Visita di Francesco a Bari: non c'è alternativa alla pace

Ο οικουμενισμός προχωρά και γιγαντώνεται. Έγινε συνήθεια αυτό που σε άλλες εποχές θα είχε σταματήσει από τον πιστό λαό ήδη στην αρχή του.

Μέχρι πότε θά φιμώνονται οἱ παπάδες μας;

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

 

Ἐδῶ καί δυό χρόνια περίπου, ὅσοι ἀπό τούς ἱερεῖς μας εἶναι φιλότιμοι, εὐλαβεῖς καί καθαρόαιμοι Ὀρθόδοξοι, βιώνουν ὁμολογουμένως ἕνα ἰδιάζον καί πρωτόγνωρο γι’ αὐτούς βασανιστήριο: Τούς ἔχει φορεθεῖ μέ τό στανιό φίμωτρο διπλῆς ραφῆς, μή τυχόν καί ξεθαρρέψουν καί μιλήσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τά δεινά τῆς Ὀρθοδοξίας μας, γιά τήν ἀπροκάλυπτη παραποίηση τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεώς μας.

Ἀπό τό Κολυμπάρι καί μετά, δηλαδή, ἀπό τήν Πεντηκοστή του 2016 καί ἐντεῦθεν, ὅσοι ἱερεῖς μας τολμοῦν καί πορεύονται δίπλα στό ποίμνιό τους ὡς ''ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατράσι'' καί ὅχι ὡς ''πειθόμενοι τοῖς ρήμασι τοῖς αἱρετικοῖς'', περνᾶνε δύσκολες ἡμέρες.
 

Στά κατάβαθα τῆς ψυχῆς τους ζοῦν διαρκῶς μία ἐξόχως βασανιστική σύγκρουση, ἡ ὁποία μέρα μέ τήν ἡμέρα γίνεται ὅλο καί πιό ὀδυνηρή.
 

Τό συγκρουσιακό δίπολο, ἰσχυρότατο μέν, ἀλλά ὄχι καί ἀκαταμάχητο, ξεκινάει ἀπό τήν αὐτονόητη ἐπιθυμία τῶν παραδοσιακῶν μας παπάδων νά ὑπακούσουν στήν προτροπή τοῦ Ἀπ. Πέτρου ''πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις''.
 

Ἀπό τήν μιά μεριά, λοιπόν, οἱ βουλές τοῦ Θεοῦ: ἡ ζῶσα ἐκκλησιολογική τους συνείδηση προσπαθεῖ νά τούς κρατήσει ὅρθιους καί δυνατούς πάνω στίς ἐπάλξεις τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς ὀρθοπραξίας. Ἀπό τήν ἄλλη, τό θέλημα τό ἀνθρώπινο: οἱ δυνάμεις τοῦ μισόκαλου, καμουφλαρισμένες μέ μίτρες καί πατερίτσες χρυσοποίκιλτες, κάνουν τό πᾶν, ὥστε νά ἀλλοιώσουν τό Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιολογικό τους φρόνημα καί νά γκρεμίσουν μέσα τους κάθε σωτήριο ὀχυρό νηπτικῆς Πατερικῆς Παραδόσεως.
 

Οἱ καριερίστες Ἡρακλειδεῖς τοῦ Κολυμπαρίου, πειθόμενοι τοῖς ρήμασι τοῖς Λατινικοῖς καί μπροστά στόν κίνδυνο ἐπανάστασης τῶν κολλήγων, ἀποφάσισαν νά ξαναφέρουν σέ χρήση τήν περιβόητη κλίνη τοῦ Προκρούστη: Ὅποιος παραδοσιακός καί φιλόθεος παπάς σηκώσει τό ἀνάστημά του ἀπέναντι στόν ὀλετῆρα τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ καί τολμήσει νά ἀμφισβητήσει τό ''ἀλάθητο'' τοῦ ὅποιου αἱρετίζοντος ἐπισκοπικοῦ θρόνου, καταλήγει δεσποτικῷ δικαιώματι ἐνώπιον τοῦ κολαστηρίου. Τό μπόϊ τοῦ τολμητία παπά καθηλώνεται ἐπί τῆς Προκρούστειας κλίνης καί μέ διαδικασίες συνοπτικές κόβεται στά μέτρα, πού ὁρίζονται, τάχα συνοδικῶς, ἀπό τίς ἀποφάσεις τοῦ ληστρικοῦ Κολυμπαρίου.
 

Τό ξύλο τό δεσποτικό, πού ἔφαγε ὁ Ἅγιος Παπουλᾶκος, φυλακισμένος σέ μοναστηριακό μπουντρούμι τῆς Ἄνδρου τό 1826, ὠχριᾶ μπροστά στήν σκληρότητα τῆς σημερινῆς τρομοκρατίας, πού ἀσκεῖται ἀπό γνωστά οἰκουμενιστικά περιβάλλοντα σέ βάρος τῶν καλῶν μας παπάδων.
 

Πόσο ἔντιμο καί πόσο θεάρεστο εἶναι, ἁπλοί Ὀρθόδοξοι παπάδες μας, οίκογενειάρχες μέ ἕνα τσοῦρμο παιδιά, νά τρομοκρατοῦνται καί νά ἐκβιάζονται σέ θέματα Πίστεως ἀπό ἀλλοιθωρίζοντες πρός δυσμάς ἐκκλησιαστικούς ἀξιωματούχους; Ἤ μήπως θέλουν οἱ ἐν λόγῳ μιτροφόροι νά πιστέψουμε ἀφελῶς, ὅτι ἡ ἐξαγορά τῆς ἱερατικῆς σιωπῆς μέ ἐκφοβισμούς οἰκονομικῆς τάξεως (διακοπή μισθοδοσίας) εἶναι ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐπινόηση πολιτικῶν παραγόντων;
 

Καί ἐπίσης, πόσο Ὀρθόδοξο καί πόσο Πατερικό εἶναι, νά καταργοῦνται στήν οὐσία τά ἀντιαιρετικά γραφεῖα τῶν περισσοτέρων Μητροπόλεών μας καί στή θέση τους νά ἱδρύονται φιλοσοφικές ἀκαδημίες καί ἱερατικά φροντιστήρια ὑποχρεωτικῆς παρακολούθησης οἰκουμενιστικῆς προπαγάνδας;
 

Ἡ ἑωσφορική ρητορική τοῦ μασόνου καί λατινόφρονα πατριάρχη Μεταξάκη, πρίν ἀπό 100 χρόνια περίπου, φαντάζει ἀθῶο παιδικό διήγημα μπροστά στήν σημερινή διά ''συνόδου'' ἐπιβληθεῖσα παραχάραξη τοῦ Δόγματός μας καί τῆς Πατερικῆς μας Ἱερᾶς Παραδόσεως.
 

Πόσο θεοφιλές καί πόσο ἀξιοπρεπές εἶναι, τό νά ἐπιβάλλεται στανικῶς στούς τιμίους καί ἐναρέτους παπάδες μας ἡ παρακολούθηση πολύωρων μαθημάτων ἐμπέδωσης τῶν ἀποφάσεων τῆς ληστρικῆς συνόδου τῆς Κρήτης; Πόσο Ὀρθόδοξο καί πόσο θεάρεστο εἶναι γιά κάποιους ἐπισκόπους μας, τό νά κλείνουν μέ ἀπειλές καί τρομοκρατία τά στόματα τῶν καλῶν μας παπάδων ἀπέναντι στίς ὀλέθριες συνέπειες τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ;
 

Πάντως, ὅσοι ἀπό τούς αἱρετίζοντες ἐκκλησιαστικούς ἀξιωματούχους, πού συνωστίζονται στίς συμπροσευχές τῆς Μυτιλήνης, τῆς Σμύρνης, τοῦ Φαναρίου καί τοῦ Μπάρι, νομίζουν ὅτι μέ τήν τρομοκρατία, μέ τήν βία καί τήν προπαγάνδα θά κάμψουν τό ἀκραιφνές Ὀρθόδοξο φρόνημα τῶν λιγοστῶν ἔστω ἀπροσκύνητων παπάδων μας, πλανῶνται πλάνην οἰκτράν. Διότι ἁπλούστατα ἡ τελική Νίκη, ὅπως προεῖπεν ἄλλωστε καί ἡ ἀδιάψευστη φωνή τοῦ σπηλαίου τῆς Πάτμου, θά εἶναι Νίκη τοῦ Ἀρνίου καί ὄχι τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους καί τῆς βδελυρᾶς πλάνης τῶν αἱρέσεων.
 

10.7.2018

Πηγή: aktines.blogspot.com

Μουσουλμάνοι επιτέθηκαν σε χριστιανούς μετανάστες.

 

Όχλος μουσουλμάνων επιτέθηκε σε χριστιανούς μέσα στο hot spot στο Κουτσόχερο και προσπάθησε να τους κάψει (Σιγή από τα ελληνικά media)

 

Βίαιη επίθεση από όχλο μουσουλμάνων δέχτηκαν Ιρανοί που έχουν γίνει χριστιανοί στο «Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων» στο Κουτσόχερο της Λάρισας, την περασμένη εβδομάδα, ενώ η αστυνομία καθόταν και παρακολουθούσε.

Η αμερικάνικη χριστιανική οργάνωση “222 Ministries”, η οποία βοηθά τους Ιρανούς χριστιανούς, δήλωσε την Πέμπτη στην International Christian Concern, (χριστιανική οργάνωση η οποία ασχολείται με τα δικαιώματα των χριστιανών διεθνώς), πως η επίθεση έγινε την ώρα που στον προσφυγικό καταυλισμό μια μικρή ομάδα χριστιανών είχε συγκεντρωθεί για μελέτη της Βίβλου και προσευχή.

 

Οι χριστιανοί, που είχαν περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα, προσέλκυσαν την προσοχή των μουσουλμάνων στον καταυλισμό.
 

"Ο όχλος τους επιτέθηκε, τους απειλούσε με μαχαίρια και χτύπησε τους άνδρες, με αποτέλεσμα να νοσηλευτούν δύο από αυτούς. Δύο γυναίκες και δύο μικρά παιδιά δέχτηκαν απειλές με μαχαίρια, ενώ χύθηκε βενζίνη στο κοντέινέρ τους. Του αποκάλεσαν 'kaffirs' (άπιστους) και τους είπαν να φύγουν από τον καταυλισμό", αναφέρει η οργάνωση.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έφθασαν στην International Christian Concern (ICC) ο όχλος αποτελείτο από ιρακινούς μουσουλμάνους που ζούσαν στο hot spot και είχαν βάλει στόχο μια ομάδα Ιρανών χριστιανών που ήταν όλοι τους πρώην μουσουλμάνοι που είχαν μεταστραφεί στον χριστιανισμό και μιλούσαν για την πίστη τους.

Σύμφωνα με την 222 Ministries, επτά Ιρανοί "διέσχισαν την Τουρκία και έφτασαν στην Ελλάδα και στην περιοχή της Θεσσαλονίκης όπου και κατέληξαν σε έναν προσφυγικό καταυλισμό στη Λάρισα. Ενώ βρισκόταν εκεί, άρχισαν τις συναντήσεις ως μια μικρή ομάδα σε ένα από τα κοντέινερ όπου στεγάζονταν , όπου άρχισαν να συγκεντρώνονται και μερικοί άλλοι".

"Οι υπόλοιποι τους αντιλήφθηκαν και την Κυριακή ένας όχλος τους επιτέθηκε, τους απείλησε με μαχαίρια και χτύπησε τους άνδρες και έχυσε στο κοντέινερ βενζίνη. Μάλιστα όταν ήρθε το ασθενοφόρο, ο μουσουλμανικός όχλος προσπάθησε να αποτρέψει την είσοδό του στον καταυλισμό. Η ελληνική αστυνομία δεν έκανε τίποτα, καθώς υστερούσε σε δυνάμεις μπροστά στον όχλο των 30-40 ανθρώπων", συνεχίζει η 222 Ministries.

 

Ο Απόστολος Θεοδωράκος ποιμένας της Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας στη Λάρισα λέει: «Πριν ξυπνήσω να πάω στη δουλειά μου (μια κυρία) μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι ήταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο γιατί αυτή και ο σύζυγός της είχαν δεχθεί επίθεση από μια ομάδα μουσουλμάνων. Έτρεξα στο νοσοκομείο και βρήκα αυτήν με το παιδί της, τρομοκρατημένη, και με χτυπήματα". Και συνεχίζει "μια ομάδα 30-40 ανθρώπων είχε έρθει ... κατηγορώντας τους ότι είναι Χριστιανοί και πηγαίνουν στην εκκλησία. Στην πραγματικότητα, κάποιος έριξε ένα εύφλεκτο υγρό μέσα στο κοντέινερ και κάποιος προσπάθησε να βάλει φωτιά".

Όλα τα θύματα της επίθεσης διέφυγαν και από τότε βρίσκονται σε ασφαλή χώρο. Έχει κατατεθεί μήνυση στην αστυνομία.

Η Claire Evans, περιφερειακή διευθύντρια του ICC, δήλωσε: «Όποτε ένας μουσουλμάνος γίνεται χριστιανός, το κάνει με μεγάλο κίνδυνο. Αυτοί οι πιστοί συχνά διώχνονται από τους συγγενείς και τις οικογένειές τους και γίνονται θύματα βίας από τους πρώην ομοθρήσκους τους οι οποίοι τους θεωρούν αποστάτες. Συχνά πρέπει να φύγουν από τα σπίτια τους και να ξεκινήσουν τη ζωή τους από το μηδέν. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί οι πιστοί στο Κουτσόχερο δέχτηκαν επίθεση από έναν όχλο. Ενώ είμαστε ευγνώμονες ότι κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι αυτός ο όχλος μπορούσε να συνεχίσει τη βία χωρίς καμία αστυνομική παρέμβαση. Οι επιτιθέμενοι πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον του νόμου".

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Ο ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ LJUBCO GEORGIEVSKI ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Ντύσιμο ἤ γδύσιμο;

Aρχ/του π. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Ποιὸς καθορίζει τὴν ἐμφανισι τῶν γυναικῶν, ἰδίως τώρα τὸ καλοκαίρι; Ἡ αἰσχρότητα ἢ ἡ σεμνότητα; Ἡ αἰδὼς ἤ ἡ ἀναισχυντία; Ὁ σεβασμὸς ἢ ἡ ξετσιπωσιά; Καὶ μόνο πού θίγουμε τὸ θέμα τοῦ ντυσίματος ἢ μᾶλλον τοῦ γδυσίματος τῶν γυναικῶν τὸ καλοκαίρι, γελᾶνε πολλοὶ καὶ ἀντιδροῦν: —Μ’ αὐτἀ θ’ ἀσχολούμαστε; Ἔχουμε τόσα ἄλλα προβλήματα!

Ὑπάρχει ὅμως πιὸ σοβαρὸ θέμα ἀπό ἐκεῖνο, ποὺ ἀσχολήθηκε ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός; Καὶ ἕνα βλέμμα πονηρὸ νὰ ρίξη ἕνας ἄνδρας σὲ μιὰ γυναίκα (εἶπε), ἰσοδυναμεῖ μὲ μοιχεία! «Ὁ βλέπων γυναίκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτήν, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ» (Ματθ. ε΄28). Τὸ πονηρὸ βλέμμα τὸ προκαλεῖ κυρίως μιά ἄσεμνη γυναίκα. Καὶ τὸ πονηρὸ βλέμμα, ποὺ ἀνάβει σαρκικὴ φωτιά, τὸ ρίχνει καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλη ἕνας ἄνδρας, ὅταν γύρω του, στὸ δρόμο, στὰ μέσα συγκοινωνίας, ὁπουδήποτε προκαλῆται ἀπο τὴν γύμνια ὁρισμένων γυναικών. Καὶ ὄχι μόνο ἔξω κυκλοφορεῖ ἡ γυμνότητα, ἰδίως τὸ καλοκαίρι, ἀλλά βρίσκεται χειμώνα καλοκαίρι στὸ ἴντερνετ, ποὺ διαθέτουν πλέον τὰ περισσότερα κινητὰ τηλέφωνα! Γιὰ ἕνα χριστιανὸ ἄνδρα, νέο ἢ καὶ ἡλικιωμένο, τὸ σπουδαιότερο θέμα (ἡ μεγαλύτερη νίκη) εἶναι νὰ κρατήση τὰ μάτια του ἁγνά.
 

Ὑπάρχει πιὸ σοβαρὸ θέμα ἀπό αὐτὸ ποὐ ἀσχολεῖται ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Μιλάει, ὄχι ἁπλῶς γιὰ σεμνό ντύσιμο στὶς γυναῖκες, ἄλλα γιὰ «καταστολή», δηλαδή, νὰ καλύπτεται ὅλο τὸ σῶμα τους ὥστε νὰ μὴν ὁδηγῆ ἡ ἀπρεπἠς ἐμφάνισις σὲ σαρκικὲς ἐπιθυμίες τοὺς ἄνδρες! «Βούλομαι τὰς γυναίκας ἐν καταστολῇ κοσμίᾳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς...» (Α΄Τιμ. β΄ 9).
 

• Ὑπάρχει λοιπόν πιὸ σοβαρὸ θέμα ἀπό τό πυράκτωμα τῆς σεξουαλικῆς φωτιᾶς, ποῦ γίνεται καμίνι ἀπό τὴν ἔκθεσι γυμνοῦ σώματος, ἀνδρὸς ἢ γυναικός;
Κι ἄς μὴ σπεύσουν μερικοὶ νὰ δικαιολογήσουν τὸ γυμνισμό, λέγοντας:
 

—Μπορεῖ ἐξωτερικὰ νά ’ναι ἄσεμνοι, ἀλλά μέσα τους εἶναι... καλοὶ ἄνθρωποι! Ὁ Θεὸς βλέπει τὸ μέσα, ὄχι τὸ ἔξω!
 

Ἄς ἀκούσουμε τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο: «Καὶ ἡ στολὴ κατεσταλμένη... Ἡ γὰρ τῶν μελῶν τῶν ἔξωθεν εὐταξία εἰκῶν τὶς ἐστι τῆς ἐν τῇ ψυχῇ καταστάσεως» (Ε.Π.Ε. 36,88-90). Μετάφρασις: Καὶ τὸ ντύσιμο νά ‘ναι σεμνό. Διότι ἡ καλὴ ἐξωτερικὴ ἐμφάνισις εἶναι καθρέφτης τῆς καταστάσεως πού ἐπικρατεῖ στὴν ψυχή.
 

• Ὁ Θεὸς βλέπει καὶ τὸ μέσα καὶ τὸ ἔξω. Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ θεωρῆ ἅγιον ὅποιον ὁδηγεῖ τοὺς ἄλλους στὴν ἁμαρτία!
 

Κάθε εὐσεβὴς γυναίκα μπροστά της ἔχει ὡς πρότυπο (μοντέλο) τὶς ἅγιες γυναῖκες, πού ὅλες παριστάνονται στὶς εἰκόνες σεμνὰ ντυμένες. Γιὰ τὴν εὐσεβῆ γυναίκα ἡ μόδα τοῦ ντυσίματος, καὶ μέσα καὶ ἔξω ἀπ’ τὸ Ναό, λέγεται «σεμνότητα».
 

• Πιστεύουμε, ὅτι γιὰ τὶς περισσότερες γυναῖκες, πού τολμοῦν μὲ κυνισμὸ νὰ μπαίνουν σὲ ἱερὸ χῶρο (μὲ ἄσεμνο ντύσιμο, πού μᾶλλον μὲ γδύσιμο ἰσοδυναμεῖ…), δὲν ἰσχύει τὸ ἐλαφρυντικό τῆς ἄγνοιας. Ξέρουν, ὅτι ἡ ἐμφάνισις τοὺς εἶναι προκλητική. Καὶ ὄχι μόνο το ξέρουν, ἀλλά τό... ἐπιδιώκουν!
 

Γι’ αὐτὸ καί «γδύνονται», ὄχι φυσικὰ ἐπειδή ζεσταίνονται, ἀλλά πρωτίστως γιατί θέλουν νὰ προκαλέσουν τὰ βλέμματα τῶν ἀνδρῶν.
 

Ἂν ὁ Κύριός μας ἔβγαλε ἔξω ἀπ’ τὸ Ναὸ τοῦ «Σολομῶντος» (τῆς παλαιᾶς Διαθήκης) ὅσους τὸν βεβήλωναν, θὰ ἀνεχόταν τὴ βεβήλωσι τῶν Ναῶν τῆς Καινῆς Διαθήκης; Εἶδε τότε μέσα στὸ Ναὸ «πρόβατα καὶ περιστέρια» καὶ χρησιμοποίησε φραγγέλιο (Ἰωάν. Β΄ 18). Καὶ θὰ ἔμενε ἀδιάφορος μπροστά σέ ἄσεμνα καὶ ἀναιδῆ πρόσωπα, ποὐ κάθε ἄλλο παρὰ λευκὰ περιστέρια καὶ ἄκακα πρόβατα εἶναι;
 

Ὁ Ναὸς εἶναι τόπος ἡσυχίας καὶ ὄχι ἐσωτερικῆς ταραχῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀναταραχῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ «διάγωμεν ἠσύχιον βίον ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι» (Α΄ Τιμ. β΄ 2), ὅταν καὶ σ’ αὐτὴν ἀκόμα τὴν ἱερή μας σύναξι, στὶς ἱερὲς ἀκολουθίες τῆς πίστεως μας ταραζώμαστε; Καὶ ἡ ταραχὴ προέρχεται ἀπ’ τὴν ἀσέβεια (τὸ ἀντίθετο τῆς εὐσέβειας) καὶ ἀπ’ τὴν ἀναίδεια (τὸ ἀντίθετο τῆς ντροπῆς).
 

Τὸ θέμα τῆς γυμνιστικῆς μόδας κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνες δὲν εἶναι παρωνυχίδα. Εἶναι σοβαρό. Ἄν ἀπαιτῆ μικρὴ θυσία τὸ σεμνὸ ντύσιμο, δὲν ἀξίζει αὐτὴ ἡ θυσία; Οἱ μάρτυρες θυσίαζαν τὴ ζωή τους, γιὰ νὰ μὴν ἀρνηθοῦν τὸ Χριστὸ καὶ χάσουν τὴν οὐράνια βασιλεία Του! Καὶ οἱ σημερινοὶ χριστιανοὶ δὲν μποροῦν νὰ καλύψουν λίγο τὸ σῶμα τους γιὰ νὰ μὴν κολαστοῦν;
 

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει τρόπους γιὰ νὰ περιφρουρῆ τὴν ἁγιότητα τῆς λατρευτικῆς της συνάξεως. Τὸ «πάντα κατὰ τάξιν καὶ εὐσχημόνως γινέσθω» (Α΄Κορ. ιδ΄ 40) δὲν εἶναι σχῆμα λόγου. Εἶναι λόγος, νουθεσία, προτροπή. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ἐνέργεια. Ἄς ἐπανέλθη, λοιπόν, στὴ λατρεία μας ὁ ἅγιος θεσμὸς τῶν διακονισσῶν. Ἦσαν ἐνάρετες γυναῖκες, πού φρόντιζαν, ὡς «εὐταξίαι», γιὰ τὴ σεμνή παρουσία τῶν γυναικὼν κατὰ τή στιγμή τῆς Λατρείας.

Πηγή: aktines.blogspot.com

Ἡ «ἐσχάτη πλάνη» τῆς Μεγάλης Συνόδου.

Δύο χρόνια μετὰ τὴ σύγκληση τῆς Μεγάλης Συνόδου στὴν Κρήτη καὶ ἀφοῦ ἔχουν γραφεῖ τόσα γι᾿ αὐτὴν καὶ τὶς ἀποφάσεις της, ἦρθε νὰ ἀσχοληθεῖ μαζί της καὶ τὸ 8ο Διεθνὲς Συνέδριο Ὀρθοδόξου Θεολογίας ποὺ πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὶς 21 μέχρι τὶς 24 Μαΐου 2018 στὴ Θεσσαλονίκη. Θέμα τοῦ Συνεδρίου ἦταν ἀκριβῶς αὐτό: «Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία τὸν 21ο αἰώνα». 120 ὁμιλητὲς ἀπὸ 15 χῶρες καὶ 25 Θεολογικὲς Σχολές, Ἰνστιτοῦτα καὶ Ἑρευνητικὰ Κέντρα παρουσίασαν τὶς εἰσηγήσεις τους στὸ Συνέδριο αὐτό.
 

Εὔκολα διαφαίνεται ἡ σκοπιμότητα συγκλήσεως τοῦ Συνεδρίου μὲ τέτοιο θέμα. Ὅμως ἕνα ζήτημα μᾶς ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση καὶ μᾶς προξένησε πολλὴ θλίψη. Τὸ εἴδαμε ἀρχικὰ στὴν περιέχουσα σημαντικὰ στοιχεῖα εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, τὸ συναντήσαμε κατόπιν καὶ στὴν εἰσήγηση τοῦ καθηγητῆ κ. Γρηγορίου Λαρεντζάκη. Καθὼς δὲν ἔχουν δημοσιευθεῖ ὅλες οἱ εἰσηγήσεις, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔχουν ἀναφερθεῖ καὶ ἄλλοι σ᾿ αὐτό.

Πρόκειται γιὰ τὸν ὅρο «ἑτερόδοξοι», τὸν ὁποῖο καὶ οἱ δύο εἰσηγητὲς ἀντιδιαστέλλουν ἀπὸ τὸν ὅρο «αἱρετικοί». Ὑποστηρίζουν δηλαδὴ ὅτι οἱ χριστιανικὲς ὁμολογίες, μὲ τὶς ὁποῖες ἡ Ὀρθοδοξία βρίσκεται σὲ διάλογο, δὲν εἶναι αἱρετικὲς ἀλλὰ ἁπλῶς ἑτερόδοξες. Μάλιστα ὁ Σεβασμιώτατος προ­τείνει ὅτι σὲ μία μελλοντικὴ ἀνάλογη Σύνοδο ὀφείλουμε «νὰ ἐπαναξιολογήσουμε τὴ χρήση τοῦ ὅρου “αἱρετικός”, διακρίνοντάς τον ἀπὸ τὸν ἑτερόδοξο χριστιανὸ ἢ ἀπὸ τὸν ὁμόδοξο σχισματικό, κάτι ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ κατανοήσουμε καλύτερα τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῆς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας».
 

Ἀλήθεια, θὰ παίζουμε μὲ τὶς λέξεις; Ἑτερόδοξος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει διαφορετικὴ «δόξα», διαφορετικὸ «δόγμα», ὅπως καὶ ὁ αἱρετικός. Ἑπομένως οἱ ὅροι “ἑτερόδοξοι” καὶ “αἱρετικοὶ” εἶναι ταυτόσημοι· πῶς θὰ τοὺς διακρίνουμε ὡς κάτι διαφορετικό; Βέβαια γιὰ λόγους ἐντυπώσεως χρησιμοποιεῖται κατὰ κόρον σήμερα ὁ ὅρος “ἑτερόδοξοι” γιὰ τοὺς μὴ Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς, αὐτὸ ὅμως δὲν ἀλλάζει τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι αἱρετικοί.
 

Γι᾿ αὐτὸ τὶς “ἑτερόδοξες” ἢ “ἑτερόδοξες ἀ­δελφὲς ἐκκλησίες”, ὅπως ἀποκαλοῦνται στὶς παραπάνω εἰσηγήσεις οἱ ποικίλες ὁμολογίες, ὁ μέγας σύγχρονος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς τὶς ὀνόμαζε μὲ ἀκρίβεια αἱρέσεις καὶ ψευδοεκκλησίες. Ἔγραφε: «Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶ­ναι κοινὸν ὄνομα διὰ τοὺς ψευδοχριστιανισμούς, διὰ τὰς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὑμανισμῶν, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Παπισμόν. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ οἱ ψευδοχριστια­νισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι δὲν εἶ­ναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τὴν ἄλλην αἵρεσιν. Τὸ κοινὸν εὐαγγελικὸν ὄ­νομά των εἶναι ἡ παναίρεσις» (Ὀρθόδοξος Ἐκ­κλησία καὶ Οἰκουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 224).
 

Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰώνια ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας· καὶ κανένας δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα, ὅποια θέση κι ἂν κατέχει, νὰ τὴν ἀλλάξει. Ἂν τὸ κάνει, κινδυνεύει νὰ βρεθεῖ στὸν χῶρο ποὺ περιγράφουν αὐτοὶ οἱ ταυτόσημοι ὅροι “ἑτερόδοξοι” καὶ “αἱρετικοί”. Κι αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ «ἐσχάτη πλάνη» τῶν ἀμφίσημων θέσεων τῆς Μεγάλης Συνόδου, τὴν ὁποία μὲ πάθος ὑπερασπίζονται.
 

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Πηγή: aktines.blogspot.com

Κορυφαίος καρδινάλιος ανάμεσα στους συμμετέχοντες στη συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg.

 

Κορυφαίος καρδινάλιος του Βατικανού θα παρευρεθεί με εκπροσώπους της παγκόσμιας ελίτ από τη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική, στην ετήσια μυστική συνάντηση πίσω από κλειστές πόρτες της Λέσχης Bilderberg αυτή την εβδομάδα, για να συζητήσει την άνοδο των «λαϊκιστών» στην Ευρώπη, καθώς και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων.

Ο 63χρονος Καρδινάλιος Pietro Parolin, υπουργός Εξωτερικών του Βατικανού, έχει προσκληθεί να συμμετάσχει στην globalist συνάντηση της Λέσχης Bilderberg για το 2018 στο Τορίνο της Ιταλίας.

Οι συναντήσεις της Λέσχης Bilderberg έχουν χρησιμοποιηθεί ως φόρουμ για τις παγκόσμιες ελίτ από το 1954 για να προωθήσουν το «όραμά τους» για τον κόσμο. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν επιτρέπεται να αποκαλύψει ποιος είπε τι.

Την εβδομάδα αυτή, 128 συμμετέχοντες από 23 χώρες θα συζητήσουν δώδεκα θέματα: "λαϊκισμός" στην Ευρώπη, "ανισότητα", "το μέλλον της εργασίας", τεχνητή νοημοσύνη, "οι ΗΠΑ και οι ενδιάμεσες εκλογές", ελεύθερο εμπόριο, "αμερικανική παγκόσμια ηγεσία", Ρωσία, κβαντική υπολογιστική, Σαουδική Αραβία και Ιράν, "ο μετα-αλήθεια κόσμος" και τα τρέχοντα συμβάντα. Πέρυσι ο λεγόμενος "λαϊκισμός" ήταν όγδοος στην ατζέντα. Φέτος είναι πρώτος. Οι κυβερνήσεις που χαρακτηρίζονται «λαϊκιστικές» έχουν εκλεγεί τόσο στην Τσεχία όσο και στην Ιταλία μετά από την περυσινή συνάντηση.

Ορισμένοι παρατηρητές του Βατικανού αναρωτιούνται εάν ο Parolin θα δώσει ένα ειδικό μήνυμα από τον Πάπα Φραγκίσκο στους παρευρισκόμενους. Από την εκλογή του το 2013, ο Φραγκίσκος έχει σταθερά υποστηρίξει globalist σκοπούς, όπως η κλιματική αλλαγή και οι στόχοι του ΟΗΕ για αειφόρο ανάπτυξη (να μην ξεχνάμε την στάση του στο λεγόμενο «προσφυγικό» και την πληθυσμιακή αλλοίωση της Ευρώπης λόγω της μαζικής παράνομης μετανάστευσης). Ο Παρολίν θα είναι ο πρώτος προσκεκλημένος από την πόλη του Βατικανού που θα παρευρεθεί σε μια συνάντηση της Bilderberg.

Ο καρδινάλιος είναι ένας από τους ισχυρότερους αξιωματούχους της "Κουρίας" και θεωρείται από τους παρατηρητές του Βατικανού ότι τοποθετήθηκε για να διαδεχθεί τον Φραγκίσκο. Ο Παρολίν έχει επικριθεί από τον Κινέζο Καρδινάλιο Ζεν για τη συμφωνία «αυτοκτονίας» του Βατικανού με την Κίνα και συμμετείχε μαζί με το Βατικανό στη μίσθωση μιας δικηγορικής εταιρείας που υπερασπίζεται τους ομοφυλόφιλους, που προσπάθησε να κλείσει μια καθολική ιστοσελίδα επικριτική του Φραγκίσκου.

ΚΟ: Έχω την εντύπωση ότι είναι ο πρώτος κληρικός που προσκαλείται ποτέ σε συνεδρίαση της Λέσχης. Εάν συμβαίνει αυτό τότε η πρόσκληση του καρδινάλιου προφανώς έχει κάποια σημασία όσο και σημειολογία. 

 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Η κουλτούρα της θυματοποίησης.

 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει συμφέρον να χαρακτηρίζει ως «καταπιεσμένους» όσο περισσότερους γίνεται για να έχει οφέλη

Από τον Ραφάηλ Καλυβιώτη*
 

Η απόφαση του προέδρου της Βουλής να «φωταγωγήσει» χθες το κτίριο της Βουλής των Ελλήνων στα χρώματα του Gay Pride δεν πρέπει να προκαλεί καμία έκπληξη στους αναγνώστες τούτης εδώ της εφημερίδας.
 

Πρόκειται, απλά, για ακόμη ένα επεισόδιο στη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει το κόμμα να χτίζει «κοινωνικές συμμαχίες» με συγκεκριμένες ομάδες, οι οποίες δεν αυτοπροσδιορίζονται ως πολίτες του ελληνικού κράτους, αλλά ως κάτι διαφορετικό.
 

Πρόκειται για την απλούστερη μορφή identity politics, της τάσης στην πολιτική που θέλει ανθρώπους με μια ταυτότητα που υπάρχει ως αντίθεση στη συλλογική ταυτότητα των Ελλήνων αλλά και ως αντίθεση στο ίδιο το άτομο, να σχηματίζουν αποκλειστικές συμμαχίες με ένα και μόνον κόμμα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τα συνολικά χαρακτηριστικά αυτού, παρά μόνον εάν εξυπηρετεί τις σκοπιμότητες της δικής τους ομάδας.
 

Τα identity politics, μάλιστα, της σύγχρονης Αριστεράς έχουν ακόμη μία ιδιαιτερότητα: Θέλουν η κάθε «ομάδα» με την οποία συμμαχεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι «καταπιεσμένη». Αφού ξεπεράστηκε ο «εργάτης» ως επαναστατικό υποκείμενο, έπρεπε να βρεθεί κάτι νέο. Και αυτός είναι ο «καταπιεσμένος», γενικά και απροσδιόριστα. Να δέχεται κάποιας μορφής «διάκριση», να αποτελεί θύμα. Και επειδή αποτελεί «θύμα», να δένει τη μοίρα του με τον πολιτικό σχηματισμό ο οποίος υπόσχεται να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του.
 

Ως εκ τούτου, το πολιτικό μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ βασίζεται στο να πείσει όσο περισσότερους γίνεται ότι αποτελούν θύματα. Και ότι μόνον μέσω της στενής, αποκλειστικής τους σχέσης με τον ΣΥΡΙΖΑ θα απολαύσουν την «ισότητα», η οποία ούτως ή άλλως υπάρχει σε αυτή την κοινωνία. 

 
 

 

Θύματα λοιπόν πρέπει να είναι οι ομοφυλόφιλοι, θύματα οι εργαζόμενοι, θύματα οι γυναίκες, θύματα οι πάντες. Το στάτους του «θύματος» γίνεται «ποθητό», καθώς αυτό γίνεται στην πράξη αφορμή για την παραχώρηση προνομίων (υλικών, πνευματικών και ηθικών). Μια κουλτούρα θυματοποίησης, που θέλει να σφίξει το σύνολο της κοινωνίας.
 

Δεν συμβαίνει μόνον στη χώρα μας. Αυτή η κουλτούρα θυματοποίησης υπάρχει σε μεγάλο βαθμό σε ολόκληρη τη Δύση, με κυρίαρχο ίσως υπόδειγμα τα αμερικανικά κολέγια. Κάτι το οποίο έχει ήδη αναλυθεί από επιστήμονες στο εξωτερικό.
 

Και το πιο ενδιαφέρον από όσα έχουν ειπωθεί στη συζήτηση αυτή, που έχει ανοίξει εδώ και κάποια χρόνια, είναι η αντιστροφή της «ιεραρχίας» στην εν λόγω κουλτούρα. Ενώ στις παραδοσιακές κουλτούρες «τιμής» ή μάλλον «αξιοπρέπειας» στις οποίες εξελίχτηκαν οι πρώτες τα επιθυμητά χαρακτηριστικά είναι, π.χ., η γενναιότητα, στις κουλτούρες θυματοποίησης στην κορυφή της ιεραρχίας είναι όποιος είναι περισσότερο… θύμα. Στο βιβλίο τους «Η άνοδος της κουλτούρας θυματοποίησης» οι Bradley Campbell, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο CSU, και ο Jason Manning, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο WVU των ΗΠΑ, αναφέρουν ότι σε αυτή τη νέα ηθική ιεραρχία οι λευκοί είναι στον πάτο και οι «καταπιεσμένοι» ή «περιθωριοποιημένοι» στην κορυφή.
 

Και σημειώνουν χαρακτηριστικά ότι σε οποιοδήποτε άλλο είδος κουλτούρας καθείς κρίνεται από τις πράξεις του.
 

Ενώ σε αυτές τις κουλτούρες θυματοποίησης κρίνεσαι με βάση την ταυτότητά σου. Και… κερδίζει όποιος είναι περισσότερο «καταπιεσμένος», όποιος αποτελεί αντικείμενο «αδικίας», όποιος αισθάνεται πιο «προσβεβλημένος».
 

Και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση που υποσχόταν «αξιοπρέπεια», απευθυνόμενη προφανώς σε αυτούς που θεωρούσαν εαυτούς «αναξιοπρεπείς», έχει απτό συμφέρον να χαρακτηρίζει ως «καταπιεσμένους» όσο περισσότερους γίνεται.
 

Και όλοι αυτοί χαίρονται να θεωρούν ότι, ναι, είναι αδικημένοι, είναι καταπιεσμένοι, είναι προσβεβλημένοι, αφού έτσι ανεβαίνουν στην ιεραρχία αυτής της κοινωνίας θυματοποίησης.
 

Identity politics, λοιπόν, και κουλτούρα θυματοποίησης σημαίνει τη μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε έναν αέναο κύκλο μιζέριας. Μιζέρια από την οποία ελπίζει να τραφεί ως ΣΥΡΙΖΑ ως ένα βαμπίρ.
 

Για να επιβιώσει πολιτικά. Και να έχει ως «υποκείμενο» όχι πολίτες, άτομα, Ελληνες, αλλά διάφορες ομάδες θυμάτων.
 

*Πολιτικός επιστήμων
 

dimokratianews, 11.06.2018 

 

Πηγή: Ακτίνες

Patriarch Tikhon - "How many tears will I swallow!" (English)