Συναγωγή του σατανά (σατάν στα αραμαϊκά σημαίνει κατήγορος)

Ο ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, ευρισκόμενος στην Πάτμο, περιήλθε σε πνευματική έκσταση, την ημέρα της Κυριακής, και άκουσε τον Χριστό να τον προστάζει να στείλει επιστολές στους επισκόπους των Μικρασιατικών Εκκλησιών.

Στον επίσκοπο της Εκκλησίας της Σμύρνης διετάχθη να του γράψει τα εξής:

«Τάδε λέγει ο πρώτος και ο έσχατος, ος εγένετο νεκρός και έζησεν· οίδα σου τα έργα και την θλίψιν και την πτωχείαν· αλλά πλούσιος ει και την βλασφημίαν εκ των λεγόντων Ιουδαίους είναι εαυτούς, και ουκ εισίν αλλά ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ». Γνωρίζω λέγει ο Χριστός την θλίψη που έχεις και την φτώχεια που αντιμετωπίζεις, όπως και το πόσο σε βλασφημούν αυτοί που λένε για τους εαυτούς τους ότι είναι Ιουδαίοι, ενώ όμως δεν είναι. Στην πραγματικότητα αυτοί που σου φέρονται έτσι και σε πολεμούν, κτυπώντας στο πρόσωπό εμένα τον ίδιο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά συναγωγή του σατανά.

Στη Σμύρνη ήκμαζε ιουδαϊκή κοινότητα, η οποία ήταν εχθρικώς διακειμένη απέναντι στους χριστιανούς, όπως φαίνεται και στο μαρτύριο του Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης, ο οποίος μαρτύρησε στις 23-2-155 μ. Χ. και ο οποίος σύμφωνα με τις εξηγήσεις παλαιών εξηγητών της Αποκαλύψεως είναι ο επίσκοπος στον οποίον αναφέρεται η παρούσα επιστολή. Στην παρούσα επιστολή αναφέρεται ότι οι Ιουδαίοι βλασφημούσαν τον επίσκοπον της Σμύρνης δηλαδή συμπεριφερόταν ασεβώς απέναντί του και τον διέβαλαν αποδίδοντάς του φανταστικές κατηγορίες. Έτσι επέτειναν την θλίψη του και εξασθενούσαν την ταλαιπωρημένη από την φτώχεια προσωπικότητά του, χαρίζοντάς του όμως χωρίς να το θέλουν πνευματικά πλούτη αμύθητης αξίας. Αυτούς τους Ιουδαίους οι οποίοι πεισματικά και φανατικά ταλαιπωρούσαν τον επίσκοπο Σμύρνης και γίνονταν έτσι θεομάχοι (πρβλ. Πραξ. 5,39), ο Χριστός στην επιστολή του τους αποκαλεί «συναγωγή του σατανά».(Αντιθέτως σήμερα ο πατριάρχης Βαρθολομαίος συμπροσεύχεται με Εβραίους και πηγαίνει στην συναγωγή τους, βλέπε εδώ).

Χαρακτηρισμός πολύ σκληρός και απότομος. Σήμερα, αν λεγόταν ο χαρακτηρισμός αυτός, ο Χριστός θ’ αποκαλείτο φονταμενταλιστής, φανατικός, μισαλλόδοξος, ακραίος και πάει λέγοντας. Κι όμως ο Χριστός τους Ιουδαίους που δεν πιστέψανε και εμμένουν στην απιστία τους έτσι τους χαρακτηρίζει. Δεν τους θεωρεί καν Ιουδαίους. Γιατί και ο Χριστός Ιουδαίος ήταν και «η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστίν» όπως είπε ο Χριστός στην Σαμαρείτισσα.

Λοιπόν οι Ιουδαίοι, οι οποίοι εμμένουν στην απιστία τους, παύουν να είναι συναγωγή Κυρίου (Αριθ. 16,3 ·20,4 ·31,16) και καταντούν συναγωγή του σατανά. Πρέπει να προσέξουμε ότι στα χωρία Αριθ. 16,3 και 20,4 η συναγωγή των Ιουδαίων ενώ ήταν του Κυρίου, εν τούτοις, επειδή ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών επαναστάτησαν εναντίον του Μωυσή και του Ααρών τους οποίους ο Θεός εξέλεξε και οι πλείστοι των Ισραηλιτών συνετάχθησαν μαζί με τους επαναστάτες, ο Θεός κόντεψε να την ξεκληρίσει. Έτσι και οι Ιουδαίοι μετά την ενανθρώπιση και το κήρυγμα του Χριστού πρέπει να κάνουν υπακοή σ’ Αυτόν που προφήτεψε η Παλαιά Διαθήκη και στους διαδόχους Του. Η συναγωγή των Ιουδαίων μετά την έλευση του Κυρίου πρέπει να γίνει Εκκλησία. Αν δεν συμβεί αυτό τότε αποβαίνει συναγωγή του σατανά και η τιμωρία θα είναι ανάλογη.

Πράγματι το άπιστο Ισραήλ, μετά την ενανθρώπηση του Χριστού και την εμφάνιση του χριστιανισμού, έγινε ο κυριώτερος εχθρός του χριστιανισμού. Η Καινή διαθήκη και η μετέπειτα εκκλησιαστική ιστορία το παρουσιάζει ξεκάθαρα και με πολλά τεκμήρια. Σιωνισμός, μασονισμός, χιλιασμός, κουμμουνισμός είχαν Ιουδαίους ιδρυτές και ποδηγέτες και έπληξαν και πλήττουν τον χριστιανισμό διαχρονικά.

Ο Ιωάννης ο Θεολόγος, όπως προαναφέραμε, γενόμενος εν πνεύματι είδε όραμα στην Πάτμο. Είδε τον Χριστό «εν μέσω των επτά λυχνιών», να έχει «εν τη δεξιά χειρί αυτού αστέρας επτά, και εκ του στόματος αυτού ρομφαία δίστομος εκπορευομένη» (Αποκ. 1,13·16). Οι επτά λυχνίες όπως ερμηνεύει ο ίδιος ο Χριστός (Αποκ. 1,20) είναι επτά εκκλησίες και οι επτά αστέρες είναι οι άγγελοι δηλαδή οι επίσκοποι των επτά εκκλησιών, η δε ρομφαία η δίστομος είναι ο κοφτερός λόγος του, που απευθύνει σε κάθε εποχή και κάθε γενεά ανθρώπων.

Τι συμβολίζει το όραμα αυτό; Ότι ο Κύριος ευρίσκεται εν μέσω της Εκκλησίας και ενοικεί εν αυτή. Είναι παρών κατά δυναμικό και όχι στατικό τρόπο. Κάνει κουμάντο, εποπτεύει, διοικεί, δίνει διαταγές. Αυτό που λέγει στο τέλος του κατά Ματθαίον ευαγγελίου, «Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος αμήν» (Ματθ. 28,20), δεν είναι κάτι αφηρημένο, κάτι φιλοσοφικό, κάτι νεφελώδες, αλλά εκφράζει την αλήθεια ότι ο Χριστός οντολογικά είναι μέσα στη Εκκλησία του και κρατά στο χέρι του τους επτά αστέρες, τους επισκόπους, οι οποίοι πρέπει να κάνουν ότι εκείνος θέλει, να είναι «του χεριού του»· και αλλοίμονο αν δεν είναι.

«Ο έχων ους ακουσάτω τι το Πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις» (Αποκ. 2,11). Και μάλιστα οι επίσκοποι, οι προκαθήμενοι των Εκκλησιών, οι πατριάρχες. Να θυμούνται, το επαναλαμβάνουμε, ότι ο Χριστός διοικεί την Εκκλησία και ότι αυτοί πρέπει να είναι του χεριού του. Να τηρούν την τακτική του Χριστού στις σχέσεις τους με τους ετεροθρήσκους και τους αιρετικούς και να μη μεταίρουν όρια αιώνια ά έθεντο οι απόστολοι και οι πατέρες της Εκκλησίας μας. Δεν μπορούν αυτοί να είναι ευγενέστεροι και καλύτεροι του Χριστού και των αγίων της Εκκλησίας μας.

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

πηγή: pmeletios.com

Ο Μουσταφά Κεμάλ (ατατούρκ) μιλάει για το κοράνι...

Σε μια ομιλία του, ο Κεμάλ Ατατούρκ είχε πει τα εξής για το Ισλάμ...

''Κανόνες και θεωρίες ενός γέρου άραβα και δυσνόητες ερμηνείες από γενεές ολόκληρες βρώμικων και αδαών παπάδων έχουν καθορίσει εδώ και 500 χρόνια όλους τους νόμους του αστικού και ποινικού δικαίου στην Τουρκία. Οι νόμοι αυτοί καθόριζαν την μορφή του συντάγματος, ακόμη και τις πιο ασήμαντες πράξεις κάθε πολίτη, την διατροφή του, τις ώρες του ύπνου, την εξωτερική εμφάνιση, το περιεχόμενο μάθησης στα σχολεία, τα ήθη και έθιμα, μέχρι και τις πιο απόκρυφες σκέψεις. Το Ισλάμ, αυτή η παρανοϊκή θεϊκή διδασκαλία ενός ανήθικου βεδουίνου, είναι ένα σαπισμένο ψοφίμι που δηλητηριάζει τη ζωή μας.''

Ομιλία του Κεμάλ Ατατούρκ για την αναδιάρθρωση του τουρκικού κράτους από το βιβλίο της Necla Kelek, Die fremde Braut.


«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

Πηγή: pmeletios.com  

Πρώην μουσουλμάνος αποκαλύπτει...

Άκουσα για μια προσπάθεια που γίνεται προκειμένου να ανεγερθούν μερικά Τεμένη (Τζαμιά) στην Ελλάδα. Όπως πάντα, οι επιτήδειοι σπεύδουν να υπερασπισθούν τα δικαιώματα των «συνανθρώπων» τους, ειδικά όταν αυτά θίγουν την ηθική τάξη ή το Ορθόδοξο φρόνημα.

Ως πρώην μουσουλμάνος, θα ήθελα να αναφέρω μερικές από τις πολλές αξιοσημείωτες αλήθειες γύρω από την μουσουλμανική πλάνη, που παρουσιάζεται ως θρησκεία, η οποία ζητεί να έχει τα δικά της Τεμένη, εντός των οποίων θα λατρεύεται ο θεός των μουσουλμάνων, που αποκαλείται Αλλάχ.

Ας κοιτάξουμε το θέμα «Ισλάμ» σφαιρικά. Όλοι γνωρίζουμε πως, μια από τις διδαχές της Παλαιάς Διαθήκης ήταν και το “οφθαλμόν αντί οφθαλμού”. Αυτό επειδή οι λαοί τότε ήσαν πολύ άγριοι και ήσαν ικανοί να εξολοθρεύσουν ολόκληρο σόι προκειμένου να εκδικηθούν μια εχθρική πράξη, που έπραξε κάποιο μέλος τους.

Από την άλλη πλευρά έχουμε εκατοντάδες προφητείες που φθάνουν περίπου τις πεντακόσιες, περί του ερχομού του Μεσσία, περί της σύλληψής του από την Παρθένο Μαρία, τη γέννησή του, το όνομα που θα έπαιρνε, τα θαύματα που θα εκτελούσε, το κήρυγμά του περί μετανοίας, την προδοσία του από τους μαθητές του, το ακριβές ποσό που θα ήταν το τίμημα της προδοσίας του, ακόμη και τη γη που θα αγοραζόταν με εκείνο το ποσό, περί της σταύρωσής του και την πόση του όξους πάνω στο σταυρό, το κέντημα της πλευράς του με την λόγχη και ότι θα εξερχόταν αίμα και ύδωρ από την πληγή εκείνη, περί της ανάστασής του μετά τρεις ημέρες, κλπ… και ότι μετά από αυτόν πολλοί ψευδοπροφήτες θα εμφανισθούν ως μεσσίες.

Οι προφητείες εκπληρώνονται, ο Χριστός μιλάει για συγχώρηση, μετάνοια, αγάπη ακόμα και προς τους εχθρούς μας και εμφανίζεται ξαφνικά κάποιος δήθεν προφήτης, εξακόσια χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού, για να μας διδάξει και πάλι το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»!! Αυτό και μόνο ακυρώνει την γνησιότητα των λεγομένων του Μωάμεθ.

Επίσης για μια πραγματική θρησκεία θα πρέπει να προϋπάρχει έστω μια προφορική αναφορά στην Παλαιά Διαθήκη. Μα ούτε μια αναφορά για τον Μωάμεθ ή το Κοράνιο (το Ισλάμ γενικώς) δεν γίνεται στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.

Μια θρησκεία θα έπρεπε να έχει αρχηγό (αντιπρόσωπο του Θεού) επί της γης, ώστε να παίζει το ρόλο του μεσολαβητή μεταξύ Θεού και ανθρωπίνου γένους, να μεταφέρει τις εντολές του Θεού σε μας και να μας δείξει με το παράδειγμά του, τον τρόπο τον οποίο θα πρέπει να ακολουθήσουμε προκειμένου να αγιάσουμε στην ζωή μας, να την ταυτίσουμε με το άγιο θέλημα του Θεού, να βιώσουμε πρακτικά την μετάνοια για να επιστρέψουμε στο Παράδεισο από όπου ξεπέσαμε.

Μα η ιδιωτική ζωή του Μωάμεθ υπήρξε άκρως προκλητική και αντίθετη με το άγιο παράδειγμα του Θεανθρώπου Χριστού. Ο Μωάμεθ νυμφεύθηκε δέκα πέντε γυναίκες, η μια δε ήταν η πρώην γυναίκα του γιου του!!! Είχε και σχέσεις με άλλες τόσες, οι οποίες ήσαν δούλες των γυναικών του ή του ιδίου. Η τελευταία του γυναίκα ήταν μόλις εννέα χρόνων!!! Διέπραξε δεκάδες δολοφονίες ο ίδιος ή ήταν ο εντολέας για δολοφονίες εκατοντάδων ανθρώπων που δεν συμφωνούσαν με τη διδασκαλία του ή τον είχαν ελέγξει ή προσβάλει για τις βαρβαρότητές του κατά το παρελθόν.

   
Μια θρησκεία χρειάζεται σημείο αναφοράς (Βίβλος), ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορέσουμε να καταφύγουμε σε αυτό προκειμένου να λάβουμε απαντήσεις σε κάποια δύσκολα ζητήματα και δυσνόητα θέματα της πίστεως ή της καθημερινής μας ζωής, και έτσι να αφήνουμε το Θεό να μας λύνει την κάθε μας απορία και να μας οδηγεί, ώστε να μην απομακρυνθούμε από την οδό της Αληθείας.

Στο Κοράνι, όμως, αντί να παίρνουμε απαντήσεις για τέτοιου είδους ζητήματα, έχουμε 164 αναφορές στη λέξη «Τζιχάντ», που σημαίνει «σκότωσε» στο όνομα του Αλλάχ, με σκοπό την εξάπλωση του Ισλάμ!

Έ, λοιπόν, αυτή η πλάνη χρειάζεται τα Τεμένη για τη βοηθήσουμε στην εξάπλωση του κηρύγματος του Μωάμεθ και στην αγία μας Ελλάδα, πρώτα ειρηνικά, αλλά άμα χρειασθεί, θα ακολουθήσει το Τζιχάντ! 

Αναρωτηθήκαμε πως θα αντιδρούσαν άραγε οι αρχές τους, αν προσπαθούσε η Ορθόδοξη ιεραποστολική μας Εκκλησία να χτίσει έναν ορθόδοξο ναό στη Σαουδική Αραβία ή στο Κουβέιτ; η απάντηση είναι πολύ απλή· Τζιχάντ…

A.Τ. (πρώην μουσουλμάνος)
''Ενοριακή Ευλογία''
Οκτώβριος 2009

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

Πηγή: pmeletios.com 

Του Αγίου πατρός Μάρκου του Ευγενικού. Εγκύκλιος κατά φιλοπαπικών ''ορθοδόξων'' της εποχής του...

Πολλοί ρασοφόροι και ''θεολόγοι'', παραπλανούν τον Έλληνα πιστό, εκούσια ή ακούσια σημασία δεν έχει, ότι δήθεν οι Άγιοι που έκαναν αγώνα εναντίον των αιρετικών ρασοφόρων της εποχής τους, κρατούσαν δήθεν μετριοπαθή στάση και δεν διέκοπταν εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους ''ορθοδόξους'' είχαν αιρετική στάση και θέση... Πράγμα ανιστόρητο και ψευδές... Διαβάστε τι μας λέει ο Άγιος πατέρας Μάρκος ο Ευγενικός, να κάνουμε σε σχέση με τους λατινόφρονες της εποχής του, εκείνους δηλαδή τους τότε οικουμενιστές, που υπέγραψαν την ένωση (1439), ορθοδόξων και παπικών, χωρίς να επιστρέψουν οι παπικοί στην ορθόδοξη πίστη. Έχουμε σημειώσει με ερυθρό χρώμα τις λέξεις που χρησιμοποιεί ο Άγιος Μάρκος για τους φιλοπαπικούς: ψευδαπόστολοι, φίδια, διάκονοι του σατανά!!! Και λίγο παρακάτω με έντονα μαύρα, εκεί που συνιστά ο Άγιος να αποφεύγουμε την κοινωνία μαζί τους... Τα συμπεράσματα ανήκουν στον κάθε σκεπτόμενο προς Δόξαν Θεού.

Η εγκύκλιος αυτή εγράφη, λίγα χρόνια προ της Αλώσεως, από τη νήσο Λήμνο. Εκεί είχε εξορισθεί ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο τη απαιτήσει των λατινοφρόνων Ρωμιών. Οι ενωτικοί όταν είδαν ότι απέτυχαν να επιβάλουν την ένωση με βάση το κείμενο της Συνόδου Φεράρας-Φλωρεντίας, κατέφυγαν σε ενέργειες καταχθόνιες και σε σοφιστείες θεολογικές, για να παραπλανήσουν τους αφελέστερους. Αργότερα, τον 16ο αιώνα, αυτά θα συστηματοποιηθούν από τους λατίνους και θα δημιουργηθεί έτσι η Ουνία με αρχή την Σύνοδο στην πόλη Μπρέστ, όπου κάποιοι ''ορθόδοξοι'' αναγνώρισαν τον Πάπα ως Πρώτο Επίσκοπο των απανταχού Επισκόπων. Συνεπώς, τρόπν τινά οι λατινόφρονες ενωτικοί Ρωμιοί είναι οι πρόδρομοι και προπαρασκευαστές της Ουνίας, μαζί με τον πάπα Ιννοκέντιο τον Δ΄(1243-1254), ο οποίος το 1254 εξέδωκε εγκύκλιο και επέτρεψε να γίνονται ανεκτά τα ήθη και έθιμα των Ανατολικών, με απώτερο σκοπό τη βαθμιαία κατάργηση αυτών και τον πλήρη εκλατινισμό των ενουμένων, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ορθοδόξων μετά της Ρώμης.

Την εγκύκλιο αυτή του αγίου Μάρκου, με την οποία αντιμετωπίζει τους λατινόφρονες Ρωμιούς και τις δογματικές αποκλίσεις των παπικών από την Ορθοδοξία, θα παραθέσουμε σε περιληπτική διασκευή.

Εγκύκλιος «Τοις απανταχού της γης και των νήσων ευρισκομένοις ορθοδόξοις Χριστιανοίς» (1440-1)

1. Οι παπικοί είναι αιρετικοί και όχι σχισματικοί, όπως διετείνοντο οι λατινόφρονες.

α΄. Όσοι εκ των παπικών έρχονται στην Ορθοδοξία, τους δεχόμεθα δια χρίσεως αγίου μύρου-μερικές φορές και τους ξαναβάπτιζαν-, κατατάσσοντας αυτούς μαζί με τους αρειανούς, τους μακεδονικούς, τους σαββατιανούς, τους ναυατιανούς και λοιπούς αιρετικούς του 4ου αιώνος. Ο Σίλβεστρος Συρόπουλος, που κατέγραψε την ιστορία της συνόδου της Φλωρεντίας, λέει ότι ο άγιος Μάρκος το ετόνισε αυτό στην ορθόδοξη αντιπροσωπεία, «αλλά το παρασιώπησε η Εκκλησία μας, επειδή το γένος τους είναι μεγάλο και ισχυρότερο από το δικό μας» και «δεν θέλησαν οι προγενέστεροι από εμάς να κατονομάσουν επισήμως τους λατίνους ως αιρετικούς, αναμένοντας την επιστροφή τους και επιδιώκοντας την φιλία».

β΄. Ο άγιος Μάρκος αναφέρει την φράση του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού «Δεν ομολογούμε το άγιο πνεύμα ότι προέρχεται εκ του Υιού» και την φράση του αγίου Φωτίου «Αιρετικός είναι και στους κατά των αιρετικών νόμους υπόκειται αυτός που έστω και λίγο παρεκκλίνει από την ορθή πίστη». Συνεπώς οι λατίνοι, και μόνο από το Filioque, είναι αιρετικοί.

γ΄. Οι λατινόφρονες λένε, ότι οι παπικοί είναι σχισματικοί διότι έτσι μας θεωρούν εκείνοι εμάς· διότι δεν έχουν να μας κατηγορήσουν για κάτι αιρετικό παρά μόνο για το ότι παύσαμε να υποτασσόμεθα σ’ αυτούς. Λοιπόν θα αντιχαριζώμεθα σ’ αυτούς και θα του αποκαλούμε σχισματικούς ενώ είναι αιρετικοί;

δ΄. Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Μάρκος ερώτησε τον πατριάρχη Αντιοχείας Θεόδωρο Βαλσαμώνα, έγκριτο κανονολόγο της εποχής εκείνης, εάν μπορεί να δίδει τα θεία αγιάσματα σε λατίνους. Εκείνος απάντησε ότι δεν μπορεί να γίνει αυτό, αφού το όνομα του πάπα -στον οποίο αυτοί υπάγονται- δεν μνημονεύεται στις αρχιερατικές θείες λειτουργίες της Εκκλησίας. Και δεν μνημονεύεται, διότι οι παπικοί έχουν «ήθη και δόγματα αλλότρια των ορθοδόξων», συνεπώς αιρετικά. Πρέπει οι λατίνοι να κατηχηθούν ορθοδόξως, να μυρωθούν, και μετά να τους δεχθούμε. Συνεπώς· Από πού λοιπόν εμφανίστηκαν ξαφνικά να είναι ορθόδοξοι, αυτοί που από τόσα χρόνια και από τους πατέρες και διδασκάλους κρίθηκαν ως αιρετικοί; Ποιος έτσι εύκολα τους έκανε ορθοδόξους; Ο χρυσός, εάν ήθελες να λέμε την αλήθεια, και το συμφέρον σου· Ή μάλλον εκείνους μεν τους έκανε ορθοδόξους, εσένα όμως, αφού σε έκανε όμοιο μ’ εκείνους, σε έσπρωξε στη μεριά των αιρετικών.

2. Πότε θα υπάρξει ενότης.

Όταν ενωθούν ήθη, έθη, δόγματα. Και αυτό θα γίνει με την επιστροφή των παπικών στην ορθόδοξη παράδοση και θεολογία. Τώρα έχουμε δυο σύμβολα πίστεως, ένζυμη και άζυμη λειτουργία, διττά βαπτίσματα (των ορθοδόξων με τριττή κατάδυση, των παπικών με επίχυση· των ορθοδόξων το βάπτισμα με μύρο, των παπικών χωρίς μύρο), διπλά ήθη και έθιμα και εντελώς διαφορετικά, νηστείες και εκκλησιαστικές τάξεις, και άλλα παρόμοια.

Πώς λοιπόν να γίνει η ένωση, όταν δεν υπάρχει ενότητα σ’ αυτά;

3. Μεσότης στα δόγματα δεν υπάρχει.

Στη διπλωματία και στην πολιτική χρησιμοποιούνται πολλές έννοιες αμφίσημες ή αόριστες, εννοούμενες από τον καθένα αναλόγως των προτιμήσεών του, για να επιτευχθεί η συμφωνία και η προσέγγιση. Μεταξύ αληθείας όμως και ψεύδους, μεταξύ καταφάσεως και αρνήσεως, μεταξύ φωτός και σκότους, Χριστού και Βελίαρ, δεν υπάρχει μέσον. Οι γραικολατίνοι ή οι λατινόφρονες ή οι ουνίτες είναι μιξόθηρες άνθρωποι, αρέσκονται να κυνηγούν τις αναμίξεις· είναι όπως οι ιπποκένταυροι στη μυθολογία. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος τους ονομάζει κοθόρνους (*) και ανθρώπους που πηγαίνουν όπου φυσάει ο άνεμος. Ένας νεώτερος θα τους παρομοίαζε με το «φούρνο του χότζα».

Η σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας, που πήγε να εφαρμόσει τη μεσότητα στο δόγμα, είναι σαν τη συνέλευση εκείνη που απεφάσισε να κτίσει τον πύργο της Βαβέλ ή σαν το συνέδριο του Καϊάφα που κατέκρινε τον Χριστό. Οι μετασχόντες στην σύνοδο της Φλωρεντίας και συμφωνήσαντες με τους παπικούς είναι αυτοί για τους οποίους ο προφήτης Ιερεμίας λέει· «Οι ηγούμενοι του λαού μου εμέ ούκ ήδεισαν, υιοί άφρονες εισι και ου συνετοί· σοφοί εισι του κακοποιήσαι, το δε καλώς ποιήσαι ουκ επέγνωσαν» (Ιερ. 4,22).

4. Ποία η στάσις μας έναντι των λατινοφρόνων.

Ας τους αποφύγουμε όπως αποφεύγουμε το φίδι. Ας τους αποφύγουμε όπως αποφεύγουμε τους χριστοκαπήλους και χριστεμπόρους. Αυτοί είναι οι «νομίζοντες πορισμόν είναι την ευσέβειαν» (Α΄ Τιμ. 6,5). Αυτοί είναι «ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού». Αυτοί είναι διάκονοι του σατανά ο οποίος «μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» (Β΄ Κορ. 11,13-15). «Οι τοιούτοι τω Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ ου δουλεύουσιν, αλλά τη εαυτών κοιλία, και δια της χριστολογίας και ευλογίας εξαπατώσι τας καρδίας των ακάκων»· «ο μέντοι στερεός θεμέλιος της πίστεως έστηκεν, έχων την σφραγίδα ταύτην» (Ρωμ. 16.18 · Β΄ Τιμ. 2,19).

«Φεύγετε ουν αυτούς αδελφοί, και την προς αυτούς κοινωνίαν· ‘εί τις υμάς ευαγγελίζεται παρ’ ό παρελάβετε, κάν άγγελος εξ ουρανού, ανάθεμα έστω’ (Γαλ. 1,8-9). ‘Ει τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε· ο γάρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς’ (Β΄ Ιωαν. 10,11)».

Δεν γνωρίζουμε εάν οι σύγχρονοι οικουμενιστές, κληρικοί και λαϊκοί, έχουν υπ’ όψιν τα όσα λέει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός. Ας τα μελετήσουν και ας ανανήψουν, εάν θέλουν να παραμείνουν ορθόδοξοι.

(*) Κατά λέξη κόθορνος λεγόταν ένα ειδικό υπόδημα, που χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί στις αρχαίες τραγωδίες με παχιά πέλματα και πολύ ψηλό τακούνι. Επειδή προσαρμοζόταν σε αμφότερα τα πόδια, είτε το δεξί είτε το αριστερό, κατάντησε να σημαίνει τον επαμφοτερίζοντα άνθρωπο, τον ασθενούς χαρακτήρος, το ευμετάβολο και καιροσκόπο.

Πηγή: pmeletios.com

Εκκλησίες γυμνιστών...

Η εκκλησία αυτή βρίσκεται στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ και είναι η πρώτη στον κόσμο που δέχεται τους πιστούς όπως τους γέννησε η μαμά τους! Με σύνθημα " Ο Θεός δεν νοιάζεται για το τι φορούν οι πιστοί του", όλο και περισσότεροι άνθρωποι πηγαίνουν ολόγυμνοι στις λειτουργίες!

Και οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ, αφού και ο ίδιος ο πάστορας Allen Parker, δεν διστάζει να εμφανιστεί χωρίς τα ρούχα του στις συναντήσεις των μελών της εκκλησίας του.

Το επιχείρημά του "Και ο Ιησούς ήταν γυμνός σε μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές Του! Όταν γεννήθηκε ήταν γυμνός, όταν σταυρώθηκε ήταν γυμνός και όταν ανήλθε εις τους ουρανούς πάλι άφησε τα ρούχα του στον τάφο και ήταν γυμνός. Αν ο Χριστός το έκανε με αυτόν τον τρόπο, πώς μπορεί να είναι λάθος;" απαντάει στους επικριτές του!

Οι ίδιοι οι πιστοί ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει κανένα σεξουαλικό κίνητρο, σκέψη ή υπονοούμενο, αλλά μόνο η αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας και της αγάπης προς τη φύση του ανθρώπου, που είναι απαλλαγμένη από ρούχα και στολίδια!!

Δεν είναι τυχαίο ότι στην περιοχή λειτουργεί και το White Tail Resort Nudist Community , το οποίο είναι το πρώτο συγκρότημα για οικογενειακές διακοπές γυμνιστών στον κόσμο! Προσφέρει σε όλη την οικογένεια τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με τη φύση, χωρίς το... βάρος των ρούχων της!

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, αφού πριν από λίγα χρόνια ένας άλλος πάστορας ο 51χρονος Bob Wright (στη φωτογραφία), είχε καλέσει τους πιστούς της Πεντηκοστιανής Εκκλησίας στην Αυστραλία να συμμετάσχουν σε ένα εβδομαδιαίο γυμνό κήρυγμα, βγάζοντας μάλιστα και την σχετική αφίσα που βλέπετε στη φωτογραφία!

(η φωτογραφία αφαιρέθηκε για ευνόητους λόγους)

πηγή:πύλες tv

Μορμόνοι: Η ζωή μου με τις 12 γυναίκες του και τα 54 παιδιά του...

 

Η Κάρολυν Τζέσοπ (στη φωτογραφία), ζούσε στο ράντσο των Μορμόνων στο Τέξας, από πολύ μικρή ηλικία. Υποχρεώθηκε να ζει μαζί με τις 12 γυναίκες και τα 54 παιδιά του άντρα της, μέχρι που δεν άντεξε.

Κατάφερε να δραπετεύσει και να πάρει τη ζωή της στα χέρια της. Σήμερα περιγράφει τα όσα πέρασε και το πώς τελικά κατάφερε να ξεφύγει για να γλυτώσει τόσο εκείνη όσο και τα παιδιά της!

"Με έμαθαν ότι η θρησκεία αυτή είναι ο μοναδικός δρόμος!"

Κάρολυν Τζέσοπ: "Σαν παιδί ανατράφηκα πιστεύοντας ότι η θρησκεία αυτή είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να σε οδηγήσει στο Θεό και ότι όλοι όσοι ζούσαν στον έξω κόσμο ήταν κακοί, είχαν το διάβολο μέσα τους, ήθελαν να καταστρέψουν το έργο του θεού, ήθελαν να καταστρέψουν εμάς. Και αυτή η θρησκεία σήμαινε πολλά για μένα, είχε γίνει μέρος του εαυτού μου. Ήταν κάτι το ιερό κάτι το αόρατο.

Όταν όμως ανέλαβε δράση ο Γουόρεν Τζεφς, τα πράγματα άρχιζαν να αλλάζουν σιγά-σιγά, να γίνονται ακραία και πολλοί άνθρωποι να παθαίνουν κακό. Τότε συνειδητοποίησα ότι πρέπει να ξυπνήσω και ότι πρέπει να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για μένα και για τα παιδιά μου για να ξεφύγουμε από όλο αυτό, για να σωθούμε.

Κατάλαβα τότε ότι πρέπει πάση θυσία να ξεφύγω από την αίρεση αυτή και σίγουρα δεν ήταν εύκολο. Το πρώτο πράγμα που άρχισα να συνειδητοποιώ ήταν ότι δεν ήθελα με τίποτα να αφήσω τα παιδιά μου πίσω. Ο άντρας μου έλειπε συχνά σε ταξίδια και αποφάσισα να ξεφύγω τη βδομάδα που ο σύζυγός μου έλειπε σε επαγγελματικό ταξίδι και ο γιος μου ήταν σπίτι".

"Ζούσα μαζί με τις 12 γυναίκες και τα 54 παιδιά του άντρα μου"

Κάρολυν Τζέσοπ: "Στις 10 το βράδυ, Δευτέρα ήταν η μέρα, έμαθα ότι ο Μέριλ, ο άντρας μου, θα έφευγε για ένα επαγγελματικό ταξίδι και θα επέστρεφε την επόμενη μέρα. Αυτή ήταν η ευκαιρία, αυτό ήταν το «παράθυρό» μου. Έπρεπε να πάρω τα παιδιά μου και να φύγω από αυτή τη κοινότητα εκείνη τη νύχτα. Άφησα το σπίτι που μοιραζόμουν μαζί με τις άλλες συζύγους του άντρα μου, ο άντρας μου είχε 12 συζύγους και τα παιδιά του που συνολικά ήταν 54.

 

 Μέναμε όλες οι οικογένειες μαζί σε ένα κτήμα 17000 τμ. (στη φωτογραφία). Εκείνη την ημέρα ήμασταν οι 7 σύζυγοι και τα30 από τα παιδιά μας στο σπίτι. Πήγα λοιπόν στο κτίριο που ζούσε η αδερφή μου για να κάνω όλες τις προετοιμασίες της φυγής μου. Εκείνη είχε έρθει σε κάποια επικοινωνία με τα αδέλφια μου που ζούσαν σε άλλη πόλη.

Εγώ δε είχα μιλήσει ποτέ μαζί τους γιατί όταν ασπάζεσαι τη θρησκεία αυτή, δεν επιτρέπεται να έχεις επαφές με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σου. Όμως η αδερφή μου είχε διατηρήσει επαφές με τα αδέρφια μας και είχε τα τηλέφωνά τους. Τους πήρα τηλέφωνο και τους είπα ότι πρέπει να φύγω εκείνη τη νύχτα.

Εκείνοι συμφώνησαν να έρθουν να μας πάρουν, εμένα και τα παιδιά μου, με το αυτοκίνητο. Όμως δεν μπορούσαν να έρθουν στην κοινότητα γιατί αυτό δεν θα ήταν ασφαλές για τους ίδιους. Έπρεπε λοιπόν να ταξιδέψω μέχρι ένα σημείο της πόλης και να τους συναντήσω σε κάποια τοποθεσία. Και από εκεί θα με έπαιρναν μαζί τους".

"Η μέρα της σωτηρίας μου!"

Κάρολυν Τζέσοπ: "Ξύπνησα τα παιδιά μου στις 4 τα ξημερώματα, χωρίς να ενημερώσω και να αναστατώσω κανέναν άλλον από την οικογένειά μου μέσα στο σπίτι. Κάθε φορά που είχα ένα μωρό, ο άντρας μου είχε άλλο ένα ή άλλα δύο παιδιά την ίδια στιγμή. Και τα μεγαλώναμε όλα μαζί, σαν μία ομάδα. Παιδιά ίδιας ηλικίας μοιράζονταν τα ίδια δωμάτια. Οπότε τα δικά μου παιδιά δεν είχαν τα δικά τους υπνοδωμάτια. Έπρεπε να μπω μέσα στα υπνοδωμάτια χωρίς να ξυπνήσω τα άλλα παιδάκια, να τα ντύσω και να τα πάρω από εκεί μέσα".

"Ξαφνικά έπρεπε να αποφασίσω αν θα αφήσω ένα από τα παιδιά μου μόνο!"

" Ήξερα σε εκείνο το σημείο ότι είναι θέμα λεπτών να με πιάσουν. Εάν κάποιος καταλάβαινε ότι κι εγώ και τα παιδιά μου είμαστε ξύπνιοι θα μας σταματούσε. Άρχισα λοιπόν να βάζω τα παιδιά μου σε ένα φορτηγάκι όσο πιο γρήγορα μπορούσα, σχεδόν τα πέταγα μέσα σε εκείνο το φορτηγάκι.

Ήξερα ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος μπορεί να με έβλεπε και να με σταματούσε. Ήταν όλοι μέσα στο φορτηγάκι και εγώ ξαναγύρισα στο υπνοδωμάτιο για να πάρω το γιο μου. Ο γιος μου τρεφόταν και ανέπνεε με σωλήνα για αυτό και άφησα να τον πάρω τελευταίο. Έπρεπε να έχω το χρόνο να πάρω κι όλο αυτό τον ιατρικό εξοπλισμό.

Γυρίζοντας όμως στο υπνοδωμάτιο παρατήρησα ότι το παιδί δεν ήταν στο κρεβατάκι του. Κατάλαβα ότι το παιδί είχε πάει στο σπίτι. Τότε ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου. Έπρεπε να πάρω την απόφαση μου: Μπορούσα να τον αφήσω πίσω; Να μην τον ξαναδώ ποτέ; Ή έπρεπε να επιστρέψω πάλι σε εκείνο το σπίτι με την πιθανότητα να μας πιάσουν και να μην ξεφύγει κανείς τελικά; Ήξερα ότι ένας θόρυβος, ένα τηλεφώνημα ήταν αρκετό για να τελειώσουν όλα".

"Μαμά γιατί το κάνεις αυτό;"

Κάρολυν Τζέσοπ: "Μπήκα τελικά σε εκείνο το σπίτι δεν κοίταξα καθόλου πίσω και τον βρήκα στο δωμάτιο να κλαίει και να μου λέει: Μαμά, τι κάνεις; Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί ο μπαμπάς δεν ξέρει τίποτα; Τον άρπαξα από το μπράτσο και του είπα: Δεν σε αφήνω πίσω.

Και έτσι απλά τον έβαλα και εκείνον μέσα στο φορτηγάκι με τα υπόλοιπα παιδιά και φύγαμε. Όταν ξεκίνησα να οδηγάω δεν άνοιξα τα φώτα του αυτοκινήτου για να μη μας αντιληφθεί κανείς. Όταν θα απομακρυνόμουν αρκετά και θα έφτανα σε ένα πιο κεντρικό δρόμο θα τα άναβα.

Το άλλο πρόβλημα που είχα ήταν ότι για τον κόσμο έξω από την κοινότητα δεν υπήρχα. Οπότε τα μέλη της κοινότητας μπορούσαν με κυνηγήσουν και να με σκοτώσουν, να μου κόψουν το δρόμο και να σκοτωθώ κι εγώ και τα παιδιά μου. Σκεφτείτε ότι δεν είχα ασφάλεια, δεν είχα δίπλωμα οδήγησης τίποτα από αυτά".

"Πίστευα ότι θα τα καταφέρω και τα κατάφερα!"

"Καθώς απομακρυνόμουν λοιπόν σκεφτόμουν και σε απόσταση 1 χλμ περίπου από το σπίτι εκείνο, συνειδητοποίησα ότι τελείωνε η βενζίνη του αυτοκινήτου. Το περίμενα όμως ότι το αμάξι δεν θα είχε πολύ βενζίνη και είχα πει στον αδερφό μου: όλα τα βενζινάδικα είναι κλειστά, το αυτοκίνητό μου δεν έχει πολύ βενζίνη, οπότε εάν δεν τα καταφέρω, έλα να με ψάξεις γιατί σε κάποιο σημείο θα έχω σταματήσει. Έλα να δεις πόσο μακριά έχω καταφέρει να φτάσω και ψάξε όσο περισσότερο μπορείς.

Σκέφτηκα ότι ο αδερφός μου θα έψαχνε για μένα. Σκέφτηκα ότι αν περνούσα πάνω από τους λόφους ίσως να σκοτωνόμουν. Όμως δεν είχα άλλη επιλογή. Πέρασα πέρα από τους λόφους, το αμάξι έτρεμε γιατί η βενζίνη τελείωνε, αλλά πίστευα ότι θα τα καταφέρω.

Και τελικά τα κατάφερα. Πέρασα τους λόφους, βρέθηκα στην άλλη πλευρά και σταμάτησα. Τα παιδιά άρχισαν να με ρωτάνε: «Γιατί σταματήσαμε μαμά;» Τους είπα: «Μέχρι εδώ μπορούσα να φτάσω γιατί δεν έχουμε άλλη βενζίνη».Ήμουν αρκετά αναστατωμένη που είχαμε περάσει όλη αυτή την ταλαιπωρία, ήμασταν άυπνοι και τελικά μείναμε από βενζίνη.

Δεν ήξεραν τι έκανα πραγματικά. Τους είχα πει ότι επειδή η μικρή είναι άρρωστη, έπρεπε να πάμε στο γιατρό και να δούμε τι θα κάνουμε και με τα ιατρικά μηχανήματα. Αυτή ήταν η ιστορία που τους είπα. Δεν θα έρχονταν ποτέ μαζί μου εάν τους είχα πει την αλήθεια, ότι προσπαθούσα δηλαδή να μας πάρω από εκεί μέσα".

Στη φωτογραφία η Carolyn με το νέο της σύντροφο και 6 από τα παιδιά της! 

πηγή:πύλες tv

Μορμόνοι και οι πλάνες τους...

Ιδρυτής της αιρέσεως των Μορμόνων υπήρξε βέβαια ο Τζόζεφ Σμιθ, αλλά οι αρχές της παράξενης διδασκαλίας ανήκαν στους διάσημους θεολόγους Όρσον Πραττ και Πάρλεϋ Παττ. Ολόκληρο το θεολογικό οικοδόμημα της αιρέσεως στηρίζεται στα συγγράμματα αυτών των ακραίων προτεσταντών θεολόγων. Όπως θα δούμε η διδασκαλία του Μορμονισμού είναι κράμα χριστιανικών, ιουδαϊκών, ινδουϊστικών, βουδιστικών, γνωστικών και θεοσοφικών ιδεών.

Οι Μορμόνοι θεωρούν τους εαυτούς τους ως τους μόνους γνησίους χριστιανούς και την «εκκλησία» τους ως τη μόνη αληθινή εκκλησία, ενώ τους άλλους χριστιανούς θεωρούν συλλήβδην ως απίστους. Σύμφωνα με τον διάσημο θρησκειολόγο H. De Glassenapp, χριστιανικά στοιχεία της αιρέσεως είναι μόνο «η αναγνώριση της Βίβλου, η πίστη στους Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, (που ωστόσο γι΄ αυτούς είναι τρεις διαφορετικοί θεοί), στον εξιλαστήριο και καθαγιασμένο θάνατο του Χριστού, και στην εσχατολογική του προσδοκία. Μέσα για την απόκτηση της θείας χάρητος είναι γι’ αυτούς η πίστη, η μετάνοια, η βάπτιση, ο Μυστικός Δείπνος και η επίθεση των χειρών (με σκοπό τη μετάδοση των δώρων του Αγίου Πνεύματος κατά τη χειροτονία κλπ)» (μνημ. έργο, σελ. 496).

Εκτός όμως από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, που για τους Μορμόνους είναι τρεις διαφορετικοί θεοί, έχουν δηλαδή διαφορετικές φύσεις, δέχονται ότι υπάρχουν πολυάριθμοι άλλοι θεοί «εν πολυγαμία ζώντες» (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. ΙΖ΄σελ.382)! Ο χριστιανικός Θεός είναι αποκλειστικά ο Θεός της γης, ενώ για κάθε άστρο υπάρχει και ένας θεός με τις γυναίκες του!

Κανένας θεός δεν είναι άναρχος, όλοι έχουν αρχή, γεννήθηκαν από κάποιο ανώτατο άγνωστο θεό, ο οποίος βασιλεύει σήμερα στο κεντρικό άστρο Kolob! Όμως και αυτός ακόμη δεν είναι άναρχος «γεννήθηκε προ αμνημονεύτων χρόνων, από την ένωση σε μια μονάδα, τριών ατόμων της αιώνιας πνευματικής ύλης. Πράγματι μια από τις βασικές αρχές αυτής της διδασκαλίας είναι ότι το ίδιο πνεύμα αποτελείται από λεπτή ύλη» (H. Glassenapp, όπου ανωτ. σελ. 497)!

Αυτός ο πρωταρχικός θεός δημιούργησε μέγα πλήθος ετερόφυλων πνευμάτων, «γιατί σύμφωνα με την αιώνια τάξη του κόσμου, ο σεξουαλισμός είναι η προϋπόθεση κάθε υπάρξεως και κάθε ηθικής ζωής. Από την ένωση αυτών των πανάρχαιων θεοτήτων γεννήθηκαν πολυάριθμα πνεύματα που κατοικούν σήμερα το Σύμπαν και που συνεχώς αυξάνονται τεκνοποιώντας» (αυτόθι)!

Δημιουργοί της γης είναι πολλοί θεοί, σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν στο γνωστό πληθυντικό όνομα «Ελοχίμ» της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτοί οι θεοί μετά τη δημιουργία της γης την παράδωσαν στη δικαιοδοσία του Θεού της Βίβλου. Ο Θεός αυτός είναι ένα ον, που αποτελείται από πνεύμα και σώμα ανθρώπινης μορφής. Έχει χέρια, πόδια, μάτια και τρώγει πίνει, αγαπάει, μισεί και μιλάει στους ανθρώπους. Έχει επίσης πολλές γυναίκες και με τη θνητή Μαρία γέννησε το Χριστό!

Ο Χριστός λοιπόν υπήρξε καρπός φυσιολογικής μείξης του Θεού με την εβραιοπούλα Μαρία, ο οποίος ήρθε στον κόσμο να λυτρώσει τους ανθρώπους. Ο ίδιος, πιστεύουν, ήταν έγγαμος και μάλιστα πολύγαμος, έχοντας ως συζύγους του τη Μαρία Μαγδαληνή και τη Μάρθα! Μετά το τέλος του κόσμου θα επανέλθει στη γη, θα εγκαθιδρυθεί στο μεγάλο ναό των Μορμόνων στη Γιούτα, όπου θα κρίνει τους εθνικούς και τους απίστους. Θα επιβραβεύσει επίσης τους Μορμόνους, ιδρύοντας το βασίλειο της χιλιετίας στην Αμερική, καθιστώντας αυτούς άρχοντες του κόσμου. Η «Νέα Ιερουσαλήμ» (Αποκ.21:2) θα κτιστεί στο Τζάκσον (Μισσούρι)!

Οι άνθρωποι, σύμφωνα με τις κακοδοξίες της αίρεσης, είναι καρποί θείων ερώτων, στους οποίους δόθηκε θνητό σώμα! Σύμφωνα με αιώνιο θεϊκό νόμο, όλοι οι άνθρωποι περνούν από τρία στάδια: α) Αφού γεννηθούν από κάποιο θεϊκό έρωτα, παραμένουν ως κατώτερα πνεύματα για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια, β) όταν γίνουν άνθρωποι και μπουν στο «ναό του σαρκικού σώματος», δεχτούν τη διδασκαλία του Μόρμον και γεννήσουν πολλά παιδιά θα γίνουν θεοί, και γ) ως θεοί μιας συγκεκριμένης περιοχής θα λατρεύονται από τους κατοίκους, ως μοναδικοί κοσμικοί άρχοντες!

Για να επιτύχουν τη «θέωσή» τους οι άνθρωποι, η οποία στηρίζεται κατά βάσιν στην απόκτηση πολλών παιδιών (!), καθιερώθηκε από τους Μορμόνους η πολυγαμία (μόνο των ανδρών)! Ο ίδιος ο Σμίθ στηριζόμενος σε μια υποτιθέμενη αποκάλυψή του στις 12 Ιουλίου 1843 στο Νοουβόου θέσπισε και νομιμοποίησε την πολυγαμία! Αυτοί που πεθαίνουν χωρίς να πιστέψουν στη διδασκαλία του Μόρμον και δεν κατόρθωσαν να κάνουν πολλά παιδιά, τα πνεύματά τους μπαίνουν στα σώματα… ερυθροδέρμων, μαύρων, ή ζώων προκειμένου να εξαγνιστούν! Στο τέλος της χιλιετούς βασιλείας θα γίνει ανάσταση των νεκρών, οι οποίοι θα κατοικούν πλέον αιώνια στη γη ως αθάνατα όντα!

Η εκκλησιαστική οργάνωση των Μορμόνων είναι ιεραρχική και ταυτίζεται με τη πολιτική εξουσία (θεοκρατία). Ο αρχηγός της αίρεσης είναι και ο κυβερνήτης της κοινότητας. Ο κλήρος αποτελείται από τους εκλεγμένους προεστούς, οι οποίοι φέρουν βαθμούς με βιβλική αναφορά (απόστολοι, προφήτες, επίσκοποι, πρεσβύτεροι, διάκονοι). Σε αντίθεση με τους άλλους προτεστάντες δέχονται την ιεροσύνη, την οποία διακρίνουν σε δύο κατηγορίες: την «Ιεροσύνη του Ααρών» και την «Ιεροσύνη του Μελχισεδέκ».

Η λατρεία της αιρέσεως είναι τυπική προτεσταντική, επί πλέον ενέχει έντονο μυστικιστικό στοιχείο. Για παράδειγμα οι τελετές της «προικοδοτήσεως», των ειδικών ευλογιών, που δίνονται στους νεοφώτιστους είναι μυστικές γι’ αυτούς που δεν πιστεύουν (H. De Glassenapp, όπου ανωτέρω σελ. 496). Ιδιαίτερη σημασία έχει για τους Μορμόνους η τελετή του Βαπτίσματος, η οποία γίνεται μόνο στους ενηλίκους, δια καταδύσεως, η τελετή του «Μυστικού Δείπνου» και η «χειροθεσία», η χειροτονία δηλαδή των κληρικών της αιρέσεως.

Ως ιερά βιβλία θεωρούνται όπως αναφέραμε, το «Βιβλίο του Μόρμον», η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, το «Βιβλίο των Διδασκαλιών και Επιγαμιών, το «ακριβό Μαργαριτάρι» κ.α.

Οι Μορμόνοι, τέλος, ζουν βίο λιτοδίαιτο, απέχουν της κρεοφαγίας και των ποτών, ακολουθώντας τις ευσεβιστικές τάσεις του προτεσταντισμού. Διακατέχονται δε από άκρατο φανατισμό για την εξάπλωση της αιρέσεώς των.

Η Θεοκρατική Πολιτεία των Μορμόνων πρασαρτήθηκε στις Η.Π.Α. το 1860 με το όνομα Ουτάχη. Σήμερα η ομοσπονδιακή αυτή Πολιτεία δεν διαθέτει τον καθαρό μορμονικό της χαρακτήρα, διότι αφ’ ενός μεν υπερίσχυσαν οι ομοσπονδιακοί νόμοι των πολλών ιδιαζόντων συνηθειών της κοινότητας (π.χ. πολυγαμία) και αφ’ ετέρου λόγω των αλλεπάλληλων μεταναστεύσεων, οι οποίοι έφεραν στην Ουτάχη πολυάριθμους οπαδούς άλλων δογμάτων και θρησκειών και αλλοίωσαν το μορμονικό κλίμα της περιοχής.

ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Μυστική λέσχη ''Κρανίο και οστά''

πηγή:frouros

Τί είναι πραγματικά η γιόγκα;

Σχεδόν όλα τα γυμναστήρια πλέον, εντάσσουν στις δραστηριότητές τους τμήματα yoga, ανάμεσα στο μπαλέτο, την αεροβική και τη σουηδική γυμναστική. Όλο και περισσότερες γυναίκες συμμετέχουν σε αυτά, …για να γυμναστούν;…για να χαλαρώσουν; Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς ξεκάθαρο. Την μία ώρα γίνεται ένα μάθημα και την άλλη το άλλο, στην ίδια αίθουσα. Αυτό που αλλάζει την ώρα της γυμναστικής-yoga είναι ίσως ο φωτισμός, που χαμηλώνει, η μουσική, που γίνεται πιο χαλαρή και …ινδική, και οι οδηγίες του γυμναστή, που αποκτούν περιεχόμενο όπως «κλείστε τα μάτια , φανταστείτε το τάδε τοπίο, αφήστε τις πιεστικές και αγχωτικές σκέψεις». Όσον αφορά τις συμμετέχουσες, με όσες έχω μιλήσει, δεν νιώθουν ότι κάνουν κάτι ξεχωριστό από τα άλλα τμήματα γυμναστικής. Ίσα-ίσα που η θέση ότι αυτές είναι διαδικασίες προσευχής των ινδουιστών και των βουδιστών τις ξενίζει, τις ξαφνιάζει, ίσως και τις καθιστά επιφυλακτικές απέναντι σε όποιον την εκφράσει, γιατί τον θεωρούν ως υπερβολικό και φανατικό θρησκόληπτο.

Διαβάζοντας τα φυλλάδια των γυμναστηρίων βλέπουμε απόψεις λίγο πολύ μπερδεμένες, και χωρίς καμιά αναφορά σε θεούς και…δαίμονες των ινδικών χωρών όπως·

“Η γιόγκα προήλθε από την Ινδία πριν 5.000 χρόνια. Είναι μια αρχαία τεχνική που διδάσκει πώς να ηρεμεί το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα. Ο κύριος σκοπός της είναι η επίτευξη “kaivalya”, δηλαδή της απόλυτης ελευθερίας (δεν προσδιορίζει όμως από τί).

Τα περισσότερα είδη άσκησης απαιτούν το σώμα να κάνει γρήγορες και δυνατές κινήσεις, με επαναλαμβανόμενες ενέργειες, οι οποίες οδηγούν συχνά στην ένταση και την κούραση.

Αντίθετα η γιόγκα χρησιμοποιεί asanas, δηλαδή στάσεις του σώματος, εναλλάσσοντας από τις στατικές στάσεις σε στάσεις ισορροπίας και τεχνικές αναπνοής που ενώνουν το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα. Καμία άλλη μορφή άσκησης δεν περιλαμβάνει το μυαλό και το πνεύμα με το σώμα τόσο πολύ, με συνέπεια τη συνολική ευημερία του ατόμου.”

Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει κάτι το πραγματικά επιλήψιμο για μία άσκηση που προσφέρει τόσα καλά, όπως παρουσιάζεται εδώ, και είναι κάτι απλό και εύκολο. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε οτιδήποτε που να μας θυμίζει θρησκεία, τουλάχιστον στους χριστιανούς. Όμως, ξέρουμε τί αποτελεί την ινδουιστική θρησκεία ώστε να είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε τις θρησκευτικές πρακτικές και κοσμοθεωρίες αυτών των θρησκειών, ή νομίζουμε ότι εξαντλούνται στις πορτοκαλί στολές των μοναχών; Αυτή η αίσθηση της απλής άσκησης αλλάζει –άρδην, θα έλεγα- μόλις κάποιος ανοίξει οποιοδήποτε βιβλίο της βουδιστικής ή της ινδουιστικής θρησκείας, οι οποίες –και οι δυο- συνδέονται με την yoga, κι έχουν κοινές, τις περισσότερες φορές ταυτόσημες, αναφορές και κοσμοθεωρία. Είτε η πηγή έχει θρησκειολογική-χριστιανική προσέγγιση είτε ινδουιστική/βουδιστική, η yoga παρουσιάζεται ίδια –με βαθύ θρησκευτικό χαρακτήρα!

Η αναλυτική και συνολική παρουσίαση των θρησκευτικών πεποιθήσεων αυτών των δυο θρησκειών είναι μια αχανής προσπάθεια, που θα παρέκλινε από το θέμα της yoga στη δική μας πραγματικότητα, όσον αφορά, όμως, τη yoga και τη θέση της στη θρησκευτική πραγματικότητα του ινδουιστικού/βουδιστικού κόσμου, ο ρόλος της είναι, τελικά, αρκετά απλό να διατυπωθεί· αποτελεί τη σύντομη οδό διαφυγής του ανθρώπου από το βάσανο των μετενσαρκώσεων· εξ ου και η ονομασία της· ζεύξη, ένωση, σύνδεση του ανθρώπου με την αλήθεια του Brahma.

Με απλά λόγια ο ινδουιστικός κόσμος είναι εντελώς άλλος από τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε εμείς οι χριστιανοί. Θυμίζει πολύ συχνά τις λατρείες των στοιχείων της φύσης και τη δωδεκαθεϊστική θρησκεία, με πάρα πολλούς θεούς όμως, σχεδόν 6 εκατομμύρια! Σε γενικές γραμμές η θέση και ο σκοπός της ζωής κατά τους ινδουιστές είναι ο εξής· Ο κύκλος της ψυχής-ύπαρξης από άνθρωπο σε ζώο, σε λουλούδι, σε ερπετό, σε άνθρωπο άλλης κάστας(κοινωνικής τάξης) είναι το αποτέλεσμα της ψυχής που είναι τόσο γεμάτη κακό karma (=αμαρτίες;) που δεν μπορεί να αναπαυθεί μέσα στη θεότητα (Brahma) και διώχνεται ξανά πίσω στον αγώνα της ζωής για να επανορθώσει, ζώντας καλύτερα στην επόμενη ζωή. Η ανάπαυση είναι σχεδόν άπιαστο για τους περισσότερους, μιας και μόνο όσοι καταφέρουν να γεννηθούν ως Βραχμάνοι έχουν ελπίδες γι’ αυτήν.

Στο Βουδισμό δεν είναι τόσο ξεκάθαρη η ύπαρξη του Θεού, η αίσθηση της ζωής όμως είναι ίδια· « “Η ύπαρξη είναι πόνος”, “αιτία του πόνου είναι η επιθυμία” για τον ψεύτικο κόσμο, καθώς αγνοούμε ότι είναι μία ψευδαίσθηση». Αυτές είναι οι Ευγενικές Αλήθειες που διατύπωσε ο Βούδας, μόλις βρήκε την φώτιση, μετά από πολυχρόνια προσπάθεια.

Η yoga –για όποιον την εξασκεί, η ινδουιστική ή βουδιστική, είναι η ατομική προσπάθεια του ανθρώπου να σωθεί από αυτό το μαρτύριο της ζωής. Αποτελείται από 8 στάδια και ονομάζεται “η οκταπλή οδός” προς την αλήθεια, τη φώτιση, τον θεό Brahma·

1. yama/αυτοσυγκράτηση· αποφυγή γεννετησίων σχέσεων, κλοπής, φιλαργυρίας.

2. niyama, αυτοκαλλιέργεια· επιδίωξη αταραξίας, καθαριότητας, συνέπειας στην άσκηση.

3. asana, έλεγχος του σώματος· με ειδικές στάσεις του σώματος επιβολή στις ζωτικές ενέργειες του ανθρώπινου οργανισμού.

4. prana-yama, ρύθμιση της αναπνοής· επιβραδύνεται ο αναπνευστικός ρυθμός και ηρεμούν το σώμα και ο νους. Ολόκληρη η νοητική δύναμη προετοιμάζεται για τα τελικά στάδια της yoga.

5. pratyahara, συγκράτηση των αισθήσεων· παρατεταμένη ενατένιση ενός αντικειμένου. Ο «γιόγκι» επιδιώκει να επιβληθεί πάνω στις αισθήσεις.

6. dharana, συγκέντρωση προσοχής· η καθήλωση του νου δημιουργεί ένα μονωτικό φραγμό από τα γύρω φαινόμενα και τις εσωτερικές φαντασίες (επανάληψη της ινδουιστικής ιερής συλλαβής Aum,ενατένιση ιδιότυπων σχημάτων).

7. dhyana, στοχασμός, ενατένιση, θεωρία.

8. Samadhi, φωτισμός, απελευθέρωση.

Ο κάθε yogi προσπαθεί να αποκοπεί από την επιθυμία για τα εγκόσμια, κατ’ αρχήν με εγκράτεια, ύστερα με αποκοπή από τις “παρεμβολές” των αισθήσεων (τον εξωτερικό κόσμο, μετά από τις έννοιες) τη σκέψη του, ώστε ο νους ελεύθερος από όλα όσα τον κρατούν δεμένο στη γη να πετάξει στο Brahma, να λυτρωθεί, να ενωθεί με το μόνο αληθινό Όν! Όλα τα στάδια είναι μία ενιαία πορεία αποκοπής –με θρησκευτικό χαρακτήρα.

Η παράθεσή τους σκοπό έχει να αποκαλύψει και να ερμηνεύσει στους αφελείς και ανυποψίαστους που προστρέχουν στη yoga νομίζοντας πως πρόκειται για αθώα γυμναστική, ότι μέσω της “γυμναστικής” μετέχουν χωρίς να το πάρουν είδηση στο τελετουργικό του ινδουισμού. Δεν γίνεται πρακτική των γυμναστηρίων; Δεν γίνονται “ασκήσεις” αναπνοής; Δεν εξασκούν τις asanas ως σωματική άσκηση; Δεν επαναλαμβάνουν ήχους που δίνει ο εκπαιδευτής, όπως “ohmmmm”; Δεν προσπαθούν να “καθαρίσουν το μυαλό τους από τις έννοιες”, με εικόνες που δίνει ο γυμναστή; Δεν ακούν ινδική χαλαρωτική μουσική; Είναι σίγουροι ότι δεν είναι ψαλμοί και ύμνοι; Πόσο ενήμεροι είναι άραγε οι συμμετέχοντες για την θρησκευτική σημασία των όσων κάνουν;

Ίσως γίνουν πιο ξεκάθαρες αυτές οι απορίες αν αντιστρέψουμε, κατά κάποιο τρόπο τη διαδικασία. Ας πούμε, παραδείγματος χάριν και με όλο το σεβασμό στην Εκκλησία μας, ότι κάποιος γυμναστής προτείνει για άσκηση και χαλάρωση τα εξής· “-Πάρε στάση εδαφιαίας μετάνοιας, επαναλάμβανε συνεχώς τη φράση “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με” για να αδειάσει το μυαλό σου από σκέψεις, να ανάψεις λίγο λιβάνι, και να ακούσεις βυζαντινούς ψαλμούς για χαλάρωση. Στα χριστιανικά αυτιά και μυαλά μας είναι αυτονόητη η θρησκευτική σημασία όλων αυτών, και δημιουργεί αίσθηση προσβολής η παρουσίασή τους με τέτοιο τρόπο.

Δεν θα θεωρηθεί, λοιπόν, ο “γυμναστής” του παραδείγματος ότι παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία όσων τον ακούνε –που δεν είναι χριστιανοί, και δεν σκοπεύουν να γίνουν- και δεν θα κινδύνευε να κατηγορηθεί ότι τους παρασύρει σε προσυλιτισμό, αφού δεν ζήτησαν διδασκαλία και κατήχηση στο Χριστιανισμό; Δεν θα πρόσβαλε το δικό μας θρησκευτικό αίσθημα μία τέτοια προσέγγιση; Είναι ολοφάνερο, νομίζω, το ότι όσο δεν είναι «χαλαρωτική γυμναστική» η χριστιανική προσευχή, άλλο τόσο δεν είναι η yoga. Σίγουρα δεν ανήκει στο γυμναστήριο, αλλά σε τόπο λατρείας και ενσυνείδητης ινδουιστικής προσευχής.

Τελικά, κάποια πράγματα είναι πιο περίπλοκα από όσο παρουσιάζονται, και πιο συγκεκαλυμμένα, κρύβοντας ίσως σκοπιμότητες πίσω από αυτή την “προσποίηση”. Το θέμα είναι πόσο έτοιμοι παρουσιαζόμαστε εμείς σε κάθε ευκαιρία να ακολουθήσουμε άκριτα και χωρίς εξέταση το ό,τιδήποτε, αρκεί να έχει τη ταμπέλα του μοντέρνου. Έχουμε απωλέσει την πνευματική μας ζωή και ψάχνουμε πνευματική ζωή έξω από την Εκκλησία, μέχρι και τα γυμναστήρια… Αν και στην εποχή μας διακηρύττεται ότι ο Θεός πέθανε, τελικά σαν ορφανοί ψάχνουμε καινούριο πατέρα, και προσπαθούμε να τον δανειστούμε από τους λαούς που έχουν ακόμα πίστη σε κάποια μορφή θεϊκή, για να ξαναβρούμε τη θερμότητα της πατρικής αγκαλιάς. Όμως τα υποκατάστατα της αλήθειας δεν είναι η Αλήθεια. Σεβόμενοι τις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων, και πολύ περισσότερο σεβόμενοι τις δικές μας, δεν πρέπει να ξεπουλάμε όσο-όσο, αλλά να ψάχνουμε να ξαναβρούμε το νήμα που μας ενώνει με την πηγή της ζωής, την Εκκλησία του Χριστού.

Μαριάννα Λαιζηνού

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009– Αρ. Φύλλου 90

ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΕΣ