αντα­γωνισμούς και φιλοδοξίες. Έτσι, στον τομέα της ιστορίας, οι μαθητές του Ποκρόβσκι, που είχε πεθάνει το 1932, συνελήφθησαν χωρίς καμία εξαίρεση. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές, οι οποίοι επέμεναν να δίνουν δημόσιες διαλέξεις, και άρα θεωρούνταν ικανοί να επηρεάζουν μεγάλα φοιτητικά ακροατήρια, ήταν εξαιρετικά τρωτοί και η παραμικρή κουβέντα τους μπορούσε να επισημανθεί από αφοσιωμένους καταδότες της αστυνομίας. Τα πανεπιστήμια, τα ινστιτούτα και οι ακαδημίες αποδεκατίστηκαν, ιδιαιτέρως στη Λευκορωσία (όπου 87 από τους 105 ακαδημαϊκούς συνελήφθησαν ως «Πολωνοί κατάσκοποι») και στην Ουκρανία. Στην τελευταία, μια πρώτη εκκαθάριση «εθνικιστών αστών» είχε προηγηθεί το 1933: χιλιάδες Ουκρανοί διανοούμενοι είχαν συλληφθεί με την κατηγορία ότι «είχαν μεταβάλει σε οχυρά των εθνικιστών μπουρζουάδων και των αντεπαναστατών την ουκρανική Ακαδημία των επιστημών, το Ινστι­τούτο Σεβτσένκο, την Αγροτική Ακαδημία, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Μαρξισμού-Λενινισμού, καθώς και τα "κομισαριάτα του λαού για την Παιδεία, τη Γεωργία και τη Δικαιοσύνη".

Οι επιστημονικές κοινότητες που είχαν έστω και μακρινή σχέση με την πολιτική, την ιδεολογία, την οικονομία ή την άμυνα, επλήγησαν εξίσου. Τα σημαντικότερα μυα­λά της αεροναυπηγικής βιομηχανίας, όπως ο Τουπόλεφ (ο κατασκευαστής του περί­φημου αεροπλάνου) ή ο Κορολέφ (από τους πρωτεργάτες του πρώτου σοβιετικού διαστημικού προγράμματος), συνελήφθησαν και απεστάλησαν σε κάποια από τις ερευ­νητικές μονάδες της NKVD, τις οποίες περιγράφει ο Σολζενίτσιν στον Πρώτο Κύκλο. Συνελήφθησαν επίσης: σχεδόν όλοι (27 στους 29) οι αστρονόμοι του μεγάλου αστερο­σκοπείου του Πούλκοβο, η πλειονότητα των στατιστικολόγων της κεντρικής Διεύθυν­σης της Εθνικής Οικονομίας, οι οποίοι είχαν πραγματοποιήσει την απογραφή του Ιανουαρίου 1937 που ακυρώθηκε εκ των υστέρων λόγω της «βαθιάς παραβίασης στοι­χειωδών αρχών της στατιστικής επιστήμης και των οδηγιών της κυβέρνησης», πολυά­ριθμοι γλωσσολόγοι οι οποίοι αντιτίθεντο στη θεωρία του μαρξιστή «γλωσσολόγου» Μαρ, την οποία είχε επισήμως αποδεχθεί ο Στάλιν. Ακόμη, εκατοντάδες βιολόγοι που απέρριπταν τον τσαρλατανισμό του «επίσημου βιολόγου» Λυσσένκο. Ανάμεσα στα πιο γνωστά θύματα περιλαμβάνονταν ο καθηγητής Λέβιτ, διευθυντής του ιατρικού- γενετικού Ινστιτούτου, ο Τουλιακόφ, διευθυντής του Ινστιτούτου δημητριακών, ο βο­τανολόγος Γιανάτα και ο ακαδημαϊκός Βαβίλοφ, πρόεδρος της Ακαδημίας Λένιν των Αγροτικών Επιστημών, ο οποίος συνελήφθη στις 6 Αυγούστου 1940 και πέθανε στη φυλακή στις 26 Ιανουάριου 1943.

Στην Κίνα του Μάο, οι ερυθροφρουροί του έψαχναν να βρουν τους "εχθρούς της "Πολιτιστικής Επανάστασης", με ειδική εντολή να εκκαθαρίσουν τις κατά τόπους κομματικές ηγεσίες, τον Τύπο και τα πανεπιστήμια από τους "ρεβιζιονιστές". Τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο διακόπηκαν και καθηγητές διαπομπεύτηκαν στους δρόμους φορώντας πινακίδες με την επιγραφή "Είμαι διανοούμενος, εχθρός του κόμματος". Γιατροί και νοσοκόμοι υποχρεώθηκαν να φορέσουν επιγραφές στις οποίες έγραφαν οι ίδιοι "Αντιδραστικός διανοούμενος" και "Σκυλάκι της μπουρζουαζίας".

Σε όλη την Κίνα δάσκαλοι, πρώην ιδιοκτήτες και διανοούμενοι ταπεινώθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και δολοφονήθηκαν. Κυνηγήθηκαν από γείτονες, συναδέλφους και μαθητές που παρασύρθηκαν από «επαναστατικό πάθος» και προσωπικές μνησικακίες… Οι Ερυθροφρουροί έσπασαν ναούς, έκαψαν βιβλία και κατέστρεψαν ιστορικούς θησαυρούς. Τα πανεπιστήμια είχαν κλείσει και οι μαθητές έχασαν χρόνια σχολικής εκπαίδευσης. Άνθρωποι κατηγορήθηκαν ότι ήταν «ταξικοί εχθροί» επειδή ξέχασαν ένα σύνθημα από το Κόκκινο Βιβλιαράκι ή επειδή φορούσαν «δυτικά ρούχα». Ολόκληρα σχολεία ελίτ μουσικών και ομάδων αθλητών στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας. Οι διανοούμενοι κρατήθηκαν σε φυλακές που ονομάζονται υπόστεγο αγελάδων. Η μόνη φορά που έβλεπαν τους συζύγους τους ήταν κατά τη διάρκεια ετήσιων συζυγικών επισκέψεων. «Αντικοινωνικοί» αγρότες αναγκάστηκαν να στέκονται για ώρες με κατεβασμένα τα κεφάλια τους ικετεύοντας για συγχώρεση. Ανώτερους αξιωματούχους τους ξυρίζανε και τους γέμιζαν το στόμα με βρώμικα γάντια και τους έριχναν μελάνι και μπογιά, ενώ τους ανάγκαζαν συχνά να υποκλίνονται, έχοντας με προσβλητικές ταμπέλες κρεμασμένες από το λαιμό τους.

Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από το «Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού» (σ. 224-226)

Σκοπός μας είναι οι «αμετανόητοι» να γίνουν ζυμάρι στα χέρια μας.

 

Αποσπάσματα από το (σπάνιο) βιβλίο "Φυλακισμένοι Μάρτυρες και Ήρωες στην ΕΣΣΔ", Ι. Σιδέρης.

Όταν ακόμα και τα εργοστάσια και τα κοχλόζ μπορούσαν να έχουν τις φυλακές τους, καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι να καθορίσει κανείς με ακρίβεια τους τόπους εγκλεισμού των πολιτικών κρατουμένων. Σε αμήχανη θέση βρέθηκε ακόμα και η «Διεθνής Αμνηστία» η οποία σημείωνε στην Έκθεσή της (“Prisoners of Conscience in the USSR”, 1975): «Επειδή τα επίσημα σχετικά στατιστικά χαρακτηρίζονται ως κρατικά μυστικά, είναι δύσκολο να βρεθεί πόσα σωφρονιστικά ιδρύματα υπάρχουν, που ακριβώς και πως κατανέμονται στην ΕΣΣΔ. Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τα ονόματα και στις περισσότερες περιπτώσεις τον ταχυδρομικό τομέα, πάνω από 330 φυλακών και αποικιών εργασίας που διαμένουν ή διέμεναν πολιτικοί κρατούμενοι τα τελευταία χρόνια. Από αυτές μόνο 180 αποικίες και φυλακές βρίσκονται στην ΣΟΣΔΡ». [ΣΟΣΔΡ=Σοβιετική Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Ρωσίας.

Στην επίσημη ορολογία η λέξη «αποικία» αντικατέστησε την λέξη «στρατόπεδο». Οι κρατούμενοι, όμως συνέχιζαν να τα λένε στρατόπεδα. Γιατί άραγε;]. 

 

 

 

Το κεφάλαιο «εγκλήματα ιδιαίτερα επικίνδυνα για το Κράτος» (άρθρα 64-73 του Ποινικού Κώδικα της ΣΟΣΔΡ) περιλαμβάνει έναν αριθμό καθαρά πολιτικών άρθρων σύμφωνα με τα οποία οι κρατούμενοι για λόγους συνείδησης καταδικάζονται για «προδοσία», «αντισοβιετική δημαγωγία και προπαγάνδα» και «αντισοβιετικη οργανωτική δραστηριότητα». Πολλοί κρατούμενοι για λόγους συνείδησης που καταδικάζονταν βάσει άλλων άρθρων του νόμου – όπως για «αντισοβιετική δυσφήμιση» και θρησκευτικούς λόγους δεν αποθαρρύνονται με την πρώτη καταδίκη και επαναλαμβάνουν ενέργειες που έχουν προγραφεί. Αν αυτά τα άτομα καταδικαστούν για δεύτερη φορά χαρακτηρίζονται «αμετανόητοι» και μπορούν κι αυτοί να σταλούν να εκτίσουν την ποινή τους σε άλλη δημοκρατία από την δική τους.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι που έχουν διαπράξει «ιδιαίτερα επικίνδυνα κρατικά εγκλήματα» ή που έχουν «υποτροπιάσει» συγκεντρώνονται, το περισσότερο, σε συγκροτήματα αποικιών της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας των Μόρντβε, (Mordovian Autonomous Soviet Socialist Republic) κάπου 450 χιλιόμετρα νότια από την Μόσχα και την περιοχή του Πέρμ. Οι «εξαιρετικά επικίνδυνοι» και οι «αμετανόητοι» πολιτικοί κρατούμενοι συγκεντρώνονται στις αποικίες ZhKh 385/1, /3, /17 και /19.

Ο σοβιετικός νόμος διατυπώνει την αρχή πως ο σκοπός του εγκλεισμού στα στρατόπεδα και στις φυλακές των πολιτών είναι ο «σωφρονισμός» τους. Όταν μιλάμε για σωφρονισμό εννοούμε την μεταβολή της συνείδησης του κρατούμενου. Όλα όμως τα υποσκελίζει το «τιμωρητικό» στοιχείο. Για παράδειγμα, στην αποικία ZhKh 385/1, της περιοχής Μόρντβε, ο αξιωματικός της KGB Κοτσετκόφ, είπε στον Έντουαρντ Κούζνετσοφ το 1971 : «Εδώ που βρίσκεσαι είναι ειδική αποικία. Αυτό εδώ το ίδρυμα δεν είναι για σωφρονισμό, αλλά για τιμωρία. Η δουλειά μας είναι να σε κάνουμε να λυγίσεις ώσπου να γίνεις σαν ζυμάρι στα χέρια μας. Κατάλαβες;»

Μέσα στο στρατόπεδο ή στην φυλακή ο κρατούμενος εκτός από την πείνα και το φόβο, την σωματική ταλαιπωρία, την μοναξιά ή τον κίνδυνο της τρέλας, πρέπει να υφίσταται τακτικά και την «πολιτική διαπαιδαγώγησή» του. Ομιλίες προπαγανδιστικές, διαλέξεις, πιέσεις για απαντήσεις, για ερωτήσεις, με συνέπειες βαριές για τον κρατούμενο.

Ιδού πώς συμπεριφέρονται οι αρχές των στρατοπέδων απέναντι στους κρατουμένους για λόγους θρησκευτικής πίστης και ζωής. Η περιγραφή έγινε από ομάδα πρώην σοβιετικών κρατουμένων πού συνηγορούσαν για μιά καλύτερη μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης:

«Το κυνηγητό των θρησκευτικών εντύπων συνοδεύεται στις φυλακές και τις αποικίες από άγρια δίωξη των θρησκευομένων. Διάλυση των συγκεντρώσεων προσευχής στις περιοχές των στρατοπέδων, τιμωρία με εγκλεισμό στην απομόνωση για απουσία από την εργασία στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές (όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα), απαγόρευση κάθε είδους ιεροτελεστίας, ακόμη και κηρύγματος, καθώς και της μετάληψης ετοιμοθάνατων - αυτές είναι οι μέθοδοι «παιδαγωγικής» επιρροής, που με τη βοήθειά τους προσπαθούν να ξεριζώσουν τις θρησκευτικές διαφωνίες». Ιδιαίτερα για τους θρησκευόμενους, η εχθρότητα των αρχών του στρατοπέδου φτάνει στην υπερβολή. Δυο παραδείγματα : Ο Ιβάν Όσταπένκο, 60 χρόνων, μετά 4 χρόνια φυλακής και 3 εξορίας, κρεμάστηκε στην Οδησσό το 1974 επειδή πρόσφερε τη μαρτυρία του ως χριστιανός. Τρομερή είναι ή περίπτωση του ρώσου στρατιώτη Ιβάν Μοϊσέιεβ που, αφού τον βασάνισαν πολύ οι ανώτεροί του εξαιτίας της πίστης του, τον έπνιξαν (1972). Ανοίγοντας οι γονείς του το φέρετρό του είδαν πληγές στο κεφάλι, 6 χτυπήματα με μαχαίρι τριγύρω στην καρδιά, ίχνη φοβερών εγκαυμάτων στο στήθος, στους ώμους και τα πόδια εκχυμώσεις. Αυτό βεβαίωσαν 23 μάρτυρες με την υπογραφή τους.

 

ΚΟ : 1. Ο Ivan Ostapenko ήταν πρεσβύτερος της ουκρανικής ευαγγελικής εκκλησίας. Μετά από 4 χρόνια φυλακής και 3 χρόνια εξορίας, του προσφέρθηκε να εκτίσει το υπόλοιπο της «ποινής» του σε μέρος κοντά στο σπίτι του, εφόσον απαρνιόταν την πίστη του, κάτι που αρνήθηκε να κάνει. Στις 26 Ιανουαρίου 1974 βρέθηκε κρεμασμένος. Οι συγγενείς του ποτέ δεν δέχτηκαν ότι αυτοκτόνησε και έγραψαν επιστολή διαμαρτυρίας στον Μπρέζνιεφ].

2. Ο Ivan Moiseyev (1952-1972), γνωστός ως Βάνια (Vanya) ήταν στρατιώτης στον Σοβιετικό Στρατό, που βασανίστηκε για την πίστη του και πέθανε ως μάρτυρας το 1972 στην ηλικία των 20 ετών. Οι γονείς του ήταν χριστιανοί ευαγγελικοί από τη Μολδαβία. Το Νοέμβριο του 1970 παρουσιάστηκε στον Σοβιετικό Στρατό και όταν άρχισε να μιλάει ανοιχτά για τον Θεό, οι ανώτεροί του άρχισαν μια συστηματική εκστρατεία εκφοβισμού και βασανιστηρίων για να τον κάνουν να σιωπήσει. Του απαγόρευσαν να μιλάει για τον Χριστό και άρχισαν να του κάνουν διάφορα καψόνια, στερώντας του την τροφή, χτυπώντας τον με ραβδιά, και ανακρίνοντάς τον κάθε νύχτα. Μια φορά τον ανάγκασαν να σταθεί με θερινή στολή σε θερμοκρασία 25 υπό το μηδέν. Καταλαβαίνοντας ότι σύντομα οι κομμουνιστές θα τον σκότωναν έγραψε στους γονείς του, στις 11 Ιουλίου 1972: «Δεν θα με δείτε ξανά», εξηγώντας τους ότι είχε δει ένα όραμα, με αγγέλους του Θεού που τον ενίσχυαν για αυτά που θα περνούσε. Μερικές μέρες μετά ένα φέρετρο ήρθε στο σπίτι των γονιών του. Όταν το άνοιξαν, από τα κτυπήματα ήταν δύσκολο να αναγνωρισθεί το πρόσωπο του Vanya. 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Franklin Graham Won't Surrender to LGBTQ Threats: 'They'll Take Our Tax Exempt Status... Unless We B

ΗΠΑ: «Να πάψει η φοροαπαλλαγή από όποια εκκλησία δεν αποδέχεται τον “γάμο” των ομοφυλόφιλων», λέει υποψήφιος για το «χρίσμα» των Δημοκρατικών.

Ο Beto O'Rourke, υποψήφιος για την προεδρία του Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την πολιτεία του Τέξας, ζητά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να αφαιρέσει το καθεστώς της φοροαπαλλαγής των θρησκευτικών οργανώσεων που αντιτίθενται στον «γάμο» ατόμων του ίδιου φύλου.

[ΚΟ: Ο 47χρονος ιρλανδικής καταγωγής Beto O' Rourke (Μπέτο Ο’ Ρουρκ), ο αποκαλούμενος «λευκός Ομπάμα», ή «η νέα μεγάλη δημοκρατική ελπίδα», προβάλλεται από τα ΜΜΕ ως ο «αγαπημένος της Generation X» (των νέων). Ένα από τα προσόντα του, έτσι τουλάχιστον όπως προβάλλεται, είναι ότι υπήρξε μέλος πανκ συγκροτήματος. Αναφερόμενος ως “businessman” και γεννημένος σε αρκετά εύπορη οικογένεια και με παρελθόν στην πολιτική, φαίνεται ότι ο Ο’Ρουρκ δεν χρειάστηκε να δουλέψει σκληρά. Ζει με την σύζυγό του Amy Hoover Sanders, κόρη του εβραϊκής καταγωγής πάμπλουτου μεγάλoυ επιχειρηματία Bill Sanders (καμία σχέση με τον 78χρονο, επίσης εβραϊκής καταγωγής, Δημοκρατικό υποψήφιο Bernard “Bernie”Sanders) και τα τρία τους παιδιά, στο Ελ Πάσο σε ένα παλαιό αρχοντικό στο οποίο το 1915 είχαν συναντηθεί ο θρυλικός Πάντσο Βίλα με τον Αμερικανό στρατηγό Hugh Scott. Ο O'Rourke είναι μέλος των Rotary και δηλώνει καθολικός].

Όταν ερωτήθηκε για αυτό την προπερασμένη εβδομάδα, ο O'Rourke δήλωσε: "Δεν μπορεί να υπάρξει ανταμοιβή, κανένα όφελος, καμία φορολογική ανάσα για κανέναν πρόσωπο ή κανένα θεσμικό όργανο ή οργάνωση στην Αμερική που αρνείται τα πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα και τα πλήρη πολιτικά δικαιώματα όλων στην Αμερική".

Αλλά γιατί επιτρέπεται στις θρησκευτικές οργανώσεις να έχουν φορολογικές εκπτώσεις στις ΗΠΑ;

Οι Αμερικάνοι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα οι συνεισφορές τους σε εκκλησίες και άλλους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς να εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημά τους εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. Λίγα χρόνια μετά τη δημιουργία του φόρου εισοδήματος, το ανώτατο επιτόκιο αυξήθηκε σημαντικά, προκειμένου να αποφέρει έσοδα για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχε ανησυχία την εποχή εκείνη ότι ένα τέτοιο υψηλό ποσοστό θα εξασθενούσε τα διαθέσιμα κεφάλαια για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς. Επομένως, οι εισφορές αυτές απαλλάχθηκαν από τη φορολογία.

Ένα παράδειγμα: Αν κάποιος έχει ατομικό φόρο εισοδήματος 37% και κάνει μια προσφορά $ 100 σε μια εκκλησία, τα $ 100 του εισοδήματος δεν φορολογούνται. Αντί να δώσει στην κυβέρνηση $ 37, δεν της δίνει τίποτα.

Οι θρησκευτικές οργανώσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής πρέπει να οργανώνονται και να λειτουργούν αποκλειστικά για θρησκευτικούς σκοπούς. Κανένα από τα κέρδη τους δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ιδιωτικό όφελος ενός ατόμου ή ενός μετόχου. Και πρέπει να αποφεύγουν την άσκηση πιέσεων σε πολιτικά θέματα ή να παρεμβαίνουν σε πολιτικές εκστρατείες.

Σε συνέντευξή του ο ευαγγελιστής Franklin Graham, δήλωσε ότι ο πρόταση αυτή του O'Rourke, είναι ενδεικτική μιας γενικότερης στάσης των «προοδευτικών» απέναντι στις εκκλησίες που δεν σκύβουν το κεφάλι στην ατζέντα τους.

"Νομίζω ότι η Αριστερά, οι σοσιαλιστές έχουν καταστήσει σαφές ότι στέκονται ενάντια στην εκκλησία", είπε ο Graham στο CBN News. "Μόνο εάν υποκύψουμε και αποδεχτούμε την ατζέντα τους σε σχέση με την LGBTQ ατζέντα, τότε θα λάβουμε το καθεστώς απαλλαγής από φόρους. Και φυσικά και οι άλλοι υποψήφιοι τον χειροκρότησαν και αυτό ακριβώς δείχνει πού βρίσκεται η καρδιά τους και πού θέλουν να το πάνε".

 

«Δεν είμαι αντι-γκέι, δεν βγαίνω έξω να μιλήσω εναντίον των ομοφυλόφιλων, να πολεμήσω τους ομοφυλόφιλους ή κάτι τέτοιο, αλλά σίγουρα δεν θέλω να με αναγκάσουν να δεχθώ την ατζέντα τους, και να αποδεχτώ αυτό που θεωρούν αυτοί αλήθεια. Δεν είναι, είναι αμαρτία και νοιάζομαι για τους ομοφυλόφιλους, τους αγαπώ ώστε να τους προειδοποιήσω ότι αν δεν μετανοήσουν και δεν επιστρέψουν από την αμαρτία τους, ο Θεός θα τους κρίνει, όπως ο Θεός θα κρίνει κάθε αμαρτία, είτε κάποιος είναι ψεύτης, είτε κλέφτης, όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί και πρέπει να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε από την αμαρτία μας», εξήγησε ο Graham

Αλλά αυτό που ανησυχεί τον Graham δεν είναι μόνο η ατζέντα της αριστεράς. Ανησυχεί επίσης πολύ για το πώς το μήνυμα θα διαφθείρει τους Χριστιανούς.

"Θα υπάρξουν πολλοί χριστιανοί που δυστυχώς θα υποκύψουν και θα υποταχθούν, και πολλοί το έχουν κάνει ήδη, εγώ όμως δεν πρόκειται να το κάνω αυτό", είπε.

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Yemeni Child Brides, Aisha, and Qur'an 65:4

Muhammad and Aisha.