Θεολογική μελέτη περί της απεικονίσεως της Αγίας Τριάδος.

ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΑΠΗΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ»

Πηγή: churchgoc.blogspot.gr 

(Σχόλιο Εγκολπίου: Δημοσιεύουμε την παραπάνω εργασία διότι η εικονομάχια που αναβίωσε στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνος, βρήκε πρόσφορο έδαφος και στο χώρο του νέου ημερολογίου αλλά και των παλαιοημερολογιτών. 

Επειδή η εικονομαχία αναθεματίστηκε από την Αγία Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδο, είναι κρίμα μεγάλο να πλανώνται πιστοί από ορθοδόξους Επισκόπους, που ούτε τιμούν ούτε δέχονται ιερές εικόνες που είχαν οι Άγιοι Πατέρες μας στα εικονοστάσια τους.)

Θεολογική μελέτη περί της απεικονίσεως της Αγίας Τριάδος.

ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΑΠΗΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ»

Πηγή: churchgoc.blogspot.gr 

(Σχόλιο Εγκολπίου: Δημοσιεύουμε την παραπάνω εργασία διότι η εικονομάχια που αναβίωσε στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνος, βρήκε πρόσφορο έδαφος στο χώρο του νέου ημερολογίου αλλά και κάποιων ομάδων ''ΓΟΧ''. 

Επειδή η εικονομαχία αναθεματίστηκε από την Αγία Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδο, είναι κρίμα μεγάλο να πλανώνται πιστοί από ''ποιμένες'', που ούτε τιμούν ούτε δέχονται ιερές εικόνες που είχαν οι Άγιοι Πατέρες μας στα εικονοστάσια τους. Κάποιες εξ αυτών είναι της Αγίας Τριάδος (των τριών αγγέλων) και με την επιγραφή Αγία Τριάς, η ετέρα εικόνα της Αγίας Τριάδος (του Συνθρόνου), της Αναστάσεως εκ του τάφου, των εικόνων κλασσικής τεχνοτροπίας.)

Θαύματα του εν Αγίοις πατρός ημών Ματθαίου του Ομολογητού, μέρος πέμπτο.

Θαύμα εικοστό.

Το έτος 1940 εξήντα Μοναχοί από το αντρικό μοναστήρι της Κερατέας ετοιμάζονται να φύγουν για το αλβανικό μέτωπο. Ο άγιος Ματθαίος τους εμψυχώνει λέγοντας, ''Θα πολεμήσετε αλλά συγχρόνως θα κηρύξετε. Κανείς σας δε θα πάθει τίποτα αν κρατήσετε όσα σας πω. Θέλω να μου κάνετε μία χάρη. Μην φάτε κρέας ακόμη κι αν δεν έχετε τίποτα άλλο να φάτε. Εγώ πνευματικώς θα είμαι κοντά σας να σας στηρίζω και ο Κύριος θα σας σκεπάζει να μην πάθετε τίποτα. Όποιος τολμήσει να φάει κρέας δεν θα μείνει στο μοναστήρι''. 

Εξήντα Μοναχοί έφυγαν και τόσοι ακριβώς επέστρεψαν. Το μόνο που συνέβη ήταν ότι ο Μοναχός π. Ιλαρίων τρυματίστηκε στο δεξί χέρι από ένα θραύσμα και είχε σημάδι μέχρι τα γηρατιά του. 

Αργότερα ένας Μοναχός έφυγε από το μοναστήρι και μαζί με την γυναίκα του, η οποία επίσης είχε ενδυθεί το τίμιο ράσο, ξανάσμιξαν και γύρισαν με το νέο. Κάποιοι είπαν ότι είχε φάει κρέας κατά την διάρκεια του πολέμου στο αλβανικό μέτωπο. 

Θαύμα εικοστό πρώτο.

Το 1932 σε μία αγρυπνία, την ώρα του κηρύγματος ο άγιος Ματθαίος είπε, ''Θα σας διώξουν μετά τον θάνατό μου, θα σας πάνε στα δικαστήρια, μην γογγύσετε εναντίον κανενός. Εσύ Ηγουμένη Μαριάμ, θα τελειώσεις την ζωή σου στη φυλακή''. 

Το 1950 μετά την οσιακή κοίμηση του αγίου Ματθαίου, οι νεοημερολογίτες και παλαιοημερολογίτες Μοναχοί, οπαδοί του Μητροπολίτου π. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, ο καθείς με τον τρόπο του εδίωξαν τα δύο μοναστήρια. Οι νεοημερολογίτες ξεκίνησαν δίκη για τα παιδιά που ήταν ορφανά ή τα είχαν αφήσει οι γονείς τους λόγω φτώχιας και τα έτρεφε η γυναικεία Ιερά Μονή Παναγίας, και οι αποστάτες Μοναχοί που εντάχθηκαν στον Μητροπολίτη π. Φλωρίνης Χρυσ/μο, ξεκίνησαν δίκες για να μοιράσουν τα χωράφια των Μονών. 

Επίσης ο αυτοαποκαλούμενος Ηγούμενος π. Βίκτωρ Σταματούλης ή Ματθαίου, ο οποίος από κάποιους θεωρείται ως προσωπικότητα ενωτική, έσυρε στα δικαστήρια το αντρικό μοναστήρι Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος Κερατέας, για να καρπωθεί μερίδιο της περιουσίας. Τα κατάφερε... Ο απόστολος Παύλος απαγορεύει σε Χριστιανούς να πηγαίνουν σε δικαστήρια αδελφούς τους.

 

Από την εξόδιο ακολουθία της Ηγουμένης Μαριάμ. Στη φωτογραφία ο κατά σάρκαν αδελφός της κοιτάζει τον φακό.

Όσο για την προφητεία του αγίου Ματθαίου, εκπληρώθηκε και σε όσα είπε για την Ηγουμένη Μαριάμ, η οποία κατέληξε στις φυλακές Αβέρωφ και κοιμήθηκε έχοντας ποινή καταδικαστική δέκα ετών καθείρξεως. Οι Μοναχές οι οποίες φρόντισαν τα της ταφής, βρήκαν σπασμένες βελόνες σε διάφορα σημεία εντός του σώματος της.

Θαύμα εικοστό δεύτερο.

Το 1940, εξήντα Μοναχοί από το αντρικό μοναστήρι Κερατέας πήγαν στο αλβανικό μέτωπο να βοηθήσουν την Πατρίδα. Ανάμεσα τους και ο Μοναχός Ιωαννίκιος Μενιδιάτης εκ Μεγάρων. 

Το Σώμα του έφτασε μέχρι το σημερινό Πόγραδετς. Εκεί στρατοπέδευσαν και ο π. Ιωαννίκιος βρήκε έναν λαχανόκηπο. Μαζί με κάποιο άλλον πήραν από ένα λάχανο και το έβαλαν στο σακίδιο τους. Όταν επέστρεψε στο στρατόπεδο είπε με το λογισμό του, ''Παναγία μου αν είναι κλοπή αυτό που έκανα φέρε το πράγμα έτσι ώστε να μην το φάω, αν όχι επέτρεψε να χορτάσω την πείνα μου'', και έπεσε για ύπνο. 

Μέσα στη  νύχτα ακούστηκαν αεροπλάνα να έρχονται και άρχισαν όλοι να τρέχουν να σωθούν στα χαρακώματα. Ο π. Ιωαννίκιος σηκώθηκε από το χώμα όπου είχε το σακίδιο του για προσκέφαλο και είπε, ''Άγιε πατέρα Ματθαίε, σώσε μας με την ευχή σου'', εκείνη την στιγμή έπεσε ένα θραύσμα από βόμβα ακριβώς εκεί που ήταν το σακίδιο του με το λάχανο. Τα πάντα διαλύθηκαν, στο χώμα έγινε μία μεγάλη τρύπα, αλλά ο π. Ιωαννίκιος που ήταν ακριβώς δίπλα δεν έπαθε τίποτα! 

Θαύμα εικοστό τρίτο.

Μία μέρα εκεί που προχωρούσε το Σώμα στο οποίο ήταν ενταγμένος ο π. Ιωαννίκιος ως τραυματιοφορέας, βρήκαν ένα χωριό και στρατοπέδευσαν εκεί. Όσα σπίτια είχαν χώρο φιλοξένησαν στρατιώτες και αξιωματικούς. 

Σ' ένα διώροφο σπίτι βρήκε δωμάτιο ο π. Ιωαννίκιος, εκεί έκανε τις προσευχές του και έτρωγε κάθε πρωί ένα ψίχουλο απ' το αντίδωρο, που είχε πάρει από το μοναστήρι του. Δεν είχε ξυρίσει τα γένια του ούτε είχε βγάλει το ράσο και το μοναχικό σκούφο. 

Όταν ένας Λοχαγός την πρώτη μέρα που τον είδε του είπε, ''Έτσι θα σ' εχουμ' εσένα δώ; Να ξυριστείς γρήγορα'', ο π. Ιωαννίκιος του απάντησε, ''Αν πειράξεις τα γένια μου την πρώτη σφαίρα θα την ρίξω πάνω σου''. Από τότε κανείς δεν τον ξαναενόχλησε. Έτσι τον έβλεπαν όλοι και ήξεραν ότι είναι Μοναχός, άλλοι τον περνούσαν για στρατιωτικό Ιερέα. 

Ο μουσουλμάνος που έμενε με την οικογένεια του στον από πάνω όροφο που είχε το δωμάτιο του ο π. Ιωαννίκιος, είχε μία κόρη άρρωστη πολύ καιρό, ήταν στο κρεββάτι και είχε μονίμως πυρετό, το κορίτσι είχε λιώσει πραγματικά. Μία μέρα κατέβηκε στο δωμάτιο του π. Ιωαννικίου, του έκανε νοήματα και κατάλαβε ότι τον ήθελε να ανέβει στο σπίτι του, ακολούθησε τον μουσουλμάνο λοιπόν και ο πονεμένος πατέρας του έδειξε την κόρη του και του μιλούσε στη γλώσσα του με θλίψη και αβάσταχτο πόνο καθώς η γυναίκα του έκλαιγε. 

Ο πάτερ κατάλαβε τί ήθελαν, κατέβηκε στο δωμάτιο του, πήρε ένα ποτήρι νερό και ανέβηκε πάλι πάνω. Σταύρωσε το νερό και είπε, ''Με την ευχή του αγίου πατέρα Ματθαίου, γίνε καλά''. Κι έδωσε το ποτήρι στο κορίτσι να πιεί θέλοντας και μη. Πράγματι ήπιε και σε λίγη ώρα το κορίτσι σηκώθηκε όρθιο. Πήρε ο μουσουλμάνος την κόρη του και πήγε και την εδειξε στον π. Ιωαννίκιο, του έκανε υπόκλιση και του έδωσε κάστανα για δώρο, τον ευχαρίστησε με νοήματα κι ο πάτερ. 

Από τότε όσο καιρό ήταν στο χωριό αυτό, ο μουσουλμάνος έκανε υπόκλιση όταν έβλεπε τον π. Ιωαννίκιο!

Θαύμα εικοστό τέταρτο.

Όταν επέστρεψαν στο μοναστήρι οι εξήντα Μοναχοί του αγίου Ματθαίου, έδωσαν το ράσο του ο καθένας για φτιάξιμο, στις Μοναχές που έραβαν ράσα στο γυναικείο μοναστήρι. 

Εκεί διαπίστωσαν έκπληκτες ότι πολλά ράσα είχαν τρύπες από σφαίρες, μέσα σε αυτά ήταν και το ράσο του π. Ιωαννικίου. 

Όντως όπως τους είχε υποσχεθεί ο άγιος Ματθαίος, δεν θα πάθαινε κανείς τίποτα!

Θαύμα εικοστό πέμπτο. 

Μία μέρα στο αντρικό μοναστήρι, οι Μοναχοί συζητούσαν για τα θαύματα του αγίου Ματθαίου. Ανέφερε κάποιος παλαιότερος λοιπόν ότι ο άγιος είχε αναστήσει έναν αγρότη που εργαζόταν στα χωράφια της γυναικείας Μονής, το όνομα του Γεώργιος. 

Άκουσε το θαύμα αυτό π. Ιωαννίκιος και θέλησε να μιλήσει με τον ίδιο τον Γεώργιο. Πήγε λοιπόν και τον αναζήτησε στη γυναικεία Μονή και τελικώς τον βρήκε. 

Τον ρώτησε να του πει λεπτομέρειες για την ανάσταση του, κι εκείνος του είπε, ''Εγώ πάτερ ήμουν στα χωράφια, δούλευα όπως πάντα και ξαφνικά έπεσα χάμω, δεν θυμάμαι πώς. Μόνο κάτι σκοτεινές θολές μορφές θυμάμαι να με πλησιάζουν και φοβήθηκα πάρα πολύ. Ήταν ένας λαμπερός νέος όμως και δεν τους άφηνε να μου κάνουν κακό. 

Όταν άνοιξα ξανά τα μάτια μου ήταν από πάνω μου ο δεσπότης ο Ματθαίος και άλλοι Μοναχοί και Μοναχές. Ρώτησα τί έγινε και μου είπαν, ''Είχες πεθάνει μες τη μέση του χωραφιού, τρέξαμε να φωνάξουμε τον άγιο πατέρα και μας είπε να σε μεταφέρουμε σ' αυτόν. Σε πήγαμε και μετά από ώρα προσευχής άνοιξες τα μάτια σου. Ούτε ανέπνεες, ούτε νιώθαμε την καρδιά σου.

Μετά την διήγηση του Γεωργίου, ο π. Ιωαννίκιος κατάλαβε ακόμη πιο πολύ ότι είχαν ένα άγιο ανάμεσα τους.

Θαύμα εικοστό έκτο.

Ζευγάρι μεταναστών Ελλήνων στην Αμερική, που ακολουθούσε το νέο ημερολόγιο, γυρνούσε σπίτι από εκδρομή και η νύχτα τους πέτυχε σε επαρχιακό δρόμο, ο οποίος είχε πιάσει πάγο. Σε μία στροφή οι ρόδες γλίστρησαν στο οδόστρωμα και το αυτοκίνητο πήγαινε κατ' ευθείαν στο γκρεμό. 

Τότε μέσα στο σκοτάδι είδαν μία μορφή ενός Μοναχού, μικρού στο ανάστημα και με στρογγυλά γυαλιά να στέκεται μπροστά στο αμάξι τους, η γυναίκα φώναξε με τρόμο ότι θα το σκοτώσουν, αλλά μόλις τον πλησίασαν το αυτοκίνητο αυτομάτως σταμάτησε εκεί που ήταν ο Μοναχός. Λίγα μέτρα πιο 'κει ήταν το χάος του γκρεμού. Ο άγνωστος Μοναχός είχε εξαφανιστεί. Απορούσαν και οι δύο τί ήταν όλο αυτό...

Μετά από χρόνια σε επίσκεψη που πραγματοποίησαν στην Ελλάδα, πήγαν σε συγγενικό τους σπίτι στην Κερατέα. Εκεί έγινε η πρόταση να πάνε όλοι μαζί να προσκυνήσουν στη γυναικεία Μονή Παναγίας, συνήθεια που έχουν πολλοί ντόπιοι κι ας ακολουθούν το νέο ημερολόγιο. Εκεί στην έκθεση της Μονής όπου πωλούνται θυμίαμα, βιβλία, εικόνες, κομποσχοίνια και άλλα εργόχειρα, είδε η γυναίκα την φωτογραφία του αγίου Ματθαίου και έβαλε τις φωνές. 

Η Μοναχή που ήταν εκεί και ο σύζυγος της, της είπαν να ηρεμήσει, αλλά εκείνη από την χαρά της έβαλε τα κλάματα και είπε σε όλους ότι η μορφή στη φωτογραφία του αγίου Ματθαίου ήταν ίδια με τον Μοναχό που είχαν δει χρόνια πριν στο παρ' ολίγον ατύχημα τους. Όταν έπιασε στα χέρια του και ο σύζυγος την φωτογραφία του αγίου, επιβεβαίωσε τα λεγόμενα της γυναίκας του και δάκρυσε γιατί επιτέλους βρήκαν ποιός τους έσωσε την ζωή!

Θαύμα εικοστό έβδομο.

Όταν ήταν να εκδώσει ο άγιος Ματθαίος το 1941 το Τετρευαγγέλιο σε μικρό σχήμα, ζήτησε από τον τυπογράφο της Μονής να τοποθετήσει την εικόνα της Αγίας Τριάδος στα μπροστινά φύλλα. Εκείνος αλλά και κάποιες Μοναχές απόρησαν και τον ρώτησαν γιατί του ήρθε να βάλει την εικόνα αυτή αφού δεν υπήρχε τέτοια συνήθεια, και τους απάντησε το εξής προφητικό, ''Γιατί κάποτε τα παιδιά μου θα πολεμήσουν αυτή την εικόνα''. 

 

Η εικόνα της Αγίας Τριάδος. 

Προφήτευσε ο άγιος Ματθαίος ότι κάποτε θα πολεμηθεί από τα ίδια του τα παιδιά. Όντως 48 χρόνια μετά την προφητεία του, ξεκίνησε και επισήμως η εικονομαχία στο λεγόμενο χώρο των ''Ματθαιϊκών''. Σε άλλους χώρους, του νέου ημερ/γίου, των οικουμενιστών ''ΓΟΧ'' και άλλων είχε ξεκινήσει ο πόλεμος παλαιότερα... Σημειώστε δε, ότι η απεικόνιση του Ανάρχου Πατρός και του Παρακλήτου εν είδει περιστεράς, υπάρχει στην Ιερά Παράδοση από τον 5ο αιώνα! Αλλά οι αθεολόγητοι της εποχής μας ήρθαν να διορθώσουν την Εκκλησία Του Χριστού, δανειζόμενοι τις εικονολογικές απόψεις του Ρωσοεβραίου Λεωνίδα Ουσπένσκυ...

Όντως και αυτή η προφητεία του αγίου εκπληρώθηκε, κάποιοι πνευματικοί επίγονοι του αγίου Ματθαίου, όχι αντάξιοι συνεχιστές του έργου του, έγραψαν κατά της εικόνος αυτής και αποσχίστηκαν το 1995 από τον κορμό της Εκκλησίας, εξαιτίας των αιρετικών φρονημάτων τους. Είναι δυνατόν κάποιος να αγαπά Τον Θεό αλλά να μισεί την εικόνα Του; Αγαπά κάποιος την μητέρα του όταν σκίζει την φωτογραφία της;

   Ετέρα εικόνα της Αγίας Τριάδος. 

Μόνο αυτήν δέχονται οι νεοεικονομάχοι, πολεμώντας την παραπάνω που τοποθέτησε ο άγιος Ματθαίος στο Ευαγγέλιο του. Η Ιερά Παράδοση μας άφησε και τις δύο να τιμούμε, καθώς και άλλες που δεν επικράτησε η απεικόνιση τους ευρέως.

Δες ακόμη: 

Θαύματα του εν Αγίοις πατρός ημών Ματθαίου του Ομολογητού, μέρος τέταρτο.

Ιστορική και κριτική αναίρεσις του άρθρου, ''ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ'', μέρος εικοστό.

Στην προτελευταία παράγραφο του άρθρου του ο συντάκτης λέγει ότι η αποκαθήλωση του Αγίου Ματθαίου από την θέση του αγίου θα βοηθήσει στην ενότητα. Είναι λογικό να το λέγει αυτό, διότι ο Άγιος όσο ήταν εν ζωή, αλλά και οι άξιοι καθ' όλα διάδοχοί του, απαιτούσαν σταθερότητα απ' τους Φλωριναίους παλαιοημερολογίτες μεταξύ αυτών που έλεγαν και έκαναν, ώστε να ενωθούν. Αν κάποιος, όντως, παραγκωνίσει από το προσκήνιο τον Άγιο Ματθαίο, τότε μπορεί να επιτευχθεί μία ένωση τύπου συγκόλλησης όπως έγινε προσφάτως μεταξύ των Συνόδων του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου και των Ενισταμένων του Μητροπολίτου Κυπριανού του Β'. Το κείμενο με βάση το οποίο ενώθηκαν οι δύο Σύνοδοι ήταν τόσο αόριστο και αυτοαναιρούμενο, ώστε ουδείς ως τώρα αναίρεσε την εργασία του Επισκόπου Πέτρας Δαυίδ, ο οποίος πολύ ευστόχως αναλύει τα επίμαχα σημεία του ενωτικού κειμένου, (μπορείτε να μελετήσετε το κείμενο εδώ. Ουδείς εκ των δύο ενωμένων συνοδικών σχημάτων έχει αναιρέσει όσα γράφει το κείμενο αυτό), και αποδεικνύει ότι ουδεμία σχέση έχει το κείμενο, με τις ξεκάθαρες Εγκυκλίους επί Αρχ/που Αυξεντίου και επί Αρχ/που Χρυσοστόμου. Στο ενωτικό κείμενο συναντάμε την εξής έκφραση η οποία αναιρεί αυτούς τους ιδίους που την έγραψαν, ''Εἰδικώτερον περὶ τῶν Μυστηρίων τῶν τελουμένων εἰς τὰς λεγομένας ἐπισήμους ὀρθοδόξους ᾿Εκκλησίας, ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία δὲν διαβεβαιοῖ περὶ τοῦ κύρους αὐτῶν, οὔτε καὶ περὶ τῆς σωτηριολογικῆς ἀποτελεσματικότητος τούτων''.

Πώς κάποιοι Επίσκοποι υπέγραψαν Αναθέματα το '98 κατά των επισήμων Εκκλησιών αλλά υπογράφουν τώρα, ότι δεν βεβαιούν για το κύρος και την σωτηριολογική αποτελεσματικότητα των μυστηρίων εκείνων που αναθεμάτισαν; Πράγματι τέτοιες αντιφάσεις δεν θα επέτρεπε σε μία ένωση ο Άγιος Ματθαίος. Πώς οι ''ΓΟΧ'' Φλωριναίοι του Αρχ/που Καλλινίκου, αναρωτιούνται για το κύρος και την σωτηριολογική αποτελεσματικότητα των μυστηρίων των Εκκλησιών αυτών, όταν οι ίδιοι αναθεμάτισαν τις Εκκλησίες αυτές;

Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται παρακάτω ότι, ''για την δημιουργία και την διατήρηση του διχασμού αυτού ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό η εντύπωση που είχαν και έχουν οι οπαδοί του, για το πρόσωπο του Ματθαίου, επειδή όταν στο τέλος καταρρίπτονται όλα τα εκκλησιολογικά τους επιχειρήματα, αυτό που μένει είναι η σκέψη "μα είναι δυνατόν ο Άγιος Ματθαίος να έσφαλλε;". Γνωρίζουμε ότι όσα έχουμε αναρτήσει στο ιστολόγιο μας, ουδέποτε αναιρέθηκαν από κάποιον ως αναληθή, ανακριβή ή ανύπαρκτα. Αντιθέτως, χωρίς να έχει κάποιος εργαστεί σοβαρώς πάνω στις αναρτήσεις μας και να τις ακυρώσει πρόταση πρόταση, εμφανίστηκαν κείμενα που μιλούν για την Κερατέα, τις δίκες, τα παιδιά, τα ανύπαρκτα συλλείτουργα Πατριάρχου Μελετίου και Αγίου Ματθαίου και όσα αναλύσαμε και δείξαμε ότι είναι άλλα αμφίβολα, άλλα ανύπαρκτα, άλλα φαντασίες, όπως το ότι έπεσε σε πηγάδι ο Γέροντας του Αγίου Ματθαίου. Εμείς αναιρούμε όσα γράφονται εναντίον μας. Εκείνοι οι οποίοι δεν αναιρούν όσα γράφουμε, πώς λέγουν ότι καταρρίφθηκαν τα δικά μας επιχειρήματα;

Παρακάτω και κλείνοντας το άρθρο του ο αρθρογράφος μας, εύχεται οι καλοπροαίρετοι των Ματθαιϊκών να εγκαταλείψουν το ματθαιϊκό σχίσμα και να ενωθούν, γράφει, με την ενωμένη πλέον σύνοδο των ΓΟΧ. Ποιά είναι η ενωμένη πλέον σύνοδο των ΓΟΧ; Ενώθηκαν δύο συνοδικά σχήματα τα οποία προέκυψαν από τις άκυρες χειροτονίες του 1979. Και ο Μητροπολίτης Ωρωπού Κυπριανός ο Α' και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Καλλίνικος χειροτονήθηκαν μαζί το 1979, κρυφά από την σύνοδο στην οποία υπάγονταν ως Αρχιμανδρίτες τότε και γι' αυτό καθαιρέθηκαν από τον τότε Αρχιεπίσκοπο τους Αυξέντιο. Οι τότε κρυφίως και άρα ακύρως χειροτονηθέντες, επίσης και καθαιρεθέντες από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο τους, καθώς και οι επίγονοί τους, ξανασυναντήθηκαν. Ήταν ίσως και αναμενόμενο. Υπάρχουν όμως άλλες έξι μεγάλες Σύνοδοι! Η έκφραση, ''ενωμένη πλέον σύνοδος των ΓΟΧ'' δεν εκφράζει ορθώς την πραγματική κατάσταση στο χώρο του παλαιού ημερολογίου. 

Επιπλέον το ποίμνιο των παλαιοημερολογιτών οι οποίοι δεν θέλουν ουδεμία κοινωνία με τον χώρο του νέου ημερολογίου είναι κατά πλειοψηφίαν στον χώρο των Ματθαιϊκών, ελάχιστοι στο χώρο των Φλωριναίων. Το εκκλησίασμα των Φλωριναίων είναι αποτελούμενο και από πολλούς νεοημερολογίτες οι οποίοι αφού εξυπηρετούνται από τον παλαιοημερολογίτη Ιερέα αναπαύονται στην ενορία του παλαιού. Όταν βλέπει κάποιος λοιπόν το ποίμνιο σε μία ενορία Φλωριναίων ''ΓΟΧ'' να υπολογίσει ότι το 10%, το 30%, το 40% ακόμα και το 60% κάποιες φορές είναι νεοημερολογίτες!

Ματθαιϊκό σχίσμα δεν υφίσταται καθ' ότι ουδέποτε οι Ματθαιϊκοί πρόσθεσαν ή αφαίρεσαν κάτι από την αρχική ομολογία του Αγίου Ματθαίου. Ως μία γροθιά μπορούν να πραγματωθούν οι αναφορές περί αντιοικουμενιστικού αγώνος και ενώσεως όλων, εφόσον υπάρχουν Ορθόδοξοι που επιδιώκουν ένωση κατά Θεόν και όχι ενώσεις οικουμενιστικές, όπως δήλωσε και Ζηλωτής σεβαστός πολιός Γέροντας της ερήμου του Αγίου Όρους για την τελευταία ένωση των δύο εκ των πολλών αποκαλουμένων Συνόδων ΓΟΧ.

Οι ενώσεις που έχουν ως αποτέλεσμα πλήθος Επισκόπων και Ιερέων, δεν πολεμούν τον οικουμενισμό, αντιθέτως είναι δεκανίκι του, εκουσίως ή ακουσίως. Η ορθή αντιμετώπιση του οικουμενισμού δεν χωράει μόνιμους συμβιβασμούς αλλά ούτε και μισαλλόδοξη ακριβολογία που οδηγεί σε εκκλησιομαχία. Η χρυσή τομή ήταν η απ' αιώνος οδός των Αγίων. Ακρίβεια και οικονομία. Όποιος έχει ξεχάσει ένα εκ των δύο οδηγείται στην πατρομαχία και την εκκλησιομαχία.

 

Ο Άγιος Ματθαίος εν έτει 1910, έτος κατά το οποίο συνδέθηκε με τον Άγιο Νεκτάριο τον εν Αιγίνη.

Ιστορικώς ο Άγιος Ματθαίος κατάφερε να ανασυγκροτήσει με το εκκλησιαστικό του τόλμημα την Ιεραρχία της Γ.Ο.Χ. Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Άγιος Ματθαίος όχι μόνο δεν θα γνωρίσει ποτέ την λήθη από τα παιδιά του, αντιθέτως καλούνται εκείνοι οι οποίοι εμπιστεύονται αναφορές και μύθους του παρελθόντος κατά του Αγίου, να τον δεχτούν στην καρδιά τους και να προσευχηθούν να τους φωτίσει Ο Θεός του ελέους, ώστε να φύγουν από το σκοτάδι της πλάνης που παραποιεί την Ευαγγελική Αλήθεια. Μία είναι Η Εκκλησία στο Σύμβολο της Πίστεως και όχι όσες φαντάζεται καθείς.

Όσοι θεωρούν ότι οι Ματθαιϊκοί είναι κακόδοξοι, σχισματικοί ή ακραίοι καλούνται να προσευχηθούν με ταπείνωση αληθινού χριστιανού να τους αποκαλύψει Ο Θεός πού είναι η αλήθεια. Χωρίς προκαταλήψεις, προσωπικές ερμηνείες, θεωρίες, φρονήματα. Ο στρατιώτης δεν έχει άποψη, έτσι ακριβώς, χωρίς καμία άποψη ας προσευχηθεί στον Θεό όποιος θέλει την σωτηρία της αθανάτου ψυχής του. Ας μην αναζητά τέλειους ανθρώπους, τέλειους Ιερείς και Επισκόπους. Λάθη και πάθη υπάρχουν παντού. Υπήρχαν πάντα και το γνωρίζει όποιος έχει μελετήσει εκκλησιαστική ιστορία. Θα μας ζητηθεί αν είμαστε Ορθόδοξοι και τι έργα ποιήσαμε.

Η αναίρεση μας ήταν σε μέγεθος μεγάλη διότι συνήθως όταν κάποιος κατηγορεί με μία λέξη, η διαδικασία αναίρεσης της μονολεκτικής του κατηγορίας ως ανυπόστατης και μυθώδους χρειάζεται αποδείξεις. Οι αποδείξεις δεν χωρούν όμως σε μία λέξη. Δοξάζουμε Τον Τριαδικό Θεό που μας αξίωσε να ερευνήσουμε την εκκλησιαστική ιστορία ώστε να φέρουμε στο φως για άλλη μία φορά την αλήθεια των γεγονότων. Ελπίζουμε να έλθουν σε μετάνοια όσοι ανεξετάστως και βιαστικώς προέβησαν σε αναφορές ανυπόστατες και μυθιστορηματικές για το πρόσωπο του Αγίου Ματθαίου του Μυροβλύτου. Ελπίζουμε να τύχει η μελέτη μας εντίμου αντιμετωπίσεως και όχι τμηματικής παρουσίασης της και λεκτικής απαξίωσης της άνευ θεμελίων. Δεν αναμένουμε συγγνώμη από εκείνους που καταφέρθηκαν κατά του Αγίου Ματθαίου και δεν το απαιτούμε, ευχόμεθα μόνο καλή μετάνοια. Είμαστε πρόθυμοι να ζητήσουμε συγγνώμη από τους αναγνώστες μας αν κάποιος παρουσιάσει μελέτη στην οποίαν θα αποδεικνύει ότι όσα γράφουμε δεν είναι έτσι.

Ο Άγιος Ματθαίος να πρεσβεύει για όλους μας και ειδικώς για εκείνους που τον αδικούν με λόγια και έργα!

Αληθώς!

Ιστορική και κριτική αναίρεσις του άρθρου, ''ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ'', μέρος δέκατο ένατο.

 

  Το ιερό σκήνωμα του Αγίου Ματθαίου του Μυροβλύτου. Επί τρείς ημέρες ετέθη σε λαϊκό προσκύνημα αλλά δεν παρουσίασε νεκρική ακαμψία σε βαθμό μάλιστα που η τιμία του κεφαλή υποβαστάζεται, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία. Κάποιοι υποστήριξαν και πολλοί νομίζουν ακόμη, ότι κατά την εκταφή του βγήκε τυμπανιαίος. Όμως τα σημάδια της μυροβλήσεως και της ευκαμψίας του σώματος, τους διαψεύδουν. Επίσης ποτέ δεν παρουσίασαν αποδείξεις για όσα είπαν περί τυμπανισμού. 
 

Ο αρθρογράφος μας, λέει ότι πολλοί Ματθαιϊκοί δεν διαθέτουν εκκλησιολογικές γνώσεις ώστε να δικαιολογείται η άποψη ότι με τους Ματθαιϊκούς μας χωρίζει το εκκλησιολογικό. Αυτό που γράφει και νομίζει ο αρθρογράφος είναι τελείως άκυρο. Το ότι κάποιος Ματθαιϊκός ίσως δεν γνωρίζει να εξηγήσει με άρτιο προφορικό λόγο το πιστεύω του, δεν συνεπάγεται ότι δεν έχει και το δικαίωμα να διαχωρίζει την θέση του. Το ότι το 1924 δεν γνώριζαν το εκκλησιολογικό μέρος της αλλαγής του ημερολογίου σε βαθμό τέλειο, τους εμπόδισε από το να διαχωρίσουν την θέση τους; 

Το ότι κάποιος δεν ξέρει να εκφράσει το φρόνημα του δεν στερείται του δικαίωματος να έχει φρόνημα. Από την στιγμή λοιπόν που έχει φρόνημα και μάλιστα διαφορετικό από κάποιον άλλον, τότε ναι, κάτι τον χωρίζει από τον άλλον κι ας μην ξέρει να το εκφράσει αρτίως.

Παρακάτω ο αρθρογράφος λέγει πως οφείλουμε σεβασμό όχι αποκλειστικώς στον Άγιο Ματθαίο αλλά σε όλους τους πατέρες και αδελφούς που αγωνίστηκαν τότε και μας θυμίζει ότι μόνο Ο Χριστός είναι Σωτήρας Της Εκκλησίας και ότι οι άνθρωποι μπορεί να πλανηθούν. Ορθώς μιλάει εδώ ο αρθρογράφος.  Πλανώνται οι άνθρωποι, οι σύνοδοι, ολόκληρα πατριαρχεία πλανήθηκαν πολλάκις στην εκκλησιαστική ιστορία. Γι' αυτό ο οποιοσδήποτε πρέπει να μην φανατίζεται, να ερευνά με αντικειμενικότητα, να κάνει διάλογο με ευγενικό τρόπο και διάθεση να απαντά σε όσα τον ρωτούν όσο δύσκολες κι αν είναι οι ερωτήσεις, να παρουσιάζει σοβαρές και ολοκληρωμένες μελέτες, να μην μονολογεί δογματίζοντας και λοιπά συναφή.

Πλάνη σημαίνει αστάθεια, κίνηση. Γι' αυτό λέμε ότι αυτό το σώμα δεν είναι πλανήτης όταν δεν περιφέρεται. Η Γή μας είναι πλανήτης διότι περιφέρεται, δεν είναι σταθερή η θέση της σε κάποιο σημείο. Αυτό λέγουμε και για τους Αγίους οι οποίοι εν γένει ήταν απλανείς, όχι αλάθητοι, αλλά απλανείς, είχαν αψευδείς, μη πεπλανημένες απόψεις, σταθερές. Αν κάποιοι Άγιοι εξέφρασαν αποκλίνουσες θέσεις από την πατερική συμφωνία, αυτό δεν συνεπάγεται ότι δεν ήταν Άγιοι, διότι δεν πολέμησαν Την Εκκλησία λόγω των απόψεων τους όπως έκανε ο Άρειος, ήταν ανοικτοί σε διάλογο, ήταν ταπεινοί να αλλάξουν άποψη και δεν δημιούργησαν σχίσματα ή σχίσμα λόγω των θέσεων τους. Ο Άγιος Αυγουστίνος με το σύγγραμμα του ''ΑΝΑΘΕΩΡΉΣΕΙΣ'', το οποίο έγραψε στα τέλη της ζωής του αναθεώρησε πολλά εξ όσων είχε γράψει, είχε ταπείνωση.

Ο αρθρογράφος παρακάτω παραθέτει την άποψη του, ότι δηλαδή δεν δέχεται τις νέου τύπου αγιοποιήσεις που βασίζονται σε προσωπολατρεία ή διαφήμιση. Για την προσωπολατρεία φέρει ως παράδειγμα τον Άγιο Ματθαίο. Ο Άγιος τιμάται ακόμα και από νεοημερολογίτες και μάλιστα Αγιορείτες Μοναχούς, που έχουν πληροφορίες από παλαιούς Γέροντες, οι οποίοι μιλούσαν για τον Ιερομόναχο Ματθαίο, για όσα έζησαν κοντά του και πριν αλλά και δύο χρόνια μετά την αλλαγή του ημερολογίου, ως το 1926 όπου έφυγε από το Άγιον Όρος. 

Συνοδεία η οποία δεν ανήκει στο χώρο των Ζηλωτών, της οποίας το όνομα δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε για ευνόητους λόγους, θεωρούν ότι ο Άγιος Ματθαίος ήταν ένας Άγιος. Όντας νέοι δόκιμοι ακόμη, Γέροντες παλαιότεροι τους είχαν μιλήσει όταν κάποιοι εξ αυτών ήταν επίσης νέοι για τις εμπειρίες τους κοντά στον Άγιο Ματθαίο. Όταν μαρτυρούν για την αγιότητα του ανδρός άνθρωποι οι οποίοι ανήκουν στο χώρο νέου ημερ/γίου ή του μνημοσύνου, δεν μπορούμε να μιλάμε ακόμα για προσωπολατρεία.

Ιούνιος του 1950 από το 40ήμερο μνημόσυνο του Αγίου Ματθαίου του Ομολογητού.

Όταν οι εμπειρίες των ανθρώπων που έζησαν θαύματα μπροστά στα μάτια τους στην Κερατέα, τους έκαναν να μιλούν σε όλους για τον θαυματουργό Ιερομόναχο και κατόπιν Επίσκοπο Ματθαίο, αυτό είναι προσωπολατρεία; Εκείνοι οι μνημονευτές Μοναχοί οι οποίοι δέχονται ως Άγιο τον Επίσκοπο Ματθαίο είναι προσωπολάτρες; Προσωπολατρεία θα μπορούσε να θεωρήσει κάποιος και το ότι όταν ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος ήταν ακόμη εν ζωή, κάποιοι είχαν ζωγραφίσει μία εικόνα του με δύο Αγγέλους εκ δεξιών και εξ αριστερών του Αγίου. Το ότι τίμησαν το πρόσωπο του Αγίου ενώ ούτος ήταν ακόμη εν ζωή είτε αυτό είναι, είτε δεν είναι προσωπολατρεία, δεν συνεπάγεται ότι ο Άγιος Νεόφυτος δεν είναι Άγιος. Ίδια περίπου εικόνα δημοσίευσε και ο μετέπειτα Φλωριναίος Μοναχός Βίκτωρ Ματθαίου, για τον κεκοιμημένο Αρχιεπίσκοπο Ματθαίο. Επιπλέον σε ουδεμία αγιοκατάταξη ή σειρά αγιοκατατάξεων, έχει προχωρήσει η Εκκλησία των Γνησίων Ορθοδόξων για λόγους εντυπώσεων και προβολής της. Όποιος διαφωνεί καλείται να το αποδείξει.

Ο αρθρογράφος καταδικάζει τις αγιοποιήσεις που στηρίζουν αντιεκκλησιαστικές καταστάσεις. Όταν όμως αναφέρεται στο πρόσωπο του Αγίου Ματθαίου κάνει ένα σημαντικό λάθος. Ουδεμία στήριξη παρέχει η Αγιότητα του Αγίου Ματθαίου στην ύπαρξη της Συνόδου μας ή στα γεγονότα από το 1935 ως το 1950.

Ουδεμία αγιοποίηση δημιούργησε το σχίσμα, ουδεμία αγιοποίηση συντήρησε το σχίσμα τόσες δεκαετίες. Οι άκυρες χειροτονίες των ετών 1960 και 1962, το ότι οι του νέου κοινωνούν ελευθέρως σε ναούς των Φλωριναίων, ενώ οι Σύνοδοι των Φλωριναίων ονομάζουν τους νεοημερολογίτες εκτός Εκκλησίας, όπως και πολλά άλλα στα οποία έχουμε αναφερθεί, ήταν η αιτία του σχίσματος και η ως σήμερον συντήρηση του.

Η Ιερά Σύνοδος δεν προχωράει με εντυπωσιασμούς και αγιοποιήσεις ώστε να στηρίξει την ύπαρξη της. Η συνέπεια έργων και λόγων, αρκούν ώστε ο κάθε καλόπιστος που επιθυμεί μόνο την σωτηρία της αθανάτου ψυχής του να ελκύεται εξ αυτών των γνωρισμάτων. Εμείς αναιρούμε όσα γράφονται εναντίον μας λέξη προς λέξη. Όσα έχουμε δημοσιεύσει ως τώρα στο ιστολόγιο μας ουδέποτε αναιρέθηκαν από κάποιαν αντίθετη σε θέσεις μελέτη. Τα άρθρα τα οποία αφορούν στη Σύνοδο μας δεν αναίρεσαν τίποτα από όσα γράψαμε. Ασχολήθηκαν με επί μέρους θέματα και όχι με όσα γράψαμε ακριβώς. Εμείς παρά ταύτα αναιρούμε και αυτά τα άρθρα.

Παρακάτω το άρθρο, μας λέγει να προσέξουν οι κακοπροαίρετοι ώστε να μη βιαστούν να γράψουν ότι υβρίζεται ο Άγιος Πατέρας διότι όπως ισχυρίζεται ο αρθρογράφος το άρθρο του στηρίζεται σε ντοκουμέντα και όχι προσωπικές εκτιμήσεις και αυθαίρετες κρίσεις. 

Τα ντοκουμέντα σίγουρα δεν είναι η μαρτυρία κάποιου δαιμονισμένου όταν γνωρίζουμε από το Ευαγγέλιο ότι ο πατέρας του ψεύδους είναι ο διάβολος. 

Ντοκουμέντο δεν είναι η μαρτυρίες από εχθρούς του Αγίου Ματθαίου εφόσον ακόμα και ο πιο απλός στο μυαλό γνωρίζει ότι ο έχθρός σχεδόν ποτέ δεν είναι αντικειμενικός. 

Ντοκουμέντο δεν είναι οι αναφορές του βλασφήμου Μοναχού Αρσενίου Κοτέα ο οποίος έγραφε οτι μετά την αλλαγή του ημερολογίου ο Πατριάρχης Μελέτιος συλλειτούργησε στο Άγιον Όρος με τον τότε Ιερομόναχο Ματθαίο, όταν αποδεικνύεται από την επίσημη βιογραφία του Μελετίου, ότι το 1924 ούτε Πατριάρχης ήταν, ούτε στο Άγιον Όρος ήταν, αλλά στη Κηφισιά της Αττικής. 

Ντοκουμέντο σίγουρα δεν είναι η δήθεν ομολογία της Ηγουμένης Μαριάμ στην τάδε εφημερίδα το 1933, όπου παρ' όλη την υποθετική ομολογία της δεν μπήκε φυλακή τότε! Αν η ομολογία της για βασανιστήρια ήταν όντως δική της γιατί δεν φυλακίστηκε και μάλιστα εν μέσω διωγμού των παλαιοημερολογιτών που φυλακιζόταν ο Ιερέας απλώς για μία Λειτουργία που έκανε με το παλαιό; 

Ιστορική και κριτική αναίρεσις του άρθρου, ''ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ'', μέρος δέκατο όγδοο.

 

Η μόνη φωτογραφία του Οσίου Μωυσέως του Προορατικού. Κοιμήθηκε το 1946 με τον, κατά τον π. Φλωρίνης Χρυσόστομο, παρασυνάγωγο Επίσκοπο Βρεσθένης Ματθαίο. Παρά το γεγονός αυτό οι πνευματικοί επίγονοι του π. Φλωρίνης, έχουν τα τίμια λείψανα του Οσίου Μωυσέως προς προσκύνηση σε Μοναστήρι τους στην Κόρινθο. Άρα αναγνωρίζουν τον Επίσκοπο Βρεσθένης ως Ορθόδοξο και όχι παρασυνάγωγο όπως τον ονόμαζε ο πνευματικός ηγέτης τους; Αλλιώς πώς εξηγείται το γεγονός να έχουν προς προσκύνηση τα λείψανα ενός Μοναχού που κοιμήθηκε σε εκκλησιαστική κοινωνία με τον Επίσκοπο Βρεσθένης Άγιο Ματθαίο;

Παρακάτω το άρθρο παρουσιάζει και τα καλά του Αγίου σαν να μας έχει αποδείξει ότι όσα λέει ως κακά του Αγίου είναι και έτσι. Παραδέχεται ο αρθρογράφος πως η ασκητικότητα, η νηστεία και οι προσευχές ήταν το γνώρισμα του. Δεν αμφισβητεί ούτε ότι έκανε θαύματα, αλλά και οι Εβραίοι επίσης ομολογούσαν ότι Ο Κύριος έκανε θαύματα όμως τα ερμήνευαν ως μαγεία ή έργο του διαβόλου. Στα θαύματα του Αγίου Ματθαίου ο αρθρογράφος δίνει την δική του ερμηνεία. Για την ασκητικότητα του φέρει ως παράδειγμα τον ασκητή αιρεσιάρχη Νεστόριο. Ποιά ήταν η ομοιότητα του Νεστορίου με τον Άγιο Ματθαίο; Καμία! Ο Νεστόριος δίδαξε δογματικής φύσεως αιρέσεις και πολέμησε την Εκκλησία επιμένοντας σε αυτές. Δεν αναγνώρισε ποτέ το λάθος ή την πλάνη του. Ο Άγιος ακόμα κι όταν δεν έφταιγε για κάτι, ζητούσε συγγνώμη ώστε να ηρεμήσει το ποίμνιο. Βεβαίως τις δηλώσεις του αυτές τις χρησιμοποιούν οι ανά τις δεκαετίες εμφανιζόμενοι κριτές του Αγίου, όχι για να καταδείξουν την αρετή του Αρχιερέως που φρόντιζε να μην σκανδαλίζει το ποίμνιο του, αλλα για να παρουσιάσουν τις αποκηρύξεις του ως δήθεν απόδειξη ότι υποκρινόταν και συνέχιζε τα ίδια. 

Απόδειξη πως δεν υποκρινόταν είναι το γεγονός ότι όλο και μεγάλωνε το έργο του Αγίου ακόμα και μετά θάνατον. Μοναχοί και Μοναχές γέμισαν τα μοναστήρια του, λαϊκοί γέμισαν τις ενορίες της Εκκλησίας της Ελλάδος των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Θαύματα έκαναν με την πίστη που φύτευσε στις καρδιές τους ο Άγιος Ματθαίος, ακόμη και Αρχιμανδρίτης εγκατέλειψε το νέο και προσήλθε στην Εκκλησία των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Ανεδείχθη μάλιστα και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο από Τήνου μακαριστός Αγαθάγγελος. Αυτό ήταν το έργο και η διαθήκη του Αγίου Ματθαίου. 

Επιπλέον ο αρθρογράφος παρομοιάζει την ασκητικότητα του Αγίου Ματθαίου με την ασκητικότητα αιρετικών οι οποίοι είχαν ηθικότατο και ασκητικότατο βίο. Όμως ο ίδιος ο αρθρογράφος στην αρχή του άρθρου του μας λέγει ότι, ''Το κείμενο αυτό εξετάζει τι ΔΕΝ είναι ο Ματθαίος και όχι τι είναι (δεν ασχολείται δηλαδή με το αν είναι σχισματικός, αιρετικός ή απλά ένας άνθρωπος που έπεσε σε σφάλματα''. Όμως όπως είδαμε παρομοιάζει την ασκητικότητα του με την ασκητικότητα των αιρετικών. Με αυτό δεν μας παραπέμπει στο ότι ήταν αιρετικός ο Άγιος Ματθαίος; Αν δεν επεδίωκε κάτι τέτοιο γιατί μας συγκρίνει ως ασκητή τον Ορθόδοξο Επίσκοπο Ματθαίο με τον αιρεσιάρχη Επίσκοπο Νεστόριο και άλλους αιρετικούς; 

Γιατί συγκρίνει την ασκητικότητα του Αγίου με την νηστεία βουδιστών μοναχών; Απέχει ο Ορθόδοξος απ' το σκόρδο και το οινόπνευμα; Οι βουδιστές απέχουν και εκ των δύο. Ποία η σχέση λοιπόν της νηστείας των βουδιστών η οποία γίνεται για την διάλυση της συνειδητότητας τους, εντός της παγκόσμιας συνειδητότητας και θεωρούν ότι αυτή είναι κάτι σαν θεός; Ποία σχέση έχει ως ασκητής ο Επίσκοπος Ματθαίος με τον ασκητή βουδιστή μοναχό ο οποίος νομίζει ότι με την πολεμικη τέχνη έρχεται σε αρμονία με την κτίση; Μπορεί να υπάρχει η ομοιότητα της αποχής από την ποσότητα του φαγητού, την αποχή από κρέας την οποίαν τηρούν και οι βουδιστές, αλλά με βάση αυτές τις ομοιότητες δεν μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι η νηστεία δεν είναι ασφαλής δρόμος προς την αγιότητα επειδή και οι βουδιστές νηστεύουν. Όποιος έχει μελετήσει την Κλίμακα, το γνωστό βιβλίο του Οσίου Ιωάννου του Σινά, θα έχει συναντήσει τα πάρα πολλά σημεία στα οποία ο συγγραφεύς τονίζει την αναγκαιότητα της νηστείας και πόσα πάθη ξεριζώνει.

Η αναφορά στο άρθρο, περί της αγρυπνίας του διαβόλου και της νηστείας του είναι άστοχη και άσχετη διότι ο διάβολος αγρυπνεί επειδή δεν υπάρχει στις ιδιότητες του ως πνεύμα η κόπωση! Δεν έχει αναγκή να κοιμηθεί ο διάβολος, άρα δεν θυσιάζει κάποιον ύπνο όπως έκανε ο ηλικιωμένος Άγιος Ματθαίος, επί 16 ώρες που διαρκούσαν οι εόρτιες αγρυπνίες στα μοναστήρια του. Το ίδιο ισχύει και για την νηστεία, δεν έχει ανάγκη να νηστεύσει ο διάβολος διότι ως πνεύμα δεν πεινάει, οπότε δεν θυσιάζει την ηδονή της γεύσης ή ακόμα και το αναγκαίο προς συντήρηση φαγητό, διότι δεν πρόκειται να πεθάνει από στέρηση τροφής. Αντιθέτως όταν ο Άγιος Ματθαίος έτρωγε μόνο 4 μπάμιες μετρημένες όσο κι αν πεινούσε, αυτό αποτελεί αγιαστική νηστεία, όχι εκ φύσεως δεδομένη αποχή εκ του φαγητού. Δύο άσχετα δεδομένα μεταξύ τους τα οποία ο αρθρογράφος συγχέει.

Παρακάτω ο αρθρογράφος πολύ ορθώς λέγει ότι η ασκητικότητα δεν αγιάζει αν δεν συνοδεύεται από ορθόδοξο φρόνημα, ταπείνωση, αγάπη και τις υπόλοιπες αρετές. Όπως αποδείξαμε στην ως τώρα αναίρεση μας επί των γραφομένων του άρθρου, όλα όσα δήθεν δεν είχε ο Άγιος τα είχε και μάλιστα σε βαθμό υπερβολικό. Αγάπη; Αν δεν είχε πώς κατάφερε να ταΐσει εν μέσω Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου εκατοντάδες μητέρες με τα παιδιά τους και πολλά ορφανά; Αν δεν είχε πώς ενέπνευσε τόσους νέους και νέες να αφήσουν γονείς, περιουσίες, άνετη ζωή, ηδονές της σαρκός και να προτιμήσουν να ξυπνούν κάθε βράδυ στις 12 τα μεσάνυχτα και να προσεύχονται ως τις 5 το πρωί; Αν δεν είχε αγάπη πώς ενέπνευσε τόσους νέους κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, να τρώγουν από τις 3 το απόγευμα και μετά, μόνο ψωμί και νερό μία φορά την ημέρα; Αν δεν είχε αγάπη πώς έδινε τα βιβλία του δωρεάν; Ευαγγέλια, Προσευχητάρια, κομβοσχοίνια, όλα τα έδινε δωρεάν.

Κάποιοι έλεγαν ότι έτρωγαν πολύ λίγο στις Μονές του Αγίου. Νόμιζαν ότι στα μοναστήρι οι Μοναχοί πηγαίνουν για απολαύσεις, ανάπαυση και γαστριμαργία; Όταν ο Άγιος Αντώνιος άφησε τον Άγιο Παύλο τον Απλού να διψάει και να πεινάει το έκανε διότι δεν είχε αγάπη και εμείς γαλουχημένοι στην αντιχριστιανική εποχή μας έχουμε περισσότερη; 

Κατά μαρτυρία του Αρχιμανδρίτου Ιωαννικίου Μενιδιάτη, αδελφού της ανδρικής Μονής Κερατέας από το 1938, όταν οι Μοναχοί και οι Μοναχές έκαναν τις εκταφές των κεκοιμημένων Μοναχών και Μοναζουσών, πολλών τα λείψανα ευωδίαζαν. Εν ζωή μάλιστα όλοι είχαν τόση πίστη ώστε έκαναν θαύματα μεταξύ τους. Αν ένας Μοναχός είχε αρρωστήσει και είχε πέσει στο κρεβάτι, κάποιος άλλος του έλεγε, ''δεν εχεις τίποτα, σήκω πάμε στα χωράφια'', και όντως συνέβαινε αυτό ως μία απλή καθημερινότητα. Άρρωστοι θεραπεύονταν μόνο με την πύρινη προσευχή τους. Θεράπευαν άλλους, θεράπευαν ακόμα και τα ζώα της Μονής, όλα αυτά δε, τα έκαναν με ένα λόγο τους μόνο, απευθυνόμενοι στον Κύριο διότι ο Άγιος Ματθαίος τους είχε μάθει τι σημαίνει πίστη! 

Ο π. Ιωαννίκιος είχε επαναφέρει στη ζωή ένα ζώο το οποίο είχε πεθάνει κατά την ώρα της εργασίας. Μάλιστα οι κάτοικοι του χωριού που ήταν διάσπαρτοι στα γύρω χωράφια και μαζεύτηκαν να δουν τι συνέβη, γελούσαν όταν σταύρωνε ο π. Ιωαννίκιος το ζώο και ευχόταν εμπρός του. Όμως όταν το ζώο σηκώθηκε και τίναζε το κεφάλι του έμειναν όλοι με το στόμα ανοικτό. Πολλοί γύρισαν με το παλαιό ημερολόγιο! Άλλοι είπαν ότι το ζώο δεν είχε πεθάνει. Ο π. Ιωαννίκιος έλεγε ότι το ζώο είχε πεθάνει αλλά όταν εξιστορούσε το περιστατικό εμφάνιζε άλλον στην θέση του από ταπείνωση.

Ο Μοναχός Νεκτάριος εξασκούσε πολύ την νοερά προσευχή και ιδιαιτέρως τους Χαιρετισμούς Της Παναγίας μας, τους οποίους θυμόταν με ακρίβεια και τους έλεγε όλη την ημέρα ξανά και ξανά. Αν χρειαζόταν να μιλήσει, διέκοπτε, έλεγε τα αναγκαία και συνέχιζε από εκεί που σταμάτησε. Όταν έγινε η εκταφή του, παραδόξως τα λείψανα του είχαν επάνω τους χλωρίδα, μικρά χορταράκια! Πώς φύτρωσαν στο χώμα μέσα σε βάθος 1,5 μέτρου, χωρίς οξυγόνο και το φώς του ήλιου; Αν κάποιος σκεφτεί ότι φύτρωσαν λόγω υγρασίας, πώς εξηγείται και πάλι το φαινόμενο αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο ηλιακό φώς και το οξυγόνο;

 

Ο Άγιος Ματθαίος βοηθούμενος από την Ηγουμένη Μαριάμ συνομιλεί με τους πιστούς σε κλίμα χαράς και ειρήνης. Θεοφάνεια του 1950 επί της εξέδρας.

Όλα αυτά λοιπόν μπορεί να τα εμπνεύσει ένας πλανεμένος ασκητής που δεν έχει αγάπη; Μπορεί να τα δημιουργήσει εκ του μηδενός ένας άνθρωπος που δεν έχει ταπείνωση; Εκείνοι που δεν έχουν ταπείνωση δεν ζητούν συγγνώμη ακόμα και για πράγματα που δεν φταίνε. Ο Άγιος Ματθαίος ζήτησε πολλές φορές συνάντηση με τον π. Φλωρίνης. Ένας Επίσκοπος που δεν έχει ταπείνωση δεν ζητάει ένωση με τον πρώην συνεπίσκοπο του, αντιθέτως ζητάει από εκείνον να κάνει την πρώτη κίνηση. Για τις επιστολές του Αγίου Ματθαίου που έστελνε κατά καιρούς στον πρ. Φλωρίνης υπάρχουν τα στοιχεία με ημερομηνίες και ιστορικές αποδείξεις σε ψηφιακή μορφή για όποιον θέλει να μελετήσει το θέμα.

Παρακάτω το άρθρο μιλάει περί των θαυμάτων που ομολογεί και ο αρθρογράφος πως έκανε ο Άγιος Ματθαίος και δημοσιεύει έναν λόγο του Αγίου Αθανασίου του Μέγα. Ο λόγος ξεκινά με την ερώτηση πώς οι αιρετικοί κάνουν θαύματα. Όμως και πάλι ο αρθρογράφος αυτοαναιρείται διότι ενώ στην αρχή του άρθρου του μας είπε ότι δεν θα ασχοληθεί με το αν είναι αιρετικός ο Άγιος Ματθαίος, στο τέλος κάνει το ακριβώς αντίθετο. Αναφερόμενος στο πρόσωπο του Αγίου Ματθαίου και τα θαύματα που εκείνος έκανε, φέρει ως προσωπική του ερμηνεία κάτι το οποίο αφορά το πώς κάνουν θαύματα οι αιρετικοί. Στην αρχή έγραψε, ''Το κείμενο αυτό εξετάζει τι ΔΕΝ είναι ο Ματθαίος και όχι τι είναι (δεν ασχολείται δηλαδή με το αν είναι σχισματικός, αιρετικός ή απλά ένας άνθρωπος που έπεσε σε σφάλματα)''. Αφού δεν ασχολείται το άρθρο με το αν είναι αιρετικός ο Άγιος Ματθαίος, γιατί προσπαθεί να αποδείξει ότι τα θαύματα του Αγίου δεν ήταν επικύρωση της Ορθοδοξίας του και μάλιστα χρησιμοποιεί και τον λόγο του Μεγάλου Αθανασίου που απαντά στο πώς κάνουν θαύματα οι αιρετικοί; Δεν είναι αντιφατικό τουλάχιστον; Τελικώς είναι για τον αρθρογράφο αιρετικός ο Άγιος Ματθαίος ή όχι; Αν τον θεωρεί αιρετικό γιατί αναφέρει στην αρχή του άρθρου του, ότι δεν θα ασχοληθεί με το αν είναι αιρετικός ο Άγιος, αλλά στο τέλος μας μιλά για τα θαύματα του Αγίου, μέσω της απαντήσεως του Αγίου Αθανασίου για τα θαύματα των αιρετικών; Αν πάλι δεν θεωρεί τον Άγιο Ματθαίο αιρετικό γιατί πάλι μας παρουσιάζει τον λόγο του Αγίου Αθανασίου που απαντά στο πώς κάνουν οι αιρετικοί θαύματα; 

Απάντηση; Ποτέ δεν πήραμε ως τώρα. Σιωπή...

Στον επίλογο του ο αρθρογράφος μας παρουσιάζει τους λόγους για τους οποίους γράφτηκε το άρθρο. Εξηγεί κατ' αρχάς πως γράφτηκε επειδή κάποιοι Ματθαιϊκοί εμμένουν στις θέσεις τους, λόγω του ότι θεωρούν τον Επίσκοπο Ματθαίο Άγιο και όχι λόγω θεολογικών ή εκκλησιολογικών αντιρρήσεων.

Στην Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, της προεδρευομένης υπό του Μητροπολίτου Θηβών κ. Χρυσοστόμου Τζάνη, δεν υπάρχουν μέλη που να θεωρούν ότι όλοι οι παλαιοημερολογίτες έχουν την ίδια Ομολογία, αφού άλλωστε τα μέλη Της Εκκλησίας, όσο και αν πολλά δεν έχουν θεολογικές γνώσεις, ξέρουν να ξεχωρίζουν τον παλ/γίτη Ιερέα ο οποίος εξυπηρετεί νεοημερολογίτες πιστούς. 

Πολλοί τέως Φλωριναίοι έφυγαν από τον χώρο τους λόγω ακριβώς του ότι δεν έβλεπαν πια καμία διαφορά, κοινωνούσαν και οι του νέου και οι του παλαιού από το ίδιο Δισκοπότηρο...  Κάποιοι δεν το κάνουν αυτό αλλά πάρα πολλοί το κάνουν. Αυτό δημιουργεί προβλήματα στους νεοημερολογίτες, διότι σε μία ενορία του παλαιού μπορούν να κοινωνήσουν αλλά όταν πηγαίνουν σε άλλη ο Ιερέας δεν τους κοινωνεί με αποτέλεσμα να εκφράζονται παράπονα και να δημιουργείται σύγχυση στην συνείδηση των νεοημερολογιτών αδελφών μας.

Από την εμπειρία μας λοιπόν, δεν γνωρίζουμε Ματθαιϊκούς οι οποίοι είναι περαστικοί από την Σύνοδο και είπαν να μείνουν γιατί τους άρεσε το τυπικό ή οι πολύωρες αγρυπνίες και οι αυστηρές νηστείες που τηρούνται. Στο ζήτημα των λαϊκών που εγκατέλειψαν τις Φλωρινικές παρατάξεις, αντιλαμβάνεται κάθε σοβαρός μελετητής ότι όσοι προσέρχονται στην Σύνοδο το κάνουν επειδή έχουν διαφορετικές εκκλησιολογικές απόψεις, αφού έτσι κι αλλιώς τουλάχιστον για αρχή, δεν έχουν μελετήσει σχεδόν καθόλου τον βίο του Αγίου Ματθαίου. Οπότε δεν ήρθαν στη Εκκλησία υπό την σκέψη ότι ο Άγιος Ματθαίος ήταν ο μόνος σωστός αφού καλά καλά δεν τον γνώριζαν.

Ιστορική και κριτική αναίρεσις του άρθρου, ''ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ'', μέρος δέκατο έβδομο.

 

Ο Άγιος Ματθαίος επί της εξέδρας στα Θεοφάνεια του 1950.

Το άρθρο παρακάτω αναφέρει το απαντηθέν πολλές φορές, νεοημερολογιτικό επιχείρημα, πως η χειροτονία του Μητροπολίτου Τριμυθούντος Σπυρίδωνος υπό του Αγίου Ματθαίου τον Σεπτέμβριο του 1948, ήταν παράνομη. Οι συγγραφείς που καταφέρονται κατά της πράξεως αυτής του Αγίου Ματθαίου, δεν αναφέρουν πως η Κυπριακή Αυτοκέφαλος Εκκλησία εφαρμόζει άλλο Δίκαιο από εκείνο της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, ίσως γιατί δεν το γνωρίζουν. Στην Κύπρο συμμετέχουν και Πρεσβύτεροι και λαϊκοί στην εκλογή Επισκόπου. Οπότε η εκλογή του Οσίου αυτού ανδρός, του Αρχιμανδρίτου Γεδεών, ο οποίος μετενομάσθη σε Επίσκοπο Τριμυθούντος Σπυρίδωνα, ήταν ψήφος Κλήρου και Λαού, κατά το αρχαίο έθος Της Εκκλησίας, όπως βεβαιοί ο Ζωναράς, βλέπε Ιερόν Πηδάλιον σελ. 2, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 2003. Η Σύνοδος της Λαοδικείας άλλαξε αυτήν την τακτική Της Εκκλησίας, αλλά η Κυπριακή Εκκλησία διατήρησε το αρχαίο αυτό τυπικό εκλογής. Οπότε ο Αρχιμανδρίτης Γεδεών ήταν εκλεγμένος ως Μητροπολίτης της Μητροπόλεως Τριμυθούντος. Δυστυχώς μόνο 9 μήνες έμεινε στην Κύπρο διότι οι Άγγλοι κατακτητές τον εδίωξαν από το νησί. Πρόλαβε όμως να χειροτονήσει αξίους Ιερείς και να εγκαινιάσει ναούς.

Στη Συμφωνία του Α' Κανόνος των Αποστόλων, σελίδα 3 Ιερού Πηδάλιου, αναφέρει ότι, ''Αί δε των Αποστόλων διαταγαί, (βίβλ. ή. κεφ. κζ'), προστάζουν ότι εκείνος όπου εχειροτονήθη από ένα Επίσκοπον, να καθαίρεται, ομού με τον χειροτονήσαντα, έξω μόνον αν κατά ανάγκην διωγμού, ή άλλην τινά αιτίαν, δεν ημπορούν πολλοί να συναχθούν, και με την ψήφον τούτων χειροτονηθή από ένα. Καθώς ο Σιδήριος εχειροτονήθη Επίσκοπος Παλαιβίσκης, κατά τον Συνέσιον, όχι υπό τριών, αλλ' υπό ενός Επισκόπου του Φίλωνος, δια το απαρρησίαστον των Επισκόπων, εν τοις καιροίς εκείνοις''. 

Διαβάζουμε λοιπόν καθαρώς πως εκείνος ο Επίσκοπος που θα χειροτονήσει μόνος του Επίσκοπον να καθαιρείται, ομοίως και ο χειροτονημένος Επίσκοπος. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση κατά την οποίαν αναγκαστικώς γίνεται χειροτονία Επισκόπου υπό ενός Επισκόπου λόγω διωγμού ή αν για κάποιαν αιτίαν δεν είναι δυνατή η παρουσία άλλων Επισκόπων. Τότε να γίνεται η χειροτονία από έναν Επίσκοπο με την ψήφο των υπολοίπων που απουσιάζουν. Στην περίπτωση της χειροτονίας του Μητροπολίτου Τριμυθούντος υπό του Αγίου Ματθαίου, είχαμε χειρότερες συνθήκες από αυτές που περιγράφει η Συμφωνία. Απαρρησίαστον Επισκόπων υφίστατο όχι διότι κάποιοι ήταν ασθενείς, ή άλλοι λόγω διωγμού αδυνατούσαν να προσέλθουν, αλλά διότι οι λοιποί Επίσκοποι τρία χρόνια πριν ήδη αρνούντο να χειροτονήσουν Επισκόπους για την Εκκλησία των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλάδος. 

Μάλιστα είχαν δεσμευτεί δημοσίως και εγγράφως μηδέποτε εξ όσων γνωρίζουμε διαψεύδοντας την δημοσίευση αυτή της εφημερίδος ''Ελευθερίας'', πως ουδέποτε θα χειροτονήσουν Επισκόπους. Αν ρωτήσει κάποιος απέναντι σε ποιούς είχαν δεσμευτεί οι τρεις Επίσκοποι, π. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, Μεγαρίδος Χριστόφορος Χατζής και Διαυλείας Πολύκαρπος Λιώσης, η απάντηση είναι ότι είχαν δεσμευτεί απέναντι στις Εκκλησιαστικές και Κυβερνητικές Αρχές. Δηλαδή την επίσημη Εκκλησία και την τότε κυβέρνηση. Επί λέξει και αντιγράφοντας ακριβώς όσα δήλωσαν οι τρεις Επίσκοποι στον τύπο της εποχής και δημοσίευσε η εφημερίδα ''Ελευθερία'' της 14ης Νοεμβρίου 1945, είπαν τα εξής, ''Διαβεβαιούμεν τας Εκκλησιαστικάς και Κυβερνητικάς Αρχάς ότι ημείς έχοντες πλήρη την συναίσθησιν ότι είμεθα απλοί θεματοφύλακες ενός θεσμού πανορθοδόξου σημασίας οίος τυγχάνει το Πάτριον Εκκλησιαστικόν Ημερολόγιον και όχι προεστώτες επαναστατικής Εκκλησίας, ουδέποτε και εν ουδεμία περιπτώσει θα προβώμεν εις Εκκλησιαστικάς πράξεις ως είναι αι χειροτονίαι Επισκόπων'' ... ''Επίσης δηλούμεν ότι ημείς ως Οργάνωσις Θρησκευτική εις ουδεμίαν πολιτικήν ή κομματικήν παράταξιν ανήκομεν, αι δε σκέψεις και ενέργειαι ημών έχουν καθαρώς Εκκλησιαστικόν σκοπόν'' ... ''Εν συνεχεία φέρομεν εις γνώσιν των Εκκλησιαστικών και πολιτικών Αρχών, ως και του κοινού, ότι ουδεμίαν σχέσιν και Εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν έχει η Ορθόδοξος και συντηρητική παράταξις ημών με τους παρασυναγώγους Επισκόπους Γερμανόν Βαρυκόπουλον και Ματθαίον Καρπαθάκην, ούς δια αντικανονικάς πράξεις εις ας προέβησαν παρά την έγκρισην ημών, απεκηρύξαμεν και συνεπώς ουδεμίαν ευθύνην υπέχομεν ημείς δια τας γενομένας τυχόν αντικανονικάς πράξεις αυτών''. Υπάρχει φωτογραφία της δήλωσης τους σε ψηφιακή μορφή, για όποιον επιθυμεί να μελετήσει το παρελθόν των Επισκόπων, οι οποίοι κατηγορούσαν τον Άγιο Ματθαίο για τις χειροτονίες του. 

Όπως διαβάζει κάθε σοβαρός αναγνώστης, ο π. Φλωρίνης Χρυσόστομος, ο Μεγαρίδος Χριστόφορος Χατζής και ο Διαυλείας Πολύκαρπος Λιώσης, ονομάζουν Εκκλησιαστική Αρχή την επίσημη Εκκλησία.

Αναγνωρίζουν ως Εκκλησιαστική Αρχή την επίσημη Εκκλησία, ομολογούν με απόλυτη σαφήνεια ότι δεν θα προβούν σε χειροτονίες Επισκόπων, ομολογούν οτι δεν πιστεύουν πως είναι Εκκλησία αλλά οργάνωση θρησκευτική, το λέγουν αυτό δύο φορές και ομολογούν οτι ο σκοπός τους είναι Εκκλησιαστικός. Όλοι οι Ορθόδοξοι θα σκεφτούν λογικώς, αφού αναφέρει ως Αρχή την επίσημη Εκκλησία ποιός ήταν ο εκκλησιαστικός σκοπός της παράταξής τους; Ο μεν π. Φλωρίνης Χρυσόστομος δεν προέβη σε χειροτονίες Επισκόπων αφήνοντας τους Ιερείς του και τους λαϊκούς του αποίμαντους, οι άλλοι δύο επέστρεψαν στο νέο ημερολόγιο και κοιμήθηκαν εντός της επίσημης εκκλησίας. Μήπως η κατάληξη του κάθε Επισκόπου είχε σχέση με την δήλωση τους στην Εφημερίδα ''Ελευθερία''; Ίσως.

Στη συνέχεια της δηλώσεως τους αναφέρουν ότι απέκοψαν εκ της Εκκλησιαστικής κοινωνίας τον Κυκλάδων Γερμανό και τον Άγιο Βρεσθένης Μάτθαιο, ενώ συνέβη το αντίθετο, εκείνοι απέκοψαν με δύο Αποκηρύξεις τον π. Φλωρίνης και τον Δημητριάδος Γερμανό από την εκκλησιαστική κοινωνία στις 5-9-1937 και στις 19-9-1937. Κλείνουν την δήλωση τους χρησιμοποιώντας και το μέλλον, αποποιούνται προκαταβολικώς οποιαδήποτε ευθύνη για τις αντικανονικές ενέργειες των δύο Επισκόπων, Κυκλάδων και Βρεσθένης, στις οποίες τυχόν θα προβούν μελλοντικώς. 

Γιατί αυτή η αναφορά στο μέλλον από τους εν λόγω Επισκόπους; Διότι όπως η ιστορία απέδειξε γνώριζαν το φρόνημα του Αγίου Ματθαίου, άλλωστε οι ίδιοι τον ονόμαζαν παρασυνάγωγο και υπολόγιζαν ίσως σε ένα πιθανό μελλοντικό ατομικό του εγχείρημα. Αλλά υπάρχει άλλη μία απόδειξη ότι ο Άγιος Ματθαίος ήταν όντως Άγιος, για όσους μπορούν να δουν την αγιότητα σε έναν Ποιμενάρχη. Επειδή ο π. Φλωρίνης το 1948 δημοσίευσε σε εφημερίδες κάποια άρθρα καλής θελήσεως για την ενότητα του αγώνος και αφού ερευνήθηκε αν όντως τα έστειλε εκείνος προς δημοσίευση και διαπιστώθηκε ότι όντως έτσι είναι, πίστευσε ο Άγιος Ματθαίος στην πιθανότητα μίας ενώσεως και σε από κοινού χειροτονίες ώστε να σωθεί ο αγών των Γνησίων Ορθοδόξων, έτσι θέλησε να έρθει σε επαφές με τον πρ. Φλωρίνης. Στις 3 Ιουλίου του 1948 μέσω επιστολής ζήτησε ο Επίσκοπος Ματθαίος συνάντηση με τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο στο μετόχι της Μονής στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου 71 στην Αθήνα, υπό την προϋπόθεση ότι θα αρθούν πρώτα οι λόγοι για τους οποίους χωρίστηκαν. Η απάντηση του πρ. Φλωρίνης ήρθε τρεις ημέρες αργότερα, την υπέγραφαν και οι τρεις Επίσκοποι, Χρυσόστομος, Χριστοφόρος και Πολύκαρπος, ήταν θετική μεν, όριζε άλλο σημείο συναντήσεως την οικία του λαϊκού Βασιλείου Κηρύκου στο Ψυχικό, ημέρα την 7η Ιουλίου και ώρα 11η πρωϊνή. Από την άλλη δε, είχε τον δικό του όρο ο πρ. Φλωρίνης, να μην συζητηθεί τίποτα από όσα αφορούν το παρελθόν διότι κατά την λογική του όλα είχαν αποσαφηνισθεί μέσω των δημοσιευμάτων του στις εφημερίδες! Ήρθε η απάντηση του Αγίου Ματθαίου την επόμενη κιόλας μέρα η οποία ανέφερε ότι καλά τα δημοσιεύματα στον τύπο, αλλά δεν αρκούν αυτά για ένωση δύο μεταξύ τους χωρισμένων μερίδων! Επιπλέον  υπήρχαν τέσσερα σημεία στα οποία θα έπρεπε να βασιστεί η ένωση. Ζητήματα τα οποία δεν ανέφερε στον τύπο ο π. Φλωρίνης. Σίγουρος μάλλον για την διάθεση του π. Φλωρίνης, ο Άγιος Ματθαίος έγραφε, ''αναμένω υμετέραν απάντησιν''. Ποτέ δεν ήρθε απάντηση...

Αυτές τις ιστορικές λεπτομέρειες δεν θα τις βρείτε πουθενά αλλού, σε κάποιον από τους παλαιοημερολογιτικούς ιστοτόπους των Φλωριναίων ''ΓΟΧ''.

Όπως είδαμε παραπάνω, γράφει ο Ιερομόναχος π. Θεοδώρητος στο βιβλίο του ''Το ημερολογιακόν σχίσμα, Δυνάμει ή ενεργεία'', Αθήναι, 1973, σελ. 15, για τον π. Φλωρίνης Χρυσόστομο, ότι ήταν ένας Επίσκοπος που έκανε πολιτικές ευελιξίες και εξ αιτίας αυτού δεν είχαν οι κινήσεις αυτές την ευλογία Του Θεού. Η καλοπιστία του Αγίου Ματθαίου όμως τον οδήγησε μάλλον να πιστεύσει ότι ο π. Φλωρίνης Χρυσ/μος θα ερχόταν προς συνάντηση του. Γι' αυτό έδωσε μέσω του π. Ευγενίου Τόμπρου, στην εφημερίδα ''Εθνικός Κήρυξ'' ένα άρθρο του να δημοσιευτεί στις 6 Ιουλίου του 1948. Ήταν τόσο σίγουρος για την προαίρεση του π. Φλωρίνης Χρυσοστόμου. Σε αυτό το άρθρο δηλώνει ο Άγιος Ματθαίος, πως υπάρχουν 5 Ορθόδοξοι Επίσκοποι απέναντι από την επίσημη Ιεραρχία. Πέντε Ορθόδοξοι διότι ίσως νόμιζε ότι θα ενωθούν και θα χειροτονήσουν όλοι μαζί νέους Αρχιερείς. Από το γεγονός ότι θα ανεχόταν να χειροτονήσει ακόμη και με τους Επισκόπους Πολύκαρπο και Χριστόφορο, αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν ήταν ακραίος και αλαζόνας, αλλά ούτε ήθελε να εμφανίζεται ως ο μόνος Ορθόδοξος Επίσκοπος επί της γης, ούτε ήθελε να εμφανίζεται ως ακριβολόγος και αυστηρός τηρητής των Κανόνων, όπως κάποιοι τον κατηγορούν. Γνώριζε πολύ καλώς τι οικονομίες είχαν κάνει οι Άγιοι για να σώσουν Την Εκκλησία και γνώριζε να τις κάνει και ο ίδιος όταν το επέβαλλε η ιστορία. Έδωσε το άρθρο του μία ημέρα πριν τουλάχιστον για δημοσίευση, αλλά την ημέρα που δημοσιεύτηκε το καλόπιστο άρθρο του Αγίου στις 6 Ιουλίου, την ίδια ημέρα έλαβε την απάντηση των τριών Επισκόπων στην οποίαν του έλεγαν να μην μιλήσουν καθόλου για το παρελθόν! 

Όμως εδώ εγείρεται ένα ερώτημα, εφόσον είχε ζητηθεί συνάντηση στις αρχές Ιουλίου του 1948 την οποίαν ο π. Φλωρίνης Χρυσ/μος μάλλον απέφυγε, γιατί εκείνοι που δημοσιεύουν ανάρτηση με σχόλια και το άρθρο του Αγίου Ματθαίου, δεν αναφέρουν τίποτα περί της παρ' ολίγον συναντήσεως μεταξύ τους, αλλά αναφέρουν ότι ο Άγιος Ματθαίος ανεγνώριζε και τους άλλους Επισκόπους μέσω της δηλώσεως του αυτής και άρα δεν δικαιολογείται που χειροτόνησε μόνος του Επισκόπους δύο μήνες μετά; Για να δείτε το άρθρο κάνετε κλίκ εδώ. Εμείς δεν έχουμε κανέναν ενδοιασμό να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια, όμως ως τώρα βλέπουμε όχι ολόκληρη την αλήθεια να παρουσιάζεται, αλλά μόνο κομμάτια της ιστορικής αλήθειας, ερμηνευόμενα κατά το δοκούν εκάστου. Ο συντάκτης του άρθρου είχε ελλιπή γνώση του ζητήματος. Ελπίζουμε να αναθεωρήσει κατόπιν της πλήρους παρουσίασης των γεγονότων. 

Αλήθεια είναι πως κακώς ο Άγιος Ματθαίος βιάστηκε να δώσει στην εφημερίδα την δήλωση του αυτή, όμως πίστευε ότι θα βρεθεί ένας Επίσκοπος να συμμετέχει σε χειροτονίες. Εφόσον λοιπόν δεν προσήλθε ο π. Φλωρίνης Χρυσόστομος, εφόσον οι άλλοι δύο Επίσκοποι Πολύκαρπος και Χριστόφορος ακολουθούσαν τον π. Φλωρίνης και δεν πήραν πρωτοβουλίες για ένωση, εφόσον ο Κυκλάδων Γερμανός ήταν αυτοαπομονωμένος, ποίος θα ανασυγκροτούσε την Ιεραρχία; Να συνυπολογίσει ο καλόπιστος και σοβαρός μελετητής την ιστορίας, ότι η δήλωση του Αγίου Ματθαίου δεν ήταν αναγνώριση των άλλων Επισκόπων ως Ορθοδόξων έτσι και ως έτυχε, αλλά στα πλαίσια της ενώσεως και των χειροτονιών που θα έκανε η ενωμένη πλέον Σύνοδος των Γ.Ο.Χ. των πέντε Επισκόπων, απέναντι στην επίσημη Ιεραρχία, έτσι ονόμασε όλους τους παλαιοημερολογίτες Επισκόπους Ορθοδόξους. Αποδεικνύεται ότι αυτό ήλπιζε και πίστευσε ο Άγιος, από την φράση του στην δήλωση όπου λέγει, ''Διότι και Αρχιερείς νέοι θα χειροτονηθώσιν'', μπορείτε να την διαβάσετε στην πρώτη γραμμή της προτελευταίας παραγράφου της πρώτης στήλης της δηλώσεως. 

Άρα λοιπόν ουδεμία αναγνώριση έδωσαν οι Ματθαιϊκοί στους παλαιοημερολογίτες Επισκόπους Χρυσόστομο, Πολύκαρπο, Χριστόφορο και Γερμανό. Έτσι το ερμηνεύει στο άρθρο του ο συντάκτης λόγω ελλιπούς γνώσης των γεγονότων, γι' αυτό και δεν αναφέρει την ζητηθείσα υπό του Αγίου Ματθαίου συνάντηση, τον σκοπό της συναντήσεως. Οπότε για τον οποιονδήποτε που διαβάζει ένα τέτοιο ιστορικώς ελλιπές άρθρο, το οποίο δεν έχει τις σημαντικές ιστορικές λεπτομέρειες που δημοσιεύσαμε, φαίνεται όντως ότι ο Άγιος Ματθαίος από την μία τον Ιούλιο ανεγνώριζε τους άλλους Επισκόπους, αλλά από την άλλη τον Σεπτέμβριο χειροτόνησε μόνος.

Κάποιοι εμφανίζουν και ερμηνεύουν την επιθυμία του πρ. Φλωρίνης να μην συζητήσει τα ζητήματα του παρελθόντος με τον Επίσκοπο Ματθαίο, ως δήθεν συγχώρηση εκ μέρους του για το σχίσμα που προκάλεσε το 1937 ο Επίσκοπος Ματθαίος. Αυτό όπως είδαμε από την ιστορική αλληλουχία των γραφομένων στις επιστολές δεν ισχύει, διότι πρώτος ο Άγιος Ματθαίος ζητά συνάντηση με την προϋπόθεση ότι θα αρθούν οι λόγοι που τους χώρισαν. Έκανε την κίνηση αυτή διότι πείστηκε από τις δημοσιεύσεις του πρ. Φλωρίνης ότι είχε πρόθεση για ένωση. Επίσης στέλνει και ο Άγιος επιστολή που δημοσιεύτηκε στην προαναφερόμενη εφημερίδα, ως κίνηση καλής θελήσεως προς τα άρθρα του π. Φλωρίνης, λαμβάνει όμως την απάντηση του πρ. Φλωρίνης να ενωθούν υπό τον όρο να μην μιλήσουν για τα θέματα του παρελθόντος. 

Δεν λέει ο πρ. Φλωρίνης, ''σας συγχωρώ για το σχίσμα σας Επίσκοπε Ματθαίε'', λέει ουσιαστικώς, ''να ενωθούμε χωρίς συζήτηση για το παρελθόν''... Οπότε η ερμηνεία υπό τινών ότι η διάθεση να μην μιλήσουν για το παρελθόν εκ μέρους του ήταν συγχώρεση προς τον Άγιο Ματθαίο είναι αυθαίρετη. Ο Άγιος Ματθαίος έθεσε τα θέματα που τους χώριζαν, ο πρ. Φλωρίνης τα απέφυγε. Όταν απάντησε με δεύτερη επιστολή του ο Άγιος δεν έλαβε απάντηση ποτέ. Ήταν ήδη 87 ετών, πόσο έπρεπε να αναμένει ακόμη τον πρ. Φλωρίνης;

Ο Κανών ομιλεί για την περίπτωση που υπάρχουν Ορθόδοξοι Επίσκοποι και δεν λαμβάνωνται υπ' όψιν για χειροτονία Επισκόπου. Στην περίπτωση των χειροτονιών του Αγίου Ματθαίου ποίος Επίσκοπος διετίθετο όταν είχαν δεσμευτεί να μην προβούν σε χειροτονίες;

Αυτά δεν θα τα συναντήσετε σε κανέναν αλλο ιστότοπο που ασχολείται με τέτοια ζητήματα. Το μόνο που θα συναντήσετε είναι άρθρα που παρουσιάζουν ελλιπή ενημέρωση για τα γεγονότα και υποκειμενικά συμπεράσματα λόγω ελλιπούς ενημερώσεως σε συνδυασμό με εμμονή στα συμπεράσματα αυτά.

Ο Άγιος άφησε διαδόχους για ποίμνιο του. Ο π. Φλωρίνης Χρυσόστομος πιστός σε όσα δήλωσε στην εφημερίδια ''Ελευθερία'' το 1945, ότι είναι μία οργάνωση με εκκλησιαστικό σκοπό, δεν άφησε Επισκόπους πίσω του. Εκ του αποτελέσματος βγαίνουν και τα συμπεράσματα, δεν τα εξάγουμε αυθαιρέτως. 

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο Άγιος Ματθαίος δεν προχωρούσε σε χειροτονίες, λαμβάνοντας υπ' όψιν μας και το ότι ο π. Φλωρίνης Χρυσ/μος κοιμήθηκε το 1955 χωρίς να αφήσει διαδόχους, τί θα γινόταν ο λαός που ακολουθούσε το παλαιό ημερολόγιο καθώς και οι Ιερείς, θα διαλύονταν; Πολύ πιθανόν.

Αντιθέτως, οι οπαδοί του πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου μη δεχόμενοι τις υφ' ενός χειροτονίες του 1948, κατέφυγαν στις Η.Π.Α. για να χειροτονηθεί Επίσκοπος ο Αρχιμανδρίτης Ακάκιος Παππάς, από τον παλαιονεοημερολογίτη Αρχιεπίσκοπο Γαλλίας Θεόφιλο Ιονέσκου το 1960. Επέστρεψε στην Ελλάδα εμφανιζόμενος σαν Επίσκοπος Ταλαντίου αλλά ποτέ ούτε εκείνος ούτε οι οπαδοί του εμφάνισαν το χαρτί που αποδεικνύει ότι όντως χειροτονήθηκε Επίσκοπος, το λεγόμενο ''Χειροτονητήριο'' ή ''Πιστοποιητικό Χειροτονίας''. Μέχρι σήμερον τέτοιο χαρτί δεν έχει εμφανιστεί. Τότε πώς οι ίδιοι εμφανίζονταν και εμφανίζονται ως Κανονικοί Επίσκοποι; 

Ο ίδιος ο Ταλαντίου Ακάκιος, επειδή ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος δεχόταν ότι οι επίσημη Εκκλησία είχε Θεία Χάρη, τον ονόμαζε, ''ανισόρροπον, φρενοβλαβή, παλίμβουλον, ακατάρτιστον και αμαθέστατον θεολογικώς και εκκλησιαστικώς, πεπλανημένον, κακόδοξον, ψευδοδιδάσκαλον, ψευδαπόστολον, ψευδεπίσκοπον, ανατροπέα των εκκλησιαστικών παραδόσεων'', βλέπε περιοδικό Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων, τεύχος 81, σελ. 339-340. Ο κάθε σοβαρός ερευνητής μπορεί να δει στο τεύχος αυτό τί έλεγε ο τότε Αρχ/της Ακάκιος ως το 1945, αργότερα είπε πως δεν κατάλαβε όσα δίδασκε ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος. 

Ερώτημα που και αυτό δεν θα λάβει απάντηση. Όσα έλεγε ο τότε π. Ακάκιος κατά του πρ. Φλωρίνης δεν γύρισαν πάνω του αφού και αυτός πήρε χειροτονία από Επίσκοπο που γνώριζε ότι έχει ενορίες και με το νέο;

Το τραγικό είναι πως κατόπιν της χειροτονίας που έλαβαν και από τον Αρχιεπίσκοπο Θεόφιλο, οι Φλωριναίοι ''ΓΟΧ'' εξακολουθούσαν να ομολογούν την επίσημη Εκκλησία σχισματική και στερημένη της Θείας Χάριτος! Βλέπε εφημερίδα Ορθόδοξος Χριστιανικός Αγών, φύλλο 8, σελίδα 7. Πώς υποστήριζαν όμως ταυτόγχρονα ότι οι ίδιοι είναι Κανονικοί Επίσκοποι; Οι ακόλουθοι Ιερομόναχοι του Ταλαντίου Ακακίου, υπάγονταν σε Επισκόπους που στις επίσημες Εγκυκλίους έλεγαν την Εκκλησία του νέου σχισματική αλλά οι ίδιοι είχαν ρίζα από τον Γαλλίας Θεόφιλο που ακολουθούσε και το νέο ημερολόγιο. 

Κάποιοι μάλιστα έγραψαν κάποτε, ότι ο Άγιος Ματθαίος ήθελε να χειροτονήσει Επισκόπους ξεκινώντας από τους εγγάμους Ιερείς του, αλλά δεν αναφέρουν ποιούς, ούτε από που δανείστηκαν την πληροφορία αυτή. Εμείς θα θέλαμε να χειροτονούνται και πρώην έγγαμοι, σύμφωνα με τους Κανόνες, μήπως και άλλαζε κάτι στην απανταχού της γης ηγεσία. Άλλωστε στις ορθόδοξες χώρες της ανατολικής Ευρώπης αυτό το τυπικό δεν σταμάτησε ποτέ