Για τοὺς χιτῶνες τοῦ Κυρίου.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Μὲ ῥωτᾶς, σεβαστὴ ἀδελφή, γιά τοὺς τρεῖς χιτῶνες μὲ τοὺς ὁποίους ἦταν ντυμένος καὶ σκεπασμένος ὁ Κύριος κατά τὸ διάστημα ἀρκετῶν ὡρῶν τή Μεγάλη Παρασκευή. Γιατὶ ὁ Πιλᾶτος τὸν ἔντυσε μὲ πορφυρὸ χρῶμα; Γιατὶ ὁ Ἡρώδης τὸν ἔντυσε μὲ λευκὸ χρῶμα; Καὶ γιατὶ οἱ ἐκτελεστὲς ἐπίσης λίγο πρὶν Τὸν θανατώσουν Τὸν ἔντυσαν πάλι μὲ τὸν δικὸ Του χιτῶνα;

 
Ὅλα ὅσα συνέβησαν κατά τή διάρκεια τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Χριστοῦ ἔχουν μεγάλη σημασία, ὅλα ἀποκαλύπτουν κάποια ἀλήθεια καὶ χρησιμεύουν ὡς δίδαγμα στούς ἀνθρώπους. Κάποια ἀπὸ αὐτὰ τὰ διδάγματα εἶναι ἄμεσα καὶ ἐμφανῶς ἀντιληπτά, ἐνῶ κάποια ἄλλα εἶναι ἔμμεσα καὶ μὲ παραστάσεις πού χρήζουν ἑρμηνείας. Τὸ σκέπασμα τοῦ Χριστοῦ μὲ τρεῖς χιτῶνες ἀνήκει σ’ αὐτὴν τή δεύτερη κατηγορία διδαγμάτων.

 
Ὁ Πορφυρὸς χιτῶνας εἶναι ὁ χιτῶνας τοῦ Ῥωμαίου αὐτοκράτορα. Ὅταν ὁ Κύριος εἶπε στόν Πιλάτο ὅτι τὸ βασίλειό Του «οὔκ ἐστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου» (Ἰωά. 18, 36) αὐτὸ φάνηκε στό ὑλιστικὸ πνεῦμα τοῦ Ῥωμαίου ἀξιωματούχου ὡς ἀνοησία καὶ ὡς ἐμπαιγμὸς τῆς αὐτοκρατορικῆς ἀξιοπρέπειας. Γι’ αὐτὸ οἱ στρατιῶτες τοῦ Πιλάτου ἔντυσαν τὸν Χριστὸ μὲ πορφυρὸ χιτῶνα ‒δηλαδή μὲ τὸν πιὸ εὐτελῆ πού μποροῦσαν νά βροῦν‒ γιά νά τὸν χλευάσουν ἀποκαλώντας Τον βασιλιά. Ἀλλὰ καὶ μόνον αὐτὸς ὁ χιτῶνας αὐτοκρατορικοῦ χρώματος μαρτυρεῖ γιά τὸν Κύριο, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι πράγματι Βασιλιάς. Οἱ παλικαράδες τοῦ Πιλάτου, λοιπόν, κοροϊδεύοντας στήν πραγματικότητα ἀνακήρυξαν τὸν Κύριο σ’ αὐτό πού πράγματι ἦταν! Κανεὶς ἀπ’ ὅλους αὐτοὺς δέν μποροῦσε νά διανοηθεῖ ὅτι τὸ βασίλειο τοῦ Χριστοῦ θὰ κυριαρχήσει πάνω στή Ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία καὶ σὲ κάθε ἄλλη αὐτοκρατορία τοῦ κόσμου.

 
Ὁ βρώμικος βασιλιὰς Ἡρώδης, περίμενε πώς ὁ Χριστὸς θὰ κάνει κάποιο θαῦμα μπροστὰ του. Δέν ἐπιθυμοῦσε, βέβαια, κάποιο χρήσιμο καὶ φιλάνθρωπο θαῦμα, ἀλλὰ ἕνα βάρβαρο θαῦμα τὸ ὁποῖο θὰ χρησίμευε μόνο γιά τὴν ἱκανοποίηση τῶν ὀφθαλμῶν του. Ἐν τῷ μεταξύ, μπροστὰ του στεκόταν τὸ μεγαλύτερο θαῦμα τοῦ κόσμου: ἄνθρωπος καθαρὸς καὶ ἀναμάρτητος. Ἡ ἀκριβὴς ἀντίθεση τοῦ βασιλιᾶ τῆς γενοκτονίας καὶ τοῦ δολοφόνου τοῦ Ἰωάννη τοῦ προδρόμου. Ἐγὼ κρατῶ ὅτι αὐτὸς ὁ νέος ἀκάθαρτος ἀπόγονος τοῦ Ἠσαῦ μποροῦσε νά πιστέψει σὲ ὅλα τὰ θαύματα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τίποτα καί ποτέ στό θαῦμα τῆς ἁγνότητας καὶ τοῦ ἀναμάρτητου ἑνὸς ἀνθρώπου. Καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ μέγιστο καὶ σπάνιο θαῦμα στάθηκε μπροστὰ του.

 
Ἀλλὰ αὐτὸς βρώμικος στή ψυχὴ δέν μποροῦσε νά τὸ δεῖ. Ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὶς προσδοκίες του ὁ Ἡρώδης ἔντυσε μὲ λευκὸ χιτῶνα τὸν Χριστό. Τὸ λευκὸ εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς καθαρότητας καὶ τῆς ἀθωότητας. Θὰ διάβασε, βέβαια, ὅτι οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζονται μὲ λευκοὺς χιτῶνες. Κι ἔτσι λοιπόν, ὁ ἀκάθαρτος Ἡρώδης πού σκέφτηκε ὅτι ὁ Χριστὸς δεν εἶναι καθαρὸς ὅπως καὶ αὐτὸς καὶ οἱ ἄλλοι, Τοῦ φόρεσε λευκὸ χιτῶνα, σύμβολο τῆς καθαρότητας καὶ τῆς ἁγνότητας. Αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ στίς δύο περιπτώσεις ἀναγνώριση τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς Του, ἔστω κι ἂν αὐτὸ ἔγινε ἄθελά τους καὶ ἀσυνείδητα. Τέλος, μόνο πρὶν τή σταύρωση ὁ Κύριος ντύθηκε μὲ τὸν δικὸ Του χιτῶνα. Ἦταν ὁ χιτῶνας πού τοῦ εἶχε ὑφάνει ἡ δικὴ Του Ἁγία Μητέρα, ἡ Θεοτόκος. Εἶναι ὁ ἴδιος χιτῶνας μὲ τὸν ὁποῖο περπάτησε στή γῆ καί πάνω στόν ὁποῖο οἱ στρατιῶτες στόν Γολγοθᾶ ῥίχνουν τὰ ζάρια. Ἀλλὰ δέν βλέπεις σ’ ὅλα αὐτὰ ἕνα μεγάλο δίδαγμα γιά μᾶς; Οἱ ἄνθρωποι συχνὰ ἀποφαίνονται γιά τὸ ἂν εἴμαστε καλοὶ ἢ κακοί. Ἀνάλογα μὲ τὴν ἀπόφασή τους μᾶς ἐκτιμοῦν, μᾶς θαυμάζουν ἢ μᾶς κατακρίνουν. Οἱ διάφορες κρίσεις τῶν ἀνθρώπων δέν μοιάζουν γιά μᾶς μὲ χιτῶνες; τή μία μᾶς ντύνουν μὲ τὸν χιτῶνα τοῦ σοφοῦ, τὴν ἄλλη μὲ τὸν μαδνύα τοῦ τρελλοῦ. Τή μία μᾶς περιβάλλουν μὲ τὸν μανδύα τῆς ἀνδρείας, τὴν ἄλλη μᾶς σκεπάζουν μὲ τὰ κουρέλια τῆς ἀπαξίωσης. Ἀλλὰ ὅλοι οἱ χιτῶνες γρήγορα βγαίνουν κι ἀλλάζουν, ἀνάλογα μὲ τὶς ἀσταθεῖς καί συχνὰ ἐναλλασσόμενες κρίσεις τῶν ἀνθρώπων. Ὅμως, ἐν τέλει, τὴν ὥρα τοῦ θανάτου ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς θὰ φανεῖ μὲ τὸ δικὸ του χρῶμα, μὲ τὸν δικὸ του χιτῶνα.

Πηγή: alopsis.gr

Για σεξουαλικοποίηση μικρών κοριτσιών κατηγορείται η Gwyneth Paltrow...

Για σεξουαλικοποίηση μικρών κοριτσιών κατηγορείται η Gwyneth Paltrow με τα μαγιό που σχεδίασε για τετράχρονα...

 

Την κατακραυγή των ακτιβιστών και των οργανώσεων που υπερασπίζονται τα παιδιά φαίνεται πως αντιμετωπίζει η ηθοποιός Gwyneth Paltrow, εξαιτίας της νέας παιδικής σειράς μαγιό που σχεδίασε και πουλά αποκλειστικά στο site της.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η νέα συλλογή με μαγιό που απευθύνεται σε τετράχρονα κοριτσάκια, έχει ως στόχο να κάνει τις μικρές κυρίες να μοιάζουν με τις μαμάδες τους.

Δημιουργώντας έτσι μπικίνι με βολάν και άλλα σχέδια που απευθύνονται κυρίως σε ενήλικες, η Paltrow κατηγορήθηκε πως προσπαθεί να κάνει τα κοριτσάκια να μεγαλώσουν πριν από την ώρα τους και να αναπτύξουν πρόωρα τη σεξουαλικότητά τους, μιμούμενα τις μεγαλύτερες γυναίκες.

Τα μαγιό που προωθεί απευθύνονται σε κορίτσια τεσσάρων, έξι και οκτώ χρόνων και αναμένεται να γίνουν sold out.

Η Claude Knight, της βρετανικής φιλανθρωπικής οργάνωσης ‘Kidscape’, λέει: ''Είμαστε πλήρως αντίθετοι με τη σεξουαλικοποίηση των παιδιών και της παιδικής ηλικίας γενικότερα. Οι κίνδυνοι είναι γνωστοί και έχουν συζητηθεί εκτενώς, γι’ αυτό είναι πολύ κρίμα που αυτές οι τάσεις συνεχίζονται και μάλιστα από celebrities".

H Kristan Dooley, Διευθύνoυσα Σύμβουλος του Φόρουμ Γυναικών Αυστραλίας, δήλωσε: «Τα μικρά κορίτσια θέλουν φυσικά να μιμηθούν τις μητέρες τους και να ντύνονται σαν κι αυτές, αυτό είναι φυσιολογικό. Ωστόσο, τα νεαρά κορίτσια έχουν μικρή κατανόηση για το τι σημαίνει να είναι ‘σέξι’ και δεν καταλαβαίνουν την σεξουαλική συμπεριφορά ή τις συνέπειες του να ντύνονται με τρόπο που να τραβά ακατάλληλη προσοχή στο σώμα τους. Είναι σημαντικό οι μητέρες και οι υπόλοιποι ενήλικες να αποδεχθούν την ευθύνη της προστασίας των θυγατέρων τους και να σιγουρευτούν ότι ντύνονται με τρόπους που είναι κατάλληλοι για την ηλικία τους και την αθωότητα τους».

Η 40χρονη Paltrow, ψηφίστηκε η πιο μισητή διασημότητα στο Χόλιγουντ στην ετήσια δημοσκόπηση του περιοδικού Star.

Η Paltrow επικρίθηκε τον περασμένο μήνα μετά την αποκάλυψη ότι έχει επιβάλει μια αυστηρή δίαιτα στην οικογένειά της ώστε τα παιδιά της να νιώθουν "πείνα".

Η Paltrow με την κόρη της και τον γνωστό Εβραιο-Αμερικάνο μεγαλοπαραγωγό ταινιών του Hollywood, Steven Spielberg...

Η Γκουίνεθ Πάλτροου που γεννήθηκε το 1972, έγινε γνωστή για την ερμηνεία της στο ‘Shakespeare in Love’ (1998) που της χάρισε βραβείο όσκαρ.

Η Paltrow γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Είναι η κόρη της ηθοποιού Blythe Danner και του κινηματογραφικού παραγωγού / σκηνοθέτη Bruce Paltrow. Ο πατέρας της ήταν Εβραίος Εσκενάζι με καταγωγή από την Λευκορωσία. Ο παππούς του πατέρα της ονομαζόταν ‘Paltrowicz’ και ήταν ραβίνος στο Nowogród της Πολωνίας. Η Paltrow είναι ξαδέλφη της Εβραιο-Αμερικάνας Γερουσιαστή Gabrielle Giffords, η οποία επέζησε από δολοφονική επίθεση τον Ιανουάριο του 2011 στο Τουσόν της Αριζόνας.

Η Paltrow είναι παντρεμένη με τον Βρετανό Chris Martin του συγκροτήματος ‘Coldplay’. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά : την Apple Blythe Alison Martin (γεν. 2004) και τον Moses (Μωυσή) Bruce Anthony Martin (γεν. 2006). Η Paltrow είπε ότι όταν ανακάλυψε ότι η οικογένεια του πατέρα της έχει μια μακρά σειρά από σημαίνοντες ραβίνους της Ανατολικής Ευρώπης, «εμπνεύστηκε» να μεγαλώσει τα παιδιά της σε ένα "εβραϊκό περιβάλλον".

Σε δήλωσή της χαρακτήρισε τον εαυτόν της ως την «γνήσια Εβραία μητέρα». Κάποιος ειδικός στη γενεαλογία έχει εξήγησε ότι η θρησκεία περνά μέσα από την μητριαρχική γραμμή.

Ενώ έχει δηλώσει ότι «δεν πιστεύει στη θρησκεία», η Πάλτροου – η οποία «σπουδάζει» την Καμπάλα – είπε ότι πιστεύει στην «πνευματικότητα». «Δεν πιστεύω στη θρησκεία», είπε. «Πιστεύω στην πνευματικότητα. Η θρησκεία είναι η αιτία όλων των προβλημάτων στον κόσμο»

Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Οι εξήντα ιερομάρτυρες του Ιρκούτσκ...

 

Κατα τα έτη 1930, 1931 και 1932 ταξίδεψα σ' ολόκληρη την Σιβηρία με μία επιστημονική αποστολή*. Τό 1933 τα τα­ξίδια μας οδήγησαν στο Ιρκούτσκ, στο Νίζνιε-Ουντίνσκ και μετά στο Μπαλαγκάνσκ. Η πόλη Κατσούγκ βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Λένα, 140 μίλια από το Ιρκούτσκ. Από την Κατσούγκ υπήρχε δρόμος για το Νίζνιε-Ούντινσκ και το Μπαλαγ­κάνσκ, που περνούσε εξ ολοκλήρου μέσα α­πό την τάϊγκα (ζώνη των δασών). Δεν υπήρχαν κάτοικοι· μόνο κρατούμενοι, που δούλευαν στην κα­τασκευή κάποιου έργου. Στους καταυλισμούς γύρω από την Κατσούγκ κυριαρχούσε τότε ανήκουστη βαναυσότητα. Χωρίς κανέ­ναν απολύτως λόγο πυροβολούσαν, χτυ­πούσαν και μαστίγωναν τους ανθρώπους. Οι συνθήκες διαβιώσεως ήταν φρικτές. Εξήντα έως ογδόντα άνθρωποι στοιβάζονταν σ' ένα κοιτώνα, με δύο σειρές σανίδες για κρεβάτια. Σε περίπτωση που κάποιος από τους κρατουμένους δεν ολοκλήρωνε την ημερήσια εργασία που του ανετίθετο, οι φύλακες του καταυλισμού είχαν το δικαίωμα να του κάνουν ό,τι ήθελαν. Άφηναν τους κρατουμένους για τιμωρία μία εβδομάδα στο ύπαιθρο. Οι άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα και το κρύο.

 

 

 Ο ''πατερούλης'' Στάλιν, ο απανταχού της Γης πατέρας των αμετανόητων εβραιομαρξιστών... Υπάρχουν ακόμα στην ευλογημένη πατρίδα μας απολιθώματα του σκοτεινού και αιματοβαμένου κομμουνιστικού παρελθόντος... Και κάποιοι ''Έλληνες'' χωρίς αιδώ, δηλώνουν θαυμαστές του...

 

Ταξιδέψαμε από το Ιρκούτσκ ως το Νίζνιε-Ούντινσκ με το ατμόπλοιο Μπουριάτ. Από το Νίζνιε-Ουντίνσκ προχωρήσαμε με άμαξες κατά μήκος του δρόμου της Κατσούγκ, ακολουθώντας για περισσότερο από εβδομήντα μίλια την δεξιά όχθη του ποταμού Άγκερ προς την κατεύθυνση του Κατσούγκ. Την περίοδο εκείνη δούλευα ως υδρομετρικός παρατηρητής.

 
Από τις 8 ως τις 22 Ιουλίου 1933 η επιστημονική μας ομάδα σταμάτησε για μερικές μέρες κοντά σ’ ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Στην περιοχή εκείνη το έδαφος ήταν καταλληλότερο για την γεωργία και υπήρχαν ήδη σχέδια για ένα κρατικό συλλογικό αγρόκτημα (κολεκτίβα) εκεί. Ο καιρός είχε γίνει αρκετά ευχάριστος. Μετά το δείπνο, καθίσαμε μέχρι αργά το βράδυ κοντά στη φωτιά. Κάθε τόσο ακούγαμε κάποιες κραυγές, που αντηχούσαν στην τάϊγκα. Δεν ξέραμε ακόμη τι είδους κραυγές ήταν αυτές. Ήταν μία ξάστερη και ήσυχη νύχτα. Ο καθαρός αέρας της Σιβηρίας ανέδιδε το γλυκό άρωμα των λου­λουδιών της τάϊγκα μέσα στην κοιλάδα. Όσο ζω δεν θα ξεχάσω εκείνη την κοιλάδα· θα την θυμάμαι παντοτινά! Ο γλυκός πρωινός μας ύπνος διακόπηκε από ένα πένθιμο ανθρώπινο βογκητό. Σηκωθήκαμε γρήγορα. Ο επικεφαλής της ομάδας μας, ντόπιος από το Ιρκούτσκ, πήρε γρήγορα ένα ζευγάρι κιάλια και οι άλλοι στήσαμε δυο τοπογραφικά όργανα και ασχολού­μασταν με την εργασία μας, όταν παρατη­ρήσαμε ένα πλήθος να έρχεται προς την κατεύθυνσή μας. Εξ αιτίας των θάμνων ήταν δύσκολο να καταλάβουμε τι συνέβαινε.

 
Ήταν εξήντα κρατούμενοι και όσο πλησίαζαν μπορούσαμε καθαρότερα να δούμε πως ήταν όλοι εξαντλημένοι από την πείνα και την πολλή δουλειά. Τι βλέπαμε; Όλοι κρατούσαν ένα σχοινί στους ώμους τους. Τρα­βούσαν ένα έλκηθρο (ένα έλκηθρο Ιούλιο μήνα!) Πάνω στο έλκηθρο υπήρχε ένα βαρέλι με ανθρώπινα περιττώματα!

 
Οι φρουροί που τους συνό­δευαν προφανώς δεν γνώριζαν ότι υπήρχε μία επιστημονική αποστολή στην περιοχή του στρατοπέδου συγκεντρώσεως. Ακούσαμε ακριβώς τις λέξεις της διαταγής των φρουρών: «Ξαπλώστε κάτω και μη κινήστε». Ένας φρουρός έτρεξε πίσω στο στρατόπεδο -προφανώς μας θεώρησαν υπόπτους. Κάποιος από την ομάδα μας εκτίμησε κάπως γρήγορα την κατάσταση των κρατουμένων και είπε: «Παρατείναμε την ζωή τους για λίγα ακόμη λεπτά». Κατ' αρχάς δεν καταλάβαμε αυτά του τα λόγια. Σε 15 όμως με 20 λεπτά είχαμε περικυκλωθεί από μία διμοιρία φρουρών του στρατοπέδου, που μας πλησίασαν κρατώντας τουφέκια έτοιμα για μά­χη, σαν να επρόκειτο να επιτεθούν με τις ξιφολόγχες. Ο επικεφαλής της διμοιρίας και ο πολιτικός κομισάριος μας πλησίασαν και ζήτησαν τα χαρτιά μας. Όταν τα εξέ­τασαν μας εξήγησαν πώς αυτοί οι εξήντα άνδρες είχαν καταδικαστεί να εκτελεστούν, ως στοιχείο αλλότριο προς τη σοβιετική εξουσία.

 

 

Ένα χαντάκι είχε ήδη ετοιμασθεί για τους εξήντα. Ο πολιτικός κομισάριος μας ζήτησε να μπούμε στις σκηνές μας, πράγμα που κάναμε. Οι εξήντα μάρτυρες ήταν Ιε­ρείς. Στο ήσυχο πρωινό του Ιουλίου οι αδύ­ναμες φωνές πολλών Ιερέων ακουγόταν ξεκάθαρα. Ένας απ' τους δημίους ρωτούσε έναν-έναν τους Ιερείς, που τώρα στεκόταν κοντά στο χαντάκι: «Είναι η τελευταία σου πνοή· πες μας, υπάρχει Θεός η όχι;» Η απάντηση των αγίων μαρτύρων ήταν σταθερή και σίγουρη: «Ναι, υ­πάρχει Θεός!» Ακούστηκε ο πρώτος πυροβολισμός. Καθό­μασταν στις σκη­νές και η καρ­διά μας πήγαι­νε να σπάσει... Ένας δεύτερος πυροβολισμός αντήχησε, ένας τρίτος και μετά περισσότεροι. Οι ιερείς οδηγούντο ο ένας μετά τον άλλο μπροστά στο χαντάκι -οι δήμιοι, στο χείλος του χαντα­κιού, ρωτούσαν κάθε Ιερέα: «Υπάρχει Θεός;» Η απάντηση ήταν η ίδια: «Ναι, υπάρχει Θεός!».

 
Είμαστε αυτόπτες μάρτυρες, είδαμε με τα μάτια μας και ακούσαμε με τα αυτιά μας πώς τόσοι άνθρωποι μπροστά στον θάνατο ομολόγησαν την πίστη τους στον Θεό.

 
Ίσως περάσουν ακόμη χρόνια, δεκαετίες. Όμως αυτός ο τάφος πάνω στον δρόμο Κατσούγκ-Νίζνιε-Οϋντίνσκ πρέπει να βρεθεί. Κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός, πουθενά, δεν πρέπει να ξεχάσει αυτούς τους αγίους μάρτυρες, που έδωσαν την ζωή τους για την πίστη τους.

 

 

 

* Πρόκειται για αυθεντική μαρτυρία γραμμένη από αυτόπτη μάρτυρα και δημοσιευμένη στο βι­βλίο του πρωθιερέως Μιχαήλ Πόλσκυ (Archpriest Michael Polsky) “The New Martyrs of Russia”, Jordanvllle, N.Y., τόμ. 2, σελ. 214-6.

 

Πηγή: Αγιορείτικη Μαρτυρία, τριμηνιαία έκδοση Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου, τεύχος 1.

 
Σχετικά με τον συγγραφέα

 
Ο Πατέρας Μιχαήλ γεννήθηκε σε μια πιστή οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν ψάλτης στο (κοζάκικο) χωριό Novo-Troitskaya στην επαρχία Κουμπάν στη Ρωσία. Οι πρόγονοί του ήταν αναγνώστες και ψάλτες. Οι συγγενείς από την πλευρά της μητέρας του στρατιωτικοί. Ο θείος του ήταν Κοζάκος ο οποίος έφτασε στο βαθμό του στρατηγού και αργότερα πέθανε στη Γιουγκοσλαβία ως πολιτικός πρόσφυγας.

 
Με την έναρξη της Επανάστασης των Μπολσεβίκων, η Εκκλησία στη Ρωσία εισήλθε σε μια φοβερή, αποκαλυπτική περίοδο. Ο πατέρας Μιχαήλ χειροτονήθηκε το 1920, όταν είχαν εξαπλωθεί οι διωγμοί στη Ρωσία. Από εμπειρία γνώρισε το κακό του κομμουνισμού και κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν οι απολογητές του συστήματος ήταν παντού, ποτέ δεν άλλαξε τις απόψεις του. Σπάνια μιλούσε για τη Σοβιετική Ένωση χωρίς να μιλάει για φρίκη, εφιάλτη ή τρελοκομείο.

 
Συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Τύχωνα και έλαβε πρόσκληση να μείνει στην κατοικία του. Ο πατέρας Polskys, η γυναίκα του και η κόρη του έμειναν στη νότια Ρωσία με τους συγγενείς. Στη Μόσχα, ο πατήρ Μιχαήλ συνέχισε να κηρύττει τον Χριστό. Μιλούσε κατά του αθεϊσμού σε διάφορα βιομηχανικά κέντρα και πάντα άγγιζε την καρδιά της εργατικής τάξης. Οι δημόσιες αυτές ομιλίες έδωσαν χαρά στο νεαρό ιεραπόστολο που έβλεπε έναν θρίαμβο της Ορθοδοξίας μεταξύ του λεγόμενου προλεταριάτου. Οι διωγμοί συνεχίστηκαν και γρήγορα διατάχθηκε η σύλληψή του.

 
Καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση στη πρώην Μονή Solovki στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας που είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εδώ συνάντησε πολλούς ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα που είχαν φυλακιστεί για το ίδιο «έγκλημα» ... επειδή πίστευαν στο Θεό.

 

 

Το 1927, στάλθηκε για τρία χρόνια εξορία στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Κόμι, και σε μια περιοχή στον Βορρά, η οποία κατοικείται από μια φυλή φινλανδικής προέλευσης που ονομάζεται Zyriani. Στην εξορία έμαθαν για τη δήλωση του Μητροπολίτη Σέργιου (που μεταξύ άλλων δήλωσε ότι «οι χαρές και οι λύπες του σοβιετικού καθεστώτος, ήταν οι χαρές και οι λύπες της Εκκλησίας του Χριστού») και αποφάσισε να μην αποδεχθεί την ηγεσία του για την Εκκλησία. Τότε άρχισε να λειτουργεί σε μια μυστική εκκλησία σε ένα ιδιωτικό διαμέρισμα. Υπηρέτησε με αυτόν τον τρόπο για τρία χρόνια. Πρόσεχε να μην αποκαλυφθούν πολλές λεπτομέρειες σχετικά με αυτές τις μυστικές λειτουργίες, προκειμένου να προστατευθεί η ταυτότητα αυτών που συμμετείχαν σε παρόμοιες δραστηριότητες στη Ρωσία.

 
Κατάφερε και έφυγε από τον τόπο της εξορίας του και έκτοτε ζούσε σε κατάσταση παρανομίας. Ήταν 1929, το έτος της κολεκτιβοποίησης, όταν εκατοντάδες χιλιάδες αγροτικές οικογένειες κουλάκων (αγρότες της Ουκρανίας) είχαν βίαια οδηγηθεί στη Σιβηρία.

 
Κατά την περίοδο της κολεκτιβοποίησης είχε την ευκαιρία να συναντήσει ανθρώπους που ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν για την πίστη τους. Δεν φοβούνταν ούτε την φυλακή ούτε τον ίδιο το θάνατο. Εντυπωσιάστηκε με τη δύναμη της πίστης, όπως και το υψηλό πνευματικό επίπεδο του ρωσικού λαού.

 

 

 

Το 1930, φτάνοντας στο Τουρκμενιστάν, ήρθε σε επαφή με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ (Zvezdinsky), ο οποίος αργότερα δολοφονήθηκε. Έλαβε την ευλογία του, για να διασχίσει τα σύνορα παράνομα, προκειμένου να μιλήσει στο δυτικό κόσμο για την πραγματική κατάσταση της Ρωσικής Εκκλησίας και για την μυστική Εκκλησία που δεν δέχονταν κανένα συμβιβασμό με την κυβέρνηση των Μπολσεβίκων.

 
Ο πατέρας Μιχαήλ κατάφερε να περάσει τα σύνορα και να περάσει στην Περσία, στις 25 Μαρτίου του 1930. Από την Περσία πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου γνωρίστηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής της ρωσικής εκκλησιαστικής αποστολής στην Ιερουσαλήμ. Έμεινε στην ενορία στη Βηρυτό μέχρι το 1938. Εκείνο το έτος έδωσε την αναφορά του στη Σύνοδο των ιεραρχών για τα δεινά της Ρωσίας μέσα από τις δικές του εμπειρίες ... Ο π. Μιχαήλ κοιμήθηκε το 1956 στο Σαν Φρανσίσκο.

 

Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Η αλήθεια για τις Εικόνες.

 

Οι σύγχρονοι εικονομάχοι και εχθροί της χριστιανικής πίστης, ισχυρίζονται ότι οι εικόνες είναι αντίθετες με το θέλημα του Θεού, και δεν διστάζουν να αποκαλέσουν ειδωλολάτρες και αποστάτες όποιους αποδίδουν τιμή σε αυτές. Βέβαια, η τιμή δεν πάει στο υλικό, αλλά όπως αναφέρει και ο Μ. Βασίλειος «η γαρ της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει», κάτι που διαβάστηκε στην δ' συνεδρία της Ζ' οικουνενικής συνόδου (Mansi 13, 69 D).

 
Ο ναός όπως τον ξέρουμε σήμερα δεν υπήρχε από την αρχή γιατί οι χριστιανοί βρισκόταν σε διωγμό. Τους πρώτους Ναούς έχουμε το +250.

Μέχρι το 250 δεν έχουμε φορητές εικόνες, έχουμε όμως τοιχογραφίες, όπως αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη.

 
Για παράδειγμα, στην Δούρα κοντά στον Ευφράτη, βρέθηκε ολόκληρος χριστιανικός ναός με τοιχογραφίες που χρονολογούνται το 235 μ.Χ. Ή στο Ριχάμπ στην Ιορδανία, όπου βρέθηκε καταφύγιο χριστιανών του πρώτου αιώνα, όπου υπάρχουν μωσαϊκές απεικονίσεις.

 
Οι χριστιανοί είχαν τις κατακόμβες και μέσα σε αυτές υπήρχαν ζωγραφιές και τοιχογραφίες όπου και η αναπαράσταση του Ιησού ως αμνού.

 

Κατακόμβες της Μήλου.

 
Ο κανόνας 82 της 6ης Οικουμενικής συνόδου, αναφέρει…. «Ἔν τισι τῶν σεπτῶν εἰκόνων γραφαῖς, ἀμνὸς δακτύλῳ τοῦ Προδρόμου δεικνύμενος ἐγχαράττεται, ὃς εἰς τύπον παρελήφθη τῆς χάριτος, τὸν ἀληθινὸν ἡμῖν διὰ νόμου προϋποφαίνων ἀμνὸν Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν. Τοὺς οὖν παλαιοὺς τύπους, καὶ τάς σκιάς, ὡς τῆς ἀληθείας σύμβολά τε καὶ προχαράγματα, τῇ ἐκκλησὶᾳ παραδεδομένους κατασπαζόμενοι, τὴν χάριν προτιμῶμεν, καὶ τὴν ἀλήθειαν, ὡς πλήρωμα νόμου ταύτην ὑποδεξάμενοι. Ὡς ἂν οὖν τὸ τέλειον κἀν ταῖς χρωματουργίαις, ἐν ταῖς ἁπάντων ὄψεσιν ὑπογράφηται, τόν τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ἀμνοῦ, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, κατὰ τὸν ἀνθρώπινον χαρακτῆρα καὶ ἐν ταῖς εἰκόσιν ἀπὸ τοῦ νῦν, ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ ἀμνοῦ, ἀναστηλοῦσθαι ὁρίζομεν δι’ αὐτοῦ τὸ τῆς ταπεινώσεως ὕψος τοῦ Θεοῦ Λόγου κατανοοῦντες, καὶ πρὸς μνήμην τῆς ἐν σαρκὶ πολιτείας, τοῦ τε πάθους αὐτοῦ καὶ τοῦ σωτηρίου θανάτου, χειραγωγούμενοι, καὶ τῆς ἐντεῦθεν γενομένης τῷ κόσμῳ ἀπολυτρώσεως».

 
Οι προτεστάντες ισχυρίζονται όσα ισχυρίζονταν και οι εικονομάχοι την ίδια εποχή, πράγματα απαντημένα ήδη από την εποχή εκείνη. Για παράδειγμα, φέρουν αποσπάσματα από το Mansi με πατερικά χωρία, άλλα παρερμηνεύοντάς τα και άλλα νόθα. Όμως, η σύνοδος τα είχε λάβει όλα αυτά υπόψη της και είχε δώσει απαντήσεις ήδη από τότε.

 

 

Συγκεκριμένα, αναφέρουν τον Επιφάνιο Κύπρου και το απόσπασμα…. «Και να θυμάστε, αγαπητά μου τέκνα, να μη φέρνετε εικόνες στις εκκλησίες ή στα νεκροταφεία των αγίων ή σε ιδιωτικά σπίτια. Στις καρδιές σας να διατηρείτε την ανάμνηση του Θεού» (Mansi 13:292)».

 
Δεν αναφέρουν όμως και τα παρακάτω που αναφέρονται στο Mansi. Στο Μansi, λοιπόν, λίγο παρακάτω (293), αναφέρεται· «…εκ γαρ αυτών των χρήσεων, ων εις μαρτυρίαν προφέρονται οι της κενοφωνίας εισηγηταί... ο γαρ Επιφάνιος εν τοις χρόνοις ην Θεοδοσίου και Αρκαδίου. Παρεκτείνονται οιω έτη εως της νυνι αιρέσεως ωσεί τεξακόσια. Και τας βίβλους τας κατά των εικόνων ουδείς των χριστιανών εδέξατο, ει μη οι της νυνί κενοφωνίας ...και εάν τα τοσαύτα έτη εν τη εκκλησία ουκ εδέχθησαν, ουδέ νυνί αποδεχθήσονται, δια το μηδετω αυτάς δεδέχθαι. Ην γαρ επιστολήν τινές αυτών προφέρονται ψευδώς επιγεγραμμένω του αυτού αγίου Επιφανίου του της Κυπρίων προέδρου προς Θεοδόσιον τον βασιλέα... τω τέλει της επιστολής έμφασιν τοιάδε περιέχουσαν· ότι πολλάκις λαλήσας τοις συλλειτουργοίς μου, περιαιρεθήναι τας εικόνας, ουκ εδέχθιω παρ’ αυτών, ουδέ προς βραχύ ακούσαι της εμής φωνής ανέχοντο. Σκοπήσωμεν ουν, τινές ησαν εν τοις χρόνοις του μνημονευθέντος πατρός ημων Επιφανίου εν τη εκκλησία αοίδιμοι διδάσκαλοι και περίβολοι αρραγείς της εκκλησίας· Βασίλειος ο μέγας εν έργω και λόγω, Γρηγόριος ο της θεολογίας επώνυμος…..».

 
Το κείμενο του Επιφανίου είναι πλαστογραφημένο, κατά το κείμενο στο Mansi। Το έγραψαν κάποιοι άλλοι στο όνομα του Επιφανίου.

 
Και αφού αναφέρει μεγάλους πατέρες της εποχής του Επιφανίου, συνεχίζει το κείμενο στο Mansi, αναφέροντας και άλλα περί νοθείας (296)…

 
«…δύο ή τρείς βίβλοι ανα πάσαν οικουμένη, ει μη νεωστί εγράφησαν, και ει ησαν γνώριμοι εν τη καθολική εκκλησία, ώσπερ η λεγομένη Αγκυρωτός του αγίου Επιφανίου, εν πάσαις ταις εκκλησίαις πεπλάτυνται, ούτως και αύται αν επλατώθησαν, αλλ’ ως ξέναι και αλλότριαι και παρέγραπτοι, ουδέπω εν τη καθολική εκκλησία εδέχθησαν, αλλ΄ουδέ ενεφανιάθησαν… τω αγίω Επιφανίω εναντιώνονται οι αποδεχόμενοι την αρχαίαν θεσμοθεσίαν της καθολικής εκκλησίας, ουδαμώς· το μεν γαρ σύγγραμμα αποβαλλόμεθα, τον δε άγιον πατέρα διδάσκαλον της καθολικής εκκλησίας γινώσκομεν»

 
Και τελειώνει η αναφορά με την εικόνα του αγίου Επιφανίου… (296)

«…γαρ ναόν ανεδείμαντο εν τη Κυπρίων νήσω οι αυτού μαθηταί, ονομάσαντες αυτόν το αυτού πατρός, και με πολλών εικονικών στηλογραφιών και αυτού εικόνα εν τω ναώ ανέθηκαν».

«Ουτως ουν ταύτα τα ψευδήγορα συγγράμματα κατά των σεπτών εικόνων λέγονται μεν παρά τινων, του αγίου Επιφανείου, ουδαμή δε ουδαμώς εισίν, ως δέδεικται (Μansi 13, 29 D)

 
Άλλωστε, ο Επιφάνιος καταδίκαζε την απεικόνιση του Χριστού με μακριά μαλλιά. Αν ήταν ενάντιος στις εικόνες, θα τον ενοχλούσαν οι ίδιες οι εικόνες και όχι αν ο Χριστός θα απεικονίζονταν με μακριά μαλλιά.

 
«μα δε και ψεύδονται εξ ιδίας αυτών εννοίας μορφάς των αγίων και άλλως ανατυπούντες….κόμη γαρ έχοντα τον Σωτήρα γράφουσιν εξ υπονοίας δια το Ναζωραίον αυτόν καλείσθαι, επείπερ οι Ναζωραίοι κόμας έχουσι. Σφάλλονται δε οι τους τύπους αυτώ συνάπτειν πειρώμενοι…» (Επιστολή προς Θεοδόσιο, Ostrogorsky)

 
Άλλον πατέρα που αναφέρουν είναι ο Αμφιλόχιος. «Αυτός δίδαξε ότι «δεν χρειαζόμαστε τα σαρκικά πρόσωπα των αγίων να ζωγραφίζονται με χρώματα πάνω σε πίνακες, αλλά με την αρετή να μιμούμαστε την πολιτεία τους»। (Mansi 13:301).

 
Την συνέχεια δεν την βάζουν όμως (άλλωστε δεν διαθέτουν όλοι τα κείμενα του Mansi για να ελέγξουν).

 
Και συνεχίζει… «Αιρετικών ουν ιδίον εστί το περικεκομμβίας εκβάλλει τας χρήσεις. Επει ει τις φιλοπόνως ερευνήσει, ουδαμώς την έννοιαν του πατρός ρήσει απαγορεύουσα την των σεπτών εικόνων ανατύπωσιν αλλ΄ εγκωμιάζων την ανδρείαν και στερρότητα της ψυχικής διαθέσεως των αγίων….ταύτα φησί ο πατήρ, και ινα προς μιμησιν ημας αναγάγη της αυτών πολιτείας. Ου γαρ δια σαρκικήν φιλίαν αυτούς εγκωμιάζομεν, ουδέ αναστηλογραφουμεν· αλλά προς μίμησιν θέλοντες έχειν τας αυτών αρετάς, και εν βίβλοις τους βίους ανιστορουμεν, και εικονική γραφή αυτούς αναζωγραφούμεν…όλου γαρ ο χαρακτήρ του λόγου ταυτην την έννοια παρίστησι… ει γαρ φάσκει, ου χρώμασι τοις πίναξι τα σαρκικά αυτώ πρόσωπα επιμελές ημίν εντυπούν, δια τον σκοπόν της αρετής ταύτα παρ’ αυτού λέλεκται».

 
Ενώ, λίγο παρακάτω (304), αναφέρεται… «Τούτο γαρ εστί μαρτύρων εγκώμιον η προς αρετή παράκλησις ως ο μέγας έφη Βασίλειος εν τοις ηθικοίς αυτού λόγοις। Συν τούτοις δε, καθα είρηται, και το ναούς εγείρην και εικόνας ανατυπούν και ιερά σκεύη τω θεώ προσφέρειν…».

 
Έναν ακόμα πατέρα που επικαλούνται είναι και ο Αστέριος «Ο Αστέριος, εκφράζει την αγανάκτησή του για μερικούς, που είναι «της ματαιότητος ερασταί» και δεν σταμάτησαν στα συνηθισμένα όρια της «μωράς επινοίας», αλλά προχώρησαν και στα ρούχα τους ακόμα να υφαίνουν τις εικόνες και όταν φορούν «της μυρίοις ειδώλοις πεποικιλμένην έσθητα» παρουσιάζονται σ’ αυτούς, που τους συναντούν, «ως τοίχοι γεγραμμένοι». Και αν θέλουν, προσθέτει, να δεχθούν μια συμβουλή, που έχω να τους δώσω, να πάνε να πουλήσουν αυτά τα ρούχα, «επί δε της ψυχής σου βαστάζων νοητώς τον ασώματον Λόγον περιέφερε» («Ομιλία περί Πλούσιου και Λαζάρου», Migne, 40:165-168)».

 
Αναφέρεται στο Mansi (305)

«…τουτέστιν, ουκ αρέσκον Χριστώ τω Θεώ ημών, δια κοσμικής προσπαθείας φιλαργυρίας εμφάνεσθαι τα της οικονομίας αυτού μυστήρια ουδέ γαρ ευσεβές εστι ή αποδεκτόν ενώπιον αυτού, αναμνήσεως ένεκεν υλίω πλούτου θησαυρίζειν, και προφασίζεσθαι προφάσεις εν αμαρτίαις · πτωχών δε καταφρονείν….».

 
Ο λόγος του Αστερίου είναι για την πλεονεξία και καυτηριάζει την συνήθεια μερικών με πρόφαση την ύφανση εικόνων στα πολυτελή ρούχα τους, να ζουν πλεονεκτώντας και πλουτίζωντας και καταφρονώντας τους μη έχοντας.

 
Λίγο παρακάτω, αναφέρεται ότι έκαναν και μνημείο στον Αστέριο…

«Επειδή Αστερίω μνημίω εποιησάμεθα, φέρε τοις αυτού χρησάμενοι, την των σεπτών εικόνων παράδοσιν αρχαίαν…».

 

 

Και τέλος, τον Θεόδοτο… «Ο Θεόδοτος ήταν αυστηρότερος από τον Αμφιλόχιο: «Εμείς δεν παραλάβαμε από τους πατέρες μας να μορφώνουμε τις ιδέες των αγίων από εικόνες με υλικά χρώματα, αλλά διδαχτήκαμε να εγκολπωνόμαστε τις αρετές τους σαν έμψυχες εικόνες, όπως αυτές εκτίθενται στις Γραφές. Ας μας πουν αυτοί, που αναστηλώνουν τις μορφές τους, ποια ωφέλεια έχουν απολαύσει. Αλλά είναι προφανές πόσο μάταια είναι αυτή η επίνοια και το διαβολικής μεθοδείας εύρημα» (Mansi 13:309-312)»

 
Η σύνοδος ξεσκέπασε άλλη μία απάτη. Το χωρίο αυτό είναι ψεύτικο. Αναφέρεται στο Mansi (312) «…αλλά θέλοντες εαυτούς ικανούς και περιφανείς αποδείξαι, κενά τινά λαρυγγίζουσι, και ψευδής αποδεικνύεται ο καλάμος της γραφής αυτών, και προφανώς παραχαράκται της αληθείας βρίσκονται. Πολλοί γαρ μεθ' ημων εκζητήσαντες, ειτα τε και ερευνήσαντες εν τοις λόγοις του αυτού Θεοδότου περί του προκειμείου ρητού, ει γαρ εγγέγραπται τι των τοιούτων… προφανώς γαρ δέδεικται, ότι ου Θεοδότου η χρήσις εστί….».

 
Όπως βλέπουμε, οι προτεστάντες (κατά την συνηθισμένη τακτική τους), χρησιμοποιούν μισά χωρία τα οποία ήταν γνωστά στην Ζ' οικουμενική και στα οποία απάντησε ήδη από τότε.

«..ο μεν Άγιος Βασίλειος λέγων· η της εικόνος τιμή επι το πρωτότυπο διαβαίνει. Αθανάσιος δε · ο προσκυνών την εικόνα, εν αυτή προσκυνεί τον Βασιλέα. Ομοίως δε ο Χρυσόστομος· ουκ οίδας, ότι εάν εικόνα βασιλέως υβρίσης, εις το πρωτότυπο της αξίας φέρεις την ύβριν; Και αυτοί μεν οι πατέρες τη φύση των πραγμάτων κατηκολούθησαν…» (Mansi 325).

 
O Χρυσόστομος αναφέρει…. «εγώ και την κηρόχυτον ηγάπησα γραφίω ασεβείας ένεκεν. Είδον φαρ άγγελον εν εικόνι ελακύοντα βαρβάρων στίφη…..» (Mansi 300).

 
O M Bασίλειος ολοκληρώνει…. «...διότι η της εικόνος τιμή επι το πρωτότυπον διαβαίνει. Ο ουν εστιν ενταυθα μιμητικώς η εικών, τούτο εκεί φυσικώς ο Υιός.» (ΒΕΠ 52,269,7-23)

 

Πηγή: exprotestant.blogspot.gr

Ενθουσιασμένη η εβραϊκή κοινότητα με την εκλογή του νέου Πάπα.

 

 
Ο Jorge Mario Bergoglio, ο Αργεντινός καρδινάλιος που εξελέγη Πάπας και θα πάρει το όνομα Φραγκίσκος, λέγεται ότι έχει καλές σχέσεις με τους Εβραίους της Αργεντινής.

 
Ο Bergoglio, 76 ετών, που είναι Ιησουίτης, είναι ο πρώτος Πάπας που προέρχεται από χώρα εκτός Ευρώπης, για πάνω από μία χιλιετία.

 

 

Ως αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, ο Bergoglio παρακολούθησε την λειτουργία του Ροσς Ασσανά (η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά) στη Συναγωγή Benei Tikva Slijot το Σεπτέμβριο του 2007.

 
Ο Ραβίνος David Rosen, διευθυντής των διαθρησκευτικών υποθέσεων για την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή (AJC), είπε στη JTA ότι ο νέος Πάπας είναι ένας «ζεστός και γλυκός και σεμνός άνθρωπος», γνωστός στο Μπουένος Άιρες ότι μαγειρεύει ο ίδιος και απαντάει ο ίδιος στο τηλέφωνό του.

 
Μετά το βομβαρδισμό του κέντρου της εβραϊκής κοινότητας AMIA το 1994 (υπήρξαν 885 νεκροί- η μεγαλύτερη βομβιστική επίθεση στην Αργεντινή), "έδειξε αλληλεγγύη στην εβραϊκή κοινότητα", δήλωσε ο Rosen.

 

 

Το 2005, ο Bergoglio ήταν το πρώτο δημόσιο πρόσωπο που υπέγραψε μια αίτηση για να αποδοθεί δικαιοσύνη για την περίπτωση του βομβαρδισμού του AMIA. Ήταν επίσης ένας από τους υπογράφοντες ένα έγγραφο που ονομάζεται «85 θύματα, 85 υπογραφές» στο πλαίσιο της 11ης επετείου του βομβαρδισμού. Τον Ιούνιο του 2010, επισκέφθηκε την ανακατασκευή του κτιρίου του AMIA για να μιλήσει με Εβραίους ηγέτες.

 
"Εκείνοι που είπαν ότι ο Βενέδικτος ήταν ο τελευταίος Πάπας που έζησε το Ολοκαύτωμα, ή εκείνοι που είπαν ότι δεν θα υπάρξει άλλος Πάπας ο οποίος έχει προσωπική σχέση με τον εβραϊκό λαό, ήταν λάθος", δήλωσε ο Rosen.

 

 

Λίγο μετά που από την καμινάδα της Καπέλα Σιξτίνα βγήκε λευκός καπνός που σημαίνει ότι οι καρδινάλιοι είχαν επιλέξει το διάδοχο του Πάπα Βενέδικτου XVI, ο Φραγκίσκος απευθύνθηκε στους χιλιάδες πιστούς από το μπαλκόνι της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

 
"Buonasera", τους είπε, "Καλησπέρα" στα ιταλικά, και ευχαρίστησε τους συναδέλφους του καρδινάλιους που ήρθαν από "σχεδόν τα πέρατα της γης" για να τον βρουν.

 

 

Ο Israel Singer (φώτο), ο πρώην επικεφαλής του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου, είπε ότι ξόδεψε χρόνο δουλεύοντας μαζί με τον Bergoglio όταν οι δύο τους είχαν αναλάβει τη διανομή της βοήθειας στους φτωχούς στο Μπουένος Άιρες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, στο πλαίσιο ενός κοινού εβραϊκού-Καθολικού προγράμματος που ονομάστηκε Tzedaka.

 
"Βγήκαμε έξω με τις γειτονιές όπου οι Εβραίοι και οι καθολικοί υπέφεραν μαζί," είπε ο Singer στο JTA. "Αν όλοι κάθονταν σε καρέκλες με λαβές, θα καθόταν σε μία χωρίς λαβές. Πάντα κοίταγε να είναι πιο μετριοπαθής. Του ήταν δύσκολο να φορά όλες αυτές τις στολές".

 

 

Ο Bergoglio έγραψε επίσης την εισαγωγή ενός βιβλίου από το ραβίνο και πολιτικό Sergio Bergman (φωτο) τον οποίον θεωρεί "έναν από τους καθηγητές μου."

 
Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Bergoglio διοργάνωσε μια εκδήλωση μνήμης της Νύχτας των Κρυστάλλων στο Μητροπολιτικό Ναό του Μπουένος Άιρες με τον ραβίνο Alejandro Avruj.

 
Συνεργάστηκε επίσης με το Εβραϊκό Κογκρέσο της Λατινικής Αμερικής (LAJC) και πραγματοποίησε συναντήσεις με την εβραϊκή νεολαία που συμμετείχε στο πρόγραμμα του LAJC που είχε τίτλο ‘Νέες Γενιές’.

 

 

"Το Εβραϊκό Κογκρέσο της Λατινικής Αμερικής είχε στενή σχέση με τον Jorge Bergoglio για πολλά χρόνια," δήλωσε στη JTA, ο Claudio Epelman, (στην φωτογραφία αριστερά με το νέο Πάπα το 2012) εκτελεστικός διευθυντής του LAJC. "Γνωρίζουμε τις αξίες και τις δυνάμεις του. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα κάνει πολύ καλή δουλειά στην ηγεσία της Καθολικής Εκκλησίας".

 
Σε επίσκεψή του στη συναγωγή του Μπουένος Άιρες, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Catholic Zenit, ο Bergoglio είπε στους παρευρισκομένους ότι ήταν εκεί για να εξετάσει την καρδιά του «σαν προσκυνητής, μαζί με εσάς, τους μεγαλύτερους αδελφούς μου».

 
«Σήμερα, εδώ σε αυτή την συναγωγή, ερχόμαστε σε επίγνωση του γεγονότος ότι είμαστε ένας λαός σε ένα ταξίδι και τοποθετούμε τους εαυτούς μας στην παρουσία του Θεού», ανέφερε ο τότε αρχιεπίσκοπος. «Πρέπει να κοιτάξουμε σε Αυτόν και να αφήσουμε να μας κοιτάζει, να εξετάσει την καρδιά μας με την παρουσία Του και να αναρωτηθούμε αν περπατάμε άμεμπτα."

 

 

Ο Renzo Gattegna, ο πρόεδρος της Ένωσης των Ιταλικών Εβραϊκών Κοινοτήτων, μετέφερε εκ μέρους των Εβραίων της Ιταλίας τα συγχαρητήρια με τις "πιο θερμές ευχές" ο νέος Πάπας να φέρει την "ειρήνη και την αδελφότητα σε όλη την ανθρωπότητα."

 
Ειδικότερα, ο Gattegna εξέφρασε την ελπίδα ότι θα υπάρξει συνέχεια "με αμοιβαία ικανοποίηση" της "έντονης πορείας του διαλόγου για τον οποίον οι Εβραίοι έχουν πάντα ελπίδα και για ο οποίος έχει επίσης υλοποιηθεί μέσα από το έργο Παπών, που οδήγησαν την εκκλησία στο πρόσφατο παρελθόν. "

 

Πηγή: Κόκκινος ουρανός

Διωγμοί Χριστιανών στο Πακιστάν...

Πακιστάν: Προστασία απαιτούν οι χριστιανοί από τις αρχές μετά το νέο πογκρόμ εναντίον τους από μουσουλμάνους.

 

 

Οι χριστιανοί του Πακιστάν απαίτησαν από τις Αρχές να τους προστατεύσουν, καθώς μουσουλμάνοι έκαψαν δεκάδες χριστιανικά σπίτια στην πόλη Λαχόρ, δηλώνοντας για εικαζόμενη διάπραξη βλασφημίας.

 
Την Παρασκευή περίπου 1.500 εξαγριωμένοι μουσουλμάνοι έκαναν επίθεση στην χριστιανική συνοικία Μπαντάμι Μπαγκ στη Λαχώρη πυρπολώντας μεγάλο αριθμό κατοικιών και οχημάτων.

 

 

Μία ομάδα μουσουλμάνων, προχώρησε απευθείας από το τζαμί προς το σπίτι ενός χριστιανού, κατηγορούμενου για «προσβολή του Ισλάμ». Ο κατηγορούμενος για βλασφημία μεταφέρθηκε σε αστυνομικό τμήμα, όμως εκατοντάδες χριστιανοί εγκατέλειψαν από φόβο τα σπίτια τους.

 
Ο χριστιανός, σύμφωνα με φήμες, «προσέβαλε δημόσια τον Προφήτη», όπως δήλωσε στα τοπικά MME ο εκπρόσωπος της αστυνομίας.

 
Τελικώς κανένας κάτοικος της συνοικίας δεν έπαθε το παραμικρό. Αντιθέτως, τραυματίστηκαν 12 Πακιστανοί αστυνομικοί προσπαθώντας να αποσοβήσουν τα χειρότερα, δήλωσε ο ίδιος.

 

'Όμως, όπως επίσης είπε, "περίπου 20 κατοικίες υπέστησαν υλικές ζημιές", αν και η συνολική και πλήρης εικόνα για τις ζημιές να μπορεί να σχηματιστεί προς ώρας.

 
Κάτοικοι της ίδιας συνοικίας είπαν στα διεθνή ΜΜΕ ότι "100 κατοικίες έχουν υποστεί ζημιά".

 
Στην Λαχώρη κρατείται στην απομόνωση σε αστυνομικό τμήμα ο 20χρονος Σαουάν Μάσιχ, για τον οποίο καταγγέλθηκε ότι «βλαστήμησε δημόσια τον προφήτη Μωάμεθ» (καταγγελία που εφόσον τεκμηριωθεί απολήγει στην θανάτωση του βλασφημούντος), μετέδωσε στο μεταξύ τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο, το Dunya.

 

 

Στη χριστιανική συνοικία περιπολούν διαρκώς, πλέον, χίλιοι αστυνομικοί αποτρέποντας την λεηλασία περιουσιών.

 
Η περιφερειακή κυβέρνηση, η Λαχώρη είναι στο ανατολικό Πακιστάν, καταδίκασε ήδη αυτά τα συμβάντα, δεσμευόμενοι ταυτοχρόνως ότι οι πρωταίτιοι τους θα οδηγηθούν να δικαστούν, ενώ για την χριστιανική κοινότητα "θα λαμβάνονται αποτελεσματικότερα μέτρα προφύλαξης".

 
Το 2012 πακιστανικό δικαστήριο αθώωσε έφηβη που κατηγορούταν για ασέβεια προς το Κοράνι, με δημόσια δήλωση.

 
Η διεθνής κοινότητα εναντιώνεται στην επιβολή της θανατικής ποινής για όσους κριθεί ότι προσέβαλαν είτε το Κοράνι είτε τον προφήτη Μωάμεθ και διατυπώνονται παράλληλα, επωνύμως, επισημάνσεις ότι "ο πραγματικός λόγος που κρύβεται πίσω από παρόμοιες διώξεις είναι απλά η ατομική κακεντρέχεια", που τρέφουν μερικοί μουσουλμάνοι για τους χριστιανούς πολίτες.

 
Σημειωτέον στην δίνη αυτή, ακόμα και όσοι προτείνουν δημόσια κάποια μεταρρύθμιση στα ισχύοντα υφίστανται αμείλικτα "αντίποινα". 'Έτσι (μεταξύ άλλων) καταγράφηκαν στη διάρκεια του 2011 οι δολοφονίες του κυβερνήτη του Πεντζάμπ Σάλμαν Τασίρ και του υπουργού αρμόδιου για τις θρησκευτικές μειονότητες, Σάχμπαζ Μπάτι.

 

Πηγή: Κόκκινος ουρανός