Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος τέταρτο.

Βέβαια η αντικανονική Σύνοδος του 1666 ενώ αντιφάσκει όπως ήδη είπαμε, εντέλλεται να μην ζωγραφίζεται η εικόνα του Θεού Σαβαώθ, δηλ. του Πατρός, διότι όπως πρεσβεύει, ''κανείς δεν έχει δει τον Πατέρα ενσαρκωμένο.'' Στην απεικόνιση του Θεού Πατρός είτε μόνου του είτε με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, δεν ζωγραφίζουμε εδώ και πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια τον Πατέρα γιατί ενσαρκώθηκε, ούτε ποτέ κανείς ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Τον ζωγραφίζουμε γιατί εμφανίστηκε στους Προφήτες συμβολικώς σύμφωνα με την δυνατοτητα της ανθρωπίνου φύσεως. Δεν ισχυρίστηκε ποτέ κανείς ότι είδαμε την Φύση ή την Υπόσταση του Θεού. Καμία Σύνοδος και κανείς Άγιος δεν έγραψε ή είπε ποτέ κάτι τέτοιο. Άρα όσα πρεσβεύει η Σύνοδος του 1666 για την εικόνιση του Θεού Πατρός, εκτός από αντιφατικά είναι και πολύ μακρυά από το πιστεύω των Ορθοδόξων Οικουμενικών Συνόδων, του Συνοδικού της Ορθοδοξίας και των Αγίων των αγιογραφούντων και τιμώντων την απεικόνιση του Πατρός. Ο Άγιος Συμεών Αρχ/πος Θεσσαλονίκης γράφει, ''Ο Θεός είναι αόρατος, καθώς είναι και ασώματος και άσαρκος και ασχημάτιστος, και δια τούτο δεν είναι μήτε περιγραπτός. Πλήν μ' όλον τούτο, Τον είδομεν, πολλάκις περιγραφόμενον εις τους Προφήτας και σχηματιζόμενον και εικονικώς θεωρούμενον. Διότι και ο Αβραάμ είδε τον Θεόν, και ο Ιακώβ επάνω εις την Κλίμακα, και ο Μωυσής εις την Βάτον, και εις το όρος. Ο Ησαΐας επί θρόνου υψηλού καθήμενον. Ο Ιεζεκιήλ ομοίως, εν μέσω ζώων. Ο Δανιήλ επί των νεφελών ως παλαιόν των ημερών, και πολλοί άλλοι από τους Προφήτας.'' ''Επειδή λοιπόν αυτά είναι εκ Θεού καθότι και ο ίδιος λέγει, ''Εγώ οράσεις επλήθυνα, και εν χερσί προφητών ωμοιώθην'', και είναι Θεού οπτασίαι, είναι λοιπόν και σεβάσμιαι και άγιαι και προσκυνηταί αυταί αι οράσεις, και καθώς εις τα θείας Βίβλους, ούτω και εις εικόνας, άγιαι ζωγραφίζονται'', (βλέπε Αγίου Συμεών Θεσ/νίκης, ''Κατά πασών των αιρέσεων'', κεφάλαιο Η').

Δηλαδή λέγει ο Άγιος, Ο Θεός είναι αόρατος, δεν έχει σώμα, δεν έχει σχήμα και γι' αυτό δεν περιγράφεται. Παρ' όλα αυτά όμως, τον είδαμε πολλές φορές περιγραφόμενον στους Προφήτες, και σχηματιζόμενον και με εικόνες θεωρούμενον. Γιατί και ο Αβραάμ είδε τον Θεό (ως τρείς άνδρες), ο Ιακώβ στη Κλίμακα, ο Μωυσής στη Βάτο και στο όρος, ο Ησαΐας καθήμενο σε θρόνο ψηλό (με ανθρώπινο σχήμα). Ο Ιεζεκιήλ ανάμεσα σε ζώα, ο Δανιήλ επί νεφελών ως παλαιό των ημερών (ως ηλικιωμένο άνδρα), και πολλοί άλλοι από τους Προφήτες. Επειδή αυτά είναι εκ Θεού διότι και ο ίδιος Ο Θεός λέγει, ''Εγώ με πολλές όψεις εμφανίστηκα και έμοιασα προς εκείνο που είχαν την δυνατότητα να δουν οι Προφήτες (ερμηνεία Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Opera Omnia, Τόμος 6ος, σελ. 75. Joannes Chrysostomus Saint, Patriarch of Constantinople). Και συνεχίζει ο Άγιος Συμεών, είναι οπτασίες Θεού, και γι' αυτό λοιπόν είναι σεβάσμιες, άγιες και προσκυνητές αυτές οι οράσεις, κοι όπως στις θείες Βίβλους έτσι και στις άγιες εικόνες ζωγραφίζονται.

Η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος δεν υποστηρίζει ότι ζωγραφίζουμε την θεία Φύση του Χριστού ή του Πατρός ή του Αγίου Πνεύματος, αλλά ότι ζωγραφίζουμε τις οράσεις των Προφητών, όπως Ο Θεός τις εσχημάτισε λόγω της αδυναμίας της ανθρωπίνου φύσεως να δει την Φύση και την Υπόσταση του Θεού (βλέπε και Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος περί ακαταλήπτου, Α.Α.Π. τόμος 1, σελ. 474 G). Η Σύνοδος του 1666 αποφαινομένη να μην ζωγραφίζεται ο Πατέρας γιατί κανείς δεν τον είδε ενσαρκωμένο δεν στηρίζεται στην ιερά Παράδοση, γιατί ποτέ καμία Σύνοδος δεν απέρριψε την απεικόνιση του Πατρός, αντιθέτως η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος μακαρίζει όσους ζωγραφίζουν τις Προφητικές οράσεις και τις τιμούν, (βλέπε Συνοδικό της Ορθοδοξίας, τα Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, τόμος Β', σελ. 883 και του Ιωάννου Καρμίρη, ''Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1960, τόμος Α', σελ. 245).

Το ότι στις προφητικές οράσεις εμφανίστηκε και ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών, το υποστηρίζουν οι Άγιοι πατέρες της Εκκλησίας από πολύ παλαιά και σε διάφορες εποχές, όπως οι Επιφάνιος Κύπρου, Γρηγόριος Παλαμάς, Ιππόλυτος Ιερομάρτυς, Κύριλλος Αλεξανδρείας, Γερμανός Κων/πόλεως, Κυριλλος Ιεροσολύμων και άλλοι. Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ονομάζει Παλαιό των Ημερών και τον Υιό και τον Πατέρα ερχόμενος σε συμφωνία με τους Αγίους Πατέρες που υποστηρίζουν πως δεν είναι μόνο ο Υιός ή μόνο ο Πατήρ ο Παλαιός των Ημερών, διότι όπως αποδείξαμε από τα γραφόμενα του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, Λόγος ΝΘ' σελ. 308, το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό και των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος αλλά και όλης της Τριαδικής Θεότητος.

Για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει ότι Παλαιός των Ημερών στο συγκεκριμένο όραμα είναι ο Πατήρ, (βλέπε P.G. τόμος 73, σελ. 284, στήλη C). Το ίδιο γράφει και Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, (βλέπε P.G. τόμος 42, σελ. 877 και P.G. τόμος 43, σελ. 444, στήλη B). Αφού οι Άγιοι ερμηνεύουν έτσι το όραμα του Προφήτου Δανιήλ και η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος μακαρίζει όσους ζωγραφίζουν τις Προφητικές οράσεις και τις τιμούν, τότε όσοι στηρίζονται στην αντιπαραδοσιακή Σύνοδο του 1666 έρχονται μαζί με αυτήν, σε αντίθεση με την ιερά Παράδοση που ζωγραφίζει τον Πατέρα από τον 5ο αιώνα και σε αντίθεση με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο. 

Τέλος όσον αφορά την εν λόγω Σύνοδο, να σημειωθεί και πάλι πως δεν έγινε δεκτή από το πλήρωμα της Εκκλησίας και αυτό αποδεικνύεται από το ότι οι αγιογράφοι κατά παραγγελίαν Ηγουμένων, Μητροπολιτών, Ιερέων συνέχισαν να ζωγραφίζουν την εικόνα της Αγίας Τριάδος με τον Πατέρα ως ηλικιωμένο άνδρα καθώς εφάνη στον Προφήτη Δανιήλ. Αν ήταν θεολογικώς βάσιμο το επιχείρημα της Συνόδου του 1666 ότι δεν πρέπει να εικονίζεται ο Πατήρ διότι δεν ενσαρκώθη, τότε δεν θα έπρεπε να τον ζωγραφίζουμε ούτε στην Φιλοξενία του Αβραάμ γιατί επίσης ούτε εκεί ενσαρκώθη.

Η αντικανονική Σύνοδος του 1666 γράφει πως το Άγιο Πνεύμα δεν είναι από τη Φύση του περιστερά. Ποτέ η Εκκλησία δεν υποστήριξε πως το Άγιο Πνεύμα είναι περιστερά, έτσι όμως εφάνη στην Καινή Διαθήκη στην Βάπτιση του Κυρίου μας και δεν υπάρχει απαγόρευση από την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο να ζωγραφίζεται. Αντιθέτως όταν κάποιος ονόματι Ξεναΐας, έλεγε πως δεν πρέπει να ζωγραφίζεται το Άγιο Πνεύμα σαν περιστέρι, η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος τον Αναθεμάτισε μαζί με τους υπολοίπους αμετανοήτους εικονομάχους, (βλέπε Πράξις Ε', σελ. 819 του Β' τόμου των Συνοδικών και Ιερόν Πηδάλιον έκδοσις Ζακύνθου  1864, σελ. 320, Προλεγόμενα Ζ' Οικουμενικής Συνόδου). Συμβολικώς εφάνη σαν περιστερά διότι αδύνατον, αφού το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός, να δει ο άνθρωπος την Φύση του. Το Άγιο Πνεύμα ζωγραφίζεται σαν περιστερά στις κατακόμβες από την αρχαία περίοδο της Εκκλησίας. Είναι ιερά Παράδοση και καμία Σύνοδος Οικουμενική ή Πανορθόδοξη δεν απαγόρευσε την απεικόνιση του.

Η Τοπική Σύνοδος του 1776 στην Κωνσταντινούπολη.

Η Σύνοδος αυτή λέγει πως η εικόνα της Αγίας Τριάδος, το Σύνθρονο, είναι μία καινοτομία και ξένη προς την Εκκλησία η οποία δεν την δέχεται. Καινοτομία θα ήταν αν ερχόταν η εικόνα αυτή σε αντίθεση με την Αγία Γραφή και τις αποφάσεις της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Όπως είδαμε όμως με όσα παραθέσαμε από την εκκλησιαστική ιστορία, τους κώδικες, τις κατακόμβες και τα βαπτιστήρια, η απεικόνιση του Πατρός υπάρχει από την αρχαία περίοδο της Εκκλησίας, όπως και η εικόνα της Αγίας Τριάδος η οποία υπήρχε ήδη από τον 6ο αιώνα. Έχει την θεμελίωση της στις οράσεις των Προφητών και Πατριαρχών που είδαν τον Πατέρα με ανθρώπινο σχήμα στην Παλαιά Διαθήκη. Έχει την θεμελίωση της στην απόφαση της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου όπου μακαρίζει τους εικονίζοντες και τιμώντες τις οράσεις των Προφητών. Αν ήταν ξένη προς την Εκκλησία δεν θα ήταν αγιογραφημένη πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια στους κόλπους της. 

Η Σύνοδος αυτή λέγει ότι η εικόνα εισέδυσε από την παπική δύση. Εφόσον υπήρχε ήδη από την εποχή της εικονομαχίας αδύνατον να εισέδυσε από την παπική εκκλησία που τότε δεν υπήρχε. "Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα.'' (βλέπε Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883). Αφού στα πρακτικά της Ζ' Οικουμενικής γίνεται λόγος για εικόνες του Τριαδικού Θεού και οχι μόνο για μία όπως υποστηρίζουν οι νεοεικονομάχοι, τότε αυτά που ισχυρίζεται η Τοπική Σύνοδος του 1776 είναι άκυρα, ανιστόρητα, αβάσιμα και αντιπαραδοσιακά. Ως Σύνοδος που δεν ακολουθεί την ιερά Παράδοση της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου δεν έγινε δεκτή από την Εκκλησία και απόδειξη αποτελεί το ότι η αγιογράφηση της Αγίας Τριάδος δεν σταμάτησε. 

Στο Άγιον Όρος που ιστορικώς ξεχωρίζει για την ακριβή τήρηση της Πίστεως δεν δημιουργήθηκε ποτέ ζήτημα για την εικόνα του Συνθρόνου, αντιθέτως το Άγιον Όρος είναι γεμάτο από την εν λόγω εικόνα. Μονές, Κελλιά, Σκήτες είναι αγιογραφημένα με την εικόνα του Συνθρόνου. Τόσοι Αγιορείτες Άγιοι πέρασαν τόσους αιώνες, κανείς δεν μίλησε εναντίον της εικόνος, ούτε φαντάστηκε ειδωλολατρείες, Αρειανισμούς, φιλιόκβε και εισαγωγή του χρόνου όπως υποστηρίζουν οι νεοεικονομάχοι πως έχει η εικόνα. Στο Άγιον Όρος δημιουργήθηκε μεγάλο σκάνδαλο ακόμη και με το θέμα των μνημοσύνων,  αν επιτρέπεται να τελούνται Κυριακή ή μόνο Σάββατο. Θα άφηναν οι Άγιοι Μοναχοί, ως φωτισμένοι, να αγιογραφείται μία εικόνα με όλα αυτά που της καταλογίζουν οι νεοεικονομάχοι; Όχι βέβαια.

Ξεκινώντας από την σχολαστική ορθολογιστική σκέψη, οι νεοεικονομάχοι πλανήθηκαν και ανέπτυξαν αναλύσεις στην απεικόνιση της Αγίας Τριάδος, που δεν υπάρχουν παρά μόνο στο μυαλό τους. Γι' αυτό και δεν παραθέτουν για όσα λέγουν ούτε έναν Άγιο, ούτε μία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο. Επικαλούνται μόνο το σκεπτικό τους. Δεν θεολογούν, ούτε ακολουθούν την ιερά Παράδοση όπως ισχυρίζονται, γιατί τότε θα είχαν πλήθος πηγών από την εκκλησιαστική ιστορία, τους Πατέρες, τις Συνόδους. Όλα όμως τους διαψεύδουν.

Οι νεοεικονομάχοι υποστηρίζουν ότι δήθεν δεν είδαμε τον Πατέρα. Εννοείται ότι την Φύση του Θεού Πατρός κανείς δεν την είδε, αλλά στην Παλαιά Διαθήκη εφάνη ο Πατήρ συμβολικώς. Όπως εφάνη και στο όραμα του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου ο Υιός του Ανθρώπου, ο Ιησούς, εκ δεξιών του Θεού Πατρός, (Πράξεις Αποστόλων Ζ', 55-56). Για το όραμα αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει πως ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος είδε τον Υιό εκ δεξιών του Πατρός. Και ότι ο αόρατος Θεός βλέπεται από αυτούς που έχουν κεκαθαρμένη την καρδίαν, με πνευματικό τρόπο, (βλέπε Γρηγορίου Παλαμά, Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, ΕΠΕ τόμος 2, σελ. 212 και τόμος 2, σελ. 214). Δεν έχουν μελετήσει τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά οι εικονομάχοι που λέγουν ότι δεν είδαμε τον Πατέρα; Αφού τον είδε ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυς στην Καινή Διαθήκη και το βεβαιοί ο Άγιος Γρηγόριος γράφωντας ''ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος είδε τον Υιό εκ δεξιών του Πατρός'', ποιόν θα πιστέψουμε οι Ορθόδοξοι, την Καινή Διαθήκη και τους Αγίους ή τους συγχρόνους νεοεικονομάχους; Θα πιστέψουμε σε όλα την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, όπου εμφανίζονται και τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και τους Αγίους που τόσους αιώνες, πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια, αγιογραφούν, σέβονται, τιμούν και δεν καθυβρίζουν ιερές εικόνες ως αιρετικές όπως οι νεοεικονομάχοι.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος τρίτο.

 

 

 Εικόνα της Αγίας Τριάδος, γνωστή και ως Φιλοξενία του Αβραάμ.

 

Οι νεοεικονομάχοι όπως γράψαμε και προηγουμένως και αποδείξαμε ότι σφάλλουν, υποστηρίζουν πως η εικόνα του Συνθρόνου εισήχθη από την παπική δύση. Όμως ένας άλλος πολέμιος της εικόνος αυτής, ο Γεώργιος Γαβριήλ, στο βιβλίο του ''Απαγορευμένες απεικονίσεις'' γράφει, ''Οι ιστορικοί της τέχνης λένε ότι πρώτο το Βυζάντιο επηρέασε τους Δυτικούς, ώστε να ζωγραφίζουν εικόνες του Πατρός και της Αγίας Τριάδος'', (βλέπε σελ. 28-29, εκδόσεις ''Ζέφυρος'', Θεσ/νίκη 1990). Και αυτό δεν το γράφει κάποιος που δέχεται την εικόνα του Συνθρόνου αλλά αντιθέτως κάποιος που δεν τη δέχεται, οπότε η μαρτυρία του είναι σημαντική και αναιρεί τις ανιστόρητες αναφορές των άλλων νεοεικονομάχων που θέλοντας να συκοφαντήσουν το Σύνθρονο, το παρουσιάζουν ως δήθεν εισαγώμενο από την παπική εκκλησία μετά το 1054. Και ιστορικώς είναι σωστό αν σκεφτούμε ότι από τας αρχάς του 6ου αιώνος επί αυτοκράτορος Ιουστίνου του Α' αγιογραφήθηκε η Αγία Τριάδα άνωθεν του σώματος της Παναγίας μας στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, στην ανατολική πλευρά της αυτοκρατορίας και μάλιστα στην πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη.

Στο περιοδικό του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, ''Εκκλησιαστική Αλήθεια'', στο τεύχος Μαΐου 1899, σελ. 181 διαβάζουμε, ''Από του τετάρτου όμως αιώνος και εντεύθεν ο ουράνιος Πατήρ παρίστατο ενίοτε υπό μορφήν ανθρώπου, προβεβηκότος λίαν την ηλικίαν''. Δηλαδή από τον τέταρτο αιώνα και μετά ο ουράνιος Πατήρ ενίοτε απεικονίζετο ως άνθρωπος σε πολύ προχωρημενη ηλικία, δηλ. γέρων.

Όταν υποστηρίζουν οι πολέμιοι της εικόνος του Συνθρόνου, ότι μπορούμε να ζωγραφίζουμε μόνο όσα είδαμε και ότι δήθεν δεν έχουμε δει τον Πατέρα, πλανώνται. Αποδείξαμε στην αρχή της μελέτης μας πως στο όραμα του Δανιήλ, ο Προφήτης είδε τον Πατέρα και τον Υιό του να πηγαίνει προς Εκείνον. Αφού κατά συγκατάβασιν ο Πατέρας εμφανίστη ως γέρων στον Προφήτη με ανθρώπινη μορφή, γιατί λέγουν οι εικονομάχοι πως δεν είδαμε τον Πατέρα; Υπάρχουν και κάποιοι που λέγουν πως ναι μεν είδαμε τον Πατέρα στο όραμα του Προφήτου αλλά μόνο εκεί πρέπει να εικονίζεται, αλλά αποδείξαμε πως αυτές οι απόψεις είναι νεοφανείς, μετά το 1950 και δεν έχουν καμία πηγή και μαρτυρία στην ιερά Παράδοση. Κι όμως οι νεοεικονομάχοι λέγουν ότι υποστηρίζουν την ιερά Παράδοση. Τότε γιατί στις ομιλίες και τα γραφόμενα τους όταν εκθέτουν τις θέσεις τους δεν επικαλούνται τις Οικουμενικές ή Πανορθόδοξες Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες; Διότι δεν υπάρχει τίποτα από την ιερά Παράδοση, τις Συνόδους και τους Πατέρες που να στηρίζει τις θέσεις τους. Αντιθέτως τα αρχαιολογικά ευρήματα και οι ιστορικές αναφορές αποδεικνύουν την απεικόνιση του Ανάρχου Πατρός από την αρχαία ήδη Εκκλησία. Η ιερά Παράδοση καταρρίπτει όλα τα επιχειρήματά τους.

Έτερα αιρετικά επιχειρήματα των νεοεικονομάχων.

Η εικόνα του Συνθρόνου υποστηρίζουν, ενέχει ανθρωπομορφισμό, αποτελεί συγκεκαλυμμένη ειδωλολατρεία και περιθέτει σωματικά σχήματα στη Θεότητα. Επιπλέον είναι εικόνα ξένη προς την διδασκαλία των Άγίων Πατέρων. 

Η Αγία Γραφή ξεσκεπάζει τις πλάνες τους. Όπως εμφανίστη ο Πατήρ και ο Υιός στον Προφήτη Δανιήλ, και όπως εμφανίστη ο Θεός στους άλλους Προφήτες, έτσι και εμείς τα αγιογραφούμε. Και στον Αβραάμ εμφανίστη ο Θεός ως τρείς άνδρες. Με μορφή δηλ. ανθρώπινη, αυτό δεν είναι ανθρωπομορφισμός για τους υπερασπιστές της Φιλοξενίας του Αβραάμ ως μίας και μοναδικής εικόνος της Αγίας Τριάδος; Με ανθρώπινο σχήμα εμφανίστη ο Πατέρας και ο Υιός στον Προφήτη Δανιήλ, με ανθρώπινο σχήμα εμφανίστη και στο Πατριάρχη Αβραάμ. Γιατί κατηγορούν την εικόνα του Συνθρόνου για τα ανθρώπινα σχήματα αφού ο Θεός ο Ίδιος επέλεξε να εμφανιστεί με ανθρώπινα σχήματα; Γι' αυτό οι Άγιοι Πατέρες δέχονταν και τις δύο εικόνες και δεν απέρριπταν καμία. Διότι όντας αληθινοί θεολόγοι ήξεραν πως ο Τριαδικός Θεός εμφανίστη στους Προφήτες συμβολικώς, αφού ο άνθρωπος δεν δύναται ούτε την Φύση, ούτε τις Υποστάσεις του Θεού να δει. 

Το σκεπτικό τους ότι η εικόνα του Συνθρόνου οδηγεί στην ειδωλολατρεία είναι παράλογο, διότι κανείς πιστός τόσες εκατοντάδες χρόνια δεν οδηγήθηκε στην ειδωλολατρεία τιμώντας την εικόνα αυτή. Τα ίδια υποστήριζαν και οι παλαιοί εικονομάχοι, ότι οι εικόνες οδηγούν στην ειδωλολατρεία, αλλά η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος έλυσε το θέμα και απέδειξε την πλάνη τους. Ας υποταχθούν και οι νεοεικονομάχοι στο πνεύμα της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και θα καταλάβουν ότι η δήθεν ειδωλολατρεία που κατ' αυτούς υπάρχει στο Σύνθρονο, στην πραγματικότητα υπάρχει στις πνευματικώς άρρωστες ιδέες τους. Όσον αφορά το ότι η εικόνα αυτή είναι ξένη προς την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, γιατί δεν μας παραθέτουν έστω μία μαρτυρία από έναν Άγιο Πατέρα της Εκκλησίας; Διότι δεν υπάρχει ούτε ένας Άγιος που να συμφωνεί με τις πλάνες των νεοεικονομάχων. 

Εφόσον μετά το 1950, οι αγιογράφοι, θεολόγοι, λαϊκοί ή κληρικοί, όποιοι και όσοι είναι, που καταφέρονται εναντίον της παραδοσιακής αυτής εικόνος, η οποία βασίζεται στην Αγία Γραφή, δεν έχουν ούτε μία μαρτυρία Αγίου που να συμφωνεί με όσα εικονομαχικά πρεσβεύουν, τότε έχουμε κάθε δικαίωμα με αγάπη να τους πούμε, πως δεν ακολουθείτε την ιερά Παράδοση, σκέφτεστε και αναλύετε την απεικόνιση με δικό σας ορθολογιστικό τρόπο και φαντάζεστε αιρέσεις και ειδωλολατρείες εκεί που δεν υπάρχουν. Γιατι αν υπήρχε κάτι μεμπτό στην απεικόνιση αυτή, έστω ένας Άγιος ή μία Σύνοδος Πανορθόδοξη θα το ανέφεραν για να προστατεύσουν το ποίμνιο από την αίρεση του φιλιόκβε, τον Αρειανισμό, τον ανθρωπομορφισμό και την ειδωλολατρεία τα οποία καταλογίζετε στην εικόνα του Συνθρόνου. Όμως δεν υπάρχει τίποτα από την ιερά Παράδοση υπέρ σας, αντιθέτως η ιερά Παράδοση, πλέον των χιλίων τριακοσίων ετών, διαψεύδει όσα πρεσβεύετε και σας καλεί σε μετάνοια από την ύπουλη νέα εικονομαχία που ήρθε από την Ευρώπη, όπου εκεί πρωτοδιατυπώθηκαν αυτές οι πλάνες εναντίον της εικόνος, από το θεολογικό σεμινάριο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι.

Ένας εκ των πολεμίων της εικόνος του Συνθρόνου, ο αποτειχισμένος π. Θεόδωρος Ζήσης, σε μία ομιλία του εναντίον της ρωτάει, ''Θα έχουμε λοιπόν στα σπίτια μας εικόνα της Αγίας Τριάδος που να παρουσιάζει το φιλιόκβε;'' Αφού πλανήθηκε ο συγκεκριμένος κληρικός και νομίζει ότι η εικόνα διδάσκει το φιλιόκβε, τολμά και φτάνει σε αυτό το ερώτημα. Τι εννοεί όμως με την ερώτηση αυτή; Να πετάξουμε από τα σπίτια μας την εικόνα; Αυτό δεν είναι ξεκάθαρη, όχι μόνο θεωρητική εικονομαχία, αλλά και έμπρακτη;

Εμείς λυπούμεθα που ο διάβολος μετά τα μέσα του 20ου αιώνος βρήκε άλλον έναν τρόπο να ρίξει στην εικονομαχία πολλούς που νομίζουν πως ακολουθούν την ιερά Παράδοση ενώ δεν έχουν ούτε μία μαρτυρία από αυτήν υπέρ τους.

Οι Σύνοδοι του 1666 και του 1776.

Προκειμένου οι νεοεικονομάχοι να στηρίξουν τις πλάνες τους έφεραν στην επιφάνεια δύο Συνόδους που δεν έγιναν αποδεκτές από την Εκκλησία και γι' αυτό ήταν παντελώς άγνωστες. Ως Σύνοδοι που δεν συμφωνούν με την ιερά Παράδοση και την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο δεν έχουν κύρος, διότι η μεν Σύνοδος της Μόσχας του 1666 ήταν αντικανονική και αντιπαραδοσιακή, η δε της Κων/πόλεως του 1776 έρχεται σε αντίθεση με όσα αποφαίνεται η Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδος και είναι Τοπική. Μία Τοπική Σύνοδος δεν μπορεί να ακυρώσει αποφάσεις και Όρους Οικουμενικής Συνόδου. Αυτά θα τα αποδείξουμε αμέσως. 

Είχαμε και στο παρελθόν Συνόδους και μάλιστα με πλήθος Επισκόπων οι οποίες διεκδικούσαν τον όρο Οικουμενική και παρουσιάζοντο ως ορθόδοξες. Αλλά ήταν Σύνοδοι ληστρικές, όπως η Σύνοδος του 754 μ.Χ. στην Ιέρεια, στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου. Σε αυτήν συγκεντρώθηκαν 348 Επίσκοποι με πρόεδρο τον Αρχ/πο Εφέσου Θεοδόσιο, αφού ο πατριαρχικός θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως εχήρευε. Δεν παρέστησαν όμως ούτε εκπρόσωποι του Πάπα Ρώμης, ούτε οι Πατριάρχες των άλλων ανατολικών Πατριαρχείων. Οπότε η Συνοδος αν και αυτοανακηρύχθηκε Οικουμενική δεν ήταν. Διότι δεν είχε την έγκριση και επικύρωση από κανένα εκ των πέντε τότε Πατριαρχείων. Επίσης οι αποφάσεις της ήταν αντίθετες με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής και την ιερά Παράδοση. Δεν έγινε αποδεκτή από την Εκκλησία και χάθηκε στη λήθη όπως οι Σύνοδοι του 1666 και του 1776.

Η Σύνοδος του 1666, είχε ως προεδρεύοντες τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας Παΐσιο και Αντιοχείας Μακάριο. Συμμετέχων της Συνόδου αυτής ήταν και ο Μητροπολίτης Γάζης Παΐσιος Λιγαρίδης (1609–1678). Είχε χειροτονηθεί Διάκονος το 1639 στη Ρώμη αφού είχε ασπαστεί τον παπισμό, από τον Παπικό Ουνίτη Μητροπολίτη Κιέβου Ραφαήλ Κόρσακ, ο οποίος απεβίωσε το 1641. Στη συνέχεια ο Παΐσιος δραστηριοποιήθηκε στα Ιεροσόλυμα όπου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Γάζης το Σεπτέμβριο του 1652, αφού έδωσε Ορθόδοξη Ομολογία. Μεταξύ 1662 και 1672 βρίσκεται στη Ρωσσία, όπου εμφανιζόταν ως υπέρ ορθόδοξος και σφόδρα αντιπαπικός. Τελικώς καθηρέθη ως λατινόφρων τον Μάιο του 1671 επί Πατριάρχου Δοσιθέου, από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Απεβίωσε στο Κίεβο το 1678 έχοντας ευτυχώς επιστρέψει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μετανοημένος. Συμμετείχε στη Σύνοδο του 1666 χρησιμοποιώντας όπως λέγεται πλαστά έγγραφα που τον παρουσίαζαν σαν έκπρόσωπο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Διονυσίου, γεγονός που ήταν γνωστό στον Τσάρο Αλέξιο, αλλά αποσιωπήθηκε για λόγους σκοπιμότητος. Στην Σύνοδο δεν παρίστατο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων οπότε η Σύνοδος δεν μπορεί να θεωρηθεί από κανονικής απόψεως Πανορθόδοξη.

 
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο κανονική ήταν η Σύνοδος που διαφημίζουν οι αιρετικοί εικονομάχοι, για να στηρίξουν τα βλάσφημα πιστεύω τους κατά Αγίων εικόνων. Από την μία ο Επίσκοπος Παΐσιος Λιγαρίδης που όπως ιστορικώς λέγεται παρουσίασε πλαστά έγγραφα για να φανεί εκπρόσωπος του Κων/πόλεως Διονυσίου, από την άλλη η απουσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και εν τέλει οι αποφάσεις της όσον αφορά την απεικόνιση του Θεού Πατρός όπου η Σύνοδος απαγορεύει την εικόνιση του.

 

Πολλοί ιστορικοί εκκλησιαστικοί συγγραφείς σχολιάζουν δυσμενώς την Σύνοδο. Ο ιστορικός Θ. Βαλλιάνος γράφει στο βιβλίο του ''Ιστορία Ρωσσικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1951, ''Εις την σύνοδον ταύτην συνέβησαν τόσα άτοπα και απρεπή, τοιαύται συνωμοσίαι, προηγήθησαν καταστρατηγήσεις ιερών κανόνων, τοσαύται βλασφημίαι και κατάραι εξεστομίσθησαν''. Αυτή την Σύνοδο διαφημίζουν ως ορθοδόξη οι αιρετικοί πολέμιοι της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος, μία Σύνοδο που εξεστόμισε βλασφήμιες σύμφωνα με τον ιστορικό Βαλλιάνο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Σύνοδος της Μόσχας του 1666 θεωρείται αντικανονική διότι αντιτίθεται των αποφάσεων προηγουμένων Ορθοδόξων Συνόδων, όπως της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και της Συνόδου του 1553-1554, συγκληθείσης υπό του Μητροπολίτου Μακαρίου, ο οποίος είναι Άγιος της Εκκλησίας.

Η προηγούμενη Σύνοδος της Μόσχας, του 1553-1554, αποφάσισε ότι η εικόνα της Αγίας Τριάδος είναι προσκυνητή και σύμφωνος με τις Αποστολικές διδαχές, την Παράδοση της Εκκλησίας, τις αποφάσεις της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και πρέπει να προσκυνείται. Εκείνοι δε οι οποίοι δεν την προσκυνούν να υφίστανται εκκλησιαστικά επιτίμια. Αυτή η Σύνοδος μάλιστα επέβαλλε τρία χρόνια αποχή εκ της Θείας Κοινωνίας, στον Ιβάν Μιχαήλοβιτς Βισκοβάτυ, ο οποίος πολεμούσε την εικόνα της Αγίας Τριάδος, και εάν δεν συνεμορφούτο θα καταδικαζόταν ως αιρετικός. Αυτή η Σύνοδος ακολουθώντας πιστά τις προγενέστερες Ορθόδοξες Συνόδους θεωρείται Κανονική και όχι ληστρική. Την ίδια εποχή στη Ρωσσία ζούσε πλήθος Αγίων, όπως ο Άγιος Φίλιππος Μητροπολίτης Μόσχας και Ιερομάρτυς, μαρτύρησε το 1570, ο Άγιος Ιωάσαφ επίσης Μητροπολίτης Μόσχας, ο Άγιος Ιώβ του Ποτσάεφ, ο Άγιος Αθανάσιος του Μπρέστ, ο Άγιος Γερμανός του Καζάν, ο Άγιος Τρύφων της Πετσέγκα, ο Άγιος και ομολογητής Μάξιμος ο Γραικός, ο Άγιος Θεοδώρητος φωτιστής των Λαπώνων, ο Άγιος Αντώνιος του Σίγια και πολλοί άλλοι. Όλοι σεβάστηκαν και αποδέχτηκαν τις αποφάσεις της Συνόδου του 1553-1554. Τόσοι Άγιοι πλανήθηκαν και οι σημερινοί νεοεικονομάχοι ήρθαν να τους διορθώσουν; Άπαγε της βλασφημίας.

Οι αντιφάσεις και οι πλάνες της Συνόδου του 1666 δεν κατάφεραν να περάσουν στη συνείδηση του λαού. Οι αποφάσεις της Συνόδου αμφισβητούνται και υπό των ιδίων των Ρώσσων. Μέχρι σήμερα οι Ρώσσοι προσκυνούν την εικόνα της Αγίας Τριάδος και άλλες εικονικές παραστάσεις του Θεού Πατρός.

Διακεκριμένο παράδειγμα αποτελεί η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας του Κούρσκ, η οποία εικονίζει τον Θεό Πατέρα, ως Παλαιό των Ημερών, άνωθεν της βρεφοκρατούσης Υπεραγίας Θεοτόκου. Αν δεν ήταν ορθόδοξη η απεικόνιση του Πατρός θα γίνονταν θαύματα από τέτοια εικόνα; Όχι βέβαια.

Άλλο παράδειγμα αποτελεί η εικόνα της Αγίας Τριάδος από το 1676, δέκα χρόνια μετά την εν λόγω Σύνοδο της Μόσχας του 1666. Χορηγός της αγιογραφήσεως αυτής της εικόνος ήταν ο ίδιος ο Τσάρος Αλέξιος Μιχαήλοβιτς Ρομανώφ.

Πολλές εικόνες της Αγίας Τριάδος κυκλοφόρησαν μετά το 1666, και αυτές αποτελούν απτή απόδειξη πως το πλήρωμα της Εκκλησίας δεν απεδέχθη τις αποφάσεις της Συνόδου.

Μάλιστα ο όρος ΝΑ' της Συνόδου λέγει: ''Ορίζομεν από του νύν την εικόνα του Κυρίου Σαβαώθ πλέον μη ζωγραφίζεσθαι ούτε εικονίζεσθαι, διότι τον Κύριον Σαβαώθ, ήγουν τον Πατέρα, ουδείς είδε ποτέ φανέντα εν σαρκί...'' Όμως αμέσως στον επόμενο όρο, τον ΝΒ' λέγει: ''Εάν και ο Προφήτης Δανιήλ λέγη ότι είδε τον Παλαιόν των Ημερών καθήμενον επί βήματος, και εκείνο όχι τόσον δια τον Πατέρα γροικάται αλλά και δια τον Υιόν...'' Αν οι σύγχρονοι εικονομάχοι ήθελαν να εμφανίσουν την Σύνοδο αυτή ως απορρίπτουσα την εικονογραφία του Θεού Πατρός, διέπραξαν ένα μεγάλο λάθος, διότι η Σύνοδος η ίδια ακυρώνει τον εαυτό της με την αντιφατική αυτή απόφαση, αλλά και όσους στο μέλλον θελήσουν να την επικαλεστούν.

Αν η Σύνοδος δεν δεχόταν καθόλου την συμβολική εμφάνεια και άρα και την εικονογράφηση του Πατρός ως Παλαιού των Ημερών, δεν θα έγραφε στον ΝΒ' όρο ότι ο Δανιήλ είδε τον Πατέρα ως Παλαιό των Ημερών αλλά και τον Υιό! Θα έλεγε αυτό που λένε οι σημερινοί αιρετικοί εικονομάχοι, ότι στη Παλαιά διαθήκη εμφανίζεται μόνο Ο Υιός! Λέγοντας η Σύνοδος, που οι ίδιοι οι εικονομάχοι επικαλούνται, πως στον Προφήτη Δανιήλ εφάνη ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών αλλά και ο Υιός, αναιρεί το επιχείρημα των νεοεικονομάχων ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών στη Παλαιά Διαθήκη. Αντιφάσκει η Σύνοδος διότι στον ΝΑ' όρο της λέγει, ''Ορίζομεν από του νύν την εικόνα του Κυρίου Σαβαώθ πλέον μη ζωγραφίζεσθαι ούτε εικονίζεσθαι, διότι τον Κύριον Σαβαώθ, ήγουν τον Πατέρα, ουδείς είδε ποτέ φανέντα εν σαρκί...'' και παρακάτω λέγει ότι κανείς δεν είδε τον Πατέρα μέσα στη Θεότητα. 

 

Ποτέ η Εκκλησία δεν υποστήριξε πως είδαμε τον Πατέρα ως προς την Φύση του ή ότι ο Πατέρας εφανερώθη ενσαρκωμένος. Πολλοί Άγιοι γράφουν πως τον Πατέρα δεν τον είδε ποτέ κανείς, εννοώντας ως προς την Φύση του, αλλά εξηγούν πως τον είδαμε με τα σχήματα που εμφανίστηκε στους Προφήτες. Σύμφωνα με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο ζωγραφίζουμε τα σχήματα που χρησιμοποίησε Ο Θεός αναλόγως της αδυναμίας της ανθρωπίνου φύσεως. Με μορφή τριών ανδρών εφάνη στον Πατριάρχη Αβραάμ για να δείξει ότι είναι τρισυπόστατος. Εφάνη όχι ως προς την Φύση του αλλά με ανθρώπινη μορφή συμβολικώς λόγω της αδυναμίας του ανθρώπου να δει την Φύση και την Υπόσταση του Τριαδικού Θεού. Με ανθρώπινη μορφή εφάνη και στον Προφήτη Δανιήλ ως γέρων.

 

Επειδή έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα της Αγίας Γραφής και με τις αποφάσεις της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου δεν μπορεί να θεωρηθεί Κανονική και ορθοφρονούσα η Σύνοδος του 1666. Επιπλέον η αμφισβητούμενη εκπροσώπηση του Πατριάρχου Κων/πόλεως Διονυσίου από τον Γάζης Παΐσιο Λιγαρίδη και η απουσία του Πατριάρχου Ιεροσολύμων καθιστούν την Σύνοδο αυτή προβληματική από Κανονικής απόψεως. Γι' αυτό άλλωστε και δεν έγινε αποδεκτή από το πλήρωμα της Ρωσσικής Εκκλησίας και δεν μπορεί να αποκαλείται Μείζων ή Πανορθόδοξη Σύνοδος.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος δεύτερο.

 

 Εικόνα της Αγίας Τριάδος γνωστή και ως Σύνθρονο.

Ένα άλλο επιχείρημα που προβάλλουν οι νεοεικονομάχοι κατά της εικόνος του Συνθρόνου είναι ότι εισάγεται η έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα, επειδή ο Πατήρ εμφανίζεται πολιός, δηλαδή γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, και ο Υιός νέος. Σύμφωνα με το ορθολογιστικό σκεπτικό των νεοεικονομάχων αυτό σημαίνει πως η εικόνα περνά το φρόνημα του Αρείου που έλεγε πως ο Πατήρ προϋπήρχε του Υιού. Ισχυρίζονται πως η εικόνα αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό διότι εισάγει την έννοια του χρόνου μέσα στην Αγία Τριάδα εμφανίζοντας νεότερο τον Υιό από τον Πατέρα. Από πού διάβασαν και μυήθηκαν σε τέτοιες αναλύσεις της εικόνος και σε τέτοια συμπεράσματα οι νεοεικονομάχοι; Άγνωστο σε εμάς, διότι δεν έχουμε διαβάσει σε καμία Σύνοδο, ούτε στην διδασκαλία κάποιου Αγίου πατρός της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, τέτοια ορθολογιστικά και αυθαίρετα συμπεράσματα. 

Όταν ένα μέλος της Εκκλησίας, κληρικός ή όχι, προσπαθεί να ερμηνεύσει και να θεολογήσει χωρίς να στηρίζεται στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση είναι βέβαιο πως θα πλανηθεί και θα οδηγηθεί η σκέψη του σε βλασφήμιες, προσωπικές απόψεις που δεν έχουν βάση αγιογραφική ή Πατερική, αλλά αντορθόδοξη. Θα διατυπώσει αναλύσεις και ερμηνείες παράλογες και αδιέξοδες, όπως ακριβώς έκαναν οι αιρετικοί όλων των αιώνων. Το χειρότερο είναι πως τις αντορθόδοξες θέσεις τους τις εμφανίζουν ως δήθεν Παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν φέρουν ούτε μία μαρτυρία από την Αγία Γραφή ή τους Πατέρες.

Διαβάζουμε στην Παλαιά Διαθήκη, ''Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν ... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...'' (Δανιήλ Ζ', 9 και 13). Δηλαδή είδε ο Προφήτης Δανιήλ ότι ετέθησαν θρόνοι και κάθησε ο Παλαιός των Ημερών, το ένδυμα του ήταν λευκό σαν το χιόνι και η κόμη του κεφαλιού του ήταν σαν το καθαρό μαλλί, δηλ. λευκό. Στη συνέχεια είδε μέσα στα σύννεφα του ουρανού να έρχεται κάποιος άνθρωπος και έφτασε μέχρι τον Παλαιό των Ημερών. 

Για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη γράφει ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, Αρχ/πος Αλεξανδρείας, ''Ιδού σαφώς διά τών ειρημένων εμάθομεν ότι αυτός εστίν ο Υιός του Θεού, ο σαρκωθείς καί παθών δι' ημάς καί αναστάς έκ νεκρών καί αναληφθείς έν δόξη πρός τόν εαυτού Πατέρα καί πάλιν μέλλων έρχεσθαι μετά τών νεφελών τού ουρανού, μετά δόξης αιωνίου κρίναι ζώντας καί νεκρούς'', (βλέπε Λόγος προς Αντίοχον άρχοντα, ΒΕΠΕΣ τόμος 35, σελ. 149-150). Λέγει δηλ. ο Άγιος ότι στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ εμφανίστηκε ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, που ενσαρκώθηκε και έπαθε για εμάς, αναστήθηκε εκ νεκρών, αναλήφθηκε με δόξα προς τον Πατέρα του και πάλι στο μέλλον θα έρθει πάνω σε νεφέλες του ουρανού με δόξα αιώνια να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Αφού λοιπόν έτσι μας γράφει η Παλαιά Διαθήκη πως είδε ο Προφήτης Δανιήλ τον Πατέρα και τον Υιό, με λευκά μαλλιά τον Πατέρα και τον Υιό να πηγαίνει προς τον Πατέρα του, πώς κάποιοι δογματίζουν πως η απεικόνιση αυτή οδηγεί σε Αρειανισμό; Η εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες, είναι δυνατόν η Αγία Γραφή και οι Άγιοι να μας οδηγούν σε Αρειανισμό; Άπαγε της βλασφημίας.

Πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια που αγιογραφείται η εικόνα του Συνθρόνου δεν υπάρχει ένας Άγιος ή μία Σύνοδος που να κατηγορεί την εικόνα ότι οδηγεί σε Αρειανισμό, πώς σκέφτηκαν οι σύγχρονοι καινολογούντες ότι η εικόνα αυτή που βασίζεται στην προφητική όραση του Προφήτου Δανιήλ και στην εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος σαν περιστέρι στην Βάπτιση του Κυρίου, οδηγεί σε κάτι τέτοιο; Δικό τους το συμπέρασμα, αυθαίρετο, δεν στηρίζεται σε καμία αγιογραφική ή Πατερική ερμηνεία, δεν στηρίζεται πουθενά απολύτως. Είναι μία σύγχρονη κακόδοξη ερμηνεία της εικόνος. Έρχεται δε σε αντίθεση και με την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, διότι αύτη αποφαίνεται, ''Τών τάς προφητικάς οράσεις, ώς αυτό τό θείον αυτάς εσχημάτισεν καί διετύπου, ειδότων καί αποδεχομένων καί πιστευόντων, άπερ ο τών προφητών χορός εωρακότες διηγήσαντο, καί τήν τών Αποστόλων καί είς Πατέρας διήκουσαν έγγραφον τε καί άγραφον παράδοσιν κρατυνόντων, καί διά τούτο εικονιζόντων τα Άγια καί τιμώντων, Αιωνία η Μνήμη'', (βλέπε Ιωάννου Καρμίρη, ''Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', Αθήναι 1960, τόμος Α', σελ. 245).

Δηλαδή οι εικονίζοντες τις προφητικές οράσεις όπως του Προφήτου Δανιήλ, και οι δεχόμενοι αυτές όπως ο Θεός εσχημάτισε και οι Προφήτες διηγήθηκαν, και οι κρατούντες την Αποστολική και Πατερική Παράδοση, και εικονίζουν και τιμούν τις προφητικές οράσεις, όχι μόνο δεν επικρίνονται αλλά ευλογούνται υπό της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Κάποιοι εικονομάχοι υποστηρίζουν πως τον Πατέρα μόνο στο όραμα του Δανιήλ μπορούμε να τον εικονίζουμε και όχι σε σύνθεση με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Αλλά και αυτός ο ισχυρισμός τους πέφτει στο κενό αφού κάτι τέτοιο ή παρόμοιο έστω, δεν μαρτυρείται πουθενά στην Αγία Γραφή, πουθενά στις διδασκαλίες των Αγίων και σε καμία Σύνοδο. Αντιθέτως το ότι η εικόνα του Συνθρόνου υπάρχει στην εικονογραφία της Εκκλησίας πάνω απο χίλια τριακόσια χρόνια αποδεικνύει πως είναι αποδεκτή από όσες Πανορθόδοξες Συνόδους έγιναν και καμία δεν απεφάνθη εναντίον της, αποδεκτή από όσους Αγίους πέρασαν αυτές τις εκατονταετίες και την τιμούσαν στα κελλιά τους, στις Μονές τους, στους ναούς τους. Ήρθαν σήμερα οι νεοεικονομάχοι να διορθώσουν με σχολαστικές προσωπικές τους απόψεις, τους Αγίους και τις Συνόδους τόσων αιώνων; Άπαγε της βλασφημίας.

Η ιερά εικών του Συνθρόνου διδάσκει το φιλιόκβε;

Άλλο ορθολογιστικό και αυθαίρετο συμπέρασμα βασισμένο σε προσωπικές αναλύσεις των εικομάχων, είναι πως η εικόνα εμφανίζει δήθεν την αίρεση της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και από τον Υιό. Υπάρχει κάποια μαρτυρία από έστω έναν Άγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή έστω μία Σύνοδο που να λέει κάτι τέτοιο για την εικόνα του Συνθρόνου; Όχι, ούτε Άγιος είπε ή έγραψε κάτι τέτοιο, ούτε Σύνοδος απεφάνθη πως η εικόνα αυτή είναι αιρετική γιατί δήθεν διδάσκει το φιλιόκβε. Και αυτή η ερμηνεία της εικόνος από τους εικονομάχους είναι βασισμένη σε δικές τους λογικές και όχι στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας. Δεν φέρουν καμία πηγή από την ιερά Παράδοση ή από κάποιους Πατέρες που να στηρίζει την αιρετική τους άποψη.

Υποστηρίζουν ακόμη πως το Άγιο Πνεύμα μειώνεται διότι εικονίζεται ως περιστέρι, όπως εμφανίστηκε στην Βάπτιση του Κυρίου μας, ενώ ο Πατέρας και ο Υιός εμφανίζονται ως πρόσωπα. Λέγουν δε, πως στην εικόνα της Βαπτίσεως του Κυρίου δικαιολογείται να εικονίζεται σαν περιστέρι, αλλά όχι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος! Και αυτά τα συμπεράσματα που βγάζουν είναι προσωπικά και αυθαίρετα αφού δεν επικαλούνται κανέναν Άγιο που να συμφωνεί μαζί τους και καμία Σύνοδο που να υποστηρίζει όσα λέγουν. Οι εικονομάχοι δεν έχουν μαρτυρίες για όσα καινοφανή πρεσβεύουν και τα ονομάζουν δυστυχώς παράδοση της Εκκλησίας, ενώ δεν έχουν ούτε μία πηγή από την ιερά Παράδοση που να μαρτυρεί όσα άρχισαν να λέγουν μετά το 1950.

Πρέπει να έχει πλανηθεί κάποιος για να μπαίνει σε τέτοιες σχολαστικές αναλύσεις, νομίζοντας ότι επειδή το Άγιο Πνεύμα εικονίζεται σαν περιστέρι μειώνεται ενώπιον των άλλων δύο προσώπων της Αγίας Τριάδος. Δηλαδή όταν εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ενώπιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και του ενανθρωπήσαντος Κυρίου Ιησού Χριστού μείωσε τον εαυτό του; Άπαγε της βλασφημίας. Κανείς πιστός όταν βλέπει την εικόνα του Συνθρόνου δεν σκέφτεται ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μειωμένο σε σχέση με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Αν είχαν θεολογικό θεμέλιο όσα λέγουν οι εικονομάχοι, χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια που αγιογραφείται η συγκεκριμένη εικόνα δεν θα είχαμε ιστορικές μαρτυρίες ότι κάπου, κάποτε δημιουργήθηκε σκάνδαλο εξ αιτίας της απεικονίσεως αυτής; Δεν θα υπήρχε έστω ένας Πατέρας της Εκκλησίας να γράψει κάτι; Αντιθέτως υπάρχει απόλυτη τιμή και σεβασμός προς την εν λόγω εικόνα και αγιογραφείτο με την ευλογία των Αγίων, των Επισκόπων, των Ηγουμένων και των Ιερέων σε όλες τις Μονές και τους ναούς. Δεν υπάρχει Ορθόδοξη χώρα στην οποία να μην υπάρχει αγιογραφημένη σχεδόν παντού η εικόνα του Συνθρόνου, μαζί με την άλλη εικόνα της Αγίας Τριάδος με τους τρείς Αγγέλους, τον Αβραάμ και την Σάρρα.

Τόσες χιλιάδες Άγιοι πέρασαν αυτά τα χίλια τριακόσια και πλέον χρόνια από τον μάταιο τούτο κόσμο. Σκέφτηκε ποτέ κάποιος εξ αυτών αυτές τις θεολογικώς αβάσιμες θεωρίες των νεοεικονομάχων; Όχι, ποτέ. Δεν υπάρχει ούτε ένα γραπτό κατά της εικονίσεως του Συνθρόνου. Τέτοιες ψευδοθεολογικές θεωρίες μόνο από πνευματικώς άρρωστα μυαλά μπορούν να εξαχθούν. 

Ισχυρίζονται μάλιστα οι νεοεικονομάχοι πως η εικόνα του Συνθρόνου εισήχθη στην Ορθόδοξη Εκκλησία μετά το σχίσμα του 1054, από την φραγκοκρατούμενη παπική δύση και άρχισε να πρωτοεμφανίζεται σε περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τους παπικούς. Λέγουν πως η εικόνα αυτή ήταν άγνωστη πιο πρίν στην Ορθόδοξη ανατολή. Ιστορικές μαρτυρίες με αποδείξεις για αυτόν τον ισχυρισμό δεν υπάρχουν. Αντιθέτως η εικόνα του Συνθρόνου από την Ορθόδοξη ανατολή πέρασε στην δύση.

Η εικόνα της Αγίας Τριάδος όχι μόνο δεν ήταν άγνωστη στην Ορθόδοξη ανατολή αλλά την εντοπίζουμε στην αγιογράφηση της εικόνος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη. Υπάρχουν ιστορικές αναφορές ότι ο ναός κτίστηκε την περίοδο 450-453 μ.Χ. επί αυτοκρατόρων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Άλλες ιστορικές πηγές τοποθετούν το κτίσιμο του ναού την περίοδο 518-527 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Ιουστίνου του Α'. 

Στο ναό υπήρχε εικόνα όπου ήταν αγιογραφημένη η Υπεραγία Θεοτόκος κεκοιμημένη, γύρωθεν της οι Άγιοι Απόστολοι, και άνωθεν του σώματος της Παναγίας, αγιογραφημένος ο Άναρχος Πατήρ ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια, το Άγιο Πνεύμα στο στήθος του εν είδει περιστεράς και αμέσως πιο κάτω ο Κύριος Ιησούς. Ούτε θεώρησαν οι αγιογράφοι πως μειώνεται το Άγιο Πνεύμα που εικονίζεται σαν περιστέρι ενώ ο Πατέρας και ο Υιός ως πρόσωπα, ούτε οι Άγιοι της εποχής εκείνης εξέφρασαν τις ψευδοθεολογικές θέσεις των νεοεικονομάχων του 20ου και 21ου αιώνος. Η εικόνα ήταν σεβαστή και την τιμούσαν όλοι οι πιστοί. Έγιναν πολλές Σύνοδοι στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν ο ναός και η εικόνα που περιγράψαμε. Δεν εκφράστηκε ποτέ καμία απ' αυτές τις Συνόδους κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος άνωθεν του αγιογραφημένου σώματος της Παναγίας μας. Όσοι Άγιοι πέρασαν αυτούς τους αιώνες μέχρι την εποχή που ο ναός της Παναγίας των Βλαχερνών πυρπολήθηκε επί αυτοκράτορος  Ρωμανού Δ' του Διογένους, 1068-1071 μ.Χ. και καταστράφηκε, τιμούσαν την εικόνα και κανείς δεν έγραψε ή έκφράστηκε κατά της εικονίσεως της Αγίας Τριάδος. Εκτός από την περίοδο όπου επικράτησαν οι εικονομάχοι και απογύμνωσαν όλους τους ναούς και τις Μονές από τις ιερές εικόνες. Όσοι λοιπόν λέγουν πως η εικόνα της Αγίας Τριάδος εισήχθη από την παπική δύση αποδεικνύεται πως σφάλλουν. Καταρρίπτεται και αυτό το επιχείρημα τους.

Ορθόδοξη η ιερά εικών του Συνθρόνου, μέρος πρώτο.

Μία νέα μορφή εικονομαχίας.

Μετά το 1950 εμφανίστηκε μία νέα αίρεση, η αίρεση της νεοεικονομαχίας. Δεν αρνείται όλες τις ιερές εικόνες όπως πρέσβευαν οι παλαιοί εικονομάχοι, αλλά συγκεκριμένες. Μία εξ αυτών είναι και η ιερή εικόνα της Αγίας Τριάδος, όπου εικονίζεται ο Πατέρας ως γέρων με λευκά μαλλιά και γένια όπως εφάνη στο όραμα του Προφήτου Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη, ο Υιός ως νέος 33 ετών, όπως ενηνθρώπησε και το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς ως εφάνη στην βάπτιση του Κυρίου μας στη Καινή Διαθήκη. Αυτή η εικόνα ονομάζεται και Σύνθρονο. Στηρίζεται σε γεγονότα της Αγίας Γραφής, είναι εικόνα με αγιογραφική θεμελίωση. Δεν είναι αυθαίρετη απεικόνιση.

 

Όλη η απολογητική εναντίον της εν λόγω εικόνος δεν στηρίζεται σε αγιογραφικές ή πατερικές μαρτυρίες αλλά είναι προϊόν ορθολογισμού και προσωπικών ερμηνειών των συγχρόνων ''θεολογούντων'' περί της απεικονίσεως του Συνθρόνου. Δεν υπάρχει καμία απόφαση, Όρος, Κανόνας από Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδο που να απαγορεύει ως αιρετική την απεικόνιση αυτή. Οι ενάντιοι στην εικόνα της Αγίας Τριάδος αναλύουν την συγκεκριμένη απεικόνιση χωρίς να φέρουν μαρτυρίες από την ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας αφού τέτοιες δεν υπάρχουν. Και ενώ η εν λόγω εικόνα βασίζεται στην Αγία Γραφή, η πλάνη της νεοεικονομαχίας εξαπλώθηκε στο χώρο του νέου και του παλαιού ημερολογίου, καθώς και σε κάποιους αποτειχισμένους Ιερείς, ευτυχώς όχι καθολικώς.

Υπάρχουν ακόμη ορθοφρονούντες και ορθοδόξως θεολογούντες οι οποίοι βασιζόμενοι στην Αγία Γραφή και την ιερά Παράδοση αποδέχονται την εικόνα της Αγίας Τριάδος. Ανάμεσα τους και ο μεγάλος θεολόγος, κεκοιμημένος πια, Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Η μελέτη που θα παραθέσουμε θα αποδείξει την αντί αγιογραφική και αντί παραδοσιακή πλάνη των νεοεικονομάχων. Ούτοι αποδέχονται μόνο μία συμβολική εικόνα της Αγίας Τριάδος, την απεικόνιση των τριών Αγγέλων με τον Αβραάμ και τη Σάρρα, γνωστή και ως ''Η φιλοξενία του Αβραάμ''. 

 

Αν υπήρχε στην ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος τότε δεν θα διαβάζαμε στα πρακτικά της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου για πολλές εικόνες της Αγίας Τριάδος. "Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα." (βλέπε Πρακτικά Ζ' Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883).

Αν υπήρχε μόνο μία εικόνα της Αγίας Τριάδος την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, δεν θα έγραφαν στα πρακτικά ''τας τιμίας Αυτού εικόνας'', δηλαδή στον πληθυντικό αριθμό, αλλά θα έγραφαν στον ενικό αριθμό, ''την τιμία Αυτού εικόνα''. Άρα ήδη την εποχή της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου υπήρχαν τουλάχιστον δύο εικόνες της Αγίας Τριάδος. Καταρρίπτεται πασιφανώς η πλάνη των νεοεικονομάχων περί υπάρξεως μόνο μίας εικόνος της Αγίας Τριάδος.

Τα επιχειρήματα των νεοεικονομάχων κατά της εικόνος του Συνθρόνου και η αναίρεσις τους με βάση ομιλία του Πρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, βλέπε εδώ.

Καθυβρίζουν την εικόνα ως αιρετική. Έχουμε απόφαση ή Κανόνα Οικουμενικής ή Πανορθοδόξου Συνόδου που να ονομάζει την εικόνα του Συνθρόνου αιρετική; Όχι, ποτέ. Άρα οι νεοεικονομάχοι εκφράζουν μία αντιπατερική, μία αντιπαραδοσιακή άποψη, αφού δεν στηρίζονται σε Συνόδους ή κάποιους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Νέα και αιρετική είναι η άποψη τους και όχι η εικόνα.

Υποστηρίζουν πως δεν επιτρέπεται η απεικόνιση του Πατρός διότι ''κανείς δεν τον έχει δει''. Επιπλέον λέγουν πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Πατήρ δεν είναι ο Παλαιός των Ημερών αλλά μόνον ο Υιός. Και οι δύο απόψεις τους είναι προϊόν πλάνης. Έχουμε απεικόνιση του Θεού Πατρός από τον 5ο αιώνα στην κατακόμβη της Αγίας Μαρίας Maggiore του 432 μ.Χ. όπως βεβαιοί ο ιστορικός Garucci, (βλέπε Αρχαιολογικοί Κώδικες Τavola 215 και 114). Στην κατακόμβη του Ponziano της Ρώμης του 5ου αιώνος, υπάρχει τοιχογραφία του Θεού Πατρός μέχρι την μέση και ψηφιδωτό της εικόνος της Βαπτίσεως του Κυρίου μας, με τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ιησού Χριστό, το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς και τον Πατέρα ζωγραφισμένο μέσα σε φωτεινή νεφέλη ως γέροντα με λευκά γένια. Έχουμε σε κώδικα του αρχαιολόγου Κοσμά Ιντικοπλεύστη του 7ου αιώνος μ.Χ. απεικόνιση του Θεού Πατρός καθημένου επί θρόνου έχοντας δεξιά και αριστερά του δύο Σεραφείμ. Σε κώδικες του Αρχαιολόγου Manuel, (βλέπε ''D' art Byzantin'', τόμος Α' σελίδα 122). Σε βαπτιστήρια, όπως στο βαπτιστήριο του 3ου αιώνος μ.Χ. της Αγίας Ακυληίας του Asioli. Στο βαπτιστήριο της Συρίας Deix Seta του 6ου αιώνος μ.Χ. (βλέπε ''Μελέτη'' αρχαιολόγου Kaufmann, έτος εκδόσεως 1905, σελ. 169).

Είναι αρχαία ιερά Παράδοση λοιπόν η εικονογράφηση του Θεού Πατρός. Ουδείς Άγιος, ουδεμία Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος απεφάνθη πως η αρχαία αυτή παράδοση είναι καταδικαστέα ή ότι ο Θεός Πατήρ δεν ζωγραφίζεται. Η αιρετική άποψη πως ο Πατήρ δεν ζωγραφίζεται εμφανίστηκε μετά το 1950. Είναι καινοτομία αντιπαραδοσιακή και αντιπατερική. Απόδειξη όχι μόνο η ιστορική αναδρομή που κάναμε στις αρχαίες κατακόμβες, στα αρχαία βαπτιστήρια και τους κώδικες αλλά και τα γραφόμενα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο Ιερόν Πηδάλιον, ιδού τί γράφει, ''Πρέπει να σημειώσωμεν, ότι επειδή η παρούσα Σύνοδος εις την επιστολήν όπου στέλλει προς την Αλεξανδρέων Εκκλησίαν, μακαρίζει μεν εκείνους όπου ηξεύρουν να αποδέχονται, επομένως δέ και εικονίζουν και τιμώσι τας οράσεις και θεοφανείας των Προφητών, καθώς αυτός ο Θεός εσχημάτιζε ταύτας και ετύπωνεν εις το ηγεμονικόν αυτών, αναθεματίζει δέ εξ εναντείας εκείνους, όπου δεν δέχονται τας Εικονογραφίας των τοιούτων οράσεων προ της Σαρκώσεως του Θεού Λόγου (σελ. 205 του Β' τόμου). Συμπεραίνεται και ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών. Εί δέ και ο Πάπας Γρηγόριος εν τη προς Ίσαυρον Λέοντα επιστολή (σελ. 712 του Β' τόμου των Συνοδικών) λέγει, ότι δεν ιστορούμεν τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αλλά τούτο λέγει όχι απλώς, αλλ' ότι δεν ζωγραφούμεν αυτόν κατά την θείαν φύσιν. Επειδή αδύνατον, φησίν, ιστορήσαι και ζωγραφήσαι φύσιν Θεού''. (Βλέπε Ιερόν Πηδάλιον 3η υποσημείωση εις τα Προλεγόμενα της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου).

Ο Άγιος Νικόδημος γράφει πως στον Προφήτη Δανιήλ εφάνη ο Πατήρ ως Παλαιός των Ημερών. Δεν εκφράζει την προσωπική του άποψη όπως ισχυρίζονται κάποιοι νεοεικονομάχοι, διότι το Ιερόν Πηδάλιον εγκρίθηκε από το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, από τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο και τον Άγιο Μακάριο τον Νοταρά, εκφράζει την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας, εκφράζει την Αγία Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, εκφράζει τους Αγίους Πατέρες. Όλοι λοιπόν οι Άγιοι, Νικόδημος Αγιορείτης, Αθανάσιος Πάριος, Μακάριος Νοταράς πλανήθηκαν και οι νεοεικονομάχοι εμφανίστηκαν μετά το 1950 με ορθολογιστικές απόψεις και αναλύσεις να τους διορθώσουν; Άπαγε της βλασφημίας.

Θα δούμε και άλλη απόδειξη, τί γράφει ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Άγιος Ιππόλυτος για το όραμα του Προφήτου Δανιήλ. ''Παλαιόν μέν ούν τών ημερών ούχ έτερον λέγει, αλλ' ή τόν απάντων Κύριον του Χριστού Πατέρα, τόν παλαιούντα τάς ημέρας, ούκ αυτόν παλαιούμενον υπό χρόνων και ημερών'', (βλέπε P.G. τόμος 10, σελ. 637, Ιππολύτου είς τον Δανιήλ). Βλέπουμε την συμφωνία μεταξύ της πρωτοχριστιανικής πατερικής Παραδόσεως του 3ου αιώνος και της ιεράς Παραδόσεως του 19ου αιώνος. Σε όλους αυτούς τους αιώνες δεν έγραψε κανείς Άγιος να μην ζωγραφίζεται ο Θεός Πατέρας ή ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Όσοι Άγιοι γράφουν πως ο Πατέρας δεν εικονίζεται, εννοούν πως δεν εικονίζεται η Φύση του Θεού Πατρός. Εξηγεί ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ότι κανένας δεν είδε τον Πατέρα κατά φύσιν παρά μόνον ο Υιός. Οι προφήτες που λένε στην Παλαιά Διαθήκη πως είδαν τον Κύριο Σαβαώθ, τον Πατέρα, δεν διαψεύδονται διότι εξηγούν πως δεν είδαν Αυτόν κατά την Ουσίαν του και την Φύσιν του, (βλέπε P.G. τόμος 73, σελ. 177 στήλη C).

Με όσα παραθέσαμε ως τώρα, εκτός του ότι καταρρίπτεται ο ισχυρισμός των νεοεικονομάχων ότι δεν ζωγραφίζεται ο Θεός Πατήρ επειδή δεν ενηνθρώπησε, o Άγιος Νικόδημος ο Άγιορείτης, ο Άγιος Άθανάσιος ο Πάριος, ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς και η Σύνοδος του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, εκφράζουσα την αρχαία ιερά Παράδοση καταρρίπτουν και το φρόνημα των νεοεικονομάχων πως στην Παλαιά Διαθήκη ο Παλαιός των Ημερών είναι μόνο ο Χριστός και όχι ο Πατέρας. Ξεκάθαρα γράφει ο άγιος Νικόδημος ''ο Άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται, καθώς εφάνη εις τον Προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός των Ημερών''. Εμφανίστηκε στον Προφήτη Δανιήλ ο Θεός Πατέρας ως Παλαιός των Ημερών. Το ίδιο γράφει και ο Άγιος Ιπόλλυτος 1600 χρόνια πριν. 

Υπάρχουν Άγιοι της Εκκλησίας μας που ονομάζουν Παλαιό των Ημερών και τον Υιό. Δεν ισχυρίζονται όμως, όπως πλανώνται οι νεοεικονομάχοι, πως μόνο ο Υιός ονομάζεται και είναι Παλαιός των Ημερών, κι αυτό διότι το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό όνομα και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Οι εικονομάχοι όμως εσφαλμένα λέγουν πως μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών. Ποιά Σύνοδος ή ποιοί Πατέρες λέγουν ότι μόνο ο Υιός είναι ο Παλαιός των Ημερών; Καμία Σύνοδος και κανείς Πατέρας. Άλλοι πατέρες ονομάζουν τον Υιό, άλλοι τον Πατέρα, χωρίς να υποστηρίζουν πως μόνο ο Υιός ή μόνο ο Πατέρας είναι ο Παλαιός των Ημερών. Επαναλαμβάνουμε πως το όνομα Παλαιός των Ημερών είναι κοινό και των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Απόδειξη όσα γράφει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, στο Λόγο ΝΘ' σελ. 308. Ας δούμε τι γράφει ο θεόπτης Άγιος, ''Καί άν πρέπει να ειπώ τί ακριβέστερον, εκείνο όπου είναι τό ένι πρόσωπον τής Αγίας Τριάδος, εκείνο είναι καί τα άλλα δύο. Διατί καί τα τρία πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος εν ταυτώ είναι καί νοούνται είς μίαν φύσιν, καί ουσίαν καί βασιλείαν. Λοιπόν, εί τί ονομάζεται το έν, τούτο κατά φύσιν θεωρείται καί είς τα λοιπά δύο πρόσωπα''. ''Είς δέ τά άλλα όλα, τό ένα όνομα, ή παράδειγμα θεωρείται καί είς κάθε ένα πρόσωπον, καί είς τά τρία''. Γράφει ο Άγιος ότι και στα τρία πρόσωπα, σε όλη την Θεότητα αλλά και σε κάθε πρόσωπο χωριστά αποδίδεται το όνομα ''Παλαιός των Ημερών''. 

Ο δε Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης γράφει ότι βλασφημεί, όποιος δεν αποδίδει τα κοινά ονόματα του Θεού και στα τρία πρόσωπα αλλά μόνο σε ένα εξ αυτών, ''βλασφημεί καί αποσχίζειν αθέσμως τολμά τήν υπερηνωμένην Ενάδα'', (βλέπε Περί Θείων Ονομάτων, κεφ. Β', Ι). Ενάδα ονομάζει ο Άγιος Διονύσιος την Αγία Τριάδα διότι είναι Ένας Θεός. Ας ακούσουν τους Αγίους οι νεοεικονομάχοι και ας αφήσουν τις εσφαλμένες αντιπατερικές θέσεις τους.

Χριστούγεννα στο Λένινγκραντ 1979 - Χριστούγεννα στην Αθήνα 2020

Σπούδαζα μεταπτυχιακό μέ υποτροφία στο τότε Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη), κατά τα έτη 1977-1980. Η ζωή εκεί κυλούσε με όλα τα συμπαρομαρτούντα του Σοβιετικού καθεστώτος.

Αυστηρό πρόγραμμα σπουδών, περιορισμός κινήσεων, απαγόρευση κυκλοφορίας απ’ τις 11 μέχρι τις πρωϊνές ώρες και καθόλου τρόπους διασκέδασης από αυτόν που ξέραμε στην πατρίδα μας. Συναυλίες, εκδρομές, διαλέξεις, βιβλιοθήκες ήταν τα μοναδικά που γέμιζαν την μοναξιά μας.

Η φοιτητική μας εστία ήταν ένα σταλινικό κτίριο με πολλές φθορές, μύριζε κλεισούρα και μούχλα. Οι συγκάτοικοι μου ήταν δύο πολλοί καλά παιδιά, τυπικές φιγούρες του τόπου, ως προς το ύψος, το χρώμα, τη σοβαρότητα και τη νοοτροπία.

Βέβαια τα βήματα και τα λόγια μου ήταν πολλοί μετρημένα και προσεκτικά καθότι τα «καλά παιδιά του συστήματος» ήταν οι κατάσκοποι, καταδότες, συνωμότες. Επίσης πολύν δύσκολο είναι να μιλάς με ανθρώπους άλλης νοοτροπίας, χαρακτήρα, εμπειριών.

Όμως άλλη επιλογή δεν υπήρχε. Έπρεπε υποχρεωτικά να συζήσω, να συνεργαστώ και να καταβάλω κάθε προσπάθεια προσαρμογής και επιβιώσεως σε κάθε πρόκληση.

Ένα Σάββατο βράδυ, τέλη Νοεμβρίου, που έριχνε πυκνό χιόνι γυρίζοντας από μια συναυλία απ’ την εστία, πέρασα έξω από μια επιβλητική Εκκλησία και αποφάσισα να μπω μέσα περισσότερο από περιέργεια.

Μισοσκόταδο βασίλευε παντού. Πολλά κεριά έκαιγαν μπροστά από κάθε εικόνα, σκορπίζοντας μελιχρό φώς. Εντύπωση μεγάλη μου έκανε ότι η Εκκλησία δεν είχε καθίσματα, όπως στην πατρίδα μου.

Όπως επίσης ότι και όλες οι γυναίκες φορούσαν στο κεφάλι μαντήλια και όλο το εκκλησίασμα έκανε συχνά πυκνά βαθιές υποκλίσεις με πολύ σπάσιμο της μέσης.

Η όλη ατμόσφαιρα ήταν πολύ διαφορετική και υποβλητική εν σχέσεις με τις δικές μας Εκκλησίες, αφού ήθελες δεν ήθελες όσο άσχετος κι αν ήσουνα έμπαινες σε μυστικιστική διάθεση.

Πήγα πίσω από μια κολώνα, άκουγα, κοίταγα εντυπωσιασμένος, ώσπου βλέπω κάποια στιγμή έναν από τους συγκατοίκους μου, τον πιο σοβαρό και αμίλητο ντυμένο στα χρυσοκίτρινα να κρατά λαμπάδα.

Μου φάνηκε πολύ περίεργο γιατί ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτός ήταν τόσο κοντά στο Θεό και ταυτοχρόνως ήταν τόσο υπεύθυνος που δεν έδινε καμία υποψία γι’ αυτό που ήταν για τους γνωστούς λόγους...

Ξαφνιάστηκε στο τέλος που με είδε, συνοφρυώθηκε και με παρεκάλεσε σχεδόν γονατιστός να μην πω τίποτα για αυτή τη συνάντηση, διότι απ’ ευθείας, αν εγίνετο γνωστή η σχέση του με το Θεό και την Εκκλησία, θα γινόταν εχθρός του κόμματος και του λαού, θα έχανε την υποτροφία, θα εδιώκετο από το πανεπιστήμιο και δεν θα είχε καμία ελπίδα για το μέλλον...

Με αφορμή αυτό γίναμε από τότε και μέχρι σήμερα αχώριστοι φίλοι, έστω κι αν μάς χωρίζουν μεγάλες αποστάσεις.

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Μια μέρα που έλειπε ο συγκάτοικος από το δωμάτιο, μου λέει πολύ χαμηλόφωνα ο φίλος, σχεδόν ψιθυριστά, διότι υπήρχε ο φόβος των μυστικών μικροφώνων, «θέλεις να γιορτάσεις αλλιώτικα Χριστούγεννα απ’ αυτά που ξέρεις;».

Αυθόρμητα του απάντησα ναι, εξηγώντας του ότι δεν έχω και πολλές σχέσεις με την Εκκλησία. «Πρόσεξε» μου είπε, «δεν θα είναι άνετο, αλλά εκτός αυτού υπάρχει και κίνδυνος να μας συλλάβει η KGB.

Τρόμαξα, αλλά είχα πολλή εμπιστοσύνη στο φίλο μου Ιβάν Και αφετέρου εγώ εκείνο που είχα να πάθω ήταν να μου ακυρώσουν την υποτροφία και να απελαθώ από τη χώρα ενώ αυτός είχε πολύ χειρότερες επιπτώσεις και αποκλεισμούς από τη δημόσια ζωή από την ανέλιξή του στην κρατική μηχανή, πληρώνοντας ακριβά την επιλογή της πίστεως του εις τον Χριστόν.

Δεν άλλαξα γνώμη του είπα εντάξει, πρόσεξε τσιμουδιά σε κανέναν και θα σου πω εγώ.

Μετά από μερικές μέρες παραμονή των Χριστουγέννων μεσημέρι μου λέει αυτή τη φορά ξαπλωμένος στο πάτωμα για να μην ακούγεται από τα αόρατα μικρόφωνα το βράδυ γύρω στις 8:00 θα βγεις περίπατο προς τη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Θα περπατάς αμέριμνος προς τα αριστερά της Λαύρας, απομακρυνόμενος από αυτή και θα σε συναντήσω εκεί. Θα έχεις μπότες, ζεστά ρούχα, βαρύ παλτό και το γούνινο καπέλο.

Προβληματίστηκα, φόβος με έπιασε, αλλά το διαφορετικό έστω κι αν έχει κινδύνους, με ωθούσε να το ζήσω. Πράγματι, ξεκίνησα κουκουλωμένος καθότι το θερμόμετρο έδειχνε 20 βαθμούς υπό το μηδέν.

Περπατούσα μέσα στο τσουχτερό κρύο, Σύμφωνα με τις οδηγίες του φίλου, έφτασα κοντά στη γέφυρα και στάθηκα προβληματισμένος που πάω μέσα στο άγνωστο και τι με περιμένει.

Συνέχισα να περπατώ και φθάνοντας στη μέση της γέφυρας, έρχεται ένα αυτοκίνητο, σταματάει δίπλα μου και βλέπω ότι μέσα ήταν ο φίλος μου ο Ιβάν. Γρήγορα μέσα μου λέγει.

Μπήκα μέσα και το αυτοκίνητο ανέπτυξε ταχύτητα. Εκεί ήταν ακόμη δύο, εκτός του φίλου, ο οδηγός και ένας σεβαστός κύριος με γαλλικό μούσι και γούνινο καπέλο.

Το αυτοκίνητο έτρεχε, περάσαμε δυο-τρεις γέφυρες, στρίβοντας δεξιά και αριστερά και μετά κατευθυνθήκαμε δυτικά όπου σε δύο ώρες φτάσαμε σε ένα πυκνό δάσος. Προχωρήσαμε μέσα αρκετά.

Σταματήσαμε σε ένα μέρος και συνεχίσαμε για λίγο με τα πόδια. Το κρύο τσουχτερό 32 βαθμούς κελσίου υπό το μηδέν. Παγωνιά φοβερή, χιόνι σχεδόν μέχρι το γόνατο. Στο δρόμο συναντούσαμε κι άλλους ανθρώπους όλων των ηλικιών, ντυμένους με βαρύ γούνινο παλτό, μπότες, γάντια, κασκόλ, γούνινα καπέλα.

Ερχόταν από διάφορα μέρη του δάσους. Σίγουρα δεν θα γλιτώσω από τα κρυοπαγήματα, σκέφτηκα. Ο Ιβάν δίπλα μού έδινε θάρρος. Αυτά για αυτούς ήταν γνωστά και για αυτό θα αντιμετώπιζαν πολύ άνετα.

Εγώ πρώτη φορά στη ζωή μου περπατούσα και ζούσα σε τέτοιες θερμοκρασίες.

Επιτέλους μετά από μία ώρα περίπου περπάτημα φτάσαμε σε ένα ξέφωτο κι εκεί τα έδωσα όλα. Πού βρέθηκαν τόσοι άνθρωποι μέσα στο πουθενά και σε τέτοιες θερμοκρασίες, φαινόταν από το ντύσιμο και τις κινήσεις όχι απλοί άνθρωποι. ρωτάω το φίλο μου ποιοι είναι αυτοί; Μου απαντά με πολλή άνεση.

“Κρυφά μέλη της εκκλησίας”. Δηλαδή, ρωτάω; Στελέχη του κόμματος, στρατιωτικοί, επιστήμονες, γιατροί, καθηγητές κλπ. Και τι θέλουν εδώ; Μα τι άλλο; Να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα μού είπε, και έφυγε για να βοηθήσει στην ετοιμασία για την ακολουθία της εορτής.

Ένα τραπέζι συναρμολογούμενο στο κέντρο, άλλο πιο μικρό παραδίπλα, τα Δισκοπότηρα και γενικά ό,τι χρειαζόταν για να γίνει η Θεία Λειτουργία. Είχα μείνει αποσβολωμένος και άφωνος.

Θα είμαστε περίπου 300 άνθρωποι μέσα σε ένα απέραντο δάσος, πατώντας σε μισό μέτρο παγωμένο χιόνι, με φοβερό κρύο, όρθιοι χωρίς καμία ανθρώπινη παρηγοριά. Κανείς όμως δεν δυσανασχετούσε, ούτε έδειχνε απογοητευμένος.

Όλοι είχαν χαρά, υπομονή και καρτερία. Ο κύριος που ήταν μαζί μας στο αμάξι με το γούνινο καπέλο, ήταν τελικά ο ιερέας και ο οδηγός ο διάκονος, που θα έκαναν μαζί τη Λειτουργία των Χριστουγέννων.

Άρχισε ο Όρθρος, μια θαυμάσια χορωδία σχηματίστηκε και όλα έγιναν όπως αρμόζει στη μεγάλη ημέρα της χριστιανοσύνης, χωρίς βιασύνη και με μεγάλη λεπτομέρεια.

Τέσσερις ώρες κράτησε όλη αυτή η ανεπανάληπτη λατρεία, μέσα σε τόσο σκληρές καιρικές συνθήκες. “Τιέλο Χριστόβα Πριμίτε ιστότσνινα μπεσμερτναγκοβκουσίτε”. (Σώμα Χριστού μεταλάβατε, πηγής αθανάτου γεύσασθε).

Όλοι προσέρχονται, όλοι κοινωνούν, όλοι πλησιάζουν. Βλέπεις τη λαχτάρα στα πρόσωπά τους, τη συντριβή και τη συναίσθηση, τν κατάνυξη, την πίστη, το φόβο του Θεού. Πρόσωπα γενναία, σκλαβωμένα αλλά ελεύθερα, είναι η ζωντανή Εκκλησία. Στιγμές για μένα ιερές, ανεπανάληπτες, συγκινητικές.

Ποιος το περίμενε ότι σε “δημοκρατικό” καθεστώς, μετά από σαράντα χρόνια θα ξαναζούσα λίγο διαφορετικά, αλλά κατ’ ουσίαν την ίδια κατάσταση, με κλειστές Εκκλησίες το Πάσχα και τα Χριστούγεννα: Και πού αυτό; Στην Ελλάδα.

Μια παρέα λοιπόν αρκετά μεγάλη αποφασίσαμε μετά από δική μου παρότρυνση και έχοντας υπόψη μου τα παραπάνω να εορτάσουμε τις γιορτές αυτές, όχι καθήμενοι στα σπίτια σύμφωνα με τις κυβερνητικές επιταγές και την επιβολή των προστίμων, αλλά λατρεύοντας τον Θεό στο χώρο του Ναού.

Απορούσαμε στις συζητήσεις μας πώς οι διοικούντες την Εκκλησία μάς παρότρυναν να μείνουμε στο σπίτι μας, υποβιβάζοντας τη λατρεία σε ατομική προσευχή, υιοθετώντας τρόπους προτεσταντικούς.

Τα Χριστούγεννα λοιπόν του 2020 (!!!) αποφασίσαμε, όπως και το Πάσχα να γιορτάσουμε τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης στην Εκκλησία. Το εξωκκλήσι στο βουνό, πέριξ της Αττικής, μάς ήταν γνωστό από το Πάσχα.

Ο ιερέας έτοιμος και έτσι μέσα σε πολύ φυσικά ελαφρότερες συνθήκες από εκείνες του Λένινγκραντ, αλλά μέσα σε κρύο όμως, αφού οι περισσότεροι είμαστε έξω από το εξωκκλήσι στο βουνό μέχρι τις 2 τα μεσάνυχτα, όπου τελείωσε η Θεία Λειτουργία και γίναμε μέτοχοι του μαργαρίτη της ζωής.

Η πίστη και η αγάπη στο Θεό δεν τιθασεύεται. Και τις δύο φορές διαπιστώσαμε ότι στα βουνά της Αττικής πέριξ των Αθηνών, υπήρχαν κι άλλες ομάδες χριστιανών όπου εόρταζαν κι αυτοί την μεγάλη εορτή, κατά παρόμοιο τρόπο.

“Χριστός ετέχθη”, αναφώνησε ο λειτουργός στο τέλος της Θείας Λειτουργίας σε εκείνο το μικρό εξωκκλήσι μέσα στο πουθενά ,που έγινε νέα Βηθλεέμ για τους στενόμυαλους, τους συνομωσιολόγους, που ήθελαν να εορτάσουν τα Χριστούγεννα με συμμετοχή στο μυστήριον που αρχίζει με τη Γέννηση και τελειώνει με την Ανάληψη του Χριστού.

Για μένα, έστω και με πολύ ομαλότερες συνθήκες ήταν ένα βίωμα και μια εμπειρία, μετά 40 χρόνια που αναζωπύρωσε μέσα μου την εμπειρία στο δάσος, στις πολικές θερμοκρασίες και τα χιόνια του Λένιγκραντ.

Άραγε για τους Μητροπολίτες εκείνους οι οποίοι χλεύασαν, επιτίμησαν και κατέκριναν τις κρυφές Θείες Λειτουργίες, τη Θεία Μετάληψη, τους τελούντας και συμμετέχοντας σ’ αυτές, είμαστε τα απείθαρχα τέκνα της Εκκλησίας, οι ανυπάκουοι και θεληματάρηδες, οι εγωκεντρικοί και οι ετσιθελικοί;

Αν είμαστε, ζητάμε τη συγγνώμη τους. Αν δεν είμαστε, την ευχή τους να χουμε.

Πάντως με την ευχή τους, ή χωρίς αυτήν δεν υβρίσαμε, δεν κατακρίναμε, δεν χλευάσαμε, δεν απορρίψαμε, αλλά φροντίσαμε αθόρυβα και μυστικά, έχοντας μάλιστα και προγενέστερη εμπειρία να φάμε την ημέρα της γέννας του Χριστού τη Σάρκα Του, για να μείνουμε μαζί του, κι Αυτός εάν βρει τόπο στη φάτνη της καρδιάς μας να μείνει μαζί μας.
Ευλογείτε. 

 

Πηγή:apotixisi.blogspot.com/2020/12/1979-2020-1977-1980.html#more

CULTURAL REVOLUTION ENEMIES AND THE VICIOUS ATTACKS ON THEM

 http://factsanddetails.com/china/cat2/sub6/item67.html

Το κυνήγι των επιστημόνων είναι δείγμα «φασισμού»;

Η επίθεση και η διαπόμπευση του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ από «αγνώστους» για μια ακόμα φορά, χαρακτηρίστηκε από σύσσωμο τον (αριστερό-δεξιό) Τύπο και σύσσωμη την (αριστερο-δεξιά) πολιτική σκηνή, «φασισμός», «φασιστική» ενέργεια, «φασιστικές» αντιλήψεις», «φασιστικές» μέθοδοι κλπ. Στο τέλος όλοι ανέκραξαν «δεν θα περάσει ο φασισμός»!

Έχει γίνει πλέον σύνηθες, όταν σε παρόμοια περιστατικά, ακόμα και όταν οι ίδιοι οι «δράστες» αυτοχαρακτηρίζονται «αντιφασίστες» και κραδαίνουν κομμουνιστικά σύμβολα, να μην τολμάει κανείς να τους αποκαλεί αυτό που πραγματικά είναι. (Φανταστείτε ότι ο αριστερός Κοντονής μίλησε πριν λίγο καιρό για «σταλινικές μεθόδους» στον ΣΥΡΙΖΑ και οι δεξιοί τρέμουν μην πουν την λέξη «σταλινικός» και «κομμουνιστής», προτιμώντας την λέξη «φασίστας» που είναι πλέον κατά το newspeak, συνώνυμο του «κακού»).

Παρακάτω ένα μικρό μάθημα ιστορίας από ΕΣΣΔ και Κίνα για τις διαχρονικά θερμές σχέσεις κομμουνιστών – «αντιδραστικών» επιστημόνων .

Σημ.: Ο όρος ιντελιγκέντσια (intelligentsia) χαρακτηρίζει τους διανοούμενους, εκείνους που κατέχουν τη γνώση. Τα μέλη της ιντελιγκέντσιας περιλαμβάνουν τους ακαδημαϊκούς, τους καλλιτέχνες, τους εκπαιδευτικούς, τους συγγραφείς, τους λεγόμενους «ανθρώπους των γραμμάτων» και συχνά τους δημοσιογράφους.

Από την σύστασή της η ρωσική ιντελιγκέτσια ως ξεχωριστή κοινωνική ομάδα, βρισκόταν πάντα ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα στο κέντρο της αντίστασης κατά του δεσποτισμού και της υποδούλωσης της σκέψης. Φυσικό ήταν λοιπόν να πληγεί όλως ιδιαιτέρως από τις σταλινικές εκκαθαρίσεις με τα πρώτα κύματα καταστολής – πολύ μετριοπαθή συγκριτικά – του 1922 και του 1928 - 1931. Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 1937, μια καμπάνια του Τύπου στιγμάτισε τους «παρεκκλίνοντες» στους τομείς της οικονομίας της ιστορίας και της λογοτεχνίας. Στην πραγματικότητα όλοι οι κλάδοι της γνώσης και της δημιουργίας ήταν στο στόχαστρο, ενώ συχνά οι δογματικές και πολιτικές αφορμές συγκάλυπταν αντα­γωνισμούς και φιλοδοξίες. Έτσι, στον τομέα της ιστορίας, οι μαθητές του Ποκρόβσκι, που είχε πεθάνει το 1932, συνελήφθησαν χωρίς καμία εξαίρεση. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές, οι οποίοι επέμεναν να δίνουν δημόσιες διαλέξεις, και άρα θεωρούνταν ικανοί να επηρεάζουν μεγάλα φοιτητικά ακροατήρια, ήταν εξαιρετικά τρωτοί και η παραμικρή κουβέντα τους μπορούσε να επισημανθεί από αφοσιωμένους καταδότες της αστυνομίας. Τα πανεπιστήμια, τα ινστιτούτα και οι ακαδημίες αποδεκατίστηκαν, ιδιαιτέρως στη Λευκορωσία (όπου 87 από τους 105 ακαδημαϊκούς συνελήφθησαν ως «Πολωνοί κατάσκοποι») και στην Ουκρανία. Στην τελευταία, μια πρώτη εκκαθάριση «εθνικιστών αστών» είχε προηγηθεί το 1933: χιλιάδες Ουκρανοί διανοούμενοι είχαν συλληφθεί με την κατηγορία ότι «είχαν μεταβάλει σε οχυρά των εθνικιστών μπουρζουάδων και των αντεπαναστατών την ουκρανική Ακαδημία των επιστημών, το Ινστι­τούτο Σεβτσένκο, την Αγροτική Ακαδημία, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Μαρξισμού-Λενινισμού, καθώς και τα "κομισαριάτα του λαού για την Παιδεία, τη Γεωργία και τη Δικαιοσύνη".

Οι επιστημονικές κοινότητες που είχαν έστω και μακρινή σχέση με την πολιτική, την ιδεολογία, την οικονομία ή την άμυνα, επλήγησαν εξίσου. Τα σημαντικότερα μυα­λά της αεροναυπηγικής βιομηχανίας, όπως ο Τουπόλεφ (ο κατασκευαστής του περί­φημου αεροπλάνου) ή ο Κορολέφ (από τους πρωτεργάτες του πρώτου σοβιετικού διαστημικού προγράμματος), συνελήφθησαν και απεστάλησαν σε κάποια από τις ερευ­νητικές μονάδες της NKVD, τις οποίες περιγράφει ο Σολζενίτσιν στον Πρώτο Κύκλο. Συνελήφθησαν επίσης: σχεδόν όλοι (27 στους 29) οι αστρονόμοι του μεγάλου αστερο­σκοπείου του Πούλκοβο, η πλειονότητα των στατιστικολόγων της κεντρικής Διεύθυν­σης της Εθνικής Οικονομίας, οι οποίοι είχαν πραγματοποιήσει την απογραφή του Ιανουαρίου 1937 που ακυρώθηκε εκ των υστέρων λόγω της «βαθιάς παραβίασης στοι­χειωδών αρχών της στατιστικής επιστήμης και των οδηγιών της κυβέρνησης», πολυά­ριθμοι γλωσσολόγοι οι οποίοι αντιτίθεντο στη θεωρία του μαρξιστή «γλωσσολόγου» Μαρ, την οποία είχε επισήμως αποδεχθεί ο Στάλιν. Ακόμη, εκατοντάδες βιολόγοι που απέρριπταν τον τσαρλατανισμό του «επίσημου βιολόγου» Λυσσένκο. Ανάμεσα στα πιο γνωστά θύματα περιλαμβάνονταν ο καθηγητής Λέβιτ, διευθυντής του ιατρικού- γενετικού Ινστιτούτου, ο Τουλιακόφ, διευθυντής του Ινστιτούτου δημητριακών, ο βο­τανολόγος Γιανάτα και ο ακαδημαϊκός Βαβίλοφ, πρόεδρος της Ακαδημίας Λένιν των Αγροτικών Επιστημών, ο οποίος συνελήφθη στις 6 Αυγούστου 1940 και πέθανε στη φυλακή στις 26 Ιανουάριου 1943.

Στην Κίνα του Μάο, οι ερυθροφρουροί του έψαχναν να βρουν τους "εχθρούς της "Πολιτιστικής Επανάστασης", με ειδική εντολή να εκκαθαρίσουν τις κατά τόπους κομματικές ηγεσίες, τον Τύπο και τα πανεπιστήμια από τους "ρεβιζιονιστές". Τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο διακόπηκαν και καθηγητές διαπομπεύτηκαν στους δρόμους φορώντας πινακίδες με την επιγραφή "Είμαι διανοούμενος, εχθρός του κόμματος". Γιατροί και νοσοκόμοι υποχρεώθηκαν να φορέσουν επιγραφές στις οποίες έγραφαν οι ίδιοι "Αντιδραστικός διανοούμενος" και "Σκυλάκι της μπουρζουαζίας".

Σε όλη την Κίνα δάσκαλοι, πρώην ιδιοκτήτες και διανοούμενοι ταπεινώθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και δολοφονήθηκαν. Κυνηγήθηκαν από γείτονες, συναδέλφους και μαθητές που παρασύρθηκαν από «επαναστατικό πάθος» και προσωπικές μνησικακίες… Οι Ερυθροφρουροί έσπασαν ναούς, έκαψαν βιβλία και κατέστρεψαν ιστορικούς θησαυρούς. Τα πανεπιστήμια είχαν κλείσει και οι μαθητές έχασαν χρόνια σχολικής εκπαίδευσης. Άνθρωποι κατηγορήθηκαν ότι ήταν «ταξικοί εχθροί» επειδή ξέχασαν ένα σύνθημα από το Κόκκινο Βιβλιαράκι ή επειδή φορούσαν «δυτικά ρούχα». Ολόκληρα σχολεία ελίτ μουσικών και ομάδων αθλητών στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας. Οι διανοούμενοι κρατήθηκαν σε φυλακές που ονομάζονται υπόστεγο αγελάδων. Η μόνη φορά που έβλεπαν τους συζύγους τους ήταν κατά τη διάρκεια ετήσιων συζυγικών επισκέψεων. «Αντικοινωνικοί» αγρότες αναγκάστηκαν να στέκονται για ώρες με κατεβασμένα τα κεφάλια τους ικετεύοντας για συγχώρεση. Ανώτερους αξιωματούχους τους ξυρίζανε και τους γέμιζαν το στόμα με βρώμικα γάντια και τους έριχναν μελάνι και μπογιά, ενώ τους ανάγκαζαν συχνά να υποκλίνονται, έχοντας με προσβλητικές ταμπέλες κρεμασμένες από το λαιμό τους.

Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από το «Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού» (σ. 224-226)

Σκοπός μας είναι οι «αμετανόητοι» να γίνουν ζυμάρι στα χέρια μας.

 

Αποσπάσματα από το (σπάνιο) βιβλίο "Φυλακισμένοι Μάρτυρες και Ήρωες στην ΕΣΣΔ", Ι. Σιδέρης.

Όταν ακόμα και τα εργοστάσια και τα κοχλόζ μπορούσαν να έχουν τις φυλακές τους, καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι να καθορίσει κανείς με ακρίβεια τους τόπους εγκλεισμού των πολιτικών κρατουμένων. Σε αμήχανη θέση βρέθηκε ακόμα και η «Διεθνής Αμνηστία» η οποία σημείωνε στην Έκθεσή της (“Prisoners of Conscience in the USSR”, 1975): «Επειδή τα επίσημα σχετικά στατιστικά χαρακτηρίζονται ως κρατικά μυστικά, είναι δύσκολο να βρεθεί πόσα σωφρονιστικά ιδρύματα υπάρχουν, που ακριβώς και πως κατανέμονται στην ΕΣΣΔ. Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τα ονόματα και στις περισσότερες περιπτώσεις τον ταχυδρομικό τομέα, πάνω από 330 φυλακών και αποικιών εργασίας που διαμένουν ή διέμεναν πολιτικοί κρατούμενοι τα τελευταία χρόνια. Από αυτές μόνο 180 αποικίες και φυλακές βρίσκονται στην ΣΟΣΔΡ». [ΣΟΣΔΡ=Σοβιετική Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Ρωσίας.

Στην επίσημη ορολογία η λέξη «αποικία» αντικατέστησε την λέξη «στρατόπεδο». Οι κρατούμενοι, όμως συνέχιζαν να τα λένε στρατόπεδα. Γιατί άραγε;]. 

 

 

 

Το κεφάλαιο «εγκλήματα ιδιαίτερα επικίνδυνα για το Κράτος» (άρθρα 64-73 του Ποινικού Κώδικα της ΣΟΣΔΡ) περιλαμβάνει έναν αριθμό καθαρά πολιτικών άρθρων σύμφωνα με τα οποία οι κρατούμενοι για λόγους συνείδησης καταδικάζονται για «προδοσία», «αντισοβιετική δημαγωγία και προπαγάνδα» και «αντισοβιετικη οργανωτική δραστηριότητα». Πολλοί κρατούμενοι για λόγους συνείδησης που καταδικάζονταν βάσει άλλων άρθρων του νόμου – όπως για «αντισοβιετική δυσφήμιση» και θρησκευτικούς λόγους δεν αποθαρρύνονται με την πρώτη καταδίκη και επαναλαμβάνουν ενέργειες που έχουν προγραφεί. Αν αυτά τα άτομα καταδικαστούν για δεύτερη φορά χαρακτηρίζονται «αμετανόητοι» και μπορούν κι αυτοί να σταλούν να εκτίσουν την ποινή τους σε άλλη δημοκρατία από την δική τους.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι που έχουν διαπράξει «ιδιαίτερα επικίνδυνα κρατικά εγκλήματα» ή που έχουν «υποτροπιάσει» συγκεντρώνονται, το περισσότερο, σε συγκροτήματα αποικιών της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας των Μόρντβε, (Mordovian Autonomous Soviet Socialist Republic) κάπου 450 χιλιόμετρα νότια από την Μόσχα και την περιοχή του Πέρμ. Οι «εξαιρετικά επικίνδυνοι» και οι «αμετανόητοι» πολιτικοί κρατούμενοι συγκεντρώνονται στις αποικίες ZhKh 385/1, /3, /17 και /19.

Ο σοβιετικός νόμος διατυπώνει την αρχή πως ο σκοπός του εγκλεισμού στα στρατόπεδα και στις φυλακές των πολιτών είναι ο «σωφρονισμός» τους. Όταν μιλάμε για σωφρονισμό εννοούμε την μεταβολή της συνείδησης του κρατούμενου. Όλα όμως τα υποσκελίζει το «τιμωρητικό» στοιχείο. Για παράδειγμα, στην αποικία ZhKh 385/1, της περιοχής Μόρντβε, ο αξιωματικός της KGB Κοτσετκόφ, είπε στον Έντουαρντ Κούζνετσοφ το 1971 : «Εδώ που βρίσκεσαι είναι ειδική αποικία. Αυτό εδώ το ίδρυμα δεν είναι για σωφρονισμό, αλλά για τιμωρία. Η δουλειά μας είναι να σε κάνουμε να λυγίσεις ώσπου να γίνεις σαν ζυμάρι στα χέρια μας. Κατάλαβες;»

Μέσα στο στρατόπεδο ή στην φυλακή ο κρατούμενος εκτός από την πείνα και το φόβο, την σωματική ταλαιπωρία, την μοναξιά ή τον κίνδυνο της τρέλας, πρέπει να υφίσταται τακτικά και την «πολιτική διαπαιδαγώγησή» του. Ομιλίες προπαγανδιστικές, διαλέξεις, πιέσεις για απαντήσεις, για ερωτήσεις, με συνέπειες βαριές για τον κρατούμενο.

Ιδού πώς συμπεριφέρονται οι αρχές των στρατοπέδων απέναντι στους κρατουμένους για λόγους θρησκευτικής πίστης και ζωής. Η περιγραφή έγινε από ομάδα πρώην σοβιετικών κρατουμένων πού συνηγορούσαν για μιά καλύτερη μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης:

«Το κυνηγητό των θρησκευτικών εντύπων συνοδεύεται στις φυλακές και τις αποικίες από άγρια δίωξη των θρησκευομένων. Διάλυση των συγκεντρώσεων προσευχής στις περιοχές των στρατοπέδων, τιμωρία με εγκλεισμό στην απομόνωση για απουσία από την εργασία στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές (όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα), απαγόρευση κάθε είδους ιεροτελεστίας, ακόμη και κηρύγματος, καθώς και της μετάληψης ετοιμοθάνατων - αυτές είναι οι μέθοδοι «παιδαγωγικής» επιρροής, που με τη βοήθειά τους προσπαθούν να ξεριζώσουν τις θρησκευτικές διαφωνίες». Ιδιαίτερα για τους θρησκευόμενους, η εχθρότητα των αρχών του στρατοπέδου φτάνει στην υπερβολή. Δυο παραδείγματα : Ο Ιβάν Όσταπένκο, 60 χρόνων, μετά 4 χρόνια φυλακής και 3 εξορίας, κρεμάστηκε στην Οδησσό το 1974 επειδή πρόσφερε τη μαρτυρία του ως χριστιανός. Τρομερή είναι ή περίπτωση του ρώσου στρατιώτη Ιβάν Μοϊσέιεβ που, αφού τον βασάνισαν πολύ οι ανώτεροί του εξαιτίας της πίστης του, τον έπνιξαν (1972). Ανοίγοντας οι γονείς του το φέρετρό του είδαν πληγές στο κεφάλι, 6 χτυπήματα με μαχαίρι τριγύρω στην καρδιά, ίχνη φοβερών εγκαυμάτων στο στήθος, στους ώμους και τα πόδια εκχυμώσεις. Αυτό βεβαίωσαν 23 μάρτυρες με την υπογραφή τους.

 

ΚΟ : 1. Ο Ivan Ostapenko ήταν πρεσβύτερος της ουκρανικής ευαγγελικής εκκλησίας. Μετά από 4 χρόνια φυλακής και 3 χρόνια εξορίας, του προσφέρθηκε να εκτίσει το υπόλοιπο της «ποινής» του σε μέρος κοντά στο σπίτι του, εφόσον απαρνιόταν την πίστη του, κάτι που αρνήθηκε να κάνει. Στις 26 Ιανουαρίου 1974 βρέθηκε κρεμασμένος. Οι συγγενείς του ποτέ δεν δέχτηκαν ότι αυτοκτόνησε και έγραψαν επιστολή διαμαρτυρίας στον Μπρέζνιεφ].

2. Ο Ivan Moiseyev (1952-1972), γνωστός ως Βάνια (Vanya) ήταν στρατιώτης στον Σοβιετικό Στρατό, που βασανίστηκε για την πίστη του και πέθανε ως μάρτυρας το 1972 στην ηλικία των 20 ετών. Οι γονείς του ήταν χριστιανοί ευαγγελικοί από τη Μολδαβία. Το Νοέμβριο του 1970 παρουσιάστηκε στον Σοβιετικό Στρατό και όταν άρχισε να μιλάει ανοιχτά για τον Θεό, οι ανώτεροί του άρχισαν μια συστηματική εκστρατεία εκφοβισμού και βασανιστηρίων για να τον κάνουν να σιωπήσει. Του απαγόρευσαν να μιλάει για τον Χριστό και άρχισαν να του κάνουν διάφορα καψόνια, στερώντας του την τροφή, χτυπώντας τον με ραβδιά, και ανακρίνοντάς τον κάθε νύχτα. Μια φορά τον ανάγκασαν να σταθεί με θερινή στολή σε θερμοκρασία 25 υπό το μηδέν. Καταλαβαίνοντας ότι σύντομα οι κομμουνιστές θα τον σκότωναν έγραψε στους γονείς του, στις 11 Ιουλίου 1972: «Δεν θα με δείτε ξανά», εξηγώντας τους ότι είχε δει ένα όραμα, με αγγέλους του Θεού που τον ενίσχυαν για αυτά που θα περνούσε. Μερικές μέρες μετά ένα φέρετρο ήρθε στο σπίτι των γονιών του. Όταν το άνοιξαν, από τα κτυπήματα ήταν δύσκολο να αναγνωρισθεί το πρόσωπο του Vanya. 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com