Αναζήτηση 3ος κύκλος - 34 - Εξωβιβλικές μαρτυρίες για τον Ιησού Χριστό.

Αναζήτηση 2ος κύκλος - 27 - Κριτική στο Κοράνι.

Ο πρωταγωνιστής της μάχης του Έβρου το 1986 αποκαλύπτει την αλήθεια στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.

Χρυσόστομος Σμύρνης. Μαρτυρικός θάνατος απ'τους τούρκους

Ο π. ΙΩΣΗΦ ΕΞΗΓΕΙ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ ..... (5/11/2016)

Δάσκαλος αρνήθηκε να αφήσει 10χρονο παιδί να πει νερό την πιο ζεστή μέρα.

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Δάσκαλος αρνήθηκε να αφήσει 10χρονο παιδί να πει νερό την πιο ζεστή μέρα, για να μη ''ταραχθούν'' οι μουσουλμάνοι συμμαθητές του που τηρούσαν το Ραμαζάνι.

Μια οργισμένη μητέρα κατηγορεί ένα δημοτικό σχολείο επειδή αρνήθηκε να αφήσει το παιδί της να πιει νερό σε μια από τις πιο ζεστές μέρες του έτους για το φόβο της διατάραξης των μαθητών που τηρούν το Ραμαζάνι.

 

Η 32χρονη Kora Blagden, ισχυρίστηκε ότι ένας δάσκαλος στο σχολείο του γιου της Luke, αρνήθηκε να αφήσει τον 10χρονο να πει από ένα μπουκάλι νερό, γιατί αυτό θα ήταν «άδικο» για τους μουσουλμάνους συμμαθητές του που νήστευαν.

Πολλοί μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο Charles Dickens στο Πόρτσμουθ, είναι μουσουλμάνοι και νηστεύουν κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, που σημαίνει ότι απέχουν από τη λήψη τροφής ή νερού από την ανατολή έως τη δύση για περίπου 30 ημέρες, ανάλογα με το φεγγάρι.

Η Kora Blagden, μητέρα τεσσάρων παιδιών, δήλωσε: «Λίγο πριν πάμε για ύπνο μιλούσαμε με τους γιους μου Luke, 10 ετών και Alfie, 8 ετών, για το Ραμαζάνι, όπως είχαμε δει στις ειδήσεις.

 

«Ο Λουκ μου είπε ότι του είπε ο δάσκαλός του ότι δεν επιτρεπόταν να πίνει νερό στην τάξη.

«Ο λόγος είναι, ότι ένα παιδί που νηστεύει έχει πονοκέφαλο και ο δάσκαλος είπε ότι θα ήταν άδικο αν τα άλλα παιδιά έπιναν μπροστά στο μαθητή.

«Συνήθως έχουν τα μπουκάλια τους στο θρανίο τους, αλλά ο δάσκαλος τα είχε βάλει σε ένα δίσκο.

«Έκανε υπομονή, αλλά δίψασε και δεν ήθελε να προσβάλει τα άλλα παιδιά.

«Στον Alfie επιτράπηκε να πει νερό το πρωί, αλλά όχι το απόγευμα.

«Ο Luke ήταν αφυδατωμένος, όταν γύρισε σπίτι ήπιε τρία ποτήρια με νερό αμέσως.

Ο δάσκαλος πήρε μια τέτοια απόφαση την Πέμπτη, όταν η θερμοκρασία είχε ανέβει στους 28C. Την κα Blagden συνάντησε η αναπληρώτρια επικεφαλής Lisa Florence πριν από το μάθημα και της ζήτησε προφορικά συγγνώμη για το περιστατικό.


«Μου είπε ότι δεν ήταν κάτι που τους είπαν να κάνουν και ότι αυτό είναι μόνο ό, τι κάνουν τα παιδιά της μουσουλμανικής πίστης»

«Τους είπα ότι δεν ήταν δίκαιο να αρνηθούν στο γιο μου το νερό στο μάθημα. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ λάθος».

 

Το σχολείο Charles Dickens είναι ένα σχολείο που απέχει λίγα τετράγωνα από το σημείο που γεννήθηκε ο παγκοσμίου φήμης συγγραφέας με το ίδιο όνομα.

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Το μαρτύριο της Aida Skripnikova.

Λένινγκραντ ΕΣΣΔ, Δεκέμβριος του 1962.
 

Μια νεαρή γυναίκα στέκεται σε μια γωνία κρατώντας μικρές αυτοσχέδιες πρωτοχρονιάτικες καρτούλες με ποιήματα. Μερικοί τις παίρνουν από περιέργεια, μερικοί επειδή είναι απίστευτα όμορφη, αλλά το πιθανότερο είναι ότι έπαιρναν τις κάρτες εξαιτίας της χαράς και της αγάπης που φαινόταν στο χαμόγελό της, καθώς κοιτούσε κάθε άτομο στα μάτια και του έβαζε στο χέρι την κάρτα. Κάθε κάρτα περιείχε ένα ποίημα που είχε γράψει η ίδια. Κάθε ποίημα διακήρυττε την αγάπη της για τον Ιησού Χριστό και καλούσε τους ανθρώπους να ζητήσουν τον Θεό πριν να είναι αργά.

Συλλαμβάνεται από τις κομμουνιστικές αρχές και οδηγείται στο δικαστήριο για να «δικαστεί». Ενώπιον του δικαστηρίου η νεαρή χριστιανή Ρωσίδα με θάρρος ομολογεί: «Η κοινωνία που εσείς, οι κομμουνιστές χτίζετε, δεν μπορεί ποτέ να γίνει δίκαια, γιατί εσείς οι ίδιοι είστε άδικοι». Η απόφαση: ένοχη. Καταδικάζεται σε ένα χρόνο φυλάκιση. Χάνει τη δουλειά και την κατοικία της, αλλά όταν αποφυλακίζεται η πίστη της δεν έχει κλονισθεί. Λόγω της ομορφιάς της, της αποφασιστικότητάς της και του θάρρους της η κομμουνιστική εφημερίδα «Ιζβέστια» την ονόμασε «Πειρατή από τον οίκο της προσευχής».

 

Πρόκειται για την 20χρονη Aida Skripnikova (Άιντα Σκριπνίκοβα) που έγινε γνωστή ως «η Άιντα του Λένινγκραντ». Η Aida Mikhailovna Skripnikova γεννήθηκε σε ένα χωριό της Δυτικής Σιβηρίας, σε μια οικογένεια Βαπτιστών. Τον πατέρα της δεν τον γνώρισε ποτέ. Φυλακίστηκε και εκτελέστηκε επειδή αρνήθηκε για λόγους συνείδησης να πολεμήσει στο σοβιετικό στρατό όταν ήταν νεαρός. Η μητέρα της πέθανε όταν εκείνη ήταν έντεκα ετών και αν και η παιδεία που έλαβε στη συνέχεια ήταν αθεϊστική σοβιετική, εκείνη παρέμεινε χριστιανή, αν και δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την θρησκεία. Το 1960, μετακόμισε στο Λένινγκραντ όπου ζούσε ο αδελφός της Βίκτορ. Όταν ο Βίκτορ αρρώστησε από καρκίνο, (πέθανε τελικά σε ηλικία 25 ετών), αποφάσισε να γίνει πιο θερμή πιστή. Χωρίς φόβο άρχισε να μοιράζεται τις πεποιθήσεις της με άλλους και συνδέθηκε με μια μικρή μυστική προτεσταντική ομάδα.

Το 1965, οι σοβιετικές αρχές συνέλαβαν πάλι την Aida και πολλούς άλλους πιστούς σε μια παράνομη για το κράτος θρησκευτική συνάθροιση που πραγματοποιούσαν σε ένα δάσος. Ο θείος της που ήταν κήρυκας συνελήφθη και αυτός. Τον Νοέμβριο του 1965, καταδικάστηκε σε ένα χρόνο εγκλεισμού στο στρατόπεδο «εργασίας» στο Perm και αφέθηκε ελεύθερη τον Νοέμβριο του 1966.

Ένα από τα πράγματα που τόλμησε να γράψει, ήταν: «Εσείς, οι άθεοι, μπορείτε να συναντιέστε οποιαδήποτε ώρα και να κάνετε ό,τι σας αρέσει - να μιλάτε, να διαβάζετε ή να τραγουδάτε. Γιατί, λοιπόν δεν μπορούμε κι εμείς να κάνουμε το ίδιο; Ποιος νόμος μας το απαγορεύει; Γιατί δεν μπορούμε να προσευχόμαστε ή να διαβάζουμε τη Αγία Γραφή όποτε θέλουμε; Επιτρέπεται να μιλάμε για το Θεό μόνο στην εκκλησία. Βέβαια, δεν θα συμφωνούσατε αν σας επέτρεπαν να μιλάτε για θέατρο μόνο στο θέατρο ή για βιβλία μόνο στη βιβλιοθήκη. Με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε εμείς να σιωπάμε γι’ αυτό που αποτελεί όλο το νόημα της ζωής μας - για τον Χριστό μας».

Ήταν τεχνικά αληθές, όπως επεσήμανε ο σοβιετικός εισαγγελέας, ότι ο Χριστιανισμός ήταν "νόμιμος" στην ΕΣΣΔ, αλλά μόνο εφόσον οι Χριστιανοί διατηρούσαν τη θρησκεία τους για τον εαυτό τους. Όπως και στην περίπτωση της Aida, οι κομμουνιστικές αρχές υποστήριζαν ότι οι δίκες και τα κατηγορητήρια και οι ποινές φυλάκισης «δεν είχαν καμία σχέση με τη θρησκεία». Οι χριστιανοί καταδικάζονταν με την κατηγορία της «προδοσίας», της «ψυχικής αστάθειας» και της απελπισμένης «ανάγκης για επανεκπαίδευση στη σοβιετολογία». Αν και 12 εκατομμύρια από αυτούς θα σκοτωθούν και χιλιάδες περισσότεροι θα απολυθούν από τις δουλειές τους, θα διωχθούν από τα σπίτια τους και θα φυλακισθούν πριν τερματιστεί η σοβιετική κυριαρχία, επίσημα δεν κατηγορήθηκαν ότι "ήταν Χριστιανοί".

Όσο ήταν ελεύθερη η Aida προσπαθούσε να ενισχύσει με διάφορους τρόπους άλλους χριστιανούς που θα δικάζονταν. «Στέλναμε καρτ ποστάλ και γράφαμε στο πίσω μέρος του γραμματόσημου ένα μικρό μήνυμα», θυμάται. «Όταν ο παραλήπτης λάμβανε την καρτ ποστάλ έβαζε ατμό πάνω από το γραμματόσημο για να ξεκολλήσει και διάβαζε το μήνυμα».

 

Την Άιντα την συνέλαβαν ξανά και αυτή τη φορά την καταδίκασαν σε 4 χρόνια φυλακή, αλλά και πάλι δεν κλονίστηκε. Στα 27 της χρόνια η Άιντα αντιμετώπισε την τέταρτη ποινή φυλάκισης. Η φυλακή όμως γι’ αυτήν φαινόταν ότι το λιγότερο που μπορούσε να της κάνει, ήταν να της αυξάνει την αγάπη της για τον Θεό και τον Λόγο Του. «Στην φυλακή το δυσκολότερο πράγμα ήταν να ζω χωρίς Βίβλο», είπε αργότερα.

Μια φορά κάποιος της πέρασε λαθραία ένα Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, «Όταν οι φύλακες έμαθαν ότι είχα ένα Ευαγγέλιο, σήμαναν συναγερμό και έψαξαν ολόκληρη τη φυλακή. Στη δεύτερη έρευνα, το βρήκαν, τιμωρήθηκα γι’ αυτό και έπρεπε να περάσω δέκα μέρες και δέκα νύχτες απομόνωση σε ένα παγωμένο κελί. Όμως δύο βδομάδες αργότερα μου δόθηκε μία ολόκληρη Καινή Διαθήκη, την οποία κατάφερα να κρατήσω σχεδόν μέχρι τη μέρα της απελευθέρωσής μου».

«Ερεύνησαν τη φυλακή πολλές φορές, αλλά κάθε φορά ο Κύριος με βοηθούσε. Μάθαινα για την έρευνα, πριν γίνει και κατάφερνα να κρύψω το πολύτιμο βιβλίο. Πολλοί άλλοι φυλακισμένοι με βοηθούσαν να κρύψω το βιβλίο, παρόλο που δεν ήταν Χριστιανοί».

Οι φύλακες έκαναν κι άλλα πράγματα στην προσπάθειά τους να την αποθαρρύνουν και να την κάνουν να αρνηθεί την πίστη της, αλλά κάποια απ’ αυτά έκαναν στους ίδιους ζημιά. «Μια φορά ο φύλακας μου έδειξε ένα πακέτο με φαγητό. Μου είπε ότι περιείχε σοκολάτες και άλλα πολύ ωραία πράγματα. Δεν μου το έδωσε, αλλά ήταν πολύ ενθαρρυντικό να γνωρίζω ότι οι φίλοι μου νοιάζονταν για μένα. Η πραγματικότητα σήμαινε πολλά περισσότερα από το φαγητό. Σε μια άλλη περίπτωση, μου είπε ότι είχαν φτάσει δέκα πακέτα για μένα από τη Νορβηγία, αλλά ούτε τότε μου τα έδωσε,.. Είναι τέτοια χαρά για μας να βιώνουμε αυτή τη συγκεκριμένη πνευματική ενότητα με Χριστιανούς από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Αυτό μας έδινε ελπίδα στη φυλακή. Θέλω να στείλω μια έκφραση αγάπης από μας όλους σ’ εκείνους που νοιάστηκαν για μας και προσευχήθηκαν για μας».

Όταν τελείωσε και η τέταρτη ποινή φυλάκισης, η Άιντα είχε αλλάξει δραματικά. Η νεανική ομορφιά που έμοιαζε σαν σταρ του κινηματογράφου, δεν είχε μόνο εξαφανιστεί, αλλά μόλις στα τριάντα της φαινόταν περισσότερο από πενήντα. Ήταν τόσο καταβεβλημένη και φθαρμένη από τα χρόνια της φυλάκισης. Αν την γνώριζε κάποιος και την έβλεπε δεν θα αναγνώριζε ότι ήταν η ίδια γυναίκα, εκτός από ένα πράγμα: το χαμόγελό της, Αντανακλούσε ακόμα την αγάπη και τη χαρά της γνώσης του Κύριου της και Σωτήρα της Ιησού Χριστού.

Στην τελευταία και δυσκολότερη φυλάκισή της, η Άιντα είπε ότι ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή την στήριζε. Το «Ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίον μου ελαφρόν». (Κατά Ματθαίον. 11:30). 

 

 

Το 1976, ο Άγγλος συγγραφέας Michael Bourdeaux έκανε γνωστή στην Δύση την ιστορία της Άιντα με το βιβλίο “Aida of Leningrad: Story of Aida Skripnikova”.

Το 1991, είκοσι χρόνια μετά την τέταρτη και τελευταία της φυλάκιση, η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε με την πτώση του Κομμουνισμού. Οι διωγμοί τoυ καθεστώτος προς τους Χριστιανούς σταμάτησαν.

Το 1992, κάποιοι απεσταλμένοι του καναδέζικου περιοδικού «Η Φωνή των Μαρτύρων» την βρήκαν, άρρωστη, χλωμή και αδύνατη να ζει σε ένα καθαρό, όμορφα τακτοποιημένο διαμέρισμα σε ένα διαλυμένο παλιό κτίριο στην Άγια Πετρούπολη. Παρέμενε μια όαση καθαρότητας και τάξης μέσα στο χάος. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι δεν κρατούσε πικρία στους πρώην βασανιστές της. Το μόνο που είχε ήταν συγχώρηση. Είχε εκπλαγεί από την προσοχή που προκάλεσε η ιστορία της σ’ ολόκληρο τον κόσμο, αλλά όμως ήταν ευγνώμων για αυτό. Είπε: «Μπόρεσα να υπομείνω μόνο εξαιτίας των πολλών προσευχών απ’ όλο τον κόσμο. Διαφορετικά δεν θα είχα κρατηθεί».

 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Διωγμοί Χριστιανών στην κομμουνιστική Κίνα.

Κίνα: Οι κομμουνιστικές αρχές καίνε Βίβλους, καταστρέφουν Σταυρούς, κλείνουν εκκλησίες και αναγκάζουν τους Χριστιανούς να απαρνηθούν την πίστη τους.

Η καταστολή των θρησκευτικών ελευθεριών εντάσσεται σε μια επίσημη κυβερνητική εκστρατεία υπέρ της θρησκείας “Sinicize” που απαιτεί πίστη στο αθεϊστικό κομμουνιστικό κόμμα και εξάλειψη κάθε πιθανής πρόκλησης της εξουσίας του κόμματος στη χώρα.

Η κινεζική κυβέρνηση καταστρέφει Σταυρούς, καίει Βίβλους, κλείνει εκκλησίες και αναγκάζει τους χριστιανούς πιστούς να υπογράψουν έγγραφα στα οποία αποκηρύσσουν την πίστη τους, καθώς η καταστολή των θρησκευτικών συγκεντρώσεων στο Πεκίνο και σε αρκετές επαρχίες εντείνεται.

"Η διεθνής κοινότητα πρέπει να ανησυχεί και να εξοργισθεί για αυτή την καταφανή παραβίαση της ελευθερίας της θρησκείας και των θρησκευτικών πεποιθήσεων", δήλωσε ο Bob Fu της China Aid.

Η δίωξη των Χριστιανών στην Κίνα δεν είναι κάτι νέο. Σύμφωνα με έκθεση της ομάδας Freedom House, Χριστιανοί και άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Κίνα υφίστανται διωγμούς από το 2012, ανέφερε το Fox News.

 

Το ένα τρίτο όλων των πιστών στην Κίνα που ανήκουν σε κάποια θρησκευτική κοινότητα βρέθηκε επίσης ότι αντιμετωπίζει υψηλά επίπεδα διωγμών, τα οποία κυμαίνονται από τη γραφειοκρατική παρενόχληση και την οικονομική εκμετάλλευση έως τη σκληρή φυλάκιση και ακόμη και τη βία, ανέφερε η έκθεση.

Εμπειρογνώμονες και ακτιβιστές λένε ότι τώρα η κινεζική κυβέρνηση πραγματοποιεί τη σοβαρότερη καταστολή του χριστιανισμού στη χώρα, αφότου αναγνωρίστηκαν οι θρησκευτικές ελευθερίες από το κινεζικό σύνταγμα το 1982.

Η κλιμάκωση της αντιχριστιανικής εκστρατείας συμπίπτει με την πρόσφατη εδραίωση στην εξουσία του προέδρου Xi Jinping, που τον έκανε τον ισχυρότερο Κινέζο ηγέτη από τον Μάο Τσε Τουνγκ, τον διαβόητο κομμουνιστή ηγέτη υπεύθυνο για εκατομμύρια θανάτους.

 

Οι ακτιβιστές, σύμφωνα με πληροφορίες, δείχνουν σε βίντεο κάτι που μοιάζει με λόφους καμένων Βίβλων και έντυπα που δηλώνουν ότι οι υπογράφοντες είχαν απορρίψει την πίστη τους. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι αρχές τους ανάγκασαν να υπογράψουν τα έντυπα αλλιώς διακινδύνευαν να εκδιωχθούν από το σχολείο ή να χάσουν τα κοινωνικά επιδόματα.

Ένας χριστιανός πάστορας στην πόλη Nanyang του Henan, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται για τον φόβο των αντίποινων από τις αρχές, επιβεβαίωσε ότι Σταυροί, Βίβλοι και έπιπλα είχαν καεί κατά τη διάρκεια επιδρομής στην εκκλησία του στις 5 Σεπτεμβρίου.

 

Σύμφωνα με τους κινεζικούς νόμους, οι πιστοί επιτρέπεται να εξασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μόνο σε εκκλησίες που έχει εγκρίνει η κυβέρνηση. Αλλά πολλά εκατομμύρια χριστιανών ανήκουν σε υπόγειες ή κατ’ οίκον εκκλησίες που αγνοούν κυβερνητικούς κανονισμούς.

Οι αξιωματούχοι αμφισβήτησαν τους ισχυρισμούς των χριστιανών, λέγοντας ότι οι αρχές σέβονται τη θρησκευτική ελευθερία.

 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

 

Εγκόλπιον Ορθοδοξίας: Υπάρχουν πολλές μέθοδοι διωγμών της χριστιανοσύνης από την αριστερή και όχι μόνο ατζέντα. Άλλοι διωγμοί πιο άγριοι και φανεροί, άλλοι πιο ύπουλοι και αφανείς. Η σιωπή των θρησκευτικών ηγετών κάποιες φορές είναι προκλητική και βοηθάει στην αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης. Κάποιοι νόμοι είναι αντιχριστιανικοί και οι πιστοί συνεχίζουν να ψηφίζουν πολιτικούς που στήριξαν τέτοιους νόμους. Είναι πολύπλοκο το πρόβλημα της φίμωσης της φωνής του Ευαγγελίου.

Willie Dille Farewell Video.

Η Willie Dille, δημοτική σύμβουλος στη Χάγη και μέλος του κόμματος της Ελευθερίας, βουλευτίς από το 2010 ως το 2012, αυτοκτόνησε την Τετάρτη στις 16 Σεπτεμβρίου 2018. Βιάστηκε από ομάδα μουσουλμάνων όπως η ίδια λέει, στις 15 Μαρτίου του 2017, στο βίντεο από το πρόσωπο της φαίνεται η απελπισία και η τρομάρα που βίωνε. Κάποιες στιγμές γυρνάει δεξιά και αριστερά και κοιτάει γύρω της. Δεν άντεξε και δυστυχώς έβαλε τέλος στη ζωή της. 

Στο βίντεο είπε πως η συμμορία την βίασε γιατί ήθελε να την κάνει να μη μιλάει εναντίον του ακραίου ισλάμ στο δημοτικό συμβούλιο της Χάγης. Αφού οι βιαστές τελείωσαν την ρωτούσαν αν σέβεται τον Μωάμεθ τον Αλλάχ και τον Αρνούντ. Ο Αρνούντ είναι πρώην πολιτικός του ίδιου κόμματος που έγινε μουσουλμάνος. Είναι κι αυτός μέλος του δημοτικού συμβουλίου. Η Γουίλυ δεν είπε τίποτα σε κανέναν και έκανε πως δεν συνέβη τίποτα κάνοντας την δουλειά της την άλλη μέρα. Όμως δεν αισθανόταν πια ελεύθερη όπως η ίδια πάντα λέει στο βίντεο. 

 

Την τελευταία βδομάδα τα πράγματα έγιναν χειρότερα όταν δύο μαροκινοί της είπαν μέσα από ένα αμάξι ότι σύντομα θα της κόψουν σιγά σιγά τον λαιμό και θα την αφήσουν να πεθάνει τρέχοντας το αίμα, επειδή μάχεται το ισλάμ. Το απόγευμα της μέρας που μιλά στο βίντεο συνέβη ξανά το ίδιο. Η Γουίλυ δήλωσε ότι φοβάται για τα παιδιά της. Ότι δεν μπορεί να ζήσει έτσι αλλά θέλει να συνεχίσει να μάχεται το ισλάμ. Ότι δεν τους αρέσουν οι γυναίκες καθόλου. 

 

Λέει ακόμα, ''δεν τους αρέσουμε καθόλου''. ''Θέλουν να περιορίσουν την ελευθερία του λόγου''. ''Πρέπει να συνεχίσω να μάχομαι, αλλά αν συνεχίσω να μάχομαι ως πολιτικός η οικογένεια μου κινδυνεύει''. ''Αν είναι να πεθάνω ας γίνει ετσι αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω και για την οικογένεια μου. Έτσι αποφάσισα να παραιτηθώ. Θέλω να γνωρίζουν όλοι ότι η αστυνομία στην Ολλανδία είναι εντελώς αποτυχημένη. Η Pauline Krikke (δήμαρχος Χάγης) είναι αποτυχημένη''. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα η Γουίλυ κλαίει και το βίντεο σταματά. 

 

Κάναμε την μετάφραση στα ελληνικά μόνοι μας και δεν είμαστε καθηγητές αγγλικής για όποιο λάθος ζητάμε συγγνώμη.