Θεολογική μελέτη περί της απεικονίσεως της Αγίας Τριάδος.

ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΑΠΗΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ»

Πηγή: churchgoc.blogspot.gr 

(Σχόλιο Εγκολπίου: Δημοσιεύουμε την παραπάνω εργασία διότι η εικονομάχια που αναβίωσε στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνος, βρήκε πρόσφορο έδαφος και στο χώρο του νέου ημερολογίου αλλά και των Φλωριναίων ''ΓΟΧ''. Στον χώρο των αποκαλουμένων Ματθαιϊκών το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε το 1995.

Επειδή η εικονομαχία αναθεματίστηκε από την Αγία Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδο, είναι κρίμα μεγάλο να πλανώνται πιστοί από ''ορθοδόξους Επισκόπους'', που ούτε τιμούν ούτε δέχονται ιερές εικόνες που είχαν οι Άγιοι Πατέρες μας στα εικονοστάσια τους.)

Η έγγραφη άρνηση του Αρχ/που Θεοφίλου Ιονέσκου.

Οι παλαιοημερολογίτες πνευματικοί επίγονοι του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, αφού έμειναν άνευ Επισκόπου το έτος 1955, όταν κοιμήθηκε ο Αρχιποιμήν τους, αφήνοντας τους ακέφαλους και αποίμαντους, μάλλον κάτι θα ήξερε, προσπάθησαν να λάβουν χειροτονία Επισκόπου από πολλές πηγές. Αλλά μη δυναμένων να βρουν πρόθυμες Συνόδους που θα αναλάμβαναν την ευθύνη να χειροτονήσουν κάποιον ή καποιους εκ των Αρχιμανδριτών τους, κατέφυγαν στον Αρχιεπίσκοπο Σικάγου Σεραφείμ Ιβάνωφ και έλαβαν εκ των χειρών του χειροτονία Επισκόπου. 

Έτσι το έτος 1960, απ' ό,τι λέγεται, ο Αρχιμανδρίτης Ακάκιος Παππάς, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ταλαντίου από τον Αρχιεπίσκοπο Σικάγου Σεραφείμ. Ο Σικάγου δεν μπορούσε βεβαίως να δώσει κανένα νόμιμο χαρτί που να αποδεικνύει ότι έκανε την χειροτονία αυτή, διότι η Σύνοδος των Ρώσσων της Διασποράς της οποίας ήταν μέλος είχε απορρίψει τον π. Ακάκιο Παππά για να τον χειροτονήσει Επίσκοπο. Έτσι ο Ταλαντίου Ακάκιος επέστρεψε στην Πατρίδα άνευ αποδείξεων ότι όντως είναι Επίσκοπος και γι' αυτό, αρκετοί παλαιοημερολογίτες της παρατάξεως του δεν τον αποδέκτηκαν ως τέτοιον, αρχικώς τουλάχιστον.

Η ανυπαρξία Χειροτονητηρίου, ή αλλιώς Πιστοποιητικού Χειροτονίας, απαραιτήτου νομίμου εγγράφου για κάθε έναν που θέλει να λέγεται και να είναι Επίσκοπος, δικαιολογήθηκε εκ των οπαδών του με διάφορα σοφίσματα. Λόγω ψυχρού πολέμου έλεγαν κάποιοι, άλλοι έλεγαν λόγω του βεβιασμένου της υποθέσεως και θα το στείλουν αργότερα, πολλά κυκλοφορούσαν ως φήμες και λόγια περιφερόμενα. 

Ακόμα βεβαίως Πιστοποιητικό Χειροτονίας δεν έχει παρουσιάσει καμία σύνοδος προερχόμενη από την πρώτη εκείνη χειροτονία του Ακακίου, αν και εφόσον έγινε ποτέ. Η αλήθεια είναι ότι ο Σικάγου Σεραφείμ ενήργησε κρυφά από την Σύνοδο του, την Ρωσική Σύνοδο των Επισκόπων της Διασποράς. Η οποία Σύνοδος δεν είχε κάνει δεκτό το αίτημα του Αρχ/τη Ακακίου να τον χειροτονήσει Επίσκοπο. Έτσι, με ποίον τρόπο κανείς δεν ξέρει, δέκτηκε να κάνει την χειροτονία ο Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Σικάγο και Ντιτρόιτ των ΗΠΑ. 

Δεν μπορούσε λοιπόν να δώσει Πιστοποιητικό Χειροτονίας, διότι ό,τι έκανε το έκανε χωρίς να γνωρίζει η Σύνοδος του τις ενέργειες του. Επιπλέον έκανε κάτι απολύτως παράνομο και άκυρο, διότι ενώ η Σύνοδος του δεν είχε δεκτεί τον Αρχ/τη Ακάκιο ως υποφήφιο για χειροτονία εις Επίσκοπον, ο Σικάγου Σεραφείμ μόνος του, αντιθέτως από την επίσημη απόφαση της Συνόδου του, κρυφά χωρίς άδεια από την Σύνοδο του, χειροτόνησε έναν Αρχ/τη σε Επίσκοπο. Τέτοιου είδους χειροτονίες για τους Ιερούς Κανόνες είναι σαν να μην έγιναν. Ο Ταλαντίου Ακάκιος ουδέποτε απέδειξε ότι χειροτονήθηκε Επίσκοπος, ουδέποτε εμφανίστηκε ένα Πιστοποιητικό Χειροτονίας που να αποδεικνύει ότι όντως ο π. Ακάκιος έγινε έστω και έτσι Επίσκοπος. Οποιοσδήποτε μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν θεωρεί Επίσκοπο τον π. Ακάκιο και δεν θα είναι παράλογο αυτό. 

Επίσης οι παλαιοημερολογίτες επίγονοι του Ταλαντίου Ακακίου, ρασοφόροι και λαϊκοί, όσοι ασχολούνται με το θέμα, επιμένουν ότι δεν έκανε την χειροτονία μόνος του ο Σικάγου Σεραφείμ, αλλά μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Γαλλίας Θεόφιλο Ιονέσκου, έναν Ρουμάνο Επίσκοπο ο οποίος χρησιμοποιούσε και το παλαιό ημερολόγιο και το νέο. Αλλά υπάρχει γραπτή διάψευση του ιδίου του Αρχ/που Θεοφίλου, που αρνείται την συμμετοχή του σε χειροτονία Έλληνος Κληρικού ονόματι Ακακίου Παππά! Αυτή μάλιστα η γραπτή διάψευση του Αρχ/που Θεοφίλου έρχεται χρονικώς μετά την ανεπίσημο χαρτί κάποιων Επισκόπων της Ρωσικής Συνόδου του έτους 1969, το οποίος δήθεν αποτελεί για κάποιους επίσημη αναγνώριση των χειροτονιών του 1960 και του 1962, και οι δύο έγιναν κρυφά από την Ρωσική Σύνοδο των Επισκόπων της Διασποράς, η πρώτη το 1960 όπως είπαμε από τον Σικάγου Σεραφείμ και η δεύτερη από τον ερχόμενο το 1962 στην Ελλάδα, Αρχ/πο Σαντιάγκο και Χιλής Λεόντιο Φιλίπποβιτς. Ούτε ο Χιλής Λεόντιος είχε άδεια από την Σύνοδο του να έρθει και να χειροτονήσει Επισκόπους στην Πατρίδα μας.

Η ανύπαρκτη αυτή αναγνώριση του 1969, είναι ένα χαρτί χωρίς αριθμό Πρωτοκόλλου, χωρίς σφραγίδα, και υπογράφεται από την μειοψηφία των Επισκόπων, 11 στον αριθμό, ενώ η πλειοψηφία 13 στον αριθμό, δεν το υπογράφει, δεν αναγνωρίζει τις χειροτονίες αυτές. Είναι ένα ιδιωτικό χαρτί που δεν γνωρίζουμε πού και πώς προέκυψε, αφού η έλλειψη αριθμού Πρωτοκόλλου δείχνει ότι δεν πέρασε μέσα από την συνεδρίαση της Συνόδου αλλά προέκυψε παρασκηνιακώς και παρασυνοδικώς. Η γραπτή διάψευση του Αρχ/που Θεοφίλου αναιρεί ακόμη και αυτήν την ανεπίσημη ''αναγνώριση'', αφού ο δεύτερος Επίσκοπος που δεν κατονομάζεται σε αυτήν(!), δηλ. ο Αρχ/πος Θεόφιλος, αρνείται την συμμετοχή του στην χειροτονία του Αρχ/τη Ακακίου, επωνύμως και επισήμως. 

Από την άλλη πλευρά πάλι, αυτή του Σικάγου Σεραφείμ, υπάρχει επιστολή στην οποίαν γράφει πως δεν περίμενε ποτέ ότι ο Γαλλίας Θεόφιλος θα αρνείτο την συμμετοχή του στην χειροτονία του π. Ακακίου το 1960. Έτσι το τί έγινε επ' ακριβώς στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στο Ντιτρόιτ δεν θα μάθουμε ποτέ. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως είτε δύο χειροτόνησαν, είτε ένας τον Αρχ/τη Ακάκιο, η χειροτονία εφόσον ήταν λάθρα της Συνόδου, άνευ αδείας, άνευ Πιστοποιητικού Χειροτονίας, άνευ επισήμου Συνοδικής αναγνωρίσεως από την Σύνοδο των Διασποριτών και με όσα έχουν λεχθεί γύρω από αυτήν, την ας πούμε χειροτονία, τελικώς μόνο έγκυρη δεν ήταν τόσο αυτή όσο και οι επόμενες χειροτονίες του έτους 1962.

Μετά απ' όλη αυτήν την κουραστική και τόσο μπερδεμένη κατάσταση, ο καθένας μπορεί να εξάγει τα συμπεράσματα του, για το κατά πόσο είναι έγκυρες οι χειροτονίες που προέρχονται από την πρώτη αυτή χειροτονία του 1960, με βάση τους Ιερούς Κανόνες. Επίσης να σημειώσουμε ότι το έτος 1978, η αγία αυτή μορφή της Ορθοδοξίας, ο Μητροπολίτης των Ρώσων της Διασποράς Φιλάρετος απαγόρευσε πάσα εκκλησιαστική κοινωνία με μέλη της συνόδου του τότε Αρχιεπισκόπου Αυξεντίου. Ο Μητροπολίτης Φιλάρετος ως Πρόεδρος της Συνόδου των Ρώσων Επισκόπων της Διασποράς κοιμήθηκε το έτος 1985, ήδη όμως οι Διασπορίτες Ρώσοι Επίσκοποι είχαν διακόψει κάθε εκκλησιαστική κοινωνία στις ΗΠΑ, με τους παλαιοημερολογίτες Έλληνες που είχαν σχέση με την Σύνοδο του Αρχ/που Αυξεντίου, από το 1978. 

Αυτήν την σοβαρή ιστορική αλήθεια την αποσιωπούν οι αδελφοί μας παλαιοημερολογίτες, γνωστοί και ως ''Φλωριναίοι'', αφού κοινωνούν με τους νεοημερολογίτες επισήμως στις ενορίες τους μεταδίδοντας τους τα μυστήρια τους την ώρα που οι ίδιοι κατηγορούν την νεοημερολογιτική εκκλησία για οικουμενισμό. 

Παρουσιάζουν τον άγιο αυτό Ιεράρχη ως μέρος της ιστορίας τους, για να κερδίζουν τρόπον τινά μία κάποια κανονικότητα, αλλά η αλήθεια είναι ότι τους είχε αποκηρύξει και ουδεμία εκκλησιαστική σχέση ήθελε μαζί τους. Αυτά στην επίσημη Εγκύκλιο του έτους 1978 των Ρώσων Επισκόπων της Διασποράς. Βεβαίως λάθη έκαναν Επίσκοποι μέλη της Συνόδου αυτής αλλά δεν κρίνεται η αγιότης του βίου ενός ανθρώπου από τα λάθη συνεπισκόπων του. Αυτά τα υποστηρίζουν όσοι δεν έχουν μελετήσει επαρκώς εκκλησιαστική ιστορία. Ως γνωστόν οι Ρώσοι της Διασποράς είχαν διακόψει εκκλησιαστική κοινωνία με τον οικουμενισμό το έτος 1965 και Αναθεμάτισαν τον οικουμενισμό και την θεωρία των κλάδων επισήμως και Συνοδικώς το έτος 1983, κάτι που καμία Σύνοδος δεν έχει κάνει ποτέ.

Όσα γράφουμε τα γράφουμε όχι για να ταράζουμε ψυχές, αλλά για να γράφεται η εκκλησιαστική ιστορική αλήθεια, η οποία από τα λεγόμενα παλαιοημερολογιτικά ιστολόγια και σελίδες σχεδόν εκλείπει. Λόγω αγνοίας αλλά και λόγω προκατάληψης. Αν και ποτέ δεν λαμβάνουμε τεκμηριωμένες απαντήσεις σε όσα δημοσιεύουμε, δεν θεωρούμε ατελέσφορο το να γράφουμε τα ιστορικά δεδομένα με αποδείξεις και φωτογραφίες από έγγραφα όπως θα δείτε πιο κάτω, διότι πολλοί άνθρωποι όταν βλέπουν λαμπρές εορτές και πλήθος ενδεδυμένων Επισκόπων και Πρεσβυτέρων, δεν στέκονται εκεί αλλά ψάχνουν την πραγματικότητα. Το πώς θα κρίνει την κάθε ψυχή ο Κύριος δεν είναι δική μας μέριμνα, εμείς μόνο παρουσιάζουμε αποδείξεις περί του ποιοί είναι Ιεροκανονικώς Επίσκοποι και ποιοί όχι.

Για ενδελεχή μελέτη του θέματος των Συνόδων των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'' της Ελλάδος και κατά πόσον είναι εκκλησίες με την έννοια και την εγκυρότητα των Ιερών Κανόνων μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ, εδώ, εδώ.

Δείτε την επιστολή του Αρχιεπισκόπου Γαλλίας, Θεοφίλου Ιονέσκου, στην οποία αρνείται την συμμετοχή του στην κρυφή και άκυρη χειροτονία του π. Ακακίου Παππά το 1960.

Ακολουθεί η μετάφραση στα ελληνικά.















Πηγή: xristianorthodoxipisti.blogspot.gr

Η Διακόνισσα του αγίου Νεκταρίου, Μοναχή Μαγδαληνή Μουστάκα.

Πολλοί αδαείς και κακώς ενημερωμένοι αδελφοί μας, είτε νεοημερολογίτες είτε Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'', κατηγορούν τον άγιο Ματθαίο τον Μυροβλήτη διότι δήθεν μέσα στην παραφροσύνη του και την αλαζονεία του χειροτόνησε Διακόνισσες, μάλιστα δημοσιεύουν και την γνωστή φωτογραφία του εν μέσω των Μοναζουσών, Μαριάμ και Ευφροσύνης.

Κάποιοι άσχετοι με την εκκλησιαστική ιστορία και την περιοδική αλλαγή της ποιμαντικής Της Εκκλησίας, ίσως και λόγω εμπαθείας, πρωτοδιατύπωσαν την κατηγορία αυτή και άλλοι την αναμασούν λόγω αγνοίας επίσης. Όμως ποία είναι η ιστορική αλήθεια; Ήταν αλαζόνας ο Επίσκοπος Ματθαίος ή απλώς ακολούθησε μία παράδοση που αναβίωσε ο αποδεκτός σχεδόν από όλους, εκτός αρκετών Φλωριναίων παλαιοημερολογιτών, άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ο εν Αιγίνη; Δείτε την παρακάτω φωτογραφία...

Η Μοναχή Μαγδαληνή Μουστάκα ήταν μέλος της γυναικείας αδελφότητος της Μονής Αγίας Τριάδος Αιγίνης, την οποίαν ίδρυσε ο άγιος Νεκτάριος. Κατόπιν εχειροθετήθη Ηγουμένη της Μονής Παναγίας Χρυσολεοντίσσης.

(Για κάποιους Φλωριναίους παλ/τες ο άγιος Νεκτάριος ήταν εικονομάχος και δεν τον δέχονται ως άγιον ακόμη και σήμερον! Στον γνωστό και ως χώρο των Ματθαιϊκών παλ/τών, δεν υφίσταται τέτοιο θλιβερό φαινόμενο. Επιπλέον σε όσα έχουμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο μας για την αγιομαχία κατά του αγίου Νεκταρίου, που υπάρχει ζωντανή στον χώρο των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', δεν έχουμε λάβει ΠΟΤΕ απάντηση, απόλυτη σιωπή μόνο.

Η γυναικεία Μονή Υπαπαντής Του Χριστού, Χορτοκοπίου Ελευθερουπόλεως Καβάλας, η οποία υπάγεται στην Σύνοδο του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου, ακόμα δεν δέχεται τον άγιο Νεκτάριο; Ως γνωστόν την πλάνη εναντίον του αγίου Νεκταρίου την είχαν όπως λέγεται ο Αρχιεπίσκοπος τους Αυξέντιος και ο Επίσκοπος Μαγνησίας Χρυσόστομος Νασλίμης, πνευματικός της προαναφερομένης Μονής.)

Η Μαρία Μουστάκα την 11η Απριλίου του 1910 γίνεται δόκιμη Μοναχή, λίγα έτη αργότερα κείρεται υπό του αγίου Νεκταρίου Μικρόσχημη Μοναχή, μετονομασθείσα σε Μαγδαληνή και την 12η Οκτωβρίου του 1922, Μεγαλόσχημη. Εχειροτονήθη Διακόνισσα υπό του αγίου Νεκταρίου γύρω στο 1914. Εκ μέρους της Εκκλησίας Της Ελλάδος δεν σημειώθηκε καμία αντίδραση για αυτήν την χειροτονία της Μοναχής Μαγδαληνής εις Διακόνισσαν.

Ανεχώρησε η Διακόνισσα Μαγδαληνή, εκ της Μονής Αγίας Τριάδος την 23η Δεκεμβρίου του 1935, για να ανασυγκροτήσει την έρημη Μονή της Παναγίας της Χρυσολεοντίσσης Αιγίνης, κατ' εντολήν του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου. Κοιμήθηκε την 23η Ιουνίου του 1963, σε ηλικία 83 ετών.

Ας δούμε λοιπόν την αλήθεια σχετικώς με τις Διακόνισσες του αγίου Ματθαίου και τις Διακόνισσες του αγίου Νεκταρίου. Όπως βλέπετε στην φωτογραφία του αγίου Ματθαίου οι Διακόνισσες του δεν φορούν Επιμανίκια. Για όποιον γνωρίζει οι Διακόνισσες αυτές είχαν καθήκον να βοηθούν τον γηραιό Επίσκοπο στα εντός του Ιερού καθήκοντα του, στα οποία λόγω γήρατος δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει επαρκώς μόνος του. Οι Διακόνισσες του αγίου Νεκταρίου βλέπετε ότι φορούν Επιμανίκια, αυτές οι Διακόνισσες είχαν και ένα επιπλέον διακόνημα, την μετάδοση της Θείας Μεταλήψεως στις γυναίκες. Αυτή η Ιερά Παράδοση ήταν καθεστώς ως τον 10ο αιώνα για κάποιους ιστορικούς και βοηθούσε στο να μην σκανδαλίζονται οι αδύναμοι νέοι Διάκονοι, μεταδίδοντας εκείνοι την Θεία Μετάληψη στις γυναίκες.

Την παράδοση αυτή την εφήρμοσε και ο Ιερομόναχος π. Αμφιλόχιος Μακρής όπου αγιοκατατάχθηκε από το Πατριαρχείο Κων/πόλεως. Όμως οι Φλωριναίοι παλ/τες, εκείνοι οι οποίοι κατηγορούν τον άγιο Ματθαίο, δεν αναφέρουν ότι την παράδοση αυτή την έλαβε από τον άγιο Νεκτάριο, είτε διότι δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι είτε λόγω εμπαθείας έναντι του προσώπου του αγίου Ματθαίου.

Επίσης ποτέ κανείς εξ αυτών των υπερασπιστών της αληθείας, δεν ανέφερε την χειροτονία των Διακονισσών, υπό του αγίου Νεκταρίου και υπό του π. Αμφιλοχίου Μακρή, οπότε φαίνεται ο άγιος Ματθαίος ως ένας καινοτόμος φρενοβλαβής ο οποίος έκανε ό,τι του ενέπνεε τον πνεύμα του εγωϊσμού του. Όμως όπως δείχνει η φωτογραφία η οποία είναι στο βιβλιαρίδιο ''ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ, ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ''ΧΡΥΣΟΛΕΟΝΤΙΣΣΗΣ ΑΙΓΙΝΗΣ'', εκδοθέν το έτος 1994, η πρακτική των Διακονισσών αναβίωσε για λίγο από τον άγιο Νεκτάριο και την ακολούθησαν άλλοι δύο Κληρικοί. Ο άγιος Ματθαίος και ο π. Αμφιλόχιος Μακρής.

Οι μετέπειτα εκδόσεις, του βιβλιαριδίου που έχουμε στα χέρια μας, δεν εμπεριέχουν την φωτογραφία της Διακόνισσας Μαγδαληνής. Μη μας κατηγορήσει κάποιος για συκοφάντες. Για του λόγου το αληθές δημοσιεύουμε την φωτογραφία της Διακόνισσας Μαγδαληνής από την έκδοση του 1994 και όποιος επιθυμεί μπορούμε να του αποστείλουμε ταχυδρομικώς όλο το βιβλιαρίδιο φωτοτυπημένο.

Εκείνοι οι οποίοι ενδιαφέρονται για ενωτικό διάλογο μεταξύ των παρατάξεων των ''ΓΟΧ'' καλό θα είναι να ξεκινήσουν με το να ζητούν συγγνώμη για όσα ανακριβή έχουν δημοσιεύσει στο διαδίκτυο ή και σε φυλλάδες.

Αντιθέτως σε όσες ιστορικές μελέτες έχουμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο μας, ουδέποτε κάποιος μας απήντησε, ούτε ομολόγησε ότι έκανε λάθος, ούτε διέγραψε αναφορές από κείμενα δήθεν ιστορικά αλλά όντως μυθολογικά... Κρίμα.

Ο Τριαδικός Θεός ευχόμεθα να μαλακώσει της καρδιές των πολεμίων της αληθείας.

Διαβάστε για την αγιομαχία κατά του αγίου Νεκταρίου στον χώρο των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'' κάνοντας κλικ εδώ και εδώ.

Η αίρεση της Σωματειοποιήσεως στο χώρο των ''ΓΟΧ''.

 

Ως γνωστόν η Σύνοδος του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου (βλέπε άνω φωτογραφία) είναι Σωματείον με τίτλο ''ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ''. Για λεπτομέρειες του ιστορικού της σωματειοποιήσεως δείτε εδώ.

Ο καθηγητής Δογματικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Ανδρούτσος, 1869-1935, στο σύγγραμα του με τίτλο ''Εκκλησία εξ απόψεως ορθοδόξου'', σελ. 33-34 γράφει τα εξής σημαντικά, ''Οι αρχαιότεροι διαμαρτυρόμενοι - Προτεστάνται - απεδέχοντο την περί Εκκλησίας ορθόδοξον έννοιαν, ότι αύτη είναι ίδρυμα θεοσύστατον επί σωτηρία των ανθρώπων ιδρυθέν, υφιστάμενον δε δια τους ανθρώπους, όχι όμως και εκ των ανθρώπων την σύστασιν λαμβάνον. Τουναντίον παρά τοις νεωτέροις διαμαρτυρομένοις ήρξατο υπολαμβάνηται η Εκκλησία ως κοινωνία ανθρωπίνη, ως σωματείον οία και τα άλλα, διαφέρον αυτών κατά τον υπερκόσμιον αυτής σκοπόν. Όπως οι άνθρωποι σχηματίζουν Συλλόγους, ούτω και έχοντες τας αυτάς θρησκευτικάς ανάγκας συνενωθέντες αποτελούν την καλουμένην Εκκλησίαν. Η Εκκλησία γυμνούται ούτω του υπερφυούς αυτής χαρακτήρος, ούσα ουχί πλέον το επί γης σώμα και νύμφη του Χριστού, αλλά κοινωνία ανθρώπων, αι δε άμεσοι ακολουθίαι της τοιαύτης εκδοχής είναι ότι υπάρχουσι πολλαί Εκκλησιαστικαί κοινωνίαι, έχουσαι το αυτό υπάρξεως δικαίωμα...'' Βλέπε στο παρακάτω αναφερθέν βιβλίο στη σελ. 57.

Για την πράξη της αυτή η Σωματειακή πλέον Σύνοδος έπεσε σε αίρεση σύμφωνα με τον Φλωριναίο Αγιορείτη Γέροντα Αυγουστίνο, τον Αγιοβασιλειάτη. Στο βιβλίο του με τίτλο, ''Η ΣΩΜΑΤΕΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΣ Η ΑΙΡΕΣΙΣ;'' ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2006, ο εν λόγω Γέροντας αναφέρει στη σελ. 58, ''Συμπερασματικώς αποφαινόμεθα ότι η Σωματειοποίησις της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος 1995 είναι: α) Νεωτερισμός πολυκέφαλος, εμφανιζόμενος το πρώτον το έτος (1995), επισήμως εις τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς και β) Εκκλησιολογική αίρεσις αιρέσεων, πρωτογενής μεν εις την Δύσιν από του έτους 1848, δευτερογενής εις τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς από της 1ης Σεπτεμβρίου 1995. 

Αυτά έγραφε τότε στο βιβλίο του ο Φλωριναίος Γέροντας Αγιορείτης π. Αυγουστίνος ο οποίος χαίρει σεβασμού από όλες σχεδόν τις παρατάξεις των ΓΟΧ, δεν τα γράφει κάποιος ακραίος Ματθαιϊκός... 

Κάποιοι σήμερον λέγουν ότι το Σωματείο τροποποιήθηκε και άλλαξε. Όμως η ουσία είναι η τροποποίηση του Σωματείου που φέρει τον τίτλο ''Εκκλησία...'' ή το σκεπτικό κάποιων ότι δύναται να ταυτιστεί Η Εκκλησία, με ένα απλό σωματείο το οποίο ίδρυσαν άνθρωποι; Την Εκκλησία Του Ο Κύριος την ίδρυσε για την σωτηρία των ανθρώπων. Είναι η σωτήρια κιβωτός η οποία έχει κεφαλή Της Τον Κύριο Ιησού, και θεμέλια τους Προφήτες και Αποστόλους. Δεν είναι όμιλος, σύλλογος, εταιρεία ή σωματείο με πρόεδρο, αντιπρόεδρο και ιδρυτικά μέλη, όπως φαίνεται στην φωτογραφία του Πρακτικού της ιδρύσεως σωματείου στο βιβλίο του Αγιορείτου Μοναχού π. Αυγουστίνου στη σελ. 73. Εκεί διαβάζουμε τα εξής πρωτάκουστα, ''Ιδρύομεν σωματείον υπό την επωνυμίαν ''ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ,, ...

Να επισημάνουμε ότι ο ίδιος, ο σεβαστός από πολλούς Γέροντας Αυγουστίνος, από όσο γνωρίζουμε, πρεσβεύει ακόμη και σήμερον την άποψη ότι η τροποποίηση δεν είναι το ορθόν, αλλά η πλήρης κατάργηση του Σωματείου. Όμως όσες αντιδράσεις κι αν υπήρξαν κατά το παρελθόν και παρ' όλο το θόρυβο που έγινε γύρω από το θέμα, η εν λόγω Σύνοδος και επί Αρχ/που Χρυσοστόμου Κιούση και επί του νυν Αρχ/που Καλλινίκου, ουδεμία διάθεση δείχνει προς κατάργηση της Σωματειοεκκλησίας που ίδρυσε. Επιπροσθέτως μάλιστα επιθυμεί την υπαγωγή της στο νόμο περί θρησκευτικών κοινοτήτων. Όμως Η Εκκλησία δεν είναι κοινότητα που χρειάζεται αναγνώριση. Δεν μπορεί κάποιος να φανταστεί τον απόστολο Παύλο να επιζητεί αναγνώριση από τον Καίσαρα. Ο Κύριος διαχώρησε τα πράγματα, ''τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα Του Θεού Τω Θεώ''. 

Οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'', βγάζουν στην επιφάνεια μία εγκοσμιοκρατική αντίληψη για Την Εκκλησία, την οποία δεν συναντάμε σε κανέναν Πατέρα, είτε απολογητή είτε Κανονολόγο. Η ιδέα και μόνο ότι μπορεί κάποιος να συγχέει Το Σώμα Του Χριστού με το σωματείο του, κατά την άποψη μας αποτελεί βλασφήμια. Πώς νιώθουν οι Ιερείς της Συνόδου αυτής άραγε; Αναπαύονται στην ιδέα ότι υπάγονται σε ένα σωματείο με τον τίτλο Εκκλησία; Κάποιος λαϊκός δεν βρέθηκε να ελέγξει τους ταγούς του για την εκκλησιαστική πτώση τους; 

Δυστυχώς στον χώρο των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', υφίσταται η ιδία πνευματική τύφλωση που βλέπουμε και στον οικουμενισμό. Όλα δικαιολογούνται. Θλιβερή έκπτωση πίστεως για Ορθοδόξους Χριστιανούς και μάλιστα Γνησίους να γίνονται ανεχτά τέτοια αιρετικά φαινόμενα. Ευχόμεθα να ανανήψουν οι αδελφοί μας από τον κατήφορο του ιδιότυπου ελληνικού παλαιοημερολογιτικού Γοχισμού.

Οι χειροτονίες του 1979 και οι πρωταγωνιστές αυτών.

 

Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπετε τον τότε Αρχιμανδρίτη Κυπριανό Κουτσούμπα, πρώην νεοημερολογίτη, ηγούμενο της ανδρώας Ι. Μονής Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, μετέπειτα Μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής και Πρόεδρο της Συνόδου των Ενισταμένων. Ούτος έγινε δεκτός από τον Αρχιεπίσκοπο Αυξέντιο χωρίς να μυρωθεί και να χειροθετηθεί, παρά το ότι οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'' διακήρυτταν ότι η νεοημερολογιτική εκκλησία δεν έχει μυστήρια και θεία Χάρη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αυξέντιος το έτος 1979 βρέθηκε ενώπιον ενός πρωτοφανούς εκκλησιαστικού πραξικοπήματος με πρωταγωνιστές τον ως άνω Αρχιμανδρίτη Κυπριανό -τον οποίον είχε ευεργεργετήσει αποδεχόμενος αυτόν με τους όρους του, και σίγουρα δεν περίμενε εξ αυτού τέτοια συμπεριφορά- αλλά και άλλους ορθοδοξόσχημους ρασοφόρους. Ο Αρχιμανδρίτης Κυπριανός μαζί με άλλους επτά Αρχιμανδρίτες, κατάφεραν να χειροτονηθούν Επίσκοποι μετά από όπως λέγεται, κρυφή συνεννόηση που έκαναν με τους Επισκόπους Κορινθίας Κάλλιστο Μακρή και τον Μεγαρίδος Αντώνιο Θανάση, οι οποίοι ήθελαν να δημιουργήσουν μία νέα σύνοδο ώστε να αντιμετωπιστεί η ανικανότητα του Αρχ/που Αυξεντίου Πάστρα και του Πειραιώς Γεροντίου Μαριόλη έναντι του φαινομένου της αγιομαχίας κατά του Αγίου Νεκταρίου, αλλά κυρίως διότι είχαν κατηγορήσει πολλοί τους δύο αυτούς Επισκόπους για πρόσληψη αναξίων Ιερέων εκ του χώρου του νέου ημερολογίου. Κάτι το οποίο μέχρι ένα σημείο ήταν ορθόν αλλά μάλλον χρησιμοποιήθηκε από επίδοξους ρασοφόρους ώστε να αποκτήσουν την Επισκοπική ράβδο και τον Θρόνο, που αποτελεί κατά κύριον λόγον σε κάποιες ενορίες διακοσμητικό στοιχείο, αφού διοικούν οι εκάστοτε ιδιοκτήτες των ναών ή τα συμβούλια λαϊκών.

Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα βρέθηκε η πλευρά των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'' με επιπλέον 18 Επισκόπους! Από την μία η ομάδα των Επισκόπων Καλλίστου και Αντωνίου χειροτόνησαν στην Μονή Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης τους αποκαλούμενους, έχοντες καλήν έξωθεν μαρτυρίαν, και από την άλλη ο Αρχιεπίσκοπος Αυξέντιος με όσους του απέμειναν, χειροτόνησαν άλλους δέκα ώστε να καθαιρέσουν τους Καλλιστικούς από Σύνοδο τουλάχιστον δώδεκα Επισκόπων. Οι οκτώ που χειροτονήθηκαν από τους Επισκόπους Κάλλιστο και Αντώνιο ήταν οι Αρχιμανδρίτες, π. Κυπριανός Κουτσούμπας και ακολούθησαν ο π. Μάξιμος Τσιτσιμπάκος, ο π. Καλλίνικος Σαραντόπουλος, ο οποίος είναι ο νύν Αρχιεπίσκοπος της ενιαίας συνόδου της αποτελουμένης εκ των δύο συνόδων χωρισμένων έως προσφάτως, γνωστών και ως ''Σωματειακών'' και ''Ενισταμένων'', ο π. Ματθαίος Λαγγής, ο π. Γερμανός Αθανασίου, ο π. Καλλιόπιος Γιαννακόπουλος, εκείνος που ονόμαζε στο περιοδικό του τους χειροτονηθέντες Επισκόπους Ακάκιο και λοιπούς Φλωριναίους Επισκόπους της εποχής 1960-1962, ''Σλαυικό προτεκτοράτο''. Ούτος το 1971 κατέφυγε σε εκείνους που κατονόμαζε στο περιοδικό του σλαυικό προτεκτοράτο. Ο π. Μερκούριος Καλοσκάμης, ένας αγαθός και ενάρετος Ιερομόναχος ο οποίος παρασύρθηκε στις Κανονικώς άκυρες αυτές χειροτονίες και τελευταίος ο π. Καλλίνικος Καραφυλλάκης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Αυξέντιος ομού με τους εναπομείναντες Επισκόπους της Συνόδου του, Πειραιώς και Σαλαμίνος Γερόντιο τον Α', Ευρίπου και Ευβοίας Παΐσιο, Φθιώτιδος και Θαυμακού Καλλίνικο και Καναδά Ακάκιο, χειροτόνησαν όπως είπαμε και πριν, δέκα Επισκόπους και οι νεοημερολογίτες με αυτά που έβλεπαν και άκουγαν για το παλαιό ημερολόγιο έβρισκαν λόγο να αποτρέπουν όσους ήθελαν να αποχωρήσουν από το νέο ημερ/λόγιο, λέγοντας, ''Στο παλιό γίνεται χαμός και υπάρχουν δεσποτάδες με σχεδόν ίδιους τίτλους εκεί θέλετε να πάτε; Που είναι αλληλοκαθηρημένοι και αλληλοκατηγορημένοι;''

Οι δέκα Αυξεντιανοί Επίσκοποι οι οποίοι πρέπει να τονίσουμε ότι χειροτονήθηκαν Κανονικώς από την Σύνοδο τους και όχι πραξικοπηματικώς, ήταν οι εξής Αρχιμανδρίτες, ο π. Παΐσιος Φινοκαλιώτης, ο οποίος είχε ταχθεί ανοικτά, ο μόνος που ήταν ειλικρινής, υπέρ της βλασφήμου αγιομάχου Μοναχής Μαγδαληνής και κατά της αγιότητος του Αγίου Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη, με αντίδραση μηδενική από τους Επισκόπους που τον χειροτόνησαν αλλά και από την σύνοδο του γενικώς. Ευτυχώς λόγω της καλής του προαιρέσεως στα τέλη του βίου του μετενόησε και αποδέχθηκε την αγιότητα του Αγίου Νεκταρίου.

Ο π. Γεράσιμος Βράκας, ο π. Θεόφιλος Τσίρμπας, ο π. Στέφανος Τσικούρας γνωστός για την αγιομαχική κατά του Αγίου Νεκταρίου στάση του, ο π. Αθανάσιος Χαραλαμπίδης, ο π. Μάξιμος Βαλιανάτος ο οποίος λέγεται ότι χειροτονούσε Ιερείς για να έχει η βλάσφημη Μοναχή Μαγδαληνή στη Μονή της να λειτουργείται, ο π. Ιουστίνος Κολοτούρος, ο π. Ευθύμιος Ορφανός και ο π. Παΐσιος Λουλουργάς, ο οποίος πήγε στο Πατριαρχείο Κων/λεως και ξαναχειροτονήθηκε Διάκονος, Ιερέας και Επίσκοπος.

Περί των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στους Φλωριναίους ''ΓΟΧ'', ένας Μοναχός από τον ίδιο χώρο, ο π. Αντώνιος στο βιβλίο του ''ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924-2004 80 ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΟΥΣ'' ΕΚΔΟΣΙΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ, στις σελίδες 151 ως 153 γράφει: ''Αρχές Φεβρουαρίου 1979 τον Ιερόν Αγώνα άπ' άκρον εις άκρον συνταράσσουν  ληστρικές χειροτονίες ''Επισκόπων'' που σκορπούν θλίψι, οδυρμό, αγανάκτησι. Δύο ''Επίσκοποι'' εισελθόντες εις την... αυλήν των προβάτων ληστρικώς, προχωρούν εις την ''χειροτονίαν'' νέων επισκόπων, κληρικών, κενοδόξων και καταφρονητών του πνεύματος της Ορθοδοξίας και του ι. Αγώνος αλλά και του γράμματος των Ιερών Κανόνων. Οι αναξίως ''χειρορονηθέντες'' από τους Κορινθίας Κάλλιστον Μακρή και Αντώνιον Θανάση είναι:

1. Ο Αρχιμ. Κυπριανός Κουτσούμπας ως Επίσκοπος Ωρωπού 

 

Ο Μητροπολίτης Κυπριανός μετά την κρυφή και άρα άκυρη χειροτονία του.

Ανοίγουμε μία παρένθεση για να ενημερώσουμε τον αναγνώστη ποίος ήταν ο Μητροπολίτης Κυπριανός. Ούτος δεν αποδεχόταν την εικόνα της Αγίας Τριάδος του Συνθρόνου, εικόνα που ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αποφαίνεται στο ιερό Πηδάλιο πως είναι ορθοδοξότατη απεικόνιση! 

Να σημειώσουμε δε ότι όπως η τιμητική προσκύνηση των ιερών εικόνων διαβαίνει προς το πρόσωπο που απεικονίζουν, το ίδιο ισχύει και για την περιφρόνηση προς μία εικόνα. Όταν κάποιος τιμά και ασπάζεται την εικόνα της Αγίας Τριάδος, τιμά και ασπάζεται όχι το ξύλο και τα χρώματα αλλά Τον Τριαδικό Θεό. Το αυτό ισχύει όμως και για όποιον δεν τιμά και δεν ασπάζεται την εικόνα Του Τριαδικού Θεού, δεν τιμά και δεν ασπάζεται Τον ίδιο τον Τριαδικό Θεό. Είναι δυνατόν κάποιος να λέγει ότι αγαπά την μητέρα του αλλά να αποστρέφεται την φωτογραφία της;

Παραπάνω βλέπετε την ιερή εικόνα που δεν υπήρχε στη Μονή των Αγίων Ιουστίνης και Κυπριανού, τώρα μετά την ένωση ίσως να τοποθετήθηκε. Ο άγιος Νικόδημος στο ιερό Πηδάλιο την δογματίζει ως ορθόδοξη και κανονική εικόνα της Αγίας Τριάδος. Πολλοί αντί να δεχτούν την ορθόδοξη διδασκαλία των αγίων Πατέρων μας, δέχονται την πλάνη κάθε ρασοφόρου. Πότε θα κατανοήσουν οι πιστοί ότι όποιος φοράει ράσα δεν συνεπάγεται ότι είναι και αλάθητος;

Επειδή ο εικοστός αιώνας ήταν ένας αιώνας όπου επικράτησε η απόλυτη σύγχυση και το χάος, με αποτέλεσμα να ιδρύει και ο κάθε ρασοφόρος την Σύνοδο του χωρίς να υφίσταται λόγος πίστεως, αυτό δεν νομιμοποιεί ούτε τον ρασοφόρο ούτε τους διαδόχους που άφησε. Άξιο επισημάνσεως είναι ότι τα φρονήματα του τα πέρασε και στους κληρικούς του. Οι Επίσκοποι του όταν λάμβαναν κάποια εικόνα της Αγίας Τριάδος δώρο, την έδιναν στους Ρουμάνους αδελφούς τους που τιμούσαν την συγκεκριμένη εικόνα.

Επιπλέον ο Επίσκοπος Κυπριανός είχε καταργήσει και την νηστεία προ της Θείας Κοινωνίας. Ενώ δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο η Παράδοση μας, εκείνος κοινωνούσε τα πνευματικά παιδιά του ακόμη και καθημερινώς!

Παλαιό μέλος της ανδρώας Μονής του μας είχε ομολογήσει ότι έτρωγαν ψάρι και την επομένη μέρα κοινωνούσαν. Επίσης ότι την Μονή είχε επισκεπτεί και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Διόδωρος ο Α', ο οποίος είχε λάβει μετάνοια από όλους τους Μοναχούς και Ιερομονάχους! Το  ίδιο γινόταν και όταν κάποιος νεοημερολογίτης δεσπότης επισκεπτόταν το μοναστήρι. Σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες του εν λόγω αδελφού της Μονής. Πλάνα από την εξόδιο ακολουθία του Επισκόπου Κυπριανού μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ εδώ. Εμείς ευχόμεθα Ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός να τον ελεήσει διότι βοήθησε υλικώς και ηθικώς πολύ κόσμο.

Να πούμε ακόμη ολίγα τινά περί του εν λόγω ρασοφόρου και ως προς την επιλογή συνεργατών Επισκόπων. Ούτος ίδρυσε δική του Σύνοδο, την των Ενισταμένων, με την βοήθεια του Επισκόπου Σαρδηνίας Ιωάννου ή Τζιοβάνι Basciu, ο οποίος ήταν Ιταλός. Ο Σαρδηνίας Ιωάννης ήταν Ουνίτης, (Καθολικός με ορθόδοξα ράσα), είχε λάβει ανυπόστατη χειροτονία ως Ιερεύς το 1965, από κάποιον ψευδεπίσκοπο με τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ρώμης. Αργότερα ξαναχειροτονήθηκε Ιερεύς από κάποιους Ρώσους και κατόπιν προσχώρησε στο Πατριαρχείο της Μόσχας σε εποχές που αυτό ήταν υπό τον απόλυτο έλεγχο του κομμουνιστικού ρωσσικού κόμματος. Είχε γίνει δεκτός χωρίς να βαπτιστεί από τους Καλλιστικούς, όπως ελέγετο τότε, και χειροτονήθηκε στις 10 Απριλίου του 1982 Επίσκοπος Σαρδηνίας, από την Καλλιστική Σύνοδο.

Στην φωτογραφία βλέπετε στο κέντρο τον Μητροπολίτη Κυπριανό, αριστερά όπως κοιτάζετε την φωτογραφία τον Σαρδηνίας Ιωάννη, ξυρισμένο, και δεξιά τον Μιλάνου Ευλόγιο.

Κλείνουμε την παρένθεση μας κι επιστρέφουμε στο βιβλίο του Μοναχού Αντωνίου Γεωργαντά.

2. Ο Αρχιμ. Μάξιμος Τσιτσιμπάκος Επίσκοπος Μαγνησίας

3. Ο Αρχιμ. Καλλίνικος Σαραντόπουλος Επίσκοπος Αχαϊας

4. Ο Αρχιμ. Ματθαίος Λαγγής Επίσκοπος Οινόης

5. Ο Αρχιμ. Γερμανός Αθανασίου Επίσκοπος Αιολίας

6. Ο Αρχιμ. Καλλιόπιος Γιαννακόπουλος Επίσκοπος Πενταπόλεως

7. Ο Αρχιμ. Μερκούριος Καλοσκάμης Επίσκοπος Κνωσσού

8. Ο Αρχιμ. Καλλίνικος Καραφυλάκης Επίσκοπος Δωδεκανήσου

Οι εναπομείναντες Αρχιερείς Αυξέντιος, Γερόντιος, και Καλλίνικος (Χανιώτης) βρήκαν την ευκαιρία να απογυμνώσουν τις ενορίες από τους Ιερείς και να κάνουν τους μαγαζάτορες της οδού Φιλοθέης να τρίβουν τα χέρια τους από την χαρά τους και την... κοιλιά τους από τα γέλια! Εχειροτόνησαν λοιπόν 10 νέους Επισκόπους για να συγκροτήση 12μελή Σύνοδο προς... καθαίρεσι των Καλλιστιανών <<Επισκόπων>>. Αυτοί ήσαν: Παϊσιος Φινοκαλιωτάκης (Αιγίνης), Γεράσιμος Βράκας (Ταλαντίου), Θεόφιλος Τσίρμπας (Χριστιανουπόλεως), Στέφανος Τσικούρας (Καρδαμύλλων), Αθανάσιος Χαραλαμπίδης (Γρεβενών), Μάξιμος Βαλιανάτος (Επτανήσου), Ιουστίνος Κολοτούρος (Μαραθώνος), Ευθύμιος Ορφανός, (Σταυρουπόλεως), και Παϊσιος Λουλουργάς (Γαρδικίου). Το τί επακολούθησε δεν περιγράφεται. Καθαιρέσεις, Αποκηρύξεις, εξώδικα, κατηγορίες, ύβρεις επιπέδου, ειρωνίες, λάσπη, βούρκος, χάος, κτηνωδία, κόλασις!'' ... ''Από το 1979 έως το 1983 τα εκκλησιαστικά γεγονότα λιμνάζουν μέσα στο τέλμα της υποκρισίας και της ασέβειας. Πού και πού κάποιες μεταπηδήσεις από παράταξι σε παράταξι και μερικές καθαιρέσεις στο γόνατο ξυπνούν τα... αίματα και δίνουν αφορμές για κουτσομπολιά και αλληλοκατηγορίες. Στα δημοσιογραφικά έντυπα κυριαρχούν οι προσωπολάτρες εκκλησιολόγοι γραφείς και η ''ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ'' πού και πού σπάει την μονοτονία των αντιπαραθέσεων, παραχώρωντας μέρος της ύλης της σε κακόδοξα, αιρετικά, και μισοπάλαβα δημοσιεύματα. Οι τίτλοι των Επισκόπων αναβαθμίζονται σε ''Μητροπολιτικούς'' για λόγους αντεκδικήσεων και σε σύντομο διάστημα εμφανίζονται δύο και τρείς αρχιερείς με τον ίδιο ή και παραπλήσιο τίτλο.'' Το περιοδικό ''ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ'' που αναφέρει ο Μοναχός π. Αντώνιος είναι το επίσημο σημερινό περιοδικό της Συνόδου του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου.

Στην υποσημείωση 34 της σελ. 151 γράφει: ''Η αναξιότης των υποψηφίων που χειροτόνησαν... ιεροκρυφίως οι Κάλλιστος και Αντώνιος το 1979 μεταξύ των άλλων επικεντρώνεται σε δύο τινά: α) Ότι αυτοεπιγράφονται στο επίσημο δημοσιογραφικό τους όργανο ''ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ'' Νο 1 σελ. 3 ''ως κληρικοί αδιαβλήτου ήθους και αφωσιωμένοι στον Ιερόν Αγώνα.'' Και οι δύο αυτοί αυτοδιαφημιστικοί προσδιορισμοί, εμπεριέχουν εωσφορική έπαρσι, κατάφωρο ψεύδος και προσβολή στα πρόσωπα των πραγματικών αγωνιστών και τηρητών των Ιερών Κανόνων και Παραδόσεων της Ορθοδοξίας και β) Ότι ''χειροτονήθηκαν επίσκοποι ως γράφουν στο ίδιο τεύχος του περιοδικού τους για να ανακόψουν τον Μοιχειανισμό, την καλπάζουσα ανηθικότητα δηλαδή που είχαν μεταδώσει στον Αγώνα, οι Αυξέντιος, Γερόντιος χειροτονούντες πρόσωπα ανήθικα και διαβεβλημένα τα οποία και κατονομάζουν. Με αυτούς όμως τους... ανήθικους και... διαβεβλημένους, τέσσερα χρόνια αργότερα ενώθηκαν οι... αδιάβλητοι στο ήθος Αντι-Μοιχειασταί, και από τότε, ο αρχηγός τους Αντώνιος Θανάσης ξεκίνησε να χειροτονή όχι απλώς ανήθικους κληρικούς αλλά στην κυριολεξία ένσαρκους διαβόλους.'' Αυτά λέγει στο βιβλίο του ο εν λόγω Φλωριναίος Μοναχός. Τα δημοσιεύουμε αυτούσια από το βιβλίο διότι πολλοί μας κατηγορούν ότι γράφουμε γεγονότα από την φαντασία μας. Μπορείτε επίσης να μελετήσετε την ιστορικού ενδιαφέροντος ανάρτηση στον ''Ομολογητή'' κάνοντας κλικ εδώ. Ουδείς εκ των της Συνόδου του Αρχ/που Καλλινίκου έχει αναιρέσει τα γραφόμενα αυτής. Επίσης ποτέ κανείς από όσο γνωρίζουμε δεν έχει αναιρέσει όσα γράφει ο Μοναχός π. Αντώνιος. Τί ισχύει εξ όσων γράφει ο καθείς μόνο ο Κύριος γνωρίζει.

Οι Επίσκοποι που προέκυψαν από τις άκυρες χειροτονίες των Επισκόπων Καλλίστου και Αντωνίου εισήλθαν στην Αυξεντιανή Σύνοδο ή την μερίδα του Γεροντίου με αποτέλεσμα να μην αντιμετωπιστεί ορθώς η κρυφή και άρα αντικανονική και άκυρη πράξη τους. Σημειώστε μάλιστα ότι οι άκυροι ούτοι Επίσκοποι είχαν πει ότι αν αποτύχουν θα αποσύροντο στο Άγιο Όρος. Όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν, αντιθέτως ο Επίσκοπος Κυπριανός ίδρυσε δική του Σύνοδο, και οι υπόλοιποι ενώθηκαν με τους Επισκόπους εκείνους που οι ίδιοι κατονόμαζαν ως ανίκανους και χλιαρούς. Βλέπε στο προαναφερθέν βιβλίο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου σελ. 94 ως 106.

Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Καλλίνικος, διάδοχος του Αρχ/που Χρυσοστόμου Κιούση, καθώς και οι Επίσκοποι των Ενισταμένων που ενώθηκαν με την Σύνοδο του Αρχ/που Καλλινίκου προέρχονται από τις κρυφές, άκυρες και πραξικοπηματικές αυτές χειροτονίες. Άλλωστε οι τέως Ενιστάμενοι Επίσκοποι είναι χειροτονημένοι από τον Επίσκοπο Κυπριανό. Εξ αυτών τον θλιβερών γεγονότων για τα οποία ουδεμία δικαιολογία υπάρχει, φτάσαμε στο πρόσφατο παρελθόν στο γεγονός της ενώσεως των Ενισταμένων με την Σύνοδο των ''Σωματειακών'', δηλαδή την Σύνοδο που υπό τον τότε Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Κιούση, ίδρυσε ιδιωτικό σωματείο με την ονομασία ''Εκκλησία Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλάδος''. Με αυτό το θέμα όμως θα ασχοληθούμε σε άλλη μελέτη μας.

Έχουν κοινωνία οι Φλωριναίοι του Αρχ/που Καλλινίκου με τον Πατριάρχη Ειρηναίο;

Ο Μητροπολίτης Αγαθάγγελος της μερίδος εκείνης της Ρωσσικής Εκκλησίας της Διασποράς η οποία είναι σε κοινωνία με την Σύνοδο του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου Σαραντοπούλου, ανακοίνωσε πως προέβη σε χειροτονία Επισκόπου κατόπιν ευλογίας που έλαβε και από τον Πατριάρχη Ιερουσολύμων Ειρηναίο. Οι αποκαλούμενοι ''ΓΟΧ'', γνωστοί και ως Φλωριναίοι, του Αρχ/που Καλλινίκου είναι σε κοινωνία με τον Πατριάρχη Ειρηναίο; Ο Πατριάρχης έχει αποκηρύξει τον οικουμενισμό; Οι απολογητές και υποστηρικτές της εν λόγω Συνόδου τί έχουν να απαντήσουν;

Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλώς ότι οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'' είναι σχισματικοί που κρατούν το παλαιό ημερολόγιο και τίποτα περισσότερο, είναι ανύπαρκτα εκκλησιαστικώς συνοδικά σχήματα άνευ ουδεμίας Κανονικότητος αφού οι χειροτονίες τους ήταν όλες κρυφίως γενόμενες και παρασυνοδικώς υπογεγραμμένες από την μειοψηφία των Διασποριτών Ρώσσων, άνευ ουδεμίας ψηφοφορίας γενομένης, πρακτικά δεν υπάρχουν αφού για το θέμα αυτό των χειροτονιών, σύνοδος δεν έγινε ποτέ, άνευ σφραγίδος της συνόδου, άνευ αριθμού πρωτοκόλλου, άνευ υπογραφής του Αρχιεπισκόπου Θεοφίλου σε οποιοδήποτε χαρτί αναφέρεται στις χειροτονίες αυτές, άλλωστε ο ίδιος ο Γαλλίας Θεόφιλος αρνήτο μέχρι και τον θάνατο του ότι χειροτόνησε κάποιον Έλληνα Αρχιμανδρίτη Ακάκιο σε Επίσκοπο το έτος 1960. Δεν υπάρχει ούτε η υπογραφή του Αρχ/που Χιλής Λεοντίου που ήρθε κρυφίως στην Ελλάδα και χειροτόνησε Επισκόπους για την παράταξη των Φλωριναίων το 1962. Δεν υπάρχει ούτε η υπογραφή του Αρχιγραμματέα της Συνόδου των Ρώσσων Επισκόπων της Διασποράς. Άρα όσο κι αν προσπαθούν να εμφανίσουν οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'', ως έγκυρες τις χειροτονίες τους από τα δεδομένα δεν πιστοποιείται καν ότι έγιναν χειροτονίες αφού δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ποτέ τα πιστοποιητικά χειροτονίας του πρώτου Επισκόπου τους του Ακακίου Παππά, και των Επισκόπων που χειροτόνησε ο Χιλής Λεόντιος, αφού δεν υπάρχουν.

Παρά ταύτα όμως και ο Αρχ/πος Σικάγου Σεραφείμ σε επιστολή του και οι ίδιοι οι Φλωριναίοι επιμένουν ότι στην κρυφή χειροτονία του Αρχ/του Ακακίου Παππά ήταν και ο Αρχ/πος Γαλλίας Θεόφιλος. Κρυφή χειροτονία με βάση τους Ιερούς Κανόνες είτε από δύο, είτε από έναν, είτε από 10 Επισκόπους είναι ως μή γενόμενη και ο κρυφίως χειροτονημένος Επίσκοπος δεν είναι Επίσκοπος. Βλέπε ΛΕ' Αποστολικόν, ΙΓ' και ΙΘ' της εν Αντιοχεία Συνόδου. Οπότε όποιος θέλει να εξετάσει σοβαρώς το ζήτημα πρέπει να δει ότι ούτε ο Ταλαντίου Ακάκιος Παππάς υπήρξε ποτέ κανονικός Επίσκοπος, ούτε οι Επίσκοποι που χειροτονήθηκαν, επίσης κρυφίως το 1962, από τον Αρχιεπίσκοπο Χιλής Λεόντιο, ο οποίος ήρθε στην Πατρίδα μας χωρίς να ενημερώσει μάλλον τη Σύνοδο του και τον Πρόεδρο του Μητροπολίτη Αναστάσιο. Για ποία αποστολική διαδοχή μιλούν λοιπόν οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ''; Έχουμε σε ψηφιακή μορφή για όποιον επιθυμεί να μελετήσει το θέμα, τις τέσσερεις επιστολές που επισήμως εστάλησαν από τον Μητροπολίτη Αναστάσιο στις οποίες αρνείται ότι έστειλε η Σύνοδος τον Χιλής Λεόντιο στην Ελλάδα για χειροτονίες Επισκόπων.

Γνωρίζουμε πολύ καλώς ότι οι απόψεις του εν λόγω Αρχιερέως Αγαθαγγέλου για την δήθεν εγκυρότητα των μυστηρίων των παπικών και των μονοφυσιτών δεν έχουν διαψευσθεί από τον Επίσκοπο Αγαθάγγελο, δεν μας έχει σταλεί κάποια έγγραφη διάψευση ως τώρα, δείτε τις απόψεις του εν λόγω ρασοφόρου κάνοντας κλικ εδώ, όμως οι ίδιοι εκείνοι Φλωριναίοι που είναι σε εκκλησιαστική κοινωνία μαζί του εμφανίζονται ως αντιοικουμενιστές.

Δυστυχώς η πνευματική τύφλωση των Φλωριναίων ταγών και κάποιων εκ των πάσης τάξεως ρασοφόρων ακολούθων τους έχει φτάσει στα επίπεδα των νεοημερολογιτών οικουμενιστών, όπου όλα τα δικαιολογούν στη συνείδηση τους. Εμείς θα είμαστε εδώ να μιλάμε και να δείχνουμε την αλήθεια για την σωτηρία έστω μίας ψυχής αθανάτου. Κάνετε κλικ εδώ για να δείτε το ιστολόγιο των Ρώσσων με την ανακοίνωση της εκλογής του νέου Επισκόπου τους με την ευλογία του Πατριάρχου Ειρηναίου, ώστε να μην βρεθεί κάποιος να ισχυριστεί ότι είναι φανταστικά γεγονότα όσα σας παραθέτουμε παρακάτω.

Axios! Bishop Roman

Machine translation

18/31 December 2014 

NOTICE

I hereby put in popularity all the faithful of the Russian Orthodox Russian Church Outside of Russia, that the Council of Bishops, held in Mauthen View (US) in May 2014, according to the blessing of Patriarch of Jerusalem Irenaeus expressed by him in a phone call on speakerphone, who heard all present bishops, decided to consecrate Hieromonk Roman (Radwan) bishop, vicar of the President of the Synod of Bishops ROCA.

Consecrated bishop of the city of Haifa accomplished in Odessa July 7, 2014 First Hierarch of ROCA Metropolitan Agafangel and Archbishop George and Bishop Nikon.  Taking into account the specific situation of the Church in the Holy Land, it was decided not to make a public announcement at that time.

Chairman of the Synod of Bishops

(signed)

+ Agafangel 

Metropolitan New York and Eastern America

 

Πηγή: omologitis.org, remnantrocor.blogspot.gr

Σχόλιο Εγκολπίου: Όποιοι επιθυμούν να μελετήσουν το θέμα με σοβαρότητα και υπομονή κάνουν κλικ εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ. 

Ποτέ κανείς δεν απαντάει σε όσα γράφουμε και δημοσιεύουμε, κανείς ποτέ δεν μας απαντάει επί της ουσίας διότι δεν έχουν απαντήσεις. Τις μελέτες μας τις ακολουθεί η απόλυτη σιωπή. Μόνο άρθρα που δανείζονται φήμες και άκυρες ιστορικώς πληροφορίες του παρελθόντος, δημοσιεύονται ως απάντηση σε όσα φέρνουμε στο φως, προκειμένου να αποπροσανατολιστεί ο αναγνώστης από την ουσία.

Αντιθέτως όσα γράφουμε ότι ταλαιπωρούν τους χώρους τους, έχουν μείνει αναπάντητα και τα μόνα όπλα των μαχομένων είναι τί έγραψε κάποτε ο π. Ευγένιος Τόμπρος σε κάποιο περιοδικό...

Η γεροντολατρεία δεν έχει θέση στην καρδιά του Ορθοδόξου. Η συναισθηματική ανάπαυση που νιώθει κάποιος γιατί ο γέροντας του είναι γλυκός, ταπεινός, ακόμη και θαυματουργός πολλές φορές δεν αποτελούν θεμέλιο σωτηρίας. Πολλοί που κάνουν ακόμη και θαύματα  θα δούν το σκοτάδι και όχι Τον Χριστό. Το γράφει το Ευαγγέλιο δεν είναι δικά μας λόγια. Οι δεκατρείς μέρες δεν σώζουν όταν ο παλαιοημερολογίτης ρασοφόρος είναι ακόλουθος ημερών και όχι Ορθοδοξίας. 

Η συναισθηματική ανάπαυση λοιπόν δεν έχει σωτήρια αποτελέσματα. Η πνευματική ανάπαυση είναι το ζητούμενο και όχι η καλή εντύπωση που κάνει κάποιος πνευματικός επειδή πληρεί τις προϋποθέσεις του προσερχομένου πιστού, οι οποίες προϋποθέσεις συνήθως είναι σε λάθος βάση. Ορθοδοξία είναι αυτό που λείπει, αυτό πρέπει να αναζητούν οι Χριστιανοί.

Ενημέρωση Αρχ/που Μακαρίου, περί της συστάσεως θρησκευτικών κοινοτήτων, από την Σύνοδο του Αρχ/που Καλλινίκου.

Από την ενημέρωση που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος των Φλωριναίων, Μακάριος, για το θέμα της συστάσεως των θρησκευτικών κοινοτήτων. Παρακολουθείστε το όλο είναι λίαν σημαντικό. Ως τώρα ουδείς εκ των άλλων παρατάξεων των Φλωριναίων έχει αναιρέσει όσα λέγει ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Το ζήτημα του Αγίου Νεκταρίου στο χώρο των φλωριναίων ''ΓΟΧ''. (Μέρος δεύτερο.)

Μέσα σε όλα αυτά τα μη αρμόζοντα σε ρασοφόρους τότε γεγονότα ως προς τις χειροτονίες, υπήρχε και το πρόβλημα όπως ήδη είπαμε, το οποίο υπάρχει ως τώρα, της Αγιομαχίας στον χώρο αυτό ο οποίος είναι πολυδιασπασμένος, αν και εσχάτως ενώθηκαν δύο ομάδες εκ των πολλών. Κατά την περίοδο 2006 - 2013 ο γράφων διεπίστωσε ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα αγιομαχίας απέναντι στο πρόσωπο του Αγίου Νεκταρίου.

Ο Άγιος Νεκτάριος το 1893 σε χωριό της Εύβοιας, μετά την Θεία Λειτουργία.

Συγκεκριμένα χωρίς αναφορά σε πρόσωπα ονομαστικώς, αφού η αντίθεσή μας δεν είναι κατά προσώπων αλλά κατά της πλάνης τους, κάποιος Επίσκοπος μίας εξ αυτών των ομάδων, όταν τον είχε ρωτήσει ο γράφων το 2007 αν φροντίζει να λειτουργεί στη μνήμη του Αγίου Νεκταρίου, του είχε απαντήσει ''δεν καίγομαι κιόλας''... Στη συνέχεια ερωτήθηκε ο εν λόγω Επίσκοπος αν τιμά τον Άγιο Νεκτάριο και απάντησε γενικώς και αορίστως ότι η απόφαση της αγιοποίησης του ήταν απόφαση του οικουμενιστού Πατριάρχου Αθηναγόρα, και πως ένας Μοναχός ονόματι Μελχισεδέκ, ήταν εκείνος που προώθησε την ιδέα ότι ο Επίσκοπος Νεκτάριος είναι Άγιος. Μάλιστα ομολόγησε πως ένας Ιερέας του, τον οποίον μου κατονόμασε, επίσης δε τιμά τον Άγιο αφού διατηρούσε σχέσεις με την γνωστή μονή Αναλήψεως Κοζάνης της αγιομάχου Μοναχής Μαγδαληνής, οπότε από 'κει του έμεινε και η πλάνη αυτή. 

Σημειωτέον πως ο γράφων είχε επαφές με τον εν λόγω Ιερέα και σε θέμα συζητήσεως περί της Μοναχής Μαγδαληνής όταν ο γράφων είχε θίξει την δαιμονική πλάνη της, ο Ιερέας είχε δείξει να συμφωνεί με την φράση ''Τί να πεις...''. 

Επίσκοπος άλλης συνόδου είχε ομολογήσει, πάλι στον γράφωντα, πως γυναικεία μονή στη βόρειο Ελλάδα δεν τιμά τον Άγιο Νεκτάριο. Όταν τον ρώτησε ο γράφων γιατί η σύνοδος στην οποία υπάγεται η μονή δεν καλεί το ηγουμενοσυμβούλιο ώστε να διορθώσει την κατάσταση, ο Επίσκοπος απήντησε πως κατ' οικονομίαν γίνεται ανεχτή αυτή η πλάνη για να μην πάει το μοναστήρι να υπαχθεί σε άλλη ομάδα παλαιοημερολογιτών Επισκόπων. Μετά από αυτή την συζήτηση όμως έρχεται φυσιολογικά η εξής σκέψη: Τί θα γίνει με την σωτηρία της κάθε προσερχομένης στη μονή για να σώσει την ψυχή της αλλά τελικώς βρίσκεται να μη τιμά τον Άγιο Νεκτάριο, αφού ούτε Θεία Λειτουργία κάνουν την ημέρα της εορτής του, ούτε Παράκληση του κάνουν; Ίσως να ήταν κάτι αδιάφορο και για τον συγκεκριμένο Επίσκοπο και για την σύνοδο του, που άφηνε την κατάσταση αυτή να ανθίζει μέσα στο μοναστήρι.
 
Ιερομόναχος της ιδίας συνόδου που δραστηριοποιείται σε Πειραιά, Αθήνα και περίχωρα Αττικής σε συνομιλία που είχε με τον γράφοντα ομολόγησε ευθέως πως δεν θεωρεί Άγιο τον Μητροπολίτη Πενταπόλεως Νεκτάριο. Όταν τον ρώτησε υποθετικά ο γράφων αν κάνει μία στις χίλιες λάθος, τί θα πει όταν κοιμηθεί στον Άγιο που θα βρεί μπροστά του, εκείνος σήκωσε τους ώμους και χαμογέλασε αμήχανα. Δυστυχώς ακόμα ένας Επίσκοπος, μέλος της ιδίας συνόδου, συγγενής του συγκεκριμένου Ιερομονάχου δεν τιμούσε τον Άγιο και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα στο να γίνει Επίσκοπος... Τώρα πιά είναι στα χέρια της Απόλυτης Δικαιοσύνης, από την οποία δε πρόκειται να ξεφύγει κανένας μας...

Στο χωριό Φαλάνη 10 χλμ εκτός Λαρίσης, είχε ένα σπίτι με ιδιωτικό εκκλησάκι, τον Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο, ένας από τους οδηγούς της αγιομάχου Μοναχής Μαγδαληνής ονόματι Χατζόγλου. Το εκκλησάκι αυτό το εξυπηρετούσε μυστηριακώς Αυξεντιανός Μητροπολίτης που τα τελευταία χρόνια εντάχθηκε σε σύνοδο Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', ο οποίος λένε κάποιοι οτι επίσης δεν τιμά τον Άγιο Νεκτάριο. Έστελνε Ιερέα όταν ζητούσε ο αγιομάχος ιδιοκτήτης του ιδιωτικού παρεκκλησίου, για να τελέσει την Θεία Λειτουργία. Τις πληροφορίες αυτές μας τις έδωσαν ρασοφόροι οι οποίοι γνωρίζουν όπως μας βεβαίωσαν την πλάνη που έχει ο εν λόγω Μητροπολίτης κατά του Αγίου Νεκταρίου. Αν οι εν λόγω ρασοφόροι μας έδωσαν ψευδείς πληροφορίες δεν γνωρίζουμε, άλλωστε όταν ακούμε κάτι και 'μεις το ακούμε σχετικώς και όχι απολύτως, δεν το υιοθετούμε. Επιπλέον μας πληροφόρησαν πως είχε επαφές και με το μοναστήρι της Αναλήψεως στη Κοζάνη. Λειτουργούσε, έκανε κουρές ρασοφόρων Μοναζουσών και Μεγαλοσχήμων. Αυτό μας το επιβεβαίωσε και δεύτερη πηγή. 

Τώρα, αν ισχύουν όλα αυτά, τί κάνει η Σύνοδος στην οποία υπάγεται ο εν λόγω Μητροπολίτης; Έχει προσπαθήσει να συνετίσει τον αγιομάχο Επίσκοπο ή τον ανέχεται; Όταν κοιμηθεί ο Επίσκοπος, αφού και ηλικίαν έχει, τί θα πεί στον Άγιο Νεκτάριο; Όταν έρθει το κοινό χρέος για όλους τί θα πούν οι Επίσκοποι που ανέχονται αυτές τις καταστάσεις, στον Άγιο Νεκτάριο;

Σίγουρος είναι ο γράφων μόνο για όσα του είπαν οι ίδιοι οι μη δεχόμενοι τον Άγιο Νεκτάριο. Η διάθεση ιστορικής αναφοράς στο ζήτημα γύρω από τους αγιομάχους που βρίσκονται στο χώρο των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', δεν είναι ούτε η εμπάθεια όπως θα φαντάζονται κάποιοι ευρισκόμενοι στο χώρο αυτό, ούτε η πορεία μας στον συγκεκριμένο χώρο και η δήθεν πίκρα που διαδίδουν κάποιοι πως έχουμε κατόπιν της, ούτως ή άλλως εθελουσίας, αναχωρήσεως μας. Αντιθέτως η συμπεριφορά της οποίας έτυχε ο γράφων όσο περιόδευε στις διάφορες συνόδους των Φλωριναίων ήταν καλή ως άριστη μερικές φορές. Αλλά είναι διάφορο αυτό από τα φαινόμενα αιρέσεως και αγιομαχίας τα οποία συνάντησε ο γράφων στον χώρο τους.

 

Ο Άγιος κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στο καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος.

Η διάθεση μας σε όσα γράφουμε, είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αληθείας, την οποία πολλά ιστολόγια και ιστοσελίδες μάλλον από άγνοια παραποιούν, η σωτηρία έστω και μίας ψυχής που ίσως παρασυρόμενη από τα βιβλία της κεκοιμημένης πια αγιομάχου Μοναχής Μαγδαληνής, βλασφημεί τον Άγιο Νεκτάριο, η ευθύνη την οποίαν έχουν οι Επίσκοποι οι οποίοι είναι και αυτοί  αρμόδιοι να φροντίζουν την σωτηρία του ποιμνίου τους, και όχι να αφήνουν να ανθίζουν φαινόμενα αιρέσεως όπως η κοινωνία, μέσω μετάδοσης μυστηρίων, με σχισματικούς και εκτός Εκκλησίας κατά την δική τους ομολογία, ή φαινόμενα όπως η αγιομαχία.

Επιπλέον γράφουμε γιατί θεωρούμε πως με την στάση πολλών ''ΓΟΧ'' ρασοφόρων δυσκολεύεται ο καλόπιστος Χριστιανός που ίσως θέλει να πλησιάσει την Ορθοδοξία. Πώς θα επηρεάσει το φαινόμενο της αγιομαχίας κάποιον που στο διαδίκτυο βλέπει κάποιον ''του παλαιού'' να υβρίζει τον Άγιο Νεκτάριο; Οι 13 ημέρες δεν σώζουν όταν η αγιομαχία ανθεί ανεμπόδιστα. Πώς επιτρέπουν οι Επίσκοποι να κοινωνούν οι Μοναχές της εν λόγω Μονής που προαναφέραμε εφόσον δεν δέχονται την αγιότητα ενός προσώπου καθολικώς αποδεκτού ως Αγίου; Υπάρχουν Ιεροκανονικά ερείσματα για αυτήν τους την οικονομία; Κατά την άποψη μας δεν επιτρέπεται να νοθεύεται η Ορθόδοξος Πίστη και να κοινωνούν από το ίδιο Ποτήριο άνθρωποι που βλασφημούν το πρόσωπο ενός Αγίου και ευσεβείς τιμητές του.

Το ζήτημα του Αγίου Νεκταρίου στο χώρο των φλωριναίων ''ΓΟΧ''. (Μέρος πρώτο.)

Ελαιογραφία σε καμβά του Αγίου Νεκταρίου Κεφαλά, Μητροπολίτου Πενταπόλεως Λιβύης, Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Έργο του ζωγράφου Αντρέι Μιρόνωφ, φιλοτεχνημένο μετά το 2000.

Εντοπίσαμε την παρακάτω ανάρτηση σε προφίλ κοινωνικού μέσου δικτύωσης και την αναδημοσιεύουμε για ιστορικούς λόγους αλλά και γιατί  στην 7ετή περίοδο κατά την οποία γνωρίσαμε από κοντά τις ομάδες των σχισματικών ''ΓΟΧ'', τις προερχόμενες από τις χειροτονίες των ετών 1960 και 1962, μας ομολόγησαν κάποιοι ότι δεν τιμούν τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως τον εν Αιγίνη ως Άγιο. 

Επειδή λοιπόν στον χώρο των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', υπάρχει σε μεγάλη έκταση το πρόβλημα της αγιομαχίας κατά του Αγίου Νεκταρίου και της εξ αυτής απορρέουσας πνευματομαχίας, αφού το Άγιο Πνεύμα αναδεικνύει τους Αγίους και όχι η ανάγκη για πνευματικά πρότυπα σε μία νεκρή εποχή, αναδημοσιεύουμε την ανάρτηση αυτή που παρέχει κάποια στοιχεία που δεν γνωρίζαμε και θα καταλήξουμε την δημοσίευση μας με προσωπικές μας εμπειρίες, από χείλη αγιομάχων και μή (και όχι από την φαντασία μας όπως πολλοί θα μας καταλογίσουν).

''Σέ ὅτι ἀφορᾶ τήν ὁμάδα τῶν Καλλιστικῶν Παλαιοημερολογιτῶν, «εὐθύς ἅμα τῆ συγκροτήσει της», ἐξέδωκε τήν ὑπ’ ἀριθμ. 4/7. 3. 1979 Ἐγκύκλιο, «δι’ ἧς ἐνετέλλετο πρός τά πνευματικά της τέκνα τήν παράδοσιν τῶν βιβλίων τῆς ἁγιομάχου τέως μοναχῆς τῶ πυρί, ἀπήγγειλε ἐναντίον αὐτῆς κατηγορίαν ἐπί βλασφημία, σκνδαλισμῶ τῶν πιστῶν, ἱεροκατηγορίᾳ καί ἀντιποιήσει ἀνωτέρας Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς» (Ἰω. Χατζηφώτη αὐτ. σελ. 77 – 78).
 

Στήν συνέχεια, τήν 20. 3. 1979 ἡ μ. Μαγδαληνή κλήθηκε νά ἐμφανιστεῖ ἐνώπιον τοῦ Ἱερομ. Δαμασκηνοῦ Τσαπερλῆ πού εἶχε ὁρισθεῖ Ἀνακριτής ἐπί τῆς ὑποθέσεως καί ἐπειδή δέν ἐμφανίσθηκε παραπέμφθηκε στό Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο ἀπό τό ὁποῖο δικάσθηκε ἐρήμην καί καταδικάσθηκε σέ καθαίρεση καί ἔκπτωση ἀπό τῆς ἡγουμενικῆς της θέσεως, πέραν τῆς ποινῆς τῆς ἀκοινωνισίας πού τῆς ἐπιβλήθηκε. (Πρβλ. «Φύλακες Ὀρθοδοξίας», φ. 6, Αὐγ. 1979, σελ. 45 – 47).
 

Ἡ ἀδράνεια τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου καί τοῦ Πειραιῶς Γεροντίου ἀπέναντι στήν ἁγιομαχία τῆς μοναχῆς Μαγδαληνῆς (σύμφωνα μέ ἰσχυρή φήμη λόγῳ τοῦ χρηματισμοῦ τους ἀπ’ αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἡ οἰκονομική ἐπιφάνεια τῆς Μονῆς Ἀναλήψεως ἦταν πολύ μεγάλη), χρησιμοποιήθηκε ἀπό τούς Καλλιστικούς σάν ἕνα ἐπιπρόσθετο ἐπιχείρημα τῆς ἀνεπαρκείας τῶν Αὐξεντίου – Γεροντίου νά ἀσκήσουν τήν διοίκηση τῆς ἑνωμένης μέχρι τότε Φλωρινικῆς Παρατάξεως. (Πρβλ. «Φύλακες Ὀρθοδοξίας» φ. 19/1980, σελ. 74).
 

Παράλληλα ἡ ἀδράνεια τῶν Αὐξεντίου – Γεροντίου ἐπέτρεψε τήν διάδοση τῶν ἁγιομαχικῶν ἰδεῶν τῆς μ. Μαγδαληνῆς στόν χώρο τους, μέ ἀποτέλεσμα ἕνας τῶν νεοχειροτονηθέντων Ἀρχιερέων τοῦ 1979, ὁ γέρων Ἐπίσκοπος Αἰγίνης Παΐσιος Φιλοκαλιώτης, νά συνταχθεῖ ἀνοικτά μέ τήν μοναχή καί νά συντελέσει στήν διεύρυνση τοῦ προβλήματος, χωρίς νά καταδικαστεῖ ποτέ ἀπό τήν Σύνοδο Αὐξεντίου – Γεροντίου.'' (Η αλήθεια είναι πως ο επίσκοπος Παίσιος Φιλοκαλιώτης πριν κοιμηθεί μετανόησε και αποδέκτηκε την αγιότητα του Αγίου Νεκταρίου.)

 Φωτογραφία του Αγίου, λίγο μετά το 1900.

Αυτά λέει η εν λόγω ανάρτηση και όσα γράφονται με παραπομπή σε περιοδικά και πηγές της εποχής, μπορεί να τα διασταυρώσει ο κάθε μελετητής αν είναι ή όχι ακριβή. Τα υπόλοιπα περί χρηματισμού τα δεχόμεθα σχετικώς και όχι απολύτως, δεν τα υιοθετούμε αλλά ούτε και τα απορρίπτουμε. Εμείς κρατάμε όσα αναφέρονται στην αδράνεια του τότε Αρχιεπισκόπου Αυξεντίου Πάστρα, ο οποίος είχε καθαιρεθεί ως Ιερομόναχος από την Εκκλησία Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλάδος, κατόπιν κατέφυγε στην Σύνοδο του π. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου, το 1962 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Γαρδικίου από τον Αρχιεπίσκοπο Χιλής Λεόντιο Φιλίπποβιτς, ο οποίος υπαγόταν στη Σύνοδο των Ρώσσων της Διασποράς αλλά ενήργησε λάθρα της Συνόδου του, και το 1965 αναδείχτηκε από την ομάδα Επισκόπων των Φλωριναίων ''ΓΟΧ'', Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. 

Σημειώστε δε, ότι το χαρτί που είναι απαραίτητο για την πιστοποίηση του αν είναι κάποιος ή όχι Επίσκοπος, δεν υπεγράφη στον τόπο που έγινε η χειροτονία του εις Επίσκοπον, στην γυναικεία μονή Αγίου Νικολάου Παιανίας, αλλά κάποιους μήνες αργότερα στη Χιλή(..!), από τον Αρχ/πο Χιλής Λεόντιο και φέρει μόνο την υπογραφή του, ενώ ο φερόμενος ως συμμετέχων επίσης στην χειροτονία του καθηρημένου Ιερομονάχου Αυξεντίου Πάστρα, Επίσκοπος Ταλαντίου Ακάκιος Παππάς, δεν υπογράφει το πιστοποιητικό χειροτονίας και δεν φαίνεται στη φωτογραφία που δείχνει την χειροτονία του Επισκόπου Αυξεντίου. Μήπως λοιπόν χειροτονήθηκε από έναν ο Επίσκοπος Αυξέντιος; Γιατί δεν φωτογραφήθηκε και εκείνος αφού λένε οτι συμμετείχε στην χειροτονία του Αρχιμανδρίτου Αυξεντίου; Γιατί δεν υπογράφει το χαρτί ομού με τον Χιλής Λεόντιο;

Επιπλέον η χειροτονία αυτή ήταν απολύτως άκυρη όπως και των υπολοίπων Επισκόπων που χειροτονήθηκαν το 1962, διότι όσα έγιναν στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου έγιναν κρυφά και χωρίς την έγκριση του Προέδρου Αναστασίου και της Συνόδου του, των Ρώσσων της Διασποράς. Σύμφωνα με το Ιεροκανονικό δίκαιο της Εκκλησίας τέτοιες χειροτονίες είναι ως μή γενόμενες, παντελώς άκυρες. Για μελέτη με ιστορικά στοιχεία κάνετε κλίκ εδώ, εδώ και εδώ. Γι΄αυτό και η Εκκλησία της Ελλάδος που ακολουθεί το νέο ημ/λόγιο όταν κάποιος Πρεσβύτερος αποχωρεί από τους ''ΓΟΧ'' και κάνει αίτηση εντάξεως σ' αυτήν, τον χειροτονούν ξανά Διάκονο και Πρεσβύτερο. Στην περίπτωση δύο Φλωριναίων ''ΓΟΧ'' Επισκόπων, του Παϊσίου Λουλουργά και του Βικεντίου Μαλαματένιου, οι οποίοι έκαναν αίτηση στο Πατριαρχείο Κων/λεως, έγινε αναχειροτονία σε όλους τους βαθμούς. 

Κάποιοι Φλωριναίοι θεωρούν αυτήν την πρακτική ακραία, αλλά δυστυχώς και στο χώρο τους σημειώθηκαν τέτοια φαινόμενα μεταξύ τους και μάλιστα όχι μόνο μία φορά. Σημείωθηκε αναχειροτονία σε 3 Ιερείς μίας Συνόδου Φλωριναίων προσερχομένων στη Σύνοδο του τότε Αρχ/που Χρυσοστόμου Κιούση. Χειροτονήθηκαν υπ' αυτής εξ αρχής Διάκονοι και Ιερείς σαν να ήταν απλοί λαϊκοί ή Μοναχοί... Το θέμα συζητήθηκε και στον χώρο της εκκλησίας του νέου ημ/γίου δυσμενώς, ως ένδειξη του χάους που επικρατεί στον χώρο των Φλωριναίων ΓΟΧ αλλά και γενικώς.

Ας επανέλθουμε στο κυρίως θέμα της δημοσίευσης μας. Ο Μητροπολίτης  Γερόντιος που αναφέρεται στην δημοσίευση στο διαδίκτυο, είναι ο κεκοιμημένος πιά Μητροπολίτης Πειραιώς, Γερόντιος Μαριόλης. Χειροτονήθηκε το 1962 ως Επίσκοπος Σαλαμίνος από τον Αρχιεπίσκοπο Σαντιάγκο και Χιλής Λεόντιο Φιλίπποβιτς. Αργότερα ονομάστηκε Μητρoπολίτης Πειραιώς και Σαλαμίνος της ομάδος του Αρχ/που Αυξεντίου Πάστρα. Κοιμήθηκε το έτος 1994 και ο τάφος του βρίσκεται στην ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου εν Μεγάροις. Στην εν λόγω μονή ο γράφων όταν είχε πάει ως επισκέπτης το 1993, μία Μοναχή του είχε κάνει δώρο ένα βιβλιαρίδιο της αγιομάχου Μοναχής Μαγδαληνής, με θέμα το παλαιό και το νέο ημερ/γιο. Ήταν η πρώτη φορά που ο γράφων ήρθε σε ''γνωριμία'' με την βλάσφημη Μοναχή Μαγδαληνή. Λεγόταν και για τον Μητροπολίτη Γερόντιο Μαριόλη πως δεν τιμούσε τον Άγιο Νεκτάριο αλλά όχι τόσο έντονα όσο λεγόταν για τον Μητροπολίτη Κυκλάδων Παρθένιο Σκουρλή, πνευματικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Της Θεοτόκου Θρακομακεδόνων Αττικής, και ιδιαιτέρως για τον Μητροπολίτη Μαγνησίας Χρυσόστομο Νασλίμη, πνευματικό της Ιεράς Μονης Υπαπαντής Του Χριστού, Χορτοκοπίου Ελευθερουπόλεως Καβάλας.