«Ἕνα συμπόσιο ὁρόσημο γιὰ τὸν οἰκουμενισμὸ στὴν Ἑλλάδα»

«Ἕνα συμπόσιο ὁρόσημο γιὰ τὸν οἰκουμενισμὸ στὴν Ἑλλάδα»

Tὸ συμπόσιον ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Σεβ. Περιστερίου χαρακτηρίζεται ἀπὸ τοὺς παπικοὺς ὡς ὁρόσημον! Αὐτὴ εἶναι ἡ προσφορὰ τοῦ Σεβ. Γρηγορίου! Προσυπογράφει καὶ «τὰ συμπεράσματα… πὼς μεταξὺ τῶν δύο παραγόντων δὲν ὑφίστανται ἀντιφατικὲς διαφορές»; Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἄρθρον τῆς ἐφημερίδος «Καθολικὴ» τῆς 15ης Σεπτεμβρίου 2022:

Ἀπὸ τὶς 26 ἕως τὶς 28 Αὐγούστου πραγματοποιήθηκε τὸ 16ο Διαχριστιανικὸ Συμπόσιο, φιλοξενούμενο ἀπὸ τὸν ἀγαπητό, νέο Μητροπολίτη Περιστερίου κύριο Γρηγόριο στὴ Μητρόπολή του. Ἡ φιλοξενία του ἦταν πέρα ἀπὸ κάθε προσμονὴ θετική, πλούσια, γενναιόδωρη καὶ ἀδελφικὴ καὶ τοῦ ὀφείλουμε ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ.

Τὸ συμπόσιο αὐτὸ πραγματοποιεῖται ἤδη ἀπὸ 30 χρόνια καὶ ἔχει οἰκουμενικὸ καὶ ἀκαδημαϊκὸ χαρακτῆρα. Φορεῖς αὐτοῦ τοῦ Συμποσίου εἶναι ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) καὶ αὐτὴ τοῦ Ἰνστιτούτου Πνευματικότητας τοῦ Πανεπιστημίου «Antonianum» τῆς Ρώμης. Πραγματοποιεῖται κάθε δύο χρόνια, ἐναλλάξ, μία φορά στὴν Ἰταλία καὶ μία φορά στὴ Ἑλλάδα καὶ στὴ χώρα μας φιλοξενεῖται ἀπὸ κάποιον ὀρθόδοξο μητροπολίτη.

 

Τὸ συμπόσιο αὐτό, μαζὶ μὲ τὴν Βιβλικὴ Ἑταιρεία, ἀποτελοῦν τὶς δύο κύριες οἰκουμενικὲς πρωτοβουλίες στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι τόσα σπουδαία ἡ οἰκουμενικὴ αὐτὴ προσπάθεια ὥστε, ὅταν ὁ Πάπας Φραγκίσκος, κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στὴν Ἑλλάδα, ἐπισκέφτηκε τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμο, στὴν προσφώνησή του σὲ αὐτὸν εἶπε: «Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ὑπενθυμίσω (…) τὴ σημασία τῶν διαχριστιανικῶν συμποσίων, ποὺ προωθεῖ ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Θεσσαλονίκης σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ποντιφικὸ Πανεπιστήμιο Antonianum τῆς Ρώμης»…

…Τὰ Συμπόσια αὐτὰ ἐξελίσσονται, συνήθως, ὡς ἑξῆς: Τὸ θέμα ποὺ κάθε φορά ἐπιλέγεται ἀναφέρεται στὸν τομέα τῆς πνευματικότητας καὶ ὄχι τῆς δογματικῆς (προσευχή, μοναχισμός, χριστιανικὴ μαρτυρία…). Τὸ ἴδιο κατὰ μέρους θέμα ἀναλύεται διαδοχικὰ ἀπὸ ἕνα ὀρθόδοξο καὶ ἀπὸ ἕνα καθολικὸ θεολόγο. Κάθε φορά ἡ ἐμπειρία καὶ τὰ συμπεράσματα, μᾶς εἶναι εὐχάριστα καταπληκτικά. Ἀντιλαμβανόμαστε πὼς μεταξὺ τῶν δύο παραδόσεων δὲν ὑφίστανται ἀντιφατικὲς διαφορές, ἀλλὰ συμπληρωματικές. Πρόκειται γιὰ ἕνα κοινὸ πλοῦτο, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν κοινή μας κληρονομία: τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς κοινοὺς Πατέρες καὶ Ἁγίους τῆς πρώτης χριστιανικῆς χιλιετίας.

 

Πηγή: aktines.blogspot.com

(Σχόλιο: Ο παναιρετικός οικουμενισμός καλπάζει χωρίς ουσιαστικές αντιστάσεις από πουθενά. Όσοι παλεύουν κατά του οικουμενισμού αλλά δεν έχουν αποτελέσματα οι αγώνες τους, πρέπει να προβληματισθούν. Εκείνοι που αγωνίζονται στην αντιαιρετική παλαίστρα πρέπει εκτός από την ομολογία της πίστεως να εκπέμπουν και από τα έργα της αρετής, να εμπνέουν τους άλλους με το φώς της ψυχής τους. Όπως λέει ο Απόστολος Ιάκωβος στην Καθολική του επιστολή, η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή.) 

"Jesus a sinner?" The Oprah Show | Greek Orthodox Priest speaks out.

DEBATE: Trinity vs. Oneness w. Sam Shamoun & Roger Perkins | Part 2 | IsHeARealOne Radio

DEBATE: Trinity vs. Oneness w. Sam Shamoun & Roger Perkins | Part 1 | IsHeARealOne

Live Debate with Jehovah's Witnesses, Q&A, And Judas' Salvation

BREAKING: Pope Says It's Okay to Be Gay

Live Discussion with a Mormon...

Discussion With Another Adventist

Ανάστατο το Αγιον Ορος με τον Μόσιαλο ! Αντιδράσεις - ΦΩΤΙΑ!!!

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΥ ΣΤΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ || 09/11/2021

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος πέμπτο.

 

Περί της ιεράς εικόνος της Αγίας Τριάδος με τους τρεις Αγγέλους, τον Πατριάρχη Αβραάμ και την Σάρρα.

Οι νεοεικονομάχοι δογματίζουν και ως προς την απεικόνιση της Αγίας Τριάδος με την εμφάνεια τριών ανδρών στον Πατριάρχη Αβραάμ. Δογματίζουν πως εκ των τριών ανδρών ο ένας ήταν ο Θεός Λόγος και οι άλλοι δύο απλώς άγγελοι. Καταλήγουν σε αυτό το δογματικό συμπέρασμα διότι δεν δέχονται την εμφάνεια του Πατρός στην Παλαιά Διαθήκη, δέχονται μόνο του Υιού. Όμως ο αντικειμενικός ερευνητής είναι υποχρεωμένος να αναφέρει όλη την αλήθεια και όχι μόνο την ιδεοληπτική άποψη του. 

Ιστορικώς να αναφέρουμε ότι ''Η Φιλοξενία του Αβραάμ'' ως απεικόνιση εμφανίζεται σε κατακόμβη της Via Latina (Γ' ή Δ' αιώνας). Επίσης στη Santa Maria Maggiore της Ρώμης (432–440 μ.Χ.) και το 547 μ.Χ. στον Άγιο Βιτάλιο της Ραβέννα.

Υπάρχουν τρείς διαφορετικές ερμηνείες από τους Αγίους Πατέρες. Το θέμα άλλωστε δεν είναι δογματικό. Άλλοι ερμηνεύουν ότι οι τρείς εμφανισθέντες άνδρες στον Αβραάμ είναι συμβολική εμφάνεια του Τρισυποστάτου Θεού, Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος. Άλλοι εκλαμβάνουν τους τρεις άνδρες ως μία συμβολική εμφάνεια τριών αγγέλων που δηλώνει την τριαδικότητα του Ενός Θεού, και άλλοι ότι ο ένας άνδρας είναι ο Λόγος του Θεού και οι άλλοι δύο απλώς άγγελοι. Η Εκκλησία δεν απεφάνθη σε Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο, ποιά θέση από τις τρεις είναι η σωστή. Διότι δεν δογμάτισε κανείς κάποια εκ των τριών ως την μόνη ορθή και τις άλλες λανθασμένες ώστε να δημιουργηθεί φιλονικία εντός της Εκκλησίας. Αυτό το κάνουν οι σημερινοί εικονομάχοι. Άλλωστε σε οποιαδήποτε περίπτωση έχουμε αποκάλυψη της τριαδικότητος του Θεού.

Ωστόσο, η γενική Παράδοση μέσα από την εκκλησιαστική Υμνολογία και από Πατέρες, για πάνω από χίλια χρόνια μιλά για συμβολική εμφάνεια του Τρισυποστάτου Θεού. 

Οι Τριαδικοί Ύμνοι της Κυριακής.

Δεν υπήρξε Σύνοδος ή κάποιοι Άγιοι Πατέρες να κατηγορήσουν τους Τριαδικούς Ύμνους της Κυριακής ως αιρετικούς. Ας δούμε μερικούς. 

''Σύ πάλαι σαφώς τώ Αβραάμ, ώς ώφθης τρισυπόστατος μοναδικός τε φύσει Θεότητος, θεολογίας τό ακραιφνέστατον, τυπικώς ενέφηνας, καί πιστώς υμνούμεν σε, τόν μονάρχην Θεόν και τρισήλιον'' (Ήχος α', ωδή γ', τροπ. α'). Λέγει το τροπάριο ότι ο Θεός εφάνη στον Αβραάμ, Τρισυπόστατος και ένας Θεός ως πρός την Φύση του.

''Μέτοικος υπάρχων ο Αβραάμ, κατηξιώθη τυπικώς υποδέξασθαι, ενικόν μέν Κύριον, έν τρισίν υποστάσεσιν, υπερούσιον, ανδρικαίς δέ μορφώσεσιν'' ('Ηχος γ', ωδή ς', τροπ. α'). Αυτό το τροπάριο λέγει ότι ο Αβραάμ αξιώθη να υποδεχθεί τον ένα Κύριο με τις τρεις Υποστάσεις του, υπερούσιον με ανδρικές μορφές.

''Ιερομύστης Αβραάμ γενόμενος ιεροτύπως τό πρίν, τον ποιητήν πάντων, καί Θεόν καί Κύριον, τρισί μέν υποστάσεσιν, υπεδέξατο χαίρων, τών δέ τριών υποστάσεων, κράτος ενιαίον εγνώρισε'' (Ήχος πλ. δ', ωδή α', τροπ. γ'). Το πολύ σημαντικό αυτό τροπάριο λέγει πως ο Αβραάμ υποδέχτηκε τον Ένα Τρισυπόστατο Θεό και Κύριο και εγνώρισε το ενιαίον των τριών υποστάσεων. Απεκαλύφθη η Τριαδικότητα του Θεού στον Αβραάμ.

Η εκκλησιαστική Υμνολογία θεολογεί και κηρύττει ότι ''εφάνη τώ Αβραάμ Θεός Τρισυπόστατος''. Αν χίλια χρόνια τώρα δεν υπήρξε καμία αρνητική αντίδραση από Συνόδους ή Αγίους, πώς δογματίζουν οι σημερινοί νεοεικονολόγοι ότι μόνο η δική τους ερμηνεία είναι ορθή και αποκλείουν την Τριαδική εμφάνεια στον Αβραάμ; Τόσους αιώνες, τόσες χιλιάδες Άγιοι δεν ήξεραν τί έψαλλαν στα μοναστήρια τους και τους ναούς τους; Ρητορικό το ερώτημα.

Εκτός από την Υμνολογία έχουμε και πατερικές μαρτυρίες που συμφωνούν. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (676-749 μ.Χ.) γράφει, ''Η Αγία καί ομοούσιος Τριάς ουχί ακατάληπτος καί αχώριστος καί αδιαίρετος εστί καί τοίς σωματικοίς οφθαλμοίς αθεώρητος; Και πώς ηυδόκησεν έν τή σκηνή του Αβραάμ φιλοξενηθήναι;'' (βλέπε P.G. τομ. 95, σελ. 328-329). Δηλαδή γράφει ο Άγιος ότι η ομοούσιος Αγία Τριάδα είναι ακατάληπτη, αδιαίρετη, αχώριστη και αθεώρητη στους σωματικούς οφθαλμούς, αλλά ευδόκησε να φιλοξενηθεί στη σκηνή του Αβραάμ. Δεν γράφει ότι φιλοξενήθηκε μόνο ο Υιός, αλλά η Αγία Τριάς.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (περίπου 298-2 Μαΐου 373 μ.Χ.) στον γ' διάλογο του περί Αγίας Τριάδος με έναν οπαδό του Μακεδονίου, γράφει ότι ο Αβραάμ ανεγνώρισε τις τρείς Υποστάσεις του Θεού και τους τρεις άνδρες ονομάζει ''Κύριον''. Ο Λώτ ομοίως αναγνωρίζοντας στα πρόσωπα των δύο ανδρών που τον επισκέφθηκαν τις δύο Υποστάσεις του Τριαδικού Θεού, και όχι απλώς αγγέλους, και αυτός ''Κύριον'' τις ονομάζει. Δηλαδή και ο Αβραάμ και ο Λώτ αναγνωρίζοντας το τρισυπόστατο του Ενός Θεού ο μεν Αβραάμ τους τρείς άνδρες τους προσφωνεί στον ενικό αριθμό ονομάζοντας τους ''Κύριο'' και ο Λώτ αναγνωρίζοντας τις δύο Υποστάσεις, τους δύο άνδρες τους προσφωνεί επίσης στον ενικό αριθμό ''Κύριον'', (βλέπε  ΒΕΠΕΣ, τόμ. 36, σελ. 96 και 99-100).

Ο μεγάλος θεολόγος του 14ου-15ου αιώνος, Ιωσήφ ο Βρυένιος, διδάσκαλος του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, αναφερόμενος στον Άγιο Αθανάσιο τον Μέγα, γράφει, ''Αθανάσιος δέ ό πολύτλας έν τε τώ πρώτω καί δευτέρω βιβλίω τών αυτού θεολογικών ούτω δίεισι, <<τών τριών καθισάντων επί τού Αβραάμ, δηλονότι τού μέν Υιού εκ δεξιών, τού δέ Πατρός έξ ευωνύμων εκάθισε τό Πνεύμα τό Άγιον>>'', (βλέπε Λόγος Β' περί της Υπερουσίου Τριάδος, εκδ. Βασ. Ρηγοπούλου, Θεσ/νίκη 1991, τομ. Α', σελ. 47). Αλλού γράφει, ''Καί ώδε μέν διά λόγων ημίν εγνώρισεν εαυτόν τρισυπόστατον είναι ο μόνος Θεός, διά δέ ποικίλων εμφανειών, ώς όταν ώφθη όλη η αυτή Τριάς η Αγία εν είδει αγγέλων τώ πατριάρχη Αβραάμ εν τή δρυί τή Μαμβρή, πάλιν ηνίκα εφάνη ιδίως έκαστον τών ταύτης προσώπων τώ μέν Δανιήλ, ως παλαιός ημερών'', (βλέπε ανωτέρω τόμ. Α', σελ. 262). Δηλαδή γράφει ο Ιωσήφ ο Βρυένιος πως ο Μέγας Αθανάσιος λέγει, ότι στον Πατριάρχη Αβραάμ εφάνησαν ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα το οποίο εκάθησεν εκ δεξιών του Υιού και εξ αριστερών του Πατρός. Και ότι ο Θεός εμφάνισε το Τρισυπόστατό του δια πολλών εμφανειών όπως σε αυτήν του Αβραάμ στη δρύ του Μαμβρή, όπου εφάνη όλη η Αγία Τριάς με μορφή τριών Αγγέλων.

Την εμφάνεια των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος στον Πατριάρχη Αβραάμ βεβαιοί και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (1296-14 Νοεμβρίου 1359 μ.Χ.) Γράφει, ''...τον ένα Θεόν σαφώς τρισυπόστατον εθεάσατο μήπω κηρυττόμενον ούτως, <<ώφθη γάρ αυτώ ο Θεός πρός τή Δρυί τή Μαμβρή, καί αναβλέψας είδε καί ιδού τρείς άνδρες και προσέδραμεν αυτοίς>>. Ιδού τόν οφθέντα ένα Θεόν τρείς εώρα. Ώφθη γάρ αυτώ, φησίν, ο Θεός και ιδού τρείς άνδρες καί τρισί προσδραμών αύθις ώς ενί ωμίλει...'', (βλέπε Γρηγορίου Παλαμά, ΕΠΕ, Τομ. 9, σελ. 292). Λέγει ο Άγιος πως ο Ένας Θεός εφάνη στον Αβραάμ στη δρύ του Μαμβρή, ως τρείς άνδρες και πηγαίνοντας κοντά τους ο Αβραάμ τους μίλησε ως να είναι ένας.

Ο μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου, Όσιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος (816-886 μ.Χ.) στο τροπάριο της ε' ωδής του Κανόνος  των Προπατόρων, 11 Δεκεμβρίου, γράφει, ''Κατείδες ως θέμις, ανθρώπω ιδείν τήν Τριάδα καί ταύτην εξένισας, ώς φίλος γνησιώτατος, παμμάκαρ Αβραάμ''. Δηλαδή λέγει ότι ο Αβραάμ είδε και εφιλοξένησε την Τριάδα ως φίλος γνησιώτατος.

Ο Άγιος Συμεών Θεσαλονίκης (; - 1429) γράφει, ''Αλλά καί ο Αβραάμ, πρότερον απ' αυτόν τόν Μωυσήν, υποδεξάμενος τους τρείς άνδρας εν τή δρυί του Μαμβρή τόν εν Τριάδι Θεόν εικόνισεν, ό οποίος εφαίνετο είς άνδρας μέν τρείς, διά τό ιδιάζον των υποστάσεων, εκηρύττετο δέ είς Θεός από τον Αβραάμ, διά τό ενιαίον της φύσεως, διά τών οποίων καί τό μοναδικόν ομού, καί τό τριαδικόν εσημαίνετο τής Τριάδος'', (βλέπε ''Κατά αθέων'', κεφ. Θ', Άπαντα Συμεών Θεσ/νίκης, εκδ. Βασ. Ρηγοπούλου, Θεσ/νίκη 1985, σελ. 10). Λέγει δηλ. ο Άγιος ότι ο Θεός εφάνη στον Αβραάμ ως τρεις άνδρες, που σήμαινε τις τρείς Υποστάσεις. Ο Αβραάμ εκήρυξε Ένα Θεόν αφού η Φύση είναι ενιαία και στα τρία Πρόσωπα.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στο Ιερόν Πηδάλιον, ''...Συμπεραίνεται ότι ό Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται καθώς εφάνη είς τόν προφήτην Δανιήλ ως παλαιός ημερών ... εί γάρ μή εζωγραφούμεν αυτόν ολοτελώς, διατί να ζωγραφούμεν τόσον τον Πατέρα, όσον καί τό Πνεύμα τό άγιον έν είδει Αγγέλων, ανδρών νέων, καθώς εφάνησαν είς τον Αβραάμ, ...'' (βλέπε Ι. Πηδάλιον, εκδ. Αστέρος 2003, υποσημείωσις είς τά προλεγόμενα τής Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, σελ. 320). Γράφει δηλ. ο Άγιος, ότι πρέπει να ζωγραφίζουμε τον Πατέρα όπως εφάνη στον Προφήτη Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών. Και ότι αν δεν πρέπει να τον ζωγραφίζουμε καθόλου, όπως κάποιοι φρονούν, τότε λέγει ο Άγιος, γιατί ζωγραφίζουμε τον Πατέρα και το Άγιον Πνεύμα ως Αγγέλους, νέους άνδρες, όπως εφάνησαν στον Αβραάμ; 

Άρα και επισήμως στο Ι. Πηδάλιον η Εκκλησία υποστηρίζει ότι στον Αβραάμ εφάνη η Αγία Τριάς και όχι μόνο ο Λόγος με δύο αγγέλους. Διότι το Ι. Πηδάλιον εξετάστηκε από Αγίους, τον Αθανάσιο Πάριο και τον Μακάριο Νοταρά αλλά και από την Σύνοδο του Πατριαρχείου της Κων/πόλεως το οποίο έδωσε την επίσημη έγκρισή το 1802. Δεν είναι προσωπική η γνώμη του Αγίου Νικοδήμου, εκφράζει τη γενική Παράδοση της Εκκλησίας, όπως είδαμε από την εκκλησιαστική Υμνολογία και από Αγίους διαφόρων εποχών. Το Ι. Πηδάλιον υπάρχει 220 χρόνια στην ζωή της Εκκλησίας και δεν έχει ισχυριστεί κάποιος από τόσους Αγίους που πέρασαν αυτούς τους αιώνες, ότι το γραφόμενο αυτό του Αγίου είναι πλάνη.

Ο κεκοιμημένος πια, μεγάλος θεολόγος και φιλόλογος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, υποστηρίζει επίσης ότι στον Αβραάμ εφάνησαν τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, διότι και ο Αβραάμ όταν συνάντησε τους τρεις άνδρες τους μίλησε στον ενικό αριθμό ως να απευθυνόταν σε έναν και ο Λώτ όταν συνάντησε τους δύο άνδρες τους μίλησε στον ενικό αριθμό ως να μιλούσε σε έναν. Απεκαλύφθη το τρισυπόστατο στην Παλαιά Διαθήκη, στον Αβραάμ, στον Λώτ, στους Προφήτες. Γι' αυτό ενώ είδε ο Αβραάμ τρείς άνδρες τους μίλησε ως να είναι ένας, διότι του αποκαλύφθηκε ότι αν και τρία πρόσωπα είναι ο Ένας Θεός. Το ίδιο και στον Λώτ. Αυτά είδαμε ότι τα γράφει και ο Άγιος Συμεών Θεσ/νίκης.

Υπάρχουν όπως ήδη είπαμε και άλλες γνώμες, αλλά η διαχρονική ερμηνεία Αγίων από διάφορες εποχές συμφωνεί ότι ο Αβραάμ εφιλοξένησε την Αγία Τριάδα και όχι μόνο τον Λόγο με δύο Αγγέλους. Επίσης το γραφόμενο του Αγίου Νικοδήμου δεν κατηγορήθηκε ως κακόδοξο ή αιρετικό, εγκρίθηκε Συνοδικώς μαζί με όλο το Ι. Πηδάλιον από το Πατριαρχείο Κων/πόλεως και άλλους δύο Αγίους της εποχής του.

Ας μην δογματίζουν λοιπόν οι αρνητές της εμφάνειας του Πατρός στην Παλαιά Διαθήκη, ότι μόνο η δική τους ερμηνεία είναι ορθή, ότι δήθεν δεν έχουμε δει τον Πατέρα και άρα στον Αβραάμ εμφανίστηκε μόνο ο Υιός, όταν υπάρχουν τόσοι Άγιοι από διάφορες εποχές και το Ι. Πηδάλιον, οι οποίοι ερμηνεύουν ότι ο Αβραάμ είδε συμβολικώς εν είδει τριών ανδρών την Αγία Τριάδα.

Τέλος όλοι μας πρέπει να δεχόμεθα τις άγιες εικόνες όπως τις παραλάβαμε χωρίς να αλλάζουμε τις επιγραφές τους. ''Η Φιλοξενία του Αβραάμ'' είναι μία επιγραφή στην εικόνα των τριών Αγγέλων με τον Αβραάμ και την Σάρρα, άλλη είναι ''Η Αγία Τριάς'', άλλη είναι ''Η Φιλοξενία της Αγίας Τριάδος υπό του Πατριάρχου Αβραάμ'', άλλη είναι ''Η εν τή σκηνή τού Αβραάμ τής Ζωαρχικής Τριάδος φανέρωσις''. Δεν πρέπει να καινοτομούμε και να απορρίπτουμε μία επιγραφή όποια κι αν είναι αυτή, αλλά να τις δεχόμεθα όλες. Δεχόμεθα όσα ακριβώς μας παρέδωσαν οι προπάτορες μας.

Ευχόμεθα κάθε καλόπιστος αναγνώστης της παρούσης μελέτης να μετανοήσει αν βρίσκεται στην πλάνη της νεοεικονομαχίας. Αυτές οι σχολαστικές και αβάσιμες ερμηνείες που αναιρέσαμε μέσα από την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση, είναι νέες ψευδοθεολογίες που δεν έχουν καμία βάση ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε στην Ιερά Παράδοση. Είναι αποτέλεσμα προσωπικών υποκειμενικών σκέψεων και αναλύσεων που εμφανίστηκαν μετά το 1950.

Δεν επικαλούνται ούτε έναν Άγιο για να στηρίξουν τις θεωρίες τους γιατί τέτοιος δεν υπάρχει, και δεν υπάρχει καμία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος που να επικαλούνται γιατί επίσης τέτοια δεν υπάρχει. Προσοχή λοιπόν σε όσους διαδίδουν νέες θεωρίες που δεν συναντούμε στην Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση. Η ύβρις εναντίον εικόνων που θαυματουργούν, που υπάρχουν πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια στην Εκκλησία, που τις τιμούσαν και τις τιμούν όσοι πιστοί και Άγιοι πέρασαν αυτούς τους αιώνες, είναι εικονομαχία και η εικονομαχία έχει αναθεματιστεί από την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος.

Το παρόν παραδίδεται στον αναγνώστη με πόνο και στενοχώρια για τις μεθόδους του διαβόλου, που δυστυχώς βρίσκουν έδαφος πλανούν πολλούς και παρασύρουν αυτούς στην αίρεση της εικονομαχίας. Καμία εμπάθεια δεν υπάρχει στην ψυχή μας, μόνο λύπη για το δηλητήριο της βλασφημίας που βγαίνει από τη καρδιά ρασοφόρων εναντίον ιερών εικόνων.

Καλή μετάνοια με την εν Χριστώ αγάπη!

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος τέταρτο.

Βέβαια η αντικανονική Σύνοδος του 1666 ενώ αντιφάσκει όπως ήδη είπαμε, εντέλλεται να μην ζωγραφίζεται η εικόνα του Θεού Σαβαώθ, δηλ. του Πατρός, διότι όπως πρεσβεύει, ''κανείς δεν έχει δει τον Πατέρα ενσαρκωμένο.'' Στην απεικόνιση του Θεού Πατρός είτε μόνου του είτε με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, δεν ζωγραφίζουμε εδώ και πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια τον Πατέρα γιατί ενσαρκώθηκε, ούτε ποτέ κανείς ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Τον ζωγραφίζουμε γιατί εμφανίστηκε στους Προφήτες συμβολικώς σύμφωνα με την δυνατοτητα της ανθρωπίνου φύσεως. Δεν ισχυρίστηκε ποτέ κανείς ότι είδαμε την Φύση ή την Υπόσταση του Θεού. Καμία Σύνοδος και κανείς Άγιος δεν έγραψε ή είπε ποτέ κάτι τέτοιο. Άρα όσα πρεσβεύει η Σύνοδος του 1666 για την εικόνιση του Θεού Πατρός, εκτός από αντιφατικά είναι και πολύ μακρυά από το πιστεύω των Ορθοδόξων Οικουμενικών Συνόδων, του Συνοδικού της Ορθοδοξίας και των Αγίων των αγιογραφούντων και τιμώντων την απεικόνιση του Πατρός. Ο Άγιος Συμεών Αρχ/πος Θεσσαλονίκης γράφει, ''Ο Θεός είναι αόρατος, καθώς είναι και ασώματος και άσαρκος και ασχημάτιστος, και δια τούτο δεν είναι μήτε περιγραπτός. Πλήν μ' όλον τούτο, Τον είδομεν, πολλάκις περιγραφόμενον εις τους Προφήτας και σχηματιζόμενον και εικονικώς θεωρούμενον. Διότι και ο Αβραάμ είδε τον Θεόν, και ο Ιακώβ επάνω εις την Κλίμακα, και ο Μωυσής εις την Βάτον, και εις το όρος. Ο Ησαΐας επί θρόνου υψηλού καθήμενον. Ο Ιεζεκιήλ ομοίως, εν μέσω ζώων. Ο Δανιήλ επί των νεφελών ως παλαιόν των ημερών, και πολλοί άλλοι από τους Προφήτας.'' ''Επειδή λοιπόν αυτά είναι εκ Θεού καθότι και ο ίδιος λέγει, ''Εγώ οράσεις επλήθυνα, και εν χερσί προφητών ωμοιώθην'', και είναι Θεού οπτασίαι, είναι λοιπόν και σεβάσμιαι και άγιαι και προσκυνηταί αυταί αι οράσεις, και καθώς εις τα θείας Βίβλους, ούτω και εις εικόνας, άγιαι ζωγραφίζονται'', (βλέπε Αγίου Συμεών Θεσ/νίκης, ''Κατά πασών των αιρέσεων'', κεφάλαιο Η').

Δηλαδή λέγει ο Άγιος, Ο Θεός είναι αόρατος, δεν έχει σώμα, δεν έχει σχήμα και γι' αυτό δεν περιγράφεται. Παρ' όλα αυτά όμως, τον είδαμε πολλές φορές περιγραφόμενον στους Προφήτες, και σχηματιζόμενον και με εικόνες θεωρούμενον. Γιατί και ο Αβραάμ είδε τον Θεό (ως τρείς άνδρες), ο Ιακώβ στη Κλίμακα, ο Μωυσής στη Βάτο και στο όρος, ο Ησαΐας καθήμενο σε θρόνο ψηλό (με ανθρώπινο σχήμα). Ο Ιεζεκιήλ ανάμεσα σε ζώα, ο Δανιήλ επί νεφελών ως παλαιό των ημερών (ως ηλικιωμένο άνδρα), και πολλοί άλλοι από τους Προφήτες. Επειδή αυτά είναι εκ Θεού διότι και ο ίδιος Ο Θεός λέγει, ''Εγώ με πολλές όψεις εμφανίστηκα και έμοιασα προς εκείνο που είχαν την δυνατότητα να δουν οι Προφήτες (ερμηνεία Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Opera Omnia, Τόμος 6ος, σελ. 75. Joannes Chrysostomus Saint, Patriarch of Constantinople). Και συνεχίζει ο Άγιος Συμεών, είναι οπτασίες Θεού, και γι' αυτό λοιπόν είναι σεβάσμιες, άγιες και προσκυνητές αυτές οι οράσεις, κοι όπως στις θείες Βίβλους έτσι και στις άγιες εικόνες ζωγραφίζονται.

Η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος δεν υποστηρίζει ότι ζωγραφίζουμε την θεία Φύση του Χριστού ή του Πατρός ή του Αγίου Πνεύματος, αλλά ότι ζωγραφίζουμε τις οράσεις των Προφητών, όπως Ο Θεός τις εσχημάτισε λόγω της αδυναμίας της ανθρωπίνου φύσεως να δει την Φύση και την Υπόσταση του Θεού (βλέπε και Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος περί ακαταλήπτου, Α.Α.Π. τόμος 1, σελ. 474 G). Η Σύνοδος του 1666 αποφαινομένη να μην ζωγραφίζεται ο Πατέρας γιατί κανείς δεν τον είδε ενσαρκωμένο δεν στηρίζεται στην ιερά Παράδοση, γιατί ποτέ καμία Σύνοδος δεν απέρριψε την απεικόνιση του Πατρός, αντιθέτως η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος μακαρίζει όσους ζωγραφίζουν τις Προφητικές οράσεις και τις τιμούν, (βλέπε Συνοδικό της Ορθοδοξίας, τα Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, τόμος Β', σελ. 883 και του Ιωάννου Καρμίρη, ''Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1960, τόμος Α', σελ. 245).

Το ότι στις προφητικές οράσεις εμφανίστηκε και ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών, το υποστηρίζουν οι Άγιοι πατέρες της Εκκλησίας από πολύ παλαιά και σε διάφορες εποχές, όπως οι Επιφάνιος Κύπρου, Γρηγόριος Παλαμάς, Ιππόλυτος Ιερομάρτυς, Κύριλλος Αλεξανδρείας, Γερμανός Κων/πόλεως, Κυριλλος Ιεροσολύμων και άλλοι. Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ονομάζει Παλαιό των Ημερών και τον Υιό και τον Πατέρα ερχόμενος σε συμφωνία με τους Αγίους Πατέρες που υποστηρίζουν πως δεν είναι μόνο ο Υιός ή μόνο ο Πατήρ ο Παλαιός των Ημερών, διότι όπως αποδείξαμε από τα γραφόμενα του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, Λόγος ΝΘ' σελ. 308, το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό και των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος αλλά και όλης της Τριαδικής Θεότητος.

Για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει ότι Παλαιός των Ημερών στο συγκεκριμένο όραμα είναι ο Πατήρ, (βλέπε P.G. τόμος 73, σελ. 284, στήλη C). Το ίδιο γράφει και Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, (βλέπε P.G. τόμος 42, σελ. 877 και P.G. τόμος 43, σελ. 444, στήλη B). Αφού οι Άγιοι ερμηνεύουν έτσι το όραμα του Προφήτου Δανιήλ και η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος μακαρίζει όσους ζωγραφίζουν τις Προφητικές οράσεις και τις τιμούν, τότε όσοι στηρίζονται στην αντιπαραδοσιακή Σύνοδο του 1666 έρχονται μαζί με αυτήν, σε αντίθεση με την ιερά Παράδοση που ζωγραφίζει τον Πατέρα από τον 5ο αιώνα και σε αντίθεση με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο. 

Τέλος όσον αφορά την εν λόγω Σύνοδο, να σημειωθεί και πάλι πως δεν έγινε δεκτή από το πλήρωμα της Εκκλησίας και αυτό αποδεικνύεται από το ότι οι αγιογράφοι κατά παραγγελίαν Ηγουμένων, Μητροπολιτών, Ιερέων συνέχισαν να ζωγραφίζουν την εικόνα της Αγίας Τριάδος με τον Πατέρα ως ηλικιωμένο άνδρα καθώς εφάνη στον Προφήτη Δανιήλ. Αν ήταν θεολογικώς βάσιμο το επιχείρημα της Συνόδου του 1666 ότι δεν πρέπει να εικονίζεται ο Πατήρ διότι δεν ενσαρκώθη, τότε δεν θα έπρεπε να τον ζωγραφίζουμε ούτε στην Φιλοξενία του Αβραάμ γιατί επίσης ούτε εκεί ενσαρκώθη.

Η αντικανονική Σύνοδος του 1666 γράφει πως το Άγιο Πνεύμα δεν είναι από τη Φύση του περιστερά. Ποτέ η Εκκλησία δεν υποστήριξε πως το Άγιο Πνεύμα είναι περιστερά, έτσι όμως εφάνη στην Καινή Διαθήκη στην Βάπτιση του Κυρίου μας και δεν υπάρχει απαγόρευση από την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο να ζωγραφίζεται. Αντιθέτως όταν κάποιος ονόματι Ξεναΐας, έλεγε πως δεν πρέπει να ζωγραφίζεται το Άγιο Πνεύμα σαν περιστέρι, η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος τον Αναθεμάτισε μαζί με τους υπολοίπους αμετανοήτους εικονομάχους, (βλέπε Πράξις Ε', σελ. 819 του Β' τόμου των Συνοδικών και Ιερόν Πηδάλιον έκδοσις Ζακύνθου  1864, σελ. 320, Προλεγόμενα Ζ' Οικουμενικής Συνόδου). Συμβολικώς εφάνη σαν περιστερά διότι αδύνατον, αφού το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός, να δει ο άνθρωπος την Φύση του. Το Άγιο Πνεύμα ζωγραφίζεται σαν περιστερά στις κατακόμβες από την αρχαία περίοδο της Εκκλησίας. Είναι ιερά Παράδοση και καμία Σύνοδος Οικουμενική ή Πανορθόδοξη δεν απαγόρευσε την απεικόνιση του.

Η Τοπική Σύνοδος του 1776 στην Κωνσταντινούπολη.

Η Σύνοδος αυτή λέγει πως η εικόνα της Αγίας Τριάδος, το Σύνθρονο, είναι μία καινοτομία και ξένη προς την Εκκλησία η οποία δεν την δέχεται. Καινοτομία θα ήταν αν ερχόταν η εικόνα αυτή σε αντίθεση με την Αγία Γραφή και τις αποφάσεις της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Όπως είδαμε όμως με όσα παραθέσαμε από την εκκλησιαστική ιστορία, τους κώδικες, τις κατακόμβες και τα βαπτιστήρια, η απεικόνιση του Πατρός υπάρχει από την αρχαία περίοδο της Εκκλησίας, όπως και η εικόνα της Αγίας Τριάδος η οποία υπήρχε ήδη από τον 6ο αιώνα. Έχει την θεμελίωση της στις οράσεις των Προφητών και Πατριαρχών που είδαν τον Πατέρα με ανθρώπινο σχήμα στην Παλαιά Διαθήκη. Έχει την θεμελίωση της στην απόφαση της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου όπου μακαρίζει τους εικονίζοντες και τιμώντες τις οράσεις των Προφητών. Αν ήταν ξένη προς την Εκκλησία δεν θα ήταν αγιογραφημένη πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια στους κόλπους της. 

Η Σύνοδος αυτή λέγει ότι η εικόνα εισέδυσε από την παπική δύση. Εφόσον υπήρχε ήδη από την εποχή της εικονομαχίας αδύνατον να εισέδυσε από την παπική εκκλησία που τότε δεν υπήρχε. "Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα.'' (βλέπε Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883). Αφού στα πρακτικά της Ζ' Οικουμενικής γίνεται λόγος για εικόνες του Τριαδικού Θεού και οχι μόνο για μία όπως υποστηρίζουν οι νεοεικονομάχοι, τότε αυτά που ισχυρίζεται η Τοπική Σύνοδος του 1776 είναι άκυρα, ανιστόρητα, αβάσιμα και αντιπαραδοσιακά. Ως Σύνοδος που δεν ακολουθεί την ιερά Παράδοση της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου δεν έγινε δεκτή από την Εκκλησία και απόδειξη αποτελεί το ότι η αγιογράφηση της Αγίας Τριάδος δεν σταμάτησε. 

Στο Άγιον Όρος που ιστορικώς ξεχωρίζει για την ακριβή τήρηση της Πίστεως δεν δημιουργήθηκε ποτέ ζήτημα για την εικόνα του Συνθρόνου, αντιθέτως το Άγιον Όρος είναι γεμάτο από την εν λόγω εικόνα. Μονές, Κελλιά, Σκήτες είναι αγιογραφημένα με την εικόνα του Συνθρόνου. Τόσοι Αγιορείτες Άγιοι πέρασαν τόσους αιώνες, κανείς δεν μίλησε εναντίον της εικόνος, ούτε φαντάστηκε ειδωλολατρείες, Αρειανισμούς, φιλιόκβε και εισαγωγή του χρόνου όπως υποστηρίζουν οι νεοεικονομάχοι πως έχει η εικόνα. Στο Άγιον Όρος δημιουργήθηκε μεγάλο σκάνδαλο ακόμη και με το θέμα των μνημοσύνων,  αν επιτρέπεται να τελούνται Κυριακή ή μόνο Σάββατο. Θα άφηναν οι Άγιοι Μοναχοί, ως φωτισμένοι, να αγιογραφείται μία εικόνα με όλα αυτά που της καταλογίζουν οι νεοεικονομάχοι; Όχι βέβαια.

Ξεκινώντας από την σχολαστική ορθολογιστική σκέψη, οι νεοεικονομάχοι πλανήθηκαν και ανέπτυξαν αναλύσεις στην απεικόνιση της Αγίας Τριάδος, που δεν υπάρχουν παρά μόνο στο μυαλό τους. Γι' αυτό και δεν παραθέτουν για όσα λέγουν ούτε έναν Άγιο, ούτε μία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο. Επικαλούνται μόνο το σκεπτικό τους. Δεν θεολογούν, ούτε ακολουθούν την ιερά Παράδοση όπως ισχυρίζονται, γιατί τότε θα είχαν πλήθος πηγών από την εκκλησιαστική ιστορία, τους Πατέρες, τις Συνόδους. Όλα όμως τους διαψεύδουν.

Οι νεοεικονομάχοι υποστηρίζουν ότι δήθεν δεν είδαμε τον Πατέρα. Εννοείται ότι την Φύση του Θεού Πατρός κανείς δεν την είδε, αλλά στην Παλαιά Διαθήκη εφάνη ο Πατήρ συμβολικώς. Όπως εφάνη και στο όραμα του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου ο Υιός του Ανθρώπου, ο Ιησούς, εκ δεξιών του Θεού Πατρός, (Πράξεις Αποστόλων Ζ', 55-56). Για το όραμα αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει πως ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος είδε τον Υιό εκ δεξιών του Πατρός. Και ότι ο αόρατος Θεός βλέπεται από αυτούς που έχουν κεκαθαρμένη την καρδίαν, με πνευματικό τρόπο, (βλέπε Γρηγορίου Παλαμά, Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, ΕΠΕ τόμος 2, σελ. 212 και τόμος 2, σελ. 214). Δεν έχουν μελετήσει τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά οι εικονομάχοι που λέγουν ότι δεν είδαμε τον Πατέρα; Αφού τον είδε ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυς στην Καινή Διαθήκη και το βεβαιοί ο Άγιος Γρηγόριος γράφωντας ''ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος είδε τον Υιό εκ δεξιών του Πατρός'', ποιόν θα πιστέψουμε οι Ορθόδοξοι, την Καινή Διαθήκη και τους Αγίους ή τους συγχρόνους νεοεικονομάχους; Θα πιστέψουμε σε όλα την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, όπου εμφανίζονται και τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και τους Αγίους που τόσους αιώνες, πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια, αγιογραφούν, σέβονται, τιμούν και δεν καθυβρίζουν ιερές εικόνες ως αιρετικές όπως οι νεοεικονομάχοι.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος τρίτο.

 

 

 Εικόνα της Αγίας Τριάδος, γνωστή και ως Φιλοξενία του Αβραάμ.

 

Οι νεοεικονομάχοι όπως γράψαμε και προηγουμένως και αποδείξαμε ότι σφάλλουν, υποστηρίζουν πως η εικόνα του Συνθρόνου εισήχθη από την παπική δύση. Όμως ένας άλλος πολέμιος της εικόνος αυτής, ο Γεώργιος Γαβριήλ, στο βιβλίο του ''Απαγορευμένες απεικονίσεις'' γράφει, ''Οι ιστορικοί της τέχνης λένε ότι πρώτο το Βυζάντιο επηρέασε τους Δυτικούς, ώστε να ζωγραφίζουν εικόνες του Πατρός και της Αγίας Τριάδος'', (βλέπε σελ. 28-29, εκδόσεις ''Ζέφυρος'', Θεσ/νίκη 1990). Και αυτό δεν το γράφει κάποιος που δέχεται την εικόνα του Συνθρόνου αλλά αντιθέτως κάποιος που δεν τη δέχεται, οπότε η μαρτυρία του είναι σημαντική και αναιρεί τις ανιστόρητες αναφορές των άλλων νεοεικονομάχων που θέλοντας να συκοφαντήσουν το Σύνθρονο, το παρουσιάζουν ως δήθεν εισαγώμενο από την παπική εκκλησία μετά το 1054. Και ιστορικώς είναι σωστό αν σκεφτούμε ότι από τας αρχάς του 6ου αιώνος επί αυτοκράτορος Ιουστίνου του Α' αγιογραφήθηκε η Αγία Τριάδα άνωθεν του σώματος της Παναγίας μας στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, στην ανατολική πλευρά της αυτοκρατορίας και μάλιστα στην πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη.

Στο περιοδικό του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, ''Εκκλησιαστική Αλήθεια'', στο τεύχος Μαΐου 1899, σελ. 181 διαβάζουμε, ''Από του τετάρτου όμως αιώνος και εντεύθεν ο ουράνιος Πατήρ παρίστατο ενίοτε υπό μορφήν ανθρώπου, προβεβηκότος λίαν την ηλικίαν''. Δηλαδή από τον τέταρτο αιώνα και μετά ο ουράνιος Πατήρ ενίοτε απεικονίζετο ως άνθρωπος σε πολύ προχωρημενη ηλικία, δηλ. γέρων.

Όταν υποστηρίζουν οι πολέμιοι της εικόνος του Συνθρόνου, ότι μπορούμε να ζωγραφίζουμε μόνο όσα είδαμε και ότι δήθεν δεν έχουμε δει τον Πατέρα, πλανώνται. Αποδείξαμε στην αρχή της μελέτης μας πως στο όραμα του Δανιήλ, ο Προφήτης είδε τον Πατέρα και τον Υιό του να πηγαίνει προς Εκείνον. Αφού κατά συγκατάβασιν ο Πατέρας εμφανίστη ως γέρων στον Προφήτη με ανθρώπινη μορφή, γιατί λέγουν οι εικονομάχοι πως δεν είδαμε τον Πατέρα; Υπάρχουν και κάποιοι που λέγουν πως ναι μεν είδαμε τον Πατέρα στο όραμα του Προφήτου αλλά μόνο εκεί πρέπει να εικονίζεται, αλλά αποδείξαμε πως αυτές οι απόψεις είναι νεοφανείς, μετά το 1950 και δεν έχουν καμία πηγή και μαρτυρία στην ιερά Παράδοση. Κι όμως οι νεοεικονομάχοι λέγουν ότι υποστηρίζουν την ιερά Παράδοση. Τότε γιατί στις ομιλίες και τα γραφόμενα τους όταν εκθέτουν τις θέσεις τους δεν επικαλούνται τις Οικουμενικές ή Πανορθόδοξες Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες; Διότι δεν υπάρχει τίποτα από την ιερά Παράδοση, τις Συνόδους και τους Πατέρες που να στηρίζει τις θέσεις τους. Αντιθέτως τα αρχαιολογικά ευρήματα και οι ιστορικές αναφορές αποδεικνύουν την απεικόνιση του Ανάρχου Πατρός από την αρχαία ήδη Εκκλησία. Η ιερά Παράδοση καταρρίπτει όλα τα επιχειρήματά τους.

Έτερα αιρετικά επιχειρήματα των νεοεικονομάχων.

Η εικόνα του Συνθρόνου υποστηρίζουν, ενέχει ανθρωπομορφισμό, αποτελεί συγκεκαλυμμένη ειδωλολατρεία και περιθέτει σωματικά σχήματα στη Θεότητα. Επιπλέον είναι εικόνα ξένη προς την διδασκαλία των Άγίων Πατέρων. 

Η Αγία Γραφή ξεσκεπάζει τις πλάνες τους. Όπως εμφανίστη ο Πατήρ και ο Υιός στον Προφήτη Δανιήλ, και όπως εμφανίστη ο Θεός στους άλλους Προφήτες, έτσι και εμείς τα αγιογραφούμε. Και στον Αβραάμ εμφανίστη ο Θεός ως τρείς άνδρες. Με μορφή δηλ. ανθρώπινη, αυτό δεν είναι ανθρωπομορφισμός για τους υπερασπιστές της Φιλοξενίας του Αβραάμ ως μίας και μοναδικής εικόνος της Αγίας Τριάδος; Με ανθρώπινο σχήμα εμφανίστη ο Πατέρας και ο Υιός στον Προφήτη Δανιήλ, με ανθρώπινο σχήμα εμφανίστη και στο Πατριάρχη Αβραάμ. Γιατί κατηγορούν την εικόνα του Συνθρόνου για τα ανθρώπινα σχήματα αφού ο Θεός ο Ίδιος επέλεξε να εμφανιστεί με ανθρώπινα σχήματα; Γι' αυτό οι Άγιοι Πατέρες δέχονταν και τις δύο εικόνες και δεν απέρριπταν καμία. Διότι όντας αληθινοί θεολόγοι ήξεραν πως ο Τριαδικός Θεός εμφανίστη στους Προφήτες συμβολικώς, αφού ο άνθρωπος δεν δύναται ούτε την Φύση, ούτε τις Υποστάσεις του Θεού να δει. 

Το σκεπτικό τους ότι η εικόνα του Συνθρόνου οδηγεί στην ειδωλολατρεία είναι παράλογο, διότι κανείς πιστός τόσες εκατοντάδες χρόνια δεν οδηγήθηκε στην ειδωλολατρεία τιμώντας την εικόνα αυτή. Τα ίδια υποστήριζαν και οι παλαιοί εικονομάχοι, ότι οι εικόνες οδηγούν στην ειδωλολατρεία, αλλά η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος έλυσε το θέμα και απέδειξε την πλάνη τους. Ας υποταχθούν και οι νεοεικονομάχοι στο πνεύμα της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και θα καταλάβουν ότι η δήθεν ειδωλολατρεία που κατ' αυτούς υπάρχει στο Σύνθρονο, στην πραγματικότητα υπάρχει στις πνευματικώς άρρωστες ιδέες τους. Όσον αφορά το ότι η εικόνα αυτή είναι ξένη προς την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, γιατί δεν μας παραθέτουν έστω μία μαρτυρία από έναν Άγιο Πατέρα της Εκκλησίας; Διότι δεν υπάρχει ούτε ένας Άγιος που να συμφωνεί με τις πλάνες των νεοεικονομάχων. 

Εφόσον μετά το 1950, οι αγιογράφοι, θεολόγοι, λαϊκοί ή κληρικοί, όποιοι και όσοι είναι, που καταφέρονται εναντίον της παραδοσιακής αυτής εικόνος, η οποία βασίζεται στην Αγία Γραφή, δεν έχουν ούτε μία μαρτυρία Αγίου που να συμφωνεί με όσα εικονομαχικά πρεσβεύουν, τότε έχουμε κάθε δικαίωμα με αγάπη να τους πούμε, πως δεν ακολουθείτε την ιερά Παράδοση, σκέφτεστε και αναλύετε την απεικόνιση με δικό σας ορθολογιστικό τρόπο και φαντάζεστε αιρέσεις και ειδωλολατρείες εκεί που δεν υπάρχουν. Γιατι αν υπήρχε κάτι μεμπτό στην απεικόνιση αυτή, έστω ένας Άγιος ή μία Σύνοδος Πανορθόδοξη θα το ανέφεραν για να προστατεύσουν το ποίμνιο από την αίρεση του φιλιόκβε, τον Αρειανισμό, τον ανθρωπομορφισμό και την ειδωλολατρεία τα οποία καταλογίζετε στην εικόνα του Συνθρόνου. Όμως δεν υπάρχει τίποτα από την ιερά Παράδοση υπέρ σας, αντιθέτως η ιερά Παράδοση, πλέον των χιλίων τριακοσίων ετών, διαψεύδει όσα πρεσβεύετε και σας καλεί σε μετάνοια από την ύπουλη νέα εικονομαχία που ήρθε από την Ευρώπη, όπου εκεί πρωτοδιατυπώθηκαν αυτές οι πλάνες εναντίον της εικόνος, από το θεολογικό σεμινάριο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι.

Ένας εκ των πολεμίων της εικόνος του Συνθρόνου, ο αποτειχισμένος π. Θεόδωρος Ζήσης, σε μία ομιλία του εναντίον της ρωτάει, ''Θα έχουμε λοιπόν στα σπίτια μας εικόνα της Αγίας Τριάδος που να παρουσιάζει το φιλιόκβε;'' Αφού πλανήθηκε ο συγκεκριμένος κληρικός και νομίζει ότι η εικόνα διδάσκει το φιλιόκβε, τολμά και φτάνει σε αυτό το ερώτημα. Τι εννοεί όμως με την ερώτηση αυτή; Να πετάξουμε από τα σπίτια μας την εικόνα; Αυτό δεν είναι ξεκάθαρη, όχι μόνο θεωρητική εικονομαχία, αλλά και έμπρακτη;

Εμείς λυπούμεθα που ο διάβολος μετά τα μέσα του 20ου αιώνος βρήκε άλλον έναν τρόπο να ρίξει στην εικονομαχία πολλούς που νομίζουν πως ακολουθούν την ιερά Παράδοση ενώ δεν έχουν ούτε μία μαρτυρία από αυτήν υπέρ τους.

Οι Σύνοδοι του 1666 και του 1776.

Προκειμένου οι νεοεικονομάχοι να στηρίξουν τις πλάνες τους έφεραν στην επιφάνεια δύο Συνόδους που δεν έγιναν αποδεκτές από την Εκκλησία και γι' αυτό ήταν παντελώς άγνωστες. Ως Σύνοδοι που δεν συμφωνούν με την ιερά Παράδοση και την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο δεν έχουν κύρος, διότι η μεν Σύνοδος της Μόσχας του 1666 ήταν αντικανονική και αντιπαραδοσιακή, η δε της Κων/πόλεως του 1776 έρχεται σε αντίθεση με όσα αποφαίνεται η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος και είναι Τοπική. Μία Τοπική Σύνοδος δεν μπορεί να ακυρώσει αποφάσεις και Όρους Οικουμενικής Συνόδου. Αυτά θα τα αποδείξουμε αμέσως. 

Είχαμε και στο παρελθόν Συνόδους και μάλιστα με πλήθος Επισκόπων οι οποίες διεκδικούσαν τον όρο Οικουμενική και παρουσιάζοντο ως ορθόδοξες. Αλλά ήταν Σύνοδοι ληστρικές, όπως η Σύνοδος του 754 μ.Χ. στην Ιέρεια, στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου. Σε αυτήν συγκεντρώθηκαν 348 Επίσκοποι με πρόεδρο τον Αρχ/πο Εφέσου Θεοδόσιο, αφού ο πατριαρχικός θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως εχήρευε. Δεν παρέστησαν όμως ούτε εκπρόσωποι του Πάπα Ρώμης, ούτε οι Πατριάρχες των άλλων ανατολικών Πατριαρχείων. Οπότε η Συνοδος αν και αυτοανακηρύχθηκε Οικουμενική δεν ήταν. Διότι δεν είχε την έγκριση και επικύρωση από κανένα εκ των πέντε τότε Πατριαρχείων. Επίσης οι αποφάσεις της ήταν αντίθετες με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής και την ιερά Παράδοση. Δεν έγινε αποδεκτή από την Εκκλησία και χάθηκε στη λήθη όπως οι Σύνοδοι του 1666 και του 1776.

Η Σύνοδος του 1666, είχε ως προεδρεύοντες τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας Παΐσιο και Αντιοχείας Μακάριο. Συμμετέχων της Συνόδου αυτής ήταν και ο Μητροπολίτης Γάζης Παΐσιος Λιγαρίδης (1609–1678). Είχε χειροτονηθεί Διάκονος το 1639 στη Ρώμη αφού είχε ασπαστεί τον παπισμό, από τον Παπικό Ουνίτη Μητροπολίτη Κιέβου Ραφαήλ Κόρσακ, ο οποίος απεβίωσε το 1641. Στη συνέχεια ο Παΐσιος δραστηριοποιήθηκε στα Ιεροσόλυμα όπου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Γάζης το Σεπτέμβριο του 1652, αφού έδωσε Ορθόδοξη Ομολογία. Μεταξύ 1662 και 1672 βρίσκεται στη Ρωσσία, όπου εμφανιζόταν ως υπέρ ορθόδοξος και σφόδρα αντιπαπικός. Τελικώς καθηρέθη ως λατινόφρων τον Μάιο του 1671 επί Πατριάρχου Δοσιθέου, από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Απεβίωσε στο Κίεβο το 1678 έχοντας ευτυχώς επιστρέψει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μετανοημένος. Συμμετείχε στη Σύνοδο του 1666 χρησιμοποιώντας όπως λέγεται πλαστά έγγραφα που τον παρουσίαζαν σαν έκπρόσωπο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Διονυσίου, γεγονός που ήταν γνωστό στον Τσάρο Αλέξιο, αλλά αποσιωπήθηκε για λόγους σκοπιμότητος. Στην Σύνοδο δεν παρίστατο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων οπότε η Σύνοδος δεν μπορεί να θεωρηθεί από κανονικής απόψεως Πανορθόδοξη.

 
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο κανονική ήταν η Σύνοδος που διαφημίζουν οι αιρετικοί εικονομάχοι, για να στηρίξουν τα βλάσφημα πιστεύω τους κατά Αγίων εικόνων. Από την μία ο Επίσκοπος Παΐσιος Λιγαρίδης που όπως ιστορικώς λέγεται παρουσίασε πλαστά έγγραφα για να φανεί εκπρόσωπος του Κων/πόλεως Διονυσίου, από την άλλη η απουσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και εν τέλει οι αποφάσεις της όσον αφορά την απεικόνιση του Θεού Πατρός όπου η Σύνοδος απαγορεύει την εικόνιση του.

 

Πολλοί ιστορικοί εκκλησιαστικοί συγγραφείς σχολιάζουν δυσμενώς την Σύνοδο. Ο ιστορικός Θ. Βαλλιάνος γράφει στο βιβλίο του ''Ιστορία Ρωσσικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1951, ''Εις την σύνοδον ταύτην συνέβησαν τόσα άτοπα και απρεπή, τοιαύται συνωμοσίαι, προηγήθησαν καταστρατηγήσεις ιερών κανόνων, τοσαύται βλασφημίαι και κατάραι εξεστομίσθησαν''. Αυτή την Σύνοδο διαφημίζουν ως ορθοδόξη οι αιρετικοί πολέμιοι της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος, μία Σύνοδο που εξεστόμισε βλασφήμιες σύμφωνα με τον ιστορικό Βαλλιάνο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Σύνοδος της Μόσχας του 1666 θεωρείται αντικανονική διότι αντιτίθεται των αποφάσεων προηγουμένων Ορθοδόξων Συνόδων, όπως της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και της Συνόδου του 1553-1554, συγκληθείσης υπό του Μητροπολίτου Μακαρίου, ο οποίος είναι Άγιος της Εκκλησίας.

Η προηγούμενη Σύνοδος της Μόσχας, του 1553-1554, αποφάσισε ότι η εικόνα της Αγίας Τριάδος είναι προσκυνητή και σύμφωνος με τις Αποστολικές διδαχές, την Παράδοση της Εκκλησίας, τις αποφάσεις της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και πρέπει να προσκυνείται. Εκείνοι δε οι οποίοι δεν την προσκυνούν να υφίστανται εκκλησιαστικά επιτίμια. Αυτή η Σύνοδος μάλιστα επέβαλλε τρία χρόνια αποχή εκ της Θείας Κοινωνίας, στον Ιβάν Μιχαήλοβιτς Βισκοβάτυ, ο οποίος πολεμούσε την εικόνα της Αγίας Τριάδος, και εάν δεν συνεμορφούτο θα καταδικαζόταν ως αιρετικός. Αυτή η Σύνοδος ακολουθώντας πιστά τις προγενέστερες Ορθόδοξες Συνόδους θεωρείται Κανονική και όχι ληστρική. Την ίδια εποχή στη Ρωσσία ζούσε πλήθος Αγίων, όπως ο Άγιος Φίλιππος Μητροπολίτης Μόσχας και Ιερομάρτυς, μαρτύρησε το 1570, ο Άγιος Ιωάσαφ επίσης Μητροπολίτης Μόσχας, ο Άγιος Ιώβ του Ποτσάεφ, ο Άγιος Αθανάσιος του Μπρέστ, ο Άγιος Γερμανός του Καζάν, ο Άγιος Τρύφων της Πετσέγκα, ο Άγιος και ομολογητής Μάξιμος ο Γραικός, ο Άγιος Θεοδώρητος φωτιστής των Λαπώνων, ο Άγιος Αντώνιος του Σίγια και πολλοί άλλοι. Όλοι σεβάστηκαν και αποδέχτηκαν τις αποφάσεις της Συνόδου του 1553-1554. Τόσοι Άγιοι πλανήθηκαν και οι σημερινοί νεοεικονομάχοι ήρθαν να τους διορθώσουν; Άπαγε της βλασφημίας.

Οι αντιφάσεις και οι πλάνες της Συνόδου του 1666 δεν κατάφεραν να περάσουν στη συνείδηση του λαού. Οι αποφάσεις της Συνόδου αμφισβητούνται και υπό των ιδίων των Ρώσσων. Μέχρι σήμερα οι Ρώσσοι προσκυνούν την εικόνα της Αγίας Τριάδος και άλλες εικονικές παραστάσεις του Θεού Πατρός.

Διακεκριμένο παράδειγμα αποτελεί η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας του Κούρσκ, η οποία εικονίζει τον Θεό Πατέρα, ως Παλαιό των Ημερών, άνωθεν της βρεφοκρατούσης Υπεραγίας Θεοτόκου. Αν δεν ήταν ορθόδοξη η απεικόνιση του Πατρός θα γίνονταν θαύματα από τέτοια εικόνα; Όχι βέβαια.

Άλλο παράδειγμα αποτελεί η εικόνα της Αγίας Τριάδος από το 1676, δέκα χρόνια μετά την εν λόγω Σύνοδο της Μόσχας του 1666. Χορηγός της αγιογραφήσεως αυτής της εικόνος ήταν ο ίδιος ο Τσάρος Αλέξιος Μιχαήλοβιτς Ρομανώφ.

Πολλές εικόνες της Αγίας Τριάδος κυκλοφόρησαν μετά το 1666, και αυτές αποτελούν απτή απόδειξη πως το πλήρωμα της Εκκλησίας δεν απεδέχθη τις αποφάσεις της Συνόδου.

Μάλιστα ο όρος ΝΑ' της Συνόδου λέγει: ''Ορίζομεν από του νύν την εικόνα του Κυρίου Σαβαώθ πλέον μη ζωγραφίζεσθαι ούτε εικονίζεσθαι, διότι τον Κύριον Σαβαώθ, ήγουν τον Πατέρα, ουδείς είδε ποτέ φανέντα εν σαρκί...'' Όμως αμέσως στον επόμενο όρο, τον ΝΒ' λέγει: ''Εάν και ο Προφήτης Δανιήλ λέγη ότι είδε τον Παλαιόν των Ημερών καθήμενον επί βήματος, και εκείνο όχι τόσον δια τον Πατέρα γροικάται αλλά και δια τον Υιόν...'' Αν οι σύγχρονοι εικονομάχοι ήθελαν να εμφανίσουν την Σύνοδο αυτή ως απορρίπτουσα την εικονογραφία του Θεού Πατρός, διέπραξαν ένα μεγάλο λάθος, διότι η Σύνοδος η ίδια ακυρώνει τον εαυτό της με την αντιφατική αυτή απόφαση, αλλά και όσους στο μέλλον θελήσουν να την επικαλεστούν.

Αν η Σύνοδος δεν δεχόταν καθόλου την συμβολική εμφάνεια και άρα και την εικονογράφηση του Πατρός ως Παλαιού των Ημερών, δεν θα έγραφε στον ΝΒ' όρο ότι ο Δανιήλ είδε τον Πατέρα ως Παλαιό των Ημερών αλλά και τον Υιό! Θα έλεγε αυτό που λένε οι σημερινοί αιρετικοί εικονομάχοι, ότι στη Παλαιά διαθήκη εμφανίζεται μόνο Ο Υιός! Λέγοντας η Σύνοδος, που οι ίδιοι οι εικονομάχοι επικαλούνται, πως στον Προφήτη Δανιήλ εφάνη ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών αλλά και ο Υιός, αναιρεί το επιχείρημα των νεοεικονομάχων ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών στη Παλαιά Διαθήκη. Αντιφάσκει η Σύνοδος διότι στον ΝΑ' όρο της λέγει, ''Ορίζομεν από του νύν την εικόνα του Κυρίου Σαβαώθ πλέον μη ζωγραφίζεσθαι ούτε εικονίζεσθαι, διότι τον Κύριον Σαβαώθ, ήγουν τον Πατέρα, ουδείς είδε ποτέ φανέντα εν σαρκί...'' και παρακάτω λέγει ότι κανείς δεν είδε τον Πατέρα μέσα στη Θεότητα. 

 

Ποτέ η Εκκλησία δεν υποστήριξε πως είδαμε τον Πατέρα ως προς την Φύση του ή ότι ο Πατέρας εφανερώθη ενσαρκωμένος. Πολλοί Άγιοι γράφουν πως τον Πατέρα δεν τον είδε ποτέ κανείς, εννοώντας ως προς την Φύση του, αλλά εξηγούν πως τον είδαμε με τα σχήματα που εμφανίστηκε στους Προφήτες. Σύμφωνα με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο ζωγραφίζουμε τα σχήματα που χρησιμοποίησε Ο Θεός αναλόγως της αδυναμίας της ανθρωπίνου φύσεως. Με μορφή τριών ανδρών εφάνη στον Πατριάρχη Αβραάμ για να δείξει ότι είναι τρισυπόστατος. Εφάνη όχι ως προς την Φύση του αλλά με ανθρώπινη μορφή συμβολικώς λόγω της αδυναμίας του ανθρώπου να δει την Φύση και την Υπόσταση του Τριαδικού Θεού. Με ανθρώπινη μορφή εφάνη και στον Προφήτη Δανιήλ ως γέρων.

 

Επειδή έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα της Αγίας Γραφής και με τις αποφάσεις της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου δεν μπορεί να θεωρηθεί Κανονική και ορθοφρονούσα η Σύνοδος του 1666. Επιπλέον η αμφισβητούμενη εκπροσώπηση του Πατριάρχου Κων/πόλεως Διονυσίου από τον Γάζης Παΐσιο Λιγαρίδη και η απουσία του Πατριάρχου Ιεροσολύμων καθιστούν την Σύνοδο αυτή προβληματική από Κανονικής απόψεως. Γι' αυτό άλλωστε και δεν έγινε αποδεκτή από το πλήρωμα της Ρωσσικής Εκκλησίας και δεν μπορεί να αποκαλείται Μείζων ή Πανορθόδοξη Σύνοδος.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος δεύτερο.

 

 Εικόνα της Αγίας Τριάδος γνωστή και ως Σύνθρονο.

Ένα άλλο επιχείρημα που προβάλλουν οι νεοεικονομάχοι κατά της εικόνος του Συνθρόνου είναι ότι εισάγεται η έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα, επειδή ο Πατήρ εμφανίζεται πολιός, δηλαδή γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, και ο Υιός νέος. Σύμφωνα με το ορθολογιστικό σκεπτικό των νεοεικονομάχων αυτό σημαίνει πως η εικόνα περνά το φρόνημα του Αρείου που έλεγε πως ο Πατήρ προϋπήρχε του Υιού. Ισχυρίζονται πως η εικόνα αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό διότι εισάγει την έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα εμφανίζοντας νεότερο τον Υιό από τον Πατέρα. Από πού διάβασαν και μυήθηκαν σε τέτοιες αναλύσεις της εικόνος και σε τέτοια συμπεράσματα οι νεοεικονομάχοι; Άγνωστο σε εμάς, διότι δεν έχουμε διαβάσει σε καμία Σύνοδο, ούτε στην διδασκαλία κάποιου Αγίου πατρός της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, τέτοια ορθολογιστικά και αυθαίρετα συμπεράσματα. 

Όταν ένα μέλος της Εκκλησίας, κληρικός ή όχι, προσπαθεί να ερμηνεύσει και να θεολογήσει χωρίς να στηρίζεται στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση είναι βέβαιο πως θα πλανηθεί και θα οδηγηθεί η σκέψη του σε βλασφήμιες, προσωπικές απόψεις που δεν έχουν βάση αγιογραφική ή Πατερική, αλλά αντορθόδοξη. Θα διατυπώσει αναλύσεις και ερμηνείες παράλογες και αδιέξοδες, όπως ακριβώς έκαναν οι αιρετικοί όλων των αιώνων. Το χειρότερο είναι πως τις αντορθόδοξες θέσεις τους τις εμφανίζουν ως δήθεν Παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν φέρουν ούτε μία μαρτυρία από την Αγία Γραφή ή τους Πατέρες.

Διαβάζουμε στην Παλαιά Διαθήκη, ''Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν ... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...'' (Δανιήλ Ζ', 9 και 13). Δηλαδή είδε ο Προφήτης Δανιήλ ότι ετέθησαν θρόνοι και κάθησε ο Παλαιός των Ημερών, το ένδυμα του ήταν λευκό σαν το χιόνι και η κόμη του κεφαλιού του ήταν σαν το καθαρό μαλλί, δηλ. λευκό. Στη συνέχεια είδε μέσα στα σύννεφα του ουρανού να έρχεται κάποιος άνθρωπος και έφτασε μέχρι τον Παλαιό των Ημερών. 

Για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη γράφει ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, Αρχ/πος Αλεξανδρείας, ''Ιδού σαφώς διά τών ειρημένων εμάθομεν ότι αυτός εστίν ο Υιός του Θεού, ο σαρκωθείς καί παθών δι' ημάς καί αναστάς έκ νεκρών καί αναληφθείς έν δόξη πρός τόν εαυτού Πατέρα καί πάλιν μέλλων έρχεσθαι μετά τών νεφελών τού ουρανού, μετά δόξης αιωνίου κρίναι ζώντας καί νεκρούς'', (βλέπε Λόγος προς Αντίοχον άρχοντα, ΒΕΠΕΣ τόμος 35, σελ. 149-150). Λέγει δηλ. ο Άγιος ότι στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ εμφανίστηκε ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, που ενσαρκώθηκε και έπαθε για εμάς, αναστήθηκε εκ νεκρών, αναλήφθηκε με δόξα προς τον Πατέρα του και πάλι στο μέλλον θα έρθει πάνω σε νεφέλες του ουρανού με δόξα αιώνια να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Αφού λοιπόν έτσι μας γράφει η Παλαιά Διαθήκη πως είδε ο Προφήτης Δανιήλ τον Πατέρα και τον Υιό, με λευκά μαλλιά τον Πατέρα και τον Υιό να πηγαίνει προς τον Πατέρα του, πώς κάποιοι δογματίζουν πως η απεικόνιση αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό; Η εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες, είναι δυνατόν η Αγία Γραφή και οι Άγιοι να μας οδηγούν σε Αρειανισμό; Άπαγε της βλασφημίας.

Πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια που αγιογραφείται η εικόνα του Συνθρόνου δεν υπάρχει ένας Άγιος ή μία Σύνοδος που να κατηγορεί την εικόνα ότι οδηγεί σε Αρειανισμό, πώς σκέφτηκαν οι σύγχρονοι καινολογούντες ότι η εικόνα αυτή που βασίζεται στην προφητική όραση του Προφήτου Δανιήλ και στην εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος σαν περιστέρι στην Βάπτιση του Κυρίου, οδηγεί σε κάτι τέτοιο; Δικό τους το συμπέρασμα, αυθαίρετο, δεν στηρίζεται σε καμία αγιογραφική ή Πατερική ερμηνεία, δεν στηρίζεται πουθενά απολύτως. Είναι μία σύγχρονη κακόδοξη ερμηνεία της εικόνος. Έρχεται δε σε αντίθεση και με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, διότι αύτη αποφαίνεται, ''Τών τάς προφητικάς οράσεις, ώς αυτό τό θείον αυτάς εσχημάτισεν καί διετύπου, ειδότων καί αποδεχομένων καί πιστευόντων, άπερ ο τών προφητών χορός εωρακότες διηγήσαντο, καί τήν τών Αποστόλων καί είς Πατέρας διήκουσαν έγγραφον τε καί άγραφον παράδοσιν κρατυνόντων, καί διά τούτο εικονιζόντων τα Άγια καί τιμώντων, Αιωνία η Μνήμη'', (βλέπε Ιωάννου Καρμίρη, ''Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1960, τόμος Α', σελ. 245).

Δηλαδή οι εικονίζοντες τις προφητικές οράσεις όπως του Προφήτου Δανιήλ, και οι δεχόμενοι αυτές όπως ο Θεός εσχημάτισε και οι Προφήτες διηγήθηκαν, και οι κρατούντες την Αποστολική και Πατερική Παράδοση, και εικονίζουν και τιμούν τις προφητικές οράσεις, όχι μόνο δεν επικρίνονται αλλά ευλογούνται υπό της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Κάποιοι εικονομάχοι υποστηρίζουν πως τον Πατέρα μόνο στο όραμα του Δανιήλ μπορούμε να τον εικονίζουμε και όχι σε σύνθεση με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Αλλά και αυτός ο ισχυρισμός τους πέφτει στο κενό αφού κάτι τέτοιο ή παρόμοιο έστω, δεν μαρτυρείται πουθενά στην Αγία Γραφή, πουθενά στις διδασκαλίες των Αγίων και σε καμία Σύνοδο. Αντιθέτως το ότι η εικόνα του Συνθρόνου υπάρχει στην εικονογραφία της Εκκλησίας πάνω απο χίλια τριακόσια χρόνια αποδεικνύει πως είναι αποδεκτή από όσες Πανορθόδοξες Συνόδους έγιναν και καμία δεν απεφάνθη εναντίον της, αποδεκτή από όσους Αγίους πέρασαν αυτές τις εκατονταετίες και την τιμούσαν στα κελλιά τους, στις Μονές τους, στους ναούς τους. Ήρθαν σήμερα οι νεοεικονομάχοι να διορθώσουν με σχολαστικές προσωπικές τους απόψεις, τους Αγίους και τις Συνόδους τόσων αιώνων; Άπαγε της βλασφημίας.

Η ιερά εικών του Συνθρόνου διδάσκει το φιλιόκβε;

Άλλο ορθολογιστικό και αυθαίρετο συμπέρασμα βασισμένο σε προσωπικές αναλύσεις των εικομάχων, είναι πως η εικόνα εμφανίζει δήθεν την αίρεση της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και από τον Υιό. Υπάρχει κάποια μαρτυρία από έστω έναν Άγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή έστω μία Σύνοδο που να λέει κάτι τέτοιο για την εικόνα του Συνθρόνου; Όχι, ούτε Άγιος είπε ή έγραψε κάτι τέτοιο, ούτε Σύνοδος απεφάνθη πως η εικόνα αυτή είναι αιρετική γιατί δήθεν διδάσκει το φιλιόκβε. Και αυτή η ερμηνεία της εικόνος από τους εικονομάχους είναι βασισμένη σε δικές τους λογικές και όχι στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας. Δεν φέρουν καμία πηγή από την ιερά Παράδοση ή από κάποιους Πατέρες που να στηρίζει την αιρετική τους άποψη.

Υποστηρίζουν ακόμη πως το Άγιο Πνεύμα μειώνεται διότι εικονίζεται ως περιστέρι, όπως εμφανίστηκε στην Βάπτιση του Κυρίου μας, ενώ ο Πατέρας και ο Υιός εμφανίζονται ως πρόσωπα. Λέγουν δε, πως στην εικόνα της Βαπτίσεως του Κυρίου δικαιολογείται να εικονίζεται σαν περιστέρι, αλλά όχι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος! Και αυτά τα συμπεράσματα που βγάζουν είναι προσωπικά και αυθαίρετα αφού δεν επικαλούνται κανέναν Άγιο που να συμφωνεί μαζί τους και καμία Σύνοδο που να υποστηρίζει όσα λέγουν. Οι εικονομάχοι δεν έχουν μαρτυρίες για όσα καινοφανή πρεσβεύουν και τα ονομάζουν δυστυχώς παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν έχουν ούτε μία πηγή από την ιερά Παράδοση που να μαρτυρεί όσα άρχισαν να λέγουν μετά το 1950.

Πρέπει να έχει πλανηθεί κάποιος για να μπαίνει σε τέτοιες σχολαστικές αναλύσεις, νομίζοντας ότι επειδή το Άγιο Πνεύμα εικονίζεται σαν περιστέρι μειώνεται ενώπιον των άλλων δύο προσώπων της Αγίας Τριάδος. Δηλαδή όταν εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ενώπιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και του ενανθρωπήσαντος Κυρίου Ιησού Χριστού μείωσε τον εαυτό του; Άπαγε της βλασφημίας. Κανείς πιστός όταν βλέπει την εικόνα του Συνθρόνου δεν σκέφτεται ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μειωμένο σε σχέση με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Αν είχαν θεολογικό θεμέλιο όσα λέγουν οι εικονομάχοι, χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια που αγιογραφείται η συγκεκριμένη εικόνα δεν θα είχαμε ιστορικές μαρτυρίες ότι κάπου, κάποτε δημιουργήθηκε σκάνδαλο εξ αιτίας της απεικονίσεως αυτής; Δεν θα υπήρχε έστω ένας Πατέρας της Εκκλησίας να γράψει κάτι; Αντιθέτως υπάρχει απόλυτη τιμή και σεβασμός προς την εν λόγω εικόνα και αγιογραφείτο με την ευλογία των Αγίων, των Επισκόπων, των Ηγουμένων και των Ιερέων σε όλες τις Μονές και τους ναούς. Δεν υπάρχει Ορθόδοξη χώρα στην οποία να μην υπάρχει αγιογραφημένη σχεδόν παντού η εικόνα του Συνθρόνου, μαζί με την άλλη εικόνα της Αγίας Τριάδος με τους τρείς Αγγέλους, τον Αβραάμ και την Σάρρα.

Τόσες χιλιάδες Άγιοι πέρασαν αυτά τα χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια από τον μάταιο τούτο κόσμο. Σκέφτηκε ποτέ κάποιος εξ αυτών αυτές τις θεολογικώς αβάσιμες θεωρίες των νεοεικονομάχων; Όχι, ποτέ. Δεν υπάρχει ούτε ένα γραπτό κατά της εικονίσεως του Συνθρόνου. Τέτοιες ψευδοθεολογικές θεωρίες μόνο από πνευματικώς άρρωστα μυαλά μπορούν να εξαχθούν. 

Ισχυρίζονται μάλιστα οι νεοεικονομάχοι πως η εικόνα του Συνθρόνου εισήχθη στην Ορθόδοξη Εκκλησία μετά το σχίσμα του 1054, από την φραγκοκρατούμενη παπική δύση και άρχισε να πρωτοεμφανίζεται σε περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τους παπικούς. Λέγουν πως η εικόνα αυτή ήταν άγνωστη πιο πρίν στην Ορθόδοξη ανατολή. Ιστορικές μαρτυρίες με αποδείξεις για αυτόν τον ισχυρισμό δεν υπάρχουν. Αντιθέτως η εικόνα του Συνθρόνου από την Ορθόδοξη ανατολή πέρασε στην δύση.

Η εικόνα της Αγίας Τριάδος όχι μόνο δεν ήταν άγνωστη στην Ορθόδοξη ανατολή αλλά την εντοπίζουμε στην αγιογράφηση της εικόνος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη. Υπάρχουν ιστορικές αναφορές ότι ο ναός κτίστηκε την περίοδο 450-453 μ.Χ. επί αυτοκρατόρων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Άλλες ιστορικές πηγές τοποθετούν το κτίσιμο του ναού την περίοδο 518-527 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Ιουστίνου του Α'. 

Στο ναό υπήρχε εικόνα όπου ήταν αγιογραφημένη η Υπεραγία Θεοτόκος κεκοιμημένη, γύρωθεν της οι Άγιοι Απόστολοι, και άνωθεν του σώματος της Παναγίας, αγιογραφημένος ο Άναρχος Πατήρ ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, το Άγιο Πνεύμα στο στήθος του εν είδει περιστεράς και αμέσως πιο κάτω ο Κύριος Ιησούς. Ούτε θεώρησαν οι αγιογράφοι πως μειώνεται το Άγιο Πνεύμα που εικονίζεται σαν περιστέρι ενώ ο Πατέρας και ο Υιός ως πρόσωπα, ούτε οι Άγιοι της εποχής εκείνης εξέφρασαν τις ψευδοθεολογικές θέσεις των νεοεικονομάχων του 20ου και 21ου αιώνος. Η εικόνα ήταν σεβαστή και την τιμούσαν όλοι οι πιστοί. Έγιναν πολλές Σύνοδοι στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν ο ναός και η εικόνα που περιγράψαμε. Δεν εκφράστηκε ποτέ καμία απ' αυτές τις Συνόδους κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος άνωθεν του αγιογραφημένου σώματος της Παναγίας μας. Όσοι Άγιοι πέρασαν αυτούς τους αιώνες μέχρι την εποχή που ο ναός της Παναγίας των Βλαχερνών πυρπολήθηκε επί αυτοκράτορος  Ρωμανού Δ' του Διογένους, 1068-1071 μ.Χ. και καταστράφηκε, τιμούσαν την εικόνα και κανείς δεν έγραψε ή έκφράστηκε κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος. Εκτός από την περίοδο όπου επικράτησαν οι εικονομάχοι και απογύμνωσαν όλους τους ναούς και τις Μονές από τις ιερές εικόνες. Όσοι λοιπόν λέγουν πως η εικόνα της Αγίας Τριάδος εισήχθη από την παπική δύση αποδεικνύεται πως σφάλλουν. Καταρρίπτεται και αυτό το επιχείρημα τους.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος πρώτο.

Μία νέα μορφή εικονομαχίας.

Μετά το 1950 εμφανίστηκε μία νέα αίρεση, η αίρεση της νεοεικονομαχίας. Δεν αρνείται όλες τις ιερές εικόνες όπως πρέσβευαν οι παλαιοί εικονομάχοι, αλλά συγκεκριμένες. Μία εξ αυτών είναι και η ιερή εικόνα της Αγίας Τριάδος, όπου εικονίζεται ο Πατέρας ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια όπως εφάνη στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη, ο Υιός ως νέος 33 ετών, όπως ενηνθρώπησε και το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ως εφάνη στην βάπτιση του Κυρίου μας στη Καινή Διαθήκη. Αυτή η εικόνα ονομάζεται και Σύνθρονο. Στηρίζεται σε γεγονότα της Αγίας Γραφής, είναι εικόνα με αγιογραφική θεμελίωση. Δεν είναι αυθαίρετη απεικόνιση.

 

Όλη η απολογητική εναντίον της εν λόγω εικόνος δεν στηρίζεται σε αγιογραφικές ή πατερικές μαρτυρίες αλλά είναι προϊόν ορθολογισμού και προσωπικών ερμηνειών των συγχρόνων ''θεολογούντων'' περί της απεικονίσεως του Συνθρόνου. Δεν υπάρχει καμία απόφαση, Όρος, Κανόνας από Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο που να απαγορεύει ως αιρετική την απεικόνιση αυτή. Οι ενάντιοι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος αναλύουν την συγκεκριμένη απεικόνιση χωρίς να φέρουν μαρτυρίες από την ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας αφού τέτοιες δεν υπάρχουν. Και ενώ η εν λόγω εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή, η πλάνη της νεοεικονομαχίας εξαπλώθηκε στο χώρο του νέου και του παλαιού ημερολογίου, καθώς και σε κάποιους αποτειχισμένους Ιερείς, ευτυχώς όχι καθολικώς.

Υπάρχουν ακόμη ορθοφρονούντες και ορθοδόξως θεολογούντες οι οποίοι βασιζόμενοι στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση αποδέχονται την εικόνα της Αγίας Τριάδος. Ανάμεσα τους και ο μεγάλος θεολόγος, κεκοιμημένος πια, Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Η μελέτη που θα παραθέσουμε θα αποδείξει την αντί αγιογραφική και αντί παραδοσιακή πλάνη των νεοεικονομάχων. Ούτοι αποδέχονται μόνο μία συμβολική εικόνα της Αγίας Τριάδος, την απεικόνιση των τριών Αγγέλων με τον Αβραάμ και τη Σάρρα, γνωστή και ως ''Η φιλοξενία του Αβραάμ''. 

 

Αν υπήρχε στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος τότε δεν θα διαβάζαμε στα πρακτικά της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου για πολλές εικόνες της Αγίας Τριάδος. "Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα." (βλέπε Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883).

Αν υπήρχε μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, δεν θα έγραφαν στα πρακτικά ''τας τιμίας Αυτού εικόνας'', δηλαδή στον πληθυντικό αριθμό, αλλά θα έγραφαν στον ενικό αριθμό, ''την τιμία Αυτού εικόνα''. Άρα ήδη την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου υπήρχαν τουλάχιστον δύο εικόνες της Αγίας Τριάδος. Καταρρίπτεται πασιφανώς η πλάνη των νεοεικονομάχων περί υπάρξεως μόνο μίας εικόνος της Αγίας Τριάδος.

Τα επιχειρήματα των νεοεικονομάχων κατά της εικόνος του Συνθρόνου και η αναίρεσις τους με βάση ομιλία του Πρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, βλέπε εδώ.

Καθυβρίζουν την εικόνα ως αιρετική. Έχουμε απόφαση ή Κανόνα Οικουμενικής ή Πανορθοδόξου Συνόδου που να ονομάζει την εικόνα του Συνθρόνου αιρετική; Όχι, ποτέ. Άρα οι νεοεικονομάχοι εκφράζουν μία αντιπατερική, μία αντιπαραδοσιακή άποψη, αφού δεν στηρίζονται σε Συνόδους ή κάποιους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Νέα και αιρετική είναι η άποψη τους και όχι η εικόνα.

Υποστηρίζουν πως δεν επιτρέπεται η απεικόνιση του Πατρός διότι ''κανείς δεν τον έχει δει''. Επιπλέον λέγουν πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Πατήρ δεν είναι ο Παλαιός των Ημερών αλλά μόνον ο Υιός. Και οι δύο απόψεις τους είναι προϊόν πλάνης. Έχουμε απεικόνιση του Θεού Πατρός από τον 5ο αιώνα στην κατακόμβη της Αγίας Μαρίας Maggiore του 432 μ.Χ. όπως βεβαιοί ο ιστορικός Garucci, (βλέπε Αρχαιολογικοί Κώδικες Τavola 215 και 114). Στην κατακόμβη του Ponziano της Ρώμης του 5ου αιώνος, υπάρχει τοιχογραφία του Θεού Πατρός μέχρι την μέση και ψηφιδωτό της εικόνος της Βαπτίσεως του Κυρίου μας, με τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ιησού Χριστό, το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς και τον Πατέρα ζωγραφισμένο μέσα σε φωτεινή νεφέλη ως γέροντα με λευκά γένια. Έχουμε σε κώδικα του αρχαιολόγου Κοσμά Ιντικοπλεύστη του 7ου αιώνος μ.Χ. απεικόνιση του Θεού Πατρός καθημένου επί θρόνου έχοντας δεξιά και αριστερά του δύο Σεραφείμ. Σε κώδικες του Αρχαιολόγου Manuel, (βλέπε ''D' art Byzantin'', τόμος Α' σελίδα 122). Σε βαπτιστήρια, όπως στο βαπτιστήριο του 3ου αιώνος μ.Χ. της Αγίας Ακυληίας του Asioli. Στο βαπτιστήριο της Συρίας Deix Seta του 6ου αιώνος μ.Χ. (βλέπε ''Μελέτη'' αρχαιολόγου Kaufmann, έτος εκδόσεως 1905, σελ. 169).

Είναι αρχαία ιερά Παράδοση λοιπόν η εικονογράφηση του Θεού Πατρός. Ουδείς Άγιος, ουδεμία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος απεφάνθη πως η αρχαία αυτή παράδοση είναι καταδικαστέα ή ότι ο Θεός Πατήρ δεν ζωγραφίζεται. Η αιρετική άποψη πως ο Πατήρ δεν ζωγραφίζεται εμφανίστηκε μετά το 1950. Είναι καινοτομία αντιπαραδοσιακή και αντιπατερική. Απόδειξη όχι μόνο η ιστορική αναδρομή που κάναμε στις αρχαίες κατακόμβες, στα αρχαία βαπτιστήρια και τους κώδικες αλλά και τα γραφόμενα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο Ιερόν Πηδάλιον, ιδού τί γράφει, ''Πρέπει να σημειώσωμεν, ότι επειδή η παρούσα Σύνοδος εις την επιστολήν όπου στέλλει προς την Αλεξανδρέων Εκκλησίαν, μακαρίζει μεν εκείνους όπου ηξεύρουν να αποδέχονται, επομένως δέ και εικονίζουν και τιμώσι τας οράσεις και θεοφανείας των Προφητών, καθώς αυτός ο Θεός εσχημάτιζε ταύτας και ετύπωνεν εις το ηγεμονικόν αυτών, αναθεματίζει δέ εξ εναντείας εκείνους, όπου δεν δέχονται τας Εικονογραφίας των τοιούτων οράσεων προ της Σαρκώσεως του Θεού Λόγου (σελ. 205 του Β' τόμου). Συμπεραίνεται και ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών. Εί δέ και ο Πάπας Γρηγόριος εν τη προς Ίσαυρον Λέοντα επιστολή (σελ. 712 του Β' τόμου των Συνοδικών) λέγει, ότι δεν ιστορούμεν τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αλλά τούτο λέγει όχι απλώς, αλλ' ότι δεν ζωγραφούμεν αυτόν κατά την θείαν φύσιν. Επειδή αδύνατον, φησίν, ιστορήσαι και ζωγραφήσαι φύσιν Θεού''. (Βλέπε Ιερόν Πηδάλιον 3η υποσημείωση εις τα Προλεγόμενα της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου).

Ο Άγιος Νικόδημος γράφει πως στον Προφήτη Δανιήλ εφάνη ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών. Δεν εκφράζει την προσωπική του άποψη όπως ισχυρίζονται κάποιοι νεοεικονομάχοι, διότι το Ιερόν Πηδάλιον εγκρίθηκε από το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, από τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο και τον Άγιο Μακάριο τον Νοταρά, εκφράζει την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας, εκφράζει την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, εκφράζει τους Αγίους Πατέρες. Όλοι λοιπόν οι Άγιοι, Νικόδημος Αγιορείτης, Αθανάσιος Πάριος, Μακάριος Νοταράς πλανήθηκαν και οι νεοεικονομάχοι εμφανίστηκαν μετά το 1950 με ορθολογιστικές απόψεις και αναλύσεις να τους διορθώσουν; Άπαγε της βλασφημίας.

Θα δούμε και άλλη απόδειξη, τί γράφει ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Άγιος Ιππόλυτος για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ. ''Παλαιόν μέν ούν τών ημερών ούχ έτερον λέγει, αλλ' ή τόν απάντων Κύριον του Χριστού Πατέρα, τόν παλαιούντα τάς ημέρας, ούκ αυτόν παλαιούμενον υπό χρόνων και ημερών'', (βλέπε P.G. τόμος 10, σελ. 637, Ιππολύτου είς τον Δανιήλ). Βλέπουμε την συμφωνία μεταξύ της πρωτοχριστιανικής πατερικής Παραδόσεως του 3ου αιώνος και της ιεράς Παραδόσεως του 19ου αιώνος. Σε όλους αυτούς τους αιώνες δεν έγραψε κανείς Άγιος να μην ζωγραφίζεται ο Θεός Πατέρας ή ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Όσοι Άγιοι γράφουν πως ο Πατέρας δεν εικονίζεται, εννοούν πως δεν εικονίζεται η Φύση του Θεού Πατρός. Εξηγεί ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ότι κανένας δεν είδε τον Πατέρα κατά φύσιν παρά μόνον ο Υιός. Οι προφήτες που λένε στην Παλαιά Διαθήκη πως είδαν τον Κύριο Σαβαώθ, τον Πατέρα, δεν διαψεύδονται διότι εξηγούν πως δεν είδαν Αυτόν κατά την Ουσίαν του και την Φύσιν του, (βλέπε P.G. τόμος 73, σελ. 177 στήλη C).

Με όσα παραθέσαμε ως τώρα, εκτός του ότι καταρρίπτεται ο ισχυρισμός των νεοεικονομάχων ότι δεν ζωγραφίζεται ο Θεός Πατήρ επειδή δεν ενηνθρώπησε, o Άγιος Νικόδημος ο Άγιορείτης, ο Άγιος Άθανάσιος ο Πάριος, ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς και η Σύνοδος του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, εκφράζουσα την αρχαία ιερά Παράδοση καταρρίπτουν και το φρόνημα των νεοεικονομάχων πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Παλαιός των Ημερών είναι μόνο ο Χριστός και όχι ο Πατέρας. Ξεκάθαρα γράφει ο άγιος Νικόδημος ''ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών''. Εμφανίστηκε στον Προφήτη Δανιήλ ο Θεός Πατέρας ως Παλαιός των Ημερών. Το ίδιο γράφει και ο Άγιος Ιπόλλυτος 1600 χρόνια πριν. 

Υπάρχουν Άγιοι της Εκκλησίας μας που ονομάζουν Παλαιό των Ημερών και τον Υιό. Δεν ισχυρίζονται όμως, όπως πλανώνται οι νεοεικονομάχοι, πως μόνο ο Υιός ονομάζεται και είναι Παλαιός των Ημερών, κι αυτό διότι το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό όνομα και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Οι εικονομάχοι όμως εσφαλμένα λέγουν πως μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Ποιά Σύνοδος ή ποιοί Πατέρες λέγουν ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών; Καμία Σύνοδος και κανείς Πατέρας. Άλλοι πατέρες ονομάζουν τον Υιό, άλλοι τον Πατέρα, χωρίς να υποστηρίζουν πως μόνο ο Υιός ή μόνο ο Πατέρας είναι ο Παλαιός των Ημερών. Επαναλαμβάνουμε πως το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Απόδειξη όσα γράφει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, στο Λόγο ΝΘ' σελ. 308. Ας δούμε τι γράφει ο θεόπτης Άγιος, ''Καί άν πρέπει να ειπώ τί ακριβέστερον, εκείνο όπου είναι τό ένι πρόσωπον τής Αγίας Τριάδος, εκείνο είναι καί τα άλλα δύο. Διατί καί τα τρία πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος εν ταυτώ είναι καί νοούνται είς μίαν φύσιν, καί ουσίαν καί βασιλείαν. Λοιπόν, εί τί ονομάζεται το έν, τούτο κατά φύσιν θεωρείται καί είς τα λοιπά δύο πρόσωπα''. ''Είς δέ τά άλλα όλα, τό ένα όνομα, ή παράδειγμα θεωρείται καί είς κάθε ένα πρόσωπον, καί είς τά τρία''. Γράφει ο Άγιος ότι και στα τρία πρόσωπα, σε όλη την Θεότητα αλλά και σε κάθε πρόσωπο χωριστά αποδίδεται το όνομα ''Παλαιός των Ημερών''. 

Ο δε Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης γράφει ότι βλασφημεί, όποιος δεν αποδίδει τα κοινά ονόματα του Θεού και στα τρία πρόσωπα αλλά μόνο σε ένα εξ αυτών, ''βλασφημεί καί αποσχίζειν αθέσμως τολμά τήν υπερηνωμένην Ενάδα'', (βλέπε Περί Θείων Ονομάτων, κεφ. Β', Ι). Ενάδα ονομάζει ο Άγιος Διονύσιος την Αγία Τριάδα διότι είναι Ένας Θεός. Ας ακούσουν τους Αγίους οι νεοεικονομάχοι και ας αφήσουν τις εσφαλμένες αντιπατερικές θέσεις τους.

Αναζήτηση 2ος κύκλος - 27 - Κριτική στο Κοράνι.

Ἡ «ἐσχάτη πλάνη» τῆς Μεγάλης Συνόδου.

Δύο χρόνια μετὰ τὴ σύγκληση τῆς Μεγάλης Συνόδου στὴν Κρήτη καὶ ἀφοῦ ἔχουν γραφεῖ τόσα γι᾿ αὐτὴν καὶ τὶς ἀποφάσεις της, ἦρθε νὰ ἀσχοληθεῖ μαζί της καὶ τὸ 8ο Διεθνὲς Συνέδριο Ὀρθοδόξου Θεολογίας ποὺ πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὶς 21 μέχρι τὶς 24 Μαΐου 2018 στὴ Θεσσαλονίκη. Θέμα τοῦ Συνεδρίου ἦταν ἀκριβῶς αὐτό: «Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία τὸν 21ο αἰώνα». 120 ὁμιλητὲς ἀπὸ 15 χῶρες καὶ 25 Θεολογικὲς Σχολές, Ἰνστιτοῦτα καὶ Ἑρευνητικὰ Κέντρα παρουσίασαν τὶς εἰσηγήσεις τους στὸ Συνέδριο αὐτό.
 

Εὔκολα διαφαίνεται ἡ σκοπιμότητα συγκλήσεως τοῦ Συνεδρίου μὲ τέτοιο θέμα. Ὅμως ἕνα ζήτημα μᾶς ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση καὶ μᾶς προξένησε πολλὴ θλίψη. Τὸ εἴδαμε ἀρχικὰ στὴν περιέχουσα σημαντικὰ στοιχεῖα εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, τὸ συναντήσαμε κατόπιν καὶ στὴν εἰσήγηση τοῦ καθηγητῆ κ. Γρηγορίου Λαρεντζάκη. Καθὼς δὲν ἔχουν δημοσιευθεῖ ὅλες οἱ εἰσηγήσεις, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔχουν ἀναφερθεῖ καὶ ἄλλοι σ᾿ αὐτό.

Πρόκειται γιὰ τὸν ὅρο «ἑτερόδοξοι», τὸν ὁποῖο καὶ οἱ δύο εἰσηγητὲς ἀντιδιαστέλλουν ἀπὸ τὸν ὅρο «αἱρετικοί». Ὑποστηρίζουν δηλαδὴ ὅτι οἱ χριστιανικὲς ὁμολογίες, μὲ τὶς ὁποῖες ἡ Ὀρθοδοξία βρίσκεται σὲ διάλογο, δὲν εἶναι αἱρετικὲς ἀλλὰ ἁπλῶς ἑτερόδοξες. Μάλιστα ὁ Σεβασμιώτατος προ­τείνει ὅτι σὲ μία μελλοντικὴ ἀνάλογη Σύνοδο ὀφείλουμε «νὰ ἐπαναξιολογήσουμε τὴ χρήση τοῦ ὅρου “αἱρετικός”, διακρίνοντάς τον ἀπὸ τὸν ἑτερόδοξο χριστιανὸ ἢ ἀπὸ τὸν ὁμόδοξο σχισματικό, κάτι ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ κατανοήσουμε καλύτερα τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῆς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας».
 

Ἀλήθεια, θὰ παίζουμε μὲ τὶς λέξεις; Ἑτερόδοξος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει διαφορετικὴ «δόξα», διαφορετικὸ «δόγμα», ὅπως καὶ ὁ αἱρετικός. Ἑπομένως οἱ ὅροι “ἑτερόδοξοι” καὶ “αἱρετικοὶ” εἶναι ταυτόσημοι· πῶς θὰ τοὺς διακρίνουμε ὡς κάτι διαφορετικό; Βέβαια γιὰ λόγους ἐντυπώσεως χρησιμοποιεῖται κατὰ κόρον σήμερα ὁ ὅρος “ἑτερόδοξοι” γιὰ τοὺς μὴ Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς, αὐτὸ ὅμως δὲν ἀλλάζει τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι αἱρετικοί.
 

Γι᾿ αὐτὸ τὶς “ἑτερόδοξες” ἢ “ἑτερόδοξες ἀ­δελφὲς ἐκκλησίες”, ὅπως ἀποκαλοῦνται στὶς παραπάνω εἰσηγήσεις οἱ ποικίλες ὁμολογίες, ὁ μέγας σύγχρονος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς τὶς ὀνόμαζε μὲ ἀκρίβεια αἱρέσεις καὶ ψευδοεκκλησίες. Ἔγραφε: «Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶ­ναι κοινὸν ὄνομα διὰ τοὺς ψευδοχριστιανισμούς, διὰ τὰς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὑμανισμῶν, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Παπισμόν. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ οἱ ψευδοχριστια­νισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι δὲν εἶ­ναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τὴν ἄλλην αἵρεσιν. Τὸ κοινὸν εὐαγγελικὸν ὄ­νομά των εἶναι ἡ παναίρεσις» (Ὀρθόδοξος Ἐκ­κλησία καὶ Οἰκουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 224).
 

Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰώνια ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας· καὶ κανένας δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα, ὅποια θέση κι ἂν κατέχει, νὰ τὴν ἀλλάξει. Ἂν τὸ κάνει, κινδυνεύει νὰ βρεθεῖ στὸν χῶρο ποὺ περιγράφουν αὐτοὶ οἱ ταυτόσημοι ὅροι “ἑτερόδοξοι” καὶ “αἱρετικοί”. Κι αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ «ἐσχάτη πλάνη» τῶν ἀμφίσημων θέσεων τῆς Μεγάλης Συνόδου, τὴν ὁποία μὲ πάθος ὑπερασπίζονται.
 

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Πηγή: aktines.blogspot.com